Τα πλεονεκτήματα και οι αδυναμίες του Καμπέσας

O Μπράιαν Καμπέσας φτάνει το βράδυ της Παρασκευής στην Αθήνα προκειμένου να ολοκληρώσει τη μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό. Πώς παίζει και τι μπορεί να προσφέρει στο παιχνίδι της ομάδας του Μαρίνου Ουζουνίδη; Που υστερεί και χρειάζεται δουλειά; Ο Τσάρλυ αναλύει.

Ο Παναθηναϊκός έχει σαν μοναδικό όπλο τη φετινή χρονιά την δουλειά που κάνει ο Μαρίνος Ουζουνίδης με το τεχνικό επιτελείο.

Οι ίδιοι άνθρωποι που προετοιμάζουν την ομάδα, ψάχνουν παίκτες, βλέπουν ώρες βίντεο με υποψήφιους στόχους κάνουν τις λίστες και τις συζητήσεις. Στην πράξη δίνουν μάχη για να πετύχουν και να κρατήσουν ανταγωνιστικό τον Παναθηναϊκό.

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ Η ΣΚΛΗΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Οι "πράσινοι" δουλεύουν και σχεδιάζονται στην λογική να μπορούν να κερδίσουν ομάδες με περισσότερο χρήμα, που τις βοηθά να έχουν μεγαλύτερη ποιότητα. Για να μπορείς να ανταγωνιστείς ποιοτικά ανώτερους υπάρχει μόνο ένας δρόμος. Να είσαι πιο καλά γυμνασμένος. Θυμάμαι το μότο του Γιάννη Γιανουρή όταν ήταν προπονητής στην Βουλιαγμένη και είχε δημιουργήσει την εντυπωσιακή ομάδα που πάλευε κάθε χρόνο το πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό και κατέκτησε το Κυπελλούχων το 1997. Κατέκτησε Ευρωπαϊκό τίτλο έδινε κάθε χρόνο μάχες, άλλοτε κερδισμένες και άλλοτε χαμένες με τον Ολυμπιακό, με παιδιά από ένα σχολείο και έναν αθλητή από την Πάτρα.

Είχε στα χέρια του ο Γιανουρής μία ταλαντούχα παρέα από την Βουλιαγμένη με παιδεία, καθώς οι συγκεκριμένοι αθλητές μπήκαν από παιδιά στις πισίνες, συν τον Πατρινό Λαμπάτο και κέρδισε Ευρωπαϊκό τίτλο. Για να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο χρειάστηκε να κοπιάσουν πολύ και να προπονηθούν πολύ πιο έντονα και σε μεγαλύτερο χρόνο από τους υπόλοιπους.

Επειδή τα παιδιά του μάθαιναν πως οι συνάδελφοι τους στις υπόλοιπες ομάδες δεν καταπίνουν στο κολύμπι τα ίδια χιλιόμετρα καθημερινά  όπως αυτοί, του γκρίνιαζαν και συχνά υπήρχαν παράπονα. Τις λίγες φορές που αποφάσιζε ο Γιανουρής να απαντήσει, τόνιζε πως ο Ολυμπιακός μπορεί να αγοράζει και έχει στην διάθεση του παιδιά από όλη την Ελλάδα, εμείς έχουμε από μία μικρή περιοχή, το μοναδικό μας όπλο είναι να καταφέρουμε να μην κουραζόμαστε στα παιχνίδια και να κολυμπάμε περισσότερο από τους άλλους. Αυτός είναι και ο μοναδικός δρόμος για να παλέψεις το χρήμα, η σκληρή δουλειά. Αυτός είναι και ο δρόμος του φετινού Παναθηναϊκού.

Αν θέλει να πετύχει κάτι, πρέπει να καταφέρει μέσα από δουλειά και από επιλογές, να τρέχει περισσότερο. Να πρεσάρει να πιέζει, να μπαίνει στο γήπεδο και να έχει περισσότερες δυνάμεις από τον αντίπαλο. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Η ΣΤΑΘΕΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝΑ

Σαν αρχικό όπλο χτισίματος υπάρχει μία μεσοαμυντική βάση,  με τον κορμό που δημιούργησε από πέρυσι ο Μαρίνος Ουζουνίδης. Ξεκινά την σαιζόν με την ασφάλεια που δημιουργεί το δέσιμο που έχει η αμυντική τετράδα με το δίδυμο των αμυντικών χαφ.

Ο Παναθηναϊκός έχει μία σταθερά 7 παικτών. Κουλιμπαλί, Μολέδο, Κουτρουμπής, Χουλτ, Ζέκα, Κουρμπέλης, Βιγιαφάνες.Απέκτησε βάθος στο κέντρο της άμυνας με την απόκτηση του Κολοβέτσιου, γίνετε προσπάθεια για να βρεθεί συμβόλαιο στον Στιλ και να έρθει στην θέση του ο Διούδης.

Ψάχνουν στην ελεύθερη αγορά για φθηνές λύσεις, που θα προσφέρουν βάθος στα άκρα της άμυνας και στον χώρο του κέντρου, έναν καθαρό εξτρέμ να δίνει πλάτος και ταχύτητα και φυσικά δύο ποιοτικές μεταγραφές ενδεκάδας.

Έναν επιθετικό να δημιουργήσει μία τριπλέτα με τους Λουτσιάνο Νέβες,  Αλτμαν και έναν δημιουργικό ακραίο για να πάρει τον ρόλο του Εμποκού.Πρακτικά ο Ουζουνίδης ψάχνει λύσεις για να μπορεί να εφαρμόζει δύο διαφορετικά πλάνα στα άκρα και στην επίθεση.

ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ ΔΙΔΥΜΑ

Έτσι κι αλλιώς στην τακτική του Ουζουνίδη, όπως και να την ονομάσει ο καθένας, οι δύο ποδοσφαιριστές που βρίσκονται μπροστά από τους Κουρμπέλη, Ζέκα έχουν απόσταση από το δίδυμο των κεντρικών χαφ και παίζουν κοντά ο ένας στον άλλον. Πέρυσι υπήρχε το πλάνο με τον Κλωναρίδη να πέφτει πάνω στα αντίπαλα στόπερ και ουσιαστικά η δημιουργία να έρχεται από τις πλευρές Εμποκού, Βιγιαφάνες και ακούμπημα στον Μπεργκ που εκμεταλλευόμενος την υψηλή του ποιότητα για το Ελληνικό ποδόσφαιρο, γυρνούσε προς τα πίσω και λειτουργούσε σαν μαξιλάρι.

Φέτος ο Ουζουνίδης θέλει να μπορεί να έχει στην επίθεση δύο διαφορετικές λύσεις. Να μπορεί να συνδυάζει έναν δημιουργό με έναν φορ και το σχήμα να μοιάζει περισσότερο με 4-2-3-1, με τον Αλτμάν πίσω από έναν εκ των δύο επιθετικών, αλλά και δίδυμο του Λουτσιάνο Νέβες, με τον φορ που θα αποκτηθεί. Καταλαβαίνετε πως με αυτό τον τρόπο ο Παναθηναϊκός θα αποκτήσει και περισσότερο επιθετικό βάθος και θα έχει την δυνατότητα να μπερδεύει τον αντίπαλο και να αλλάζει πλάνο με κίνηση του Ουζουνίδη στην ροή του αγώνα.

ΑΛΛΑΓΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ

Στον Παναθηναϊκό ψάχνουν εκτός από παίκτες που θα κάνουν την διαφορά και φθηνές αξιόπιστες λύσεις που θα μεγαλώσουν το ρόστερ και θα επιτρέπουν στον Ουζουνίδη να κάνει αλλαγές χωρίς φόβο. Είναι κοινό μυστικό πως πέρυσι φοβόταν τον πάγκο του και στο δεύτερο ημίχρονο ήταν πολύ ανήσυχος καθώς δεν εμπιστευόταν τους παίκτες που έπρεπε να ρίξει στην μάχη.

Για αυτόν η χειρότερη στιγμή,ήταν όταν έβλεπε πως η ομάδα του στο γήπεδο θέλει φρεσκάρισμα. Δεν υπήρχε εναλλακτική που να προσφέρει ασφάλεια στα άκρα της άμυνας, η διαφορά Χουλτ, Κουλιμπαλί με τους Χοχούμη, Μαρινάκη, Μέστο ήταν τεράστια, στον άξονα όταν δεν έπαιξε ένας εκ των Κουρμπέλης, Ζέκα το πρόβλημα ήταν μεγάλο, στα άκρα από τους Βλαχοδήμο, Μπουμάλ που ήταν οι εναλλακτικές λύσεις δεν έμεινε καθόλου ικανοποιημένος και στην πράξη από τον πάγκο, ουσιαστική βοήθεια πρόσφεραν μόνο οι Λούντ, Λέτο.

Ένα από τα στοιχεία που θέλει να αλλάξει στον Παναθηναϊκό ο τεχνικός του είναι να μην υπάρχει τόσο φανερή απόσταση βασικών και αναπληρωματικών και να έχει μεγαλύτερο αριθμό παικτών που να εμπιστεύεται.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΒΙΓΙΑΦΑΝΙΕΣ

Στα άκρα της επίθεσης είναι δεδομένο πως για να μπορείς να κρατήσεις δύο παίκτες ψηλά, που να βρίσκονται κοντά ο ένας με τον άλλον και να λειτουργούν σαν επιθετικό δίδυμο, πρέπει να έχεις τουλάχιστον έναν δημιουργό στην μία πλευρά. Αυτός ο ρόλος δόθηκε στον Βιγιαφάνιες.

Πολλοί που έχουν μείνει στο ποδόσφαιρο της περασμένης 20ετίας εξακολουθούν να γράφουν πως ο Βιγιαφάνιες είναι για τον άξονα. Στην πράξη τον είδαμε να απελευθερώνεται ξεκινώντας από τα πλάγια και να βρίσκει πιο εύκολα χώρο για να δημιουργήσει. Άλλωστε για να παίξεις το 4-4-2 στην ευθεία είναι αναγκαστικό να έχεις στην μία πλευρά ποδοσφαιριστή που να συγκλίνει και να γίνεται τρίτος χαφ.

Στον Παναθηναϊκό ο Ουζουνίδης βρήκε δύο μπακ που είναι ικανά να παίρνουν ολόκληρη την πλευρά και να δίνουν πλάτος και για αυτόν τον λόγω με το που ανέλαβε καθιέρωσε τον Κουλιμπαλί αντί του Μέστο και του έδωσαν το δικαίωμα να χρησιμοποιεί και τους δύο ακραίους σαν δημιουργούς. Ο δημιουργός Βιγιαφάνιες από τα δεξιά αποτελεί την μόνη σταθερά στην επιθετική τετράδα του Παναθηναϊκού.

ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΟΣ, ΤΑΧΥΤΑΤΟΣ ΕΞΤΡΕΜ Ο ΚΑΜΠΕΣΑΣ

Ακατέργαστο παιδί έχει παίξει ελάχιστα. O Μπράιαν Καμπέσας έδειξε τα προσόντα του και έκανε τους ανθρώπους της Ατάλαντα να δώσουν 1,6 εκατομμύρια ευρώ για να τον αγοράσουν στο περσινό Λιμπερταδόρες. Όπου έφτασε παίζοντας βασικός εξτρέμ στην Ιντεπεντιέντε Ντελα Βάλε στον τελικό της διοργάνωσης.

Παρακολούθησα αρκετά στιγμιότυπα και διαπίστωσα πως πρόκειται για έναν πολύ γρήγορο ακατέργαστο εξτρέμ, που έχει όπλο τον διασκελισμό του. Ο Ουρουγουανός τεχνικός του Πάμπλο Ρεπέτο τον χρησιμοποιούσε για να παίρνει πλάτος και να του περνά την μπάλα, με σκοπό να ανοίγει την αντίπαλη άμυνα με την ταχύτητα του. Καθαρός εξτρέμ διασκελισμού.

Φυσικά όσα είδα ήταν σε ηλικία 18 ετών, οι ποδοσφαιριστές με δουλειά εξελίσσονται, πάντως δεν πρόκειται για ακραίο που είναι σε θέση να δημιουργήσει σε μικρό χώρο, δεν μπορεί να πάρει την θέση του Εμποκού, μπορεί να δίνει όμως ταχύτητα και να αυξάνει την ένταση όταν θα έρχεται από τον πάγκο και να δυσκολεύει την προσαρμογή της αντίπαλης άμυνας.

Είναι δεδομένο πως για να παίζει βασικός σε ομάδα που έφτασε στον τελικό του Λιμπερταδόρες στα 18 του χρόνια, έχει προσόντα. Στην λογική, να γίνει ο Παναθηναϊκός μία ομάδα που θα τρέχει, ο Καμπέσας μπορεί να βρει ρόλο. Το παρακάτω βίντεο είναι χαρακτηριστικό με τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ο ταχύτατος 20χρονος.

Photo Credits: AP Photo/Natacha Pisarenko