Ο Σκίμπε κατέβασε την Εθνική για... άλλον αγώνα

Ο Τσάρλυ γράφει για το ματς στο Ζάγκρεμπ, το οποίο μας γύρισε δυο δεκαετίες πίσω. Ο Σάμαρης που ήταν... φάντασμα, η παράξενη θέση που έπαιξε ο Ζέκα, οι λάθος αμυντικές κατευθύνσεις του Σκίμπε, ο Λάζαρος που αγνοήθηκε και ο Μπακάκης που δεν κλήθηκε.

Δεν καταφέραμε να είμαστε ανταγωνιστικοί στο Ζάγκρεμπ, χάσαμε εύκολα από ποιοτικά ανώτερους ποδοσφαιριστές. Προσωπικά είναι πιο ενοχλητικό να μας λείπει η μαχητικότητα και ο ανταγωνισμός σε παιχνίδια που πρέπει να υπηρετήσουμε ένα αμυντικό πλάνο, απ' ότι να απογοητεύουμε με την εικόνα μας απέναντι σε κατώτερες ομάδες.

Όποιος ασχολείται σοβαρά με την Εθνική μας ομάδα έχει καταλάβει πως στους αγώνες με τους "κατώτερους" που έχουμε τη μπάλα, το μόνο που πρέπει να περιμένει κανείς είναι να έρθει το αποτέλεσμα. Όμως, σε συνθήκες που μας επιτρέπουν να αμυνθούμε μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστικοί σε ένα πιο υψηλό επίπεδο από την πραγματική ποιότητα μας.

Η... σφαλιάρα από την Κροατία ήταν δυνατή! Γιατί να χάνεις με 4-1 στο πρώτο εκτός έδρας παιχνίδι μπαράζ που την πίεση την έχει ο αντίπαλος; Σημαίνει πως πλέον δεν είσαι σε θέση να είσαι ανταγωνιστικός. Γεγονός που μας γυρίσαμε πολλά χρόνια πίσω...

ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Οι διεθνείς μας δεν είχαν ούτε τις ατομικές δυνάμεις, προσπάθειες ούτε όμως και το κατάλληλο σχέδιο από τον προπονητή τους.

Οι Κροάτες είναι μία ομάδα που εδώ και χρόνια παίζει ένα τυποποιημένο ποδόσφαιρο. Παίρνουν κατοχή, φτιάχνουν πράγματα με ποιότητα στον άξονα από τους Μόντρις, Ράκιτιτς. Παράλληλα, προσπαθούν να δημιουργήσουν ρήγματα κάθετα στη αντίπαλη άμυνα και το γεγονός αυτό αναγκάζει τους έτερους να πιέσουν στην κατοχή με συνέπεια συχνά να μετατοπίζεται προς το μέρος τους άμυνα, χάνοντας την ισορροπία της.

Η δυσκολία στην αντιμετώπιση της Κροατίας είναι πως όταν προσπαθεί να τους πιέσεις έχουν τη μεγάλη, σίγουρη μεταβίβαση που τους επιτρέπει να βρουν ελεύθερο παίκτη στα πλάγια. Εκεί παίζουν το... όπλο που λέγεται Πέρισιτς.

ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΑΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΚΑΙ Ο ΠΕΡΙΣΙΤΣ

Οι Κροάτες αρχίζουν τη δημιουργία από τον άξονα και όλα περνούν από τα πόδια των Μόντριτς, Ράκιτιτς. Απειλούν περισσότερο από αριστερά και παίρνουν πλάτος από τον Πέρισιτς στα αριστερά και δεξιά από τον μπακ Βρισάλκο, καθώς, ο αριστερός εξτρεμ είναι ο φορ Κράμαριτς που κινείται περισσότερο στην αντίπαλη περιοχή και γίνεται δεύτερος επιθετικός.

Χρειαζόταν λοιπόν, μεγάλη ένταση, επιθετικότητα, αλλά και καλύψεις στην αναχαίτιση στον άξονα. Προσοχή στη μεγάλη μπαλιά από τον άξονα στον Πέρισιτς, ειδική αποστολή σε ποδοσφαιριστή  να παίρνει τον Πέρισιτς στην κίνηση του και ξεκάθαρες εντολές για το πώς θα βγουν τα μαρκαρίσματα μέσα στην περιοχή, αφού  ο φορ των Κροατών, Κάλινιτς έχει τη στήριξη και του Κράμαριτς.

ΒΑΛΑΜΕ ΣΤΗΝ... ΑΚΡΗ ΟΛΑ ΤΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝΑ

Δεν είδαμε το παραμικρό πλάνο που να μπορεί να προσφέρει τίποτα από τα ζητούμενα του παιχνιδιού. Μπορεί τα δύο από τα τέσσερα τέρματα να ήρθαν από ατομικά... δώρα, όμως, είχε δημιουργηθεί από την πρώτη φάση, ένα ΜΑΤς που έδινε τη δυνατότητα στους Κροάτες να κάνουν "πάρτι".

Είχαν ότι ήθελαν! Εύκολη κατοχή στον άξονα, το δικαίωμα οι Μόντριτς, Ράκιτιτς να κουβαλήσουν τη μπάλα με χρόνο και χώρο στη διάθεσή τους, κοιτάζοντας να περνάνε με μεγάλες μεταβιβάσεις είτε στον Πέρισιτς είτε στον Βρισάλκο, αλλά το πιο αστείο ήταν πως με την ίδια ευκολία πήγαινε η μπάλα από τους Πέρισιτς, Βρισάλκο σε αμαρκάριστο συμπαίκτη τους μέσα στην περιοχή. Δεν λειτούργησε τίποτα...

"ΦΑΝΤΑΣΜΑ" Ο ΣΑΜΑΡΗΣ

Χρειαζόμασταν για να βγει το αμυντικό πλάνο τεράστια συνεισφορά και βοήθεια στην πίεση από τους Μήτρογλου, Φορτούνη. Έμοιαζε σαν δεδομένο πως ο Ζέκα έπρεπε να πάει στον Πέρισιτς τη στιγμή που τα χαφ μας ήταν οι Τζιόλης, Σάμαρης. Στο αμυντικό κομμάτι για να υπάρχει ελπίδα έπρεπε να ξεπεράσουν τον εαυτό τους οι Φορτούνης, Μήτρογλου.

Υποχρεωτικό επίσης ήταν ο Σάμαρης να βγάλει επιθετικότητα και ένταση στο μαρκάρισμα. Δεν είδαμε καθόλου προσπάθεια στα μετόπισθεν από τους δύο επιθετικούς μας όταν είχαν ανάπτυξη τα χαφ των Κροατών και το απίστευτο ήταν πως δεν είδαμε καθόλου Σάμαρη. Δεν γίνεται σε αυτό το ματς, έχοντας στο χώρο που βγαίνουν τα μαρκαρίσματα των αντιπάλων χαφ συμπαίκτες τους Μήτρογλου, Φορτούνη, Τζιόλη, ο Σάμαρης να μην υπάρχει στο παιχνίδι.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΖΕΚΑ

Η πιο παράξενη απόφαση που πήρε ο Σκίμπε ήταν η θέση που χρησιμοποίησε τον Ζέκα. Ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που διαθέτουμε και είναι ικανός να βγάλει ένταση και να αντιμετωπίσει την επιθετικότητα στην ανάπτυξη των Κροατών είναι ο Ζέκα.

Είτε τον βάζεις στον άξονα να "πολεμήσει" με τους Μόντριτς, Ράκιτιτς είτε τον ρίχνεις για τον Πέρισιτς, δίνοντας ταυτόχρονα εντολή στον μπακ να μπαίνει αυτός πιο μέσα και να βοηθά τα στόπερ.

Ο Σκίμπε έκανε το απίθανο: Έπαιξε με τριάδα στην άμυνα, στο χώρο του Πέρισιτς έβγαινε μόνιμα ο Μανιάτης και τη βοήθεια δεν την έπαιρνε από τον Ζέκα, αλλά από τον Κυριάκο Παπαδόπουλο. Ο Ζέκα έπαιζε ψηλά δεξιά και πίεζε τον Στρίμιτς, δηλαδή το μοναδικό "όπλο" στην αναχαίτιση ήταν εντελώς έξω από τον πόλεμο.

ΟΙ ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΑΛΛΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ

Υπήρχε από το ξεκίνημα τεράστια ανισορροπία. Στον άξονα δεν πιέσαμε, το μαρκάρισμα στον Πέρισιτς δεν έβγαινε με τίποτα και η τακτική συμπεριφορά των διεθνών μας λανθασμένη. Ειδικά βλέποντας την αντιμετώπιση στην δυνατή πλευρά της Κροατίας -που είναι η αριστερή- την προσφορά των Μανιάτη, Παπαδόπουλου, Ζέκα καταλαβαίνεις ότι είχαν εντολή για άλλο παιχνίδι.

Δεν γίνεται κόντρα στους Κροάτες ο Ζέκα να έχει εντολή να βρίσκεται τόσο ψηλά για έναν μπακ που δεν έχει ανεβάσματα και να μην είναι αυτός που θα έχει στην επιτήρηση του όλη την κίνηση του Πέρισιτς. Δεν γίνεται ο Κυριάκος Παπαδόπουλος να μην αμύνεται μέσα στην περιοχή και να βγαίνει τόσο ψηλά χάνοντας μόνιμα την ισορροπία, επιτρέποντας στους Κάλινιτς, Κράμαριτς να βρίσκουν και να παίζουν στα κενά. Δεν γίνεται να μην υπάρχει πίεση στην κατοχή των Ράκιτιτς, Μόντριτς και φυσικά να πιστεύει ο προπονητής μας πως μπορεί ο Μανιάτης να είναι αυτός που θα παίρνει τις κινήσεις του Πέρισιτς από την αρχή μέχρι το τέλος.

Ρεαλιστικά,  οι Κροάτες είναι ανώτεροι και μπορεί να είχαμε την τέλεια προσέγγιση. Να τα είχε μελετήσει όλα ο Σκίμπε και να χάναμε καθαρά και εύκολα. Όμως η τακτική μας ήταν απογοητευτική, όπως υπάρχουν σίγουρα επιλογές σε πρόσωπα που ήταν λανθασμένες.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ: ΜΠΑΚΑΚΗΣ

Αγνοήθηκε για ακόμη μια φορά εντελώς ο Χριστοδουλόπουλος και δεν κάλεσε τον Μπακάκη. Ειδικά για το παιχνίδι με την Κροατία θα μπορούσε να ανταποκριθεί καλύτερα από τους παίκτες που είχαμε σε τρεις ρόλους.

Και στη φυσική του θέση αντί του Μανιάτη, να είναι δηλαδή εκείνος στη δεξιά πλευρά, ακόμα και από τη στιγμή που αποφάσισε να παίξει ο Σκίμπε με τρεις, θα μπορούσε να δώσει στον Μπακάκη κάλλιστα το ρόλο είτε του δεξιού  είτε του αριστερού στόπερ αντί του Τζαβέλα, ρόλο που καλύπτει με μεγάλη επιτυχία στην ΑΕΚ.

Ο Μπακάκης φέτος σε παιχνίδια με ένταση έχει δώσει λύσεις σε αποστολές που ταίριαζαν με τα "θέλω" της αντιμετώπισης της Κροατίας. Ούτε ο Μπακάκης υπήρχε, αλλά ούτε οι κατάλληλες αποστολές είχαν δοθεί.

Νομίζω πως ο Σκίμπε έκανε πιο εύκολη την απόφαση της ΕΠΟ για την επόμενη ημέρα. Θέλω να είμαι δίκαιος, ο Γερμανός στη θητεία του ζημιά δεν έκανε αφού σταμάτησε μάλιστα την πτώση, έβαλε φρένο, όμως δείχνει πως έχει χαμηλό ταβάνι και δεν είναι ο κατάλληλος για να μας οδηγήσει ξανά στα τελικά των μεγάλων διοργανώσεων.