Ο Λεμονής κράτησε τον Ολυμπιακό στο κόλπο

Ο Ολυμπιακός χρωστά στον Τάκη Λεμονή τη βελτίωση της εικόνας ύστερα από το καταστροφικό πέρασμα του ακατάλληλου Χάσι. Κόντρα στην Μπαρτσελόνα, οι "ερυθρόλευκοι" έβγαλαν διάθεση και πάθος στοιχεία που συνδύασαν με ποδοσφαιρικό σχέδιο. Γράφει και αναλύει ο Τσάρλυ.

Ο Ολυμπιακός χρειαζόταν πολύ αυτό το παιχνίδι. Έναν αγώνα με καλές ειδήσεις, που θα  κάνει τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές και το τεχνικό επιτελείο να καταλάβουν πως αν παίζουν με ένταση μπορούν να βελτιώσουν την εικόνα τους και να σώσουν τη φετινή χρονιά.

Η ΕΝΤΑΣΗ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Ο Ολυμπιακός πήγε σε ένα παιχνίδι που δεν υπήρχαν απαιτήσεις για να κάνει πολλά πράγματα με την μπάλα. Όμως έβγαλε ένταση σε κάθε αμυντική προσπάθεια, εκεί ήταν και η μεγάλη διαφορά σε σχέση με το παιχνίδι στην Λεωφόρο, το πάθος που έβγαζαν οι παίκτες στην κάθε προσπάθεια τους.

Σίγουρα για να μπορέσει να κρατήσει το μηδέν και να βρει διαστήματα που να διαχειρίζεται εύκολα το παιχνίδι, έπαιξε ρόλο και ο τρόπος αντιμετώπισης από τους παίκτες του Βαλβέρδε.

Πήγαν σε χαμηλό τέμπο και η επιλογή του Ερνέστο να στήσει ένα καθαρό 4-4-2 με δίδυμο χαφ Μπούσκετς,  Παουλίνιο βοήθησε πολύ να βγει η αμυντική δουλειά στον άξονα. Η Μπαρτσελόνα δεν αντιμετωπίζεται όταν κάνει κάποιος εκ των Ινιέστα, Ράκιτιτς ξεκινά κάθετο τρέξιμο με την μπάλα από τον άξονα, πλησιάζει τα στόπερ και βγάζει τη μικρή πάσα στην πλάτη τους σε κίνηση είτε των Μέσι, Σουάρες, είτε ποδοσφαιριστών που έρχονται από πίσω, ακόμα και μπακ.

Πολλές φορές απλά την "σπάνε" δίπλα, συνεχίζουν το τρέξιμο τους και τελειώνουν οι ίδιοι την φάση. Το γεγονός πως ο Βαλβέρδε πήγε με τους Παουλίνιο, Μπούσκετς που δεν έχουν αυτή την ικανότητα, ήταν ένα μικρό δώρο. Φυσικά μιλάμε για την Μπαρτσελόνα, που όσο και αν ρίξει τέμπο, όσες αλλαγές αν κάνει, αν δεν έχεις ένα σωστό πλάνο και τη θέληση να το ακολουθήσεις σε υψηλή ένταση, θα διασυρθείς.

Ο Λεμονής το διάβασε σωστά το παιχνίδι, γέμισε την ομάδα χαφ και μίκρυνε τα μέτρα. Οι Ταχτσιδης, Ρομαό, Οφόε και ο Φορτούνης είχαν σχηματίσει έναν κύκλο και εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός πως είχαν και αριθμητική υπεροπλία, καθώς η Μπαρτσελόνα πήγε σε 4-4-2 με δύο κεντρικά χαφ που δεν τρέχουν την μπάλα.

Ο πιο εύκολος τρόπος που υπήρχε για να απειληθεί και να δεχτεί επίθεση που δεν ήταν ελεγχόμενη ήταν μετά από προσπάθεια του Ολυμπιακού να επιτεθεί. Ο αγώνας στην διαχείριση του έκρυβε έναν κίνδυνο. Το γεγονός πως στο αρχικό αμυντικό πλάνο είχε βγει και η Μπαρτσελόνα είναι χειρότερη από ότι την περιμέναμε, δεν μας έχει πιάσει από το λαιμό και δεν μπορεί να πάρει 80% κατοχή, μπορεί να γίνει και καταστροφικό καθώς πρέπει να παίξουμε.

Ο Ολυμπιακός πήρε για μένα ανέλπιστα καλό βαθμό στον τρόπο που λειτουργούσε όταν προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί αυτά που του έδινε ο αγώνα. Όποτε χανόταν η μπάλα και ήταν ψηλά, είχε πολύ καλές, γρήγορες επιστροφές και τελικές αποφάσεις που συνδύαζαν αυταπάρνηση και διάβασμα του τι θα κάνει ο αντίπαλος.

ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΦΟΡΤΟΥΝΗΣ

Έφτιαξε μία όμορφη επίθεση στο 37ο λεπτό, είχε θάρρος στο ένας με ένας κάτι που καταγράφηκε στην στατιστική με 11 πετυχημένες ντρίπλες όσες και η Μπαρτσελόνα, κέρδισε 4 κόρνερ, έβγαλε διάθεση να παίξει.

Πήρε παιχνίδι ηγέτη από τον Φορτούνη, που σαν ψεύτικο φορ που ξεκινούσε να πάρει την μπάλα κάτω από την σέντρα με πλάτη έκανε σπουδαία δουλειά. Ήρθε σε 46 επαφές με την μπάλα, που είναι απίστευτα πολλές για ποδοσφαιριστή που παίζει τελευταίος στην επίθεση. Ο Ολυμπιακός έπαιρνε ποιότητα από τρεις παίκτες, από τους Φορτούνη, τους Οφόε και τον Καρσελά. Από τον τρόπο που υποδέχονται την μπάλα, καταλαβαίνεις πως έχουν τεχνικές αρετές.

Στη δεξιά πλευρά το δίδυμο μπακ, Ομάρ- Φιγκέιρας έδωσε πολλά τρεξίματα και βοήθησε πολύ στο να υπάρχει η ένταση στον Ολυμπιακό που του επέτρεψε να είναι ανταγωνιστικός.

Ενώ οι Ρομάο, Ταχτσίδης κατάφερναν να είναι άψογοι τακτικά και εκμεταλλεύονταν πως έπαιζαν σε ένα χώρο που αρχικά δεν υπήρχε παίκτης από την Μπαρτσελόνα. Όταν στον χώρο τους πήγαινε ο Μέσι, πάντοτε υπήρχε και έξτρα  βοήθεια και έβγαινε το μαρκάρισμα.

Στην κατοχή της Μπαρτσελόνα πιο ευάλωτος έμοιαζε από την πλευρά του Κούτρη, κάτι φυσιολογικό γιατί εκεί ο Λεμονής, ήθελε να δώσει επιθετικότητα και είχε τον Καρσελά. Έδωσε μάχες ο Μαροκινός, αλλά ο Κούτρης δεν είχε το ίδιο ποσοστό βοήθειας που είχε στην απέναντι πλευρά ο Ομάρ με τον Φιγκέιρας, δέχτηκε περισσότερη πίεση, αλλά αυτή την φορά ανταπεξήλθε.

Καλά νέα έρχονται και από τον Μποτία, που έκανε ένα πολύ καλό παιχνίδι και όσες φορές χρειάστηκε να παίξει ένας με έναν με τον Σουάρες σε χαμηλά μέτρα τον κατάφερε. Πρακτικά ο Ολυμπιακός πρόβλημα στο να βγάλει τα μαρκαρίσματα είχε στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα όταν η Μπαρτσελόνα ανέβασε ένταση και είχε μπει και ο Ράκιτιτς στον άξονα, που τις έδινε το στοιχείο που έλειπε.

Σε αυτό το διάστημα, οι Προτό, Μποτία είχαν σημαντικές επεμβάσεις. Με βάση το αμυντικό σκέλος, ο Μποτία μπορεί να πει κανείς πως δικαιούται τον τίτλο του MVP, καθώς είχε καθοριστικές επεμβάσεις αν κρίνουμε όμως τι έκανε ο Ολυμπιακός με την μπάλα θεωρώ πως ο Φορτούνης έχει κάνει ένα μεγάλο παιχνίδι, με πολύ διάθεση που το είχε και ο ίδιος ανάγκη.

Σίγουρα τα προβλήματα υπάρχουν, το ρόστερ έχει δημιουργηθεί με πολλά κενά, απαραίτητα στοιχεία λείπουν, αλλά υπάρχει και μία συνολικά προβληματική διαχείριση που δεν βοήθησε στο να φανούν και κάποιες αρετές.

Ο ΧΑΣΙ ΑΦΗΣΕ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ

Την ομάδα την προετοίμασε ένας ακατάλληλος προπονητής που πήρε παράλογες αποφάσεις και άφησε κενά σε πολύ σημαντικές θέσεις. Έφυγε αφήνοντας ένα ροστερ με αδυναμίες, σε άσχημη ψυχολογική και αγωνιστική κατάσταση και σε ένα χρονικό διάστημα που υπήρχαν συνεχόμενα δύσκολα παιχνίδια.

Ο Λεμονής ανέλαβε μία ομάδα που όλοι οι επιθετικοί της βολεύονται να παίζουν σε δίδυμα στην επίθεση και στην οποία υπάρχουν τεράστιες αμυντικές αδυναμίες. Καταλαβαίνετε πόσο δύσκολη ήταν η διαχείριση αυτής της κατάστασης σε μία εποχή που το ένα δύσκολο παιχνίδι διαδεχόταν το άλλο.

Προσπάθησε να μην διασυρθεί, να μην τσαλακωθεί το γόητρο του συλλόγου πηγαίνοντας σε αρκετά συντηρητικά σχήματα. Το γεγονός αυτό έφερε το αποτέλεσμα που ήθελε ο Ολυμπιακός, κάποιες μάχες κερδήθηκαν, κάποιες χάθηκαν, το σημαντικό ήταν πως οι ερυθρόλευκοι έβγαλαν το πρόγραμμα με αξιοπρέπεια και παραμένουν στο κόλπο.

Μ' αυτήν η ειδική διαχείριση, φοβική όπως την χαρακτηρίζουν δικαιολογημένα κάποιοι, κατάφερε να μην χαθεί ο έλεγχος αλλά ταυτόχρονα δεν βοήθησε τους επιθετικογενεις ποδοσφαιριστές να ενσωματωθούν σωστά στην ομάδα.

Πηγαίνοντας σε μία επιλογή κυνισμού, κάτι κερδίζεις κάτι χάνεις, ο Ολυμπιακός κέρδισε πως δεν έχει χάσει ακόμα κανέναν στόχο και έβγαλε επικίνδυνα παιχνίδια δίχως να πάθει μεγάλη ζημιά, έχασε πολύ χρόνο δίχως να καταφέρει να ενσωματωθεί στην ομάδα και να βρει ρυθμό κάποιος από τους επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές.

Δεν ήταν εύκολο για  κανέναν από τους Τζούρτζεβιτς, Εμενίκε να παίξουν για πρώτη φορά στην καριέρα τους, μόνοι τους στράικερ και να διακριθούν σε μία ομάδα που θυσιάζει πότε τα εξτρέμ της και πότε το δημιουργό της για να μπορεί να αμυνθεί.

Επίσης δεν έχει δείξει την αξία του και η πιο ελπιδοφόρα μεταγραφή στα άκρα της επίθεσης. Έγινε περίεργη και λανθασμένη διαχείριση με τον Καρσελά. Ο Μαροκινός ξεκίνησε την σεζόν καλά, έκανε διαφορά με Παρτιζάν και Ριέκα και ξαφνικά ο Χάσι δεν του έδωσε χρόνο στα τρία πρώτα παιχνίδια πρωταθλήματος.

Στη συνέχεια έμοιαζε σαν να σκούριασε, ήταν απογοητευτικός στο ντέρμπι με την ΆΕΚ, ήρθε ο Λεμονής τον ξεκίνησε στο πρώτο του παιχνίδι πρωταθλήματος με τον Ατρόμητο, απόλυτα δικαιολογημένα τον έβγαλε στο ημίχρονο.

Μετά έχασε έδαφος και η ανάγκη που υπήρχε για αμυντική βοήθεια στις πλευρές έκανε τον τεχνικό του Ολυμπιακού να τον αφήσει στο περιθώριο. Ένα από τα κέρδη στην Λεωφόρο ήταν πως ο Καρσελά όταν μπήκε ταλαιπώρησε πολύ τον Χουλτ και υπήρχαν στιγμές με την Μπαρτσελόνα που "φώναζαν" πως έχει πολύ ποιότητα.

Επίσης στο γεγονός πως το ρόστερ σε αρκετά φετινά παιχνίδια δείχνει πολύ χειρότερο από ότι πραγματικά είναι έχει παίξει σοβαρό ρόλο και η διαχείριση στο θέμα Φορτούνη. Μην ξεχνάμε πως ο Μπεσνικ Χάσι προτιμούσε να χρησιμοποιεί στα δύσκολα παιχνίδια τον Οφόε πιο ψηλά από τα δύο αμυντικά χαφ, στο ρόλο του Φορτούνη, ο Έλληνας μέσος είχε χάσει την επιρροή και το ρόλο του αφεντικού που είχε στην ομάδα και έδειξε έναν συνδυασμό ενόχλησης με αδιαφορίας που ενόχλησε τη διοίκηση της ομάδας. Όταν ανέλαβε ο Λεμονής ο Φορτούνης ήταν στο περιθώριο και το τελευταίο διάστημα αρχίζει και παίρνει ξανά τον ρόλο του στην ομάδα.

ΩΡΑ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ

Ανέφερα όλα αυτά γιατί το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα φέρνει κάποιες καλές ειδήσεις που και το πρόγραμμα στο ελληνικό πρωτάθλημα βοηθά τον προπονητή του Ολυμπιακού να τις εκμεταλλευτεί.

Ο Ολυμπιακός μέχρι να τελειώσει ο πρώτος γύρος παίζει κατά σειρά εντός με Πλατανιά, Λεβαδειακό, εκτός Κέρκυρα, εντός Απόλλων, εκτός Παναιτωλικό εντός ΠΑΣ. Αυτό σημαίνει πως από εδώ και πέρα ο Τάκης Λεμονής μπορεί να εφαρμόσει σε διάρκεια κανονικές, ορθόδοξες τακτικές.

Δεν υπάρχει  λόγος να παίζει εξτρέμ ο Ανδρούτσος,να μην παίζει ο Φορτούνης, πότε να μην υπάρχει στα άκρα ποδοσφαιριστής με επιθετικές αρετές, σχήματα με τρεις κεντρικούς χαφ και διάφορα τρικ που επέλεγε για να μπορέσει ο Ολυμπιακός να κρύψει αμυντικές αδυναμίες.

Ο Λεμονής έχει μπροστά του ένα διάστημα με βατό πρόγραμμα στο πρωτάθλημα που είναι ικανό να του δώσει τη δυνατότητα να μάθει τον Ολυμπιακός να λειτουργεί με πιο ορθόδοξα σχήματα και να βρει διάρκεια από επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές.

Δηλαδή να δουλέψει σε μόνιμα βάση σχήμα, με τον  Οφόε να παίζει κοντά στον Φορτούνη, στην μία πλευρά τον Καρσελά, στην επίθεση τον Ανσαριφάντ και με αυτούς τους 4 που από πλευράς ποιότητας ξεχωρίζουν, να δημιουργηθεί μία επιθετική βάση που θα φτιάχνει συνεργασίες και θα δημιουργήσει έναν διαφορετικό και πιο ορθολογικό Ολυμπιακό.