Το τέλειο παιχνίδι και η στιγμή που άλλαξε την ιστορία

Ο Τσάρλυ αναλύει τη "μάχη" του Μονάχου που έκρινε τον πρώτο από τους δύο φιναλίστ του φετινού Τσάμπιονς Λιγκ.

Είδαμε στο Μόναχο, έναν τεράστιο  αγώνα. Η καλύτερη επίθεση, η αμάδα που εκπαίδευσε επί 3 χρόνια ο Γκουαρδιόλα, αντιμετώπισε την μηχανή αναχαίτισης του Σιμεόνε. Την λύγισε, αλλά δεν την σκότωσε. Υπήρξαν στιγμές που η άμυνα δεν έβγαινε αλλά στο τέλος η Ατλέτικο τα κατάφερε.

Θύμισε, η επικράτηση της Άτλέτικο, κάτι νίκες του Ρόκι, που τον βλέπαμε στο τέλος να είναι νικητής, ενώ ο αντίπαλο και φανερά πιο δυνατός ήταν και περισσότερα χτυπήματα του έφερε.

Το χτύπημα της κόμπρας

Η Ατλέτικο είχε ένα χτύπημα σε κάθε παιχνίδι. Το χτύπημα της κόμπρας αποδείχθηκε αρκετό. Στο Καλντερόν, ο Σαούλ Νίγκεθ έκανε την ατομική ενέργεια και πέτυχε το 1-0, στο Μόναχο το χτύπημα της κόμπρας το έδωσε ο Γκριεζμάν,  όταν εκμεταλλεύτηκε την ασίστ του Τόρες.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Γκουαρδιόλα είχε διαβάσει καλά την Ατλέτικο και είχε ετοιμάσει ένα πλάνο ικανό να την σκοτώσει.

Η αρχική σύνθεση είχε τον Μπόατενγκ να επιστρέφει στο κέντρο της άμυνας, τον Αλάμπα στα αριστερά, τον Μίλερ στην θέση του και τον Ριμπερί αντί του Κόμαν.

ΑΨΟΓΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΗ

Η Μπάγερν πρακτικά κατέβασε μία ενδεκάδα χωρίς ψεγάδι. Ο Μπόατενγκ με τον Μαρτίνες δημιούργησαν ένα αμυντικό δίδυμο που προσέφερε ασφάλεια, δεν δέχτηκαν για όλο το πρώτο ημίχρονο καμία φάση... Η Ατλέτικο δεν πίεζε στην αρχική ανάπτυξη και οι Τόρες, Γκριεζμάν δεν κράταγαν στο πρώτο ημίχρονο μπάλα ψηλά. Γεγονός που έδινε την δυνατότητα στον Μπόατενγκ ανενόχλητος να δημιουργεί από χαμηλά και στον Μαρτίνες να πατά περιοχή.

Από το πρώτο λεπτό, φάνηκε ψυχικά και σωματικά έτοιμος ο Ριμπερί, για αυτό το μεγάλο παιχνίδι. Στην πρώτη μόλις φάση ανταπέδωσε χτύπημα στον Χουανφράν και του έβαλε τις φωνές, δείχνοντας πως η Μπάγερν, είναι έτοιμη να αντιπαρατεθεί στο παιχνίδι της Ατλέτικο.

ΤΕΛΕΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ 33 ΛΕΠΤΑ

Δημιουργήθηκε για 33 λεπτά ένα σκηνικό τρόμου στο μισό που αμυνόταν η Ατλέτικο. Οι Μπόατενγκ, Μαρτίνες έπαιζαν άνετα πάνω από την σέντρα, ο Ριμπερί έδινε πλάτος στα αριστερά, ακούμπαγε η μπάλα πάνω του και πάντοτε ταλαιπωρούσε όποιον από τους Κόκε, Χουανφράν έπεφτε πάνω του.

Οπότε η μπάλα ήταν στον Ριμπερί, ο Αλάμπα, έκανε κίνηση προς τα μέσα και τον περίμενε με το που πέρναγε τον μπακ ο Γάλλος, λίγο πιο ψηλά για να του κάνει καθαρή την μεταβίβαση, ενώ  οι Λεβαντόφσκι, Μίλερ ήταν στην καρδιά της περιοχής, ο Λαμ στην απέναντι πλευρά και ο Κόστα, περίμεναν με σωστές αποστάσεις να έρθει η μπάλα στα πόδια τους. Τα μαρκαρίσματα δεν έβγαιναν. Η Μπάγερν, για 33 λεπτά  έκανε το τέλειο παιχνίδι, με μοναδική παραφωνία τον Κόστα, που παρότι είχε πολύ χώρο ειδικά όταν ανέβαινε πολύ ο Λαμ και ο Σαούλ, έπαιρνε μέχρι βαθιά το μαρκάρισμα του, οι επιλογές του Βραζιλιάνου ήταν απογοητευτικές. Ο Γκουαρδιόλα, έβλεπε τα 10/11 να λειτουργούν υποδειγματικά, στον τρόπο που έπρεπε να αμυνθούν να αναπτυχθούν, στο ψυχολογικό κομμάτι  και στην ένταση που χρειάζεται  η αντιμετώπιση του παιχνιδιού της Ατλέτικο.

Η στιγμή που άλλαξε την ιστορία

Το πέναλτι του Μίλερ είναι μία καθοριστική στιγμή του αγώνα. Ο Χιμένες έχει δει τον εαυτό του να αλλοιώνει την πορεία της μπάλας στο σουτ του Αλόνσο, υπέπεσε σε αδικαιολόγητο πέναλτι στη φάση με τον Μαρτίνες και ήταν πολύ κοντά στο να κρεμάσει την προσπάθεια της Ατλέτικο. Μέχρι εκείνη την στιγμή η Μπάγερν έκανε ό,τι ήθελε, οι Βαυαροί κέρδιζαν όλες τις μονομαχίες είχαν στήσει ένα οχυρό έξω από την περιοχή του Σιμεόνε. Βρήκαν το γκολ και είχαν την ευκαιρία να πάρουν σκορ πρόκρισης πολύ νωρίς, απέναντι σε μία ομάδα που για να είναι ανταγωνιστική σε αυτό το επίπεδο, πρέπει να παίζει άμυνα και να έχει κάτι να προστατέψει.

Η άσχημη εκτέλεση του Μίλερ άλλαξε την ιστορία. Η απόκρουση του Όμπλακ έδωσε αρχικά πίστη στους παίκτες του Σιμεόνε και λειτούργησε σαν ξυπνητήρι. Για 33 λεπτά η Ατλέτικο δεν έπαιζε. Δεχόταν χτυπήματα, έμοιαζε ότι θα καταρρεύσει, όμως η απόκρουση του Όμπλακ τους έκανε να ανασυνταχθούν και να βάλουν τα δικά τους θέλω στο παιχνίδι. Πρώτο θέλω να μείνει το 1-0 μέχρι το τέλος του ημιχρόνου. Άρχισαν τα κόλπα, οι τσαμπουκάδες στον πάγκο και από το 33ο λεπτό μέχρι το τέλος του ημιχρόνου, κατάφεραν να χαλάσουν το μυαλό των παικτών της Μπάγερν και να βγάλουν το ημίχρονο.

ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΣΙΜΕΟΝΕ

Εκεί επενέβη ο Σιμεόνε. Ο Σιμεόνε είχε να αντιμετωπίσει την ομάδα που έχει τους περισσότερους τρόπους να επιτίθεται και πολλά προβλήματα να λύσει. Το βασικότερο, ήταν πως δεν κράταγαν οι παίκτες του καθόλου μπάλα και δεν είχαν τρόπο να απειλήσουν. Η κατοχή στο ημίχρονο ήταν 29,2%, το πρόβλημα ήταν η ποιότητα της. Μόλις δύο επιτυχημένες ντρίπλες και καθόλου κράτημα μπάλας ψηλά. 6 μόλις απλές επαφές μπάλας από τον Φερνάντο Τόρες, 11 μόλις από την Γκριεζμάν, 11 και από τον Σαούλ Νιγκέθ. Έπρεπε να βρει τρόπο να μπορεί η Ατλέτικο να κρατήσει μπάλα και να καταφέρει να απειλήσει. Δεν ήταν δυνατόν να αντέξει μέχρι το 120 να παίζει μόνιμα άμυνα και να εύχεται να πάει στα πέναλτι. Η επιλογή του ήταν να βάλει τον Καράσκο που στην ρεβάνς με την Μπαρτσελόνα είχε χρησιμοποιηθεί στην θέση του τιμωρημένου Τόρες.  Επιλογή που βγήκε 100%. Με το που ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο, πρώτη εικόνα ήταν να ακουμπά η μπάλα στον Καράσκο να περνά τον παίκτη του και να αναγκάζει τον Βιδάλ να του κάνει φάουλ. Στην συνέχεια είδαμε να προσφέρει αυτό που έλλειπε ακριβώς από την ομάδα του Σιμεόνε. Ακούμπησε 24 φορές την μπάλα έκανε 3 σημαντικές ντρίπλες που προσέφεραν πολύτιμα δευτερόλεπτα στην ομάδα του και το δικαίωμα να επιτίθεται.

ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕ ΤΟ ΣΟΚ

Η εικόνα είχε αλλάξει, αλλά το γκολ του Γκριεζμάν ήταν ένα σοκ. Ένα ισχυρό χτύπημα που δέχτηκε η ομάδα, που δεν είχε απειληθεί καθόλου. Μέχρι το 54ο λεπτό δεν έχει υπάρξει στιγμή που να φοβηθεί η άμυνα της Μπάγερν, τους κόβανε όποτε θέλανε σε όποιο σημείο του γηπέδου θέλανε και ξαφνικά μία κάθετη του Τόρες, έφερε φάτσα με τον Νόιερ τον Γκριεζμάν και έκανε το 1-1. Η Μπάγερν ήθελε δύο τέρματα. Απέναντι στην Ατλέτικο που ήθελει να υπερασπιστεί για 40 περίπου λεπτά διαφορά δύο γκολ, έμοιαζε μία πολύ δύσκολη αποστολή, στην πράξη αποδείχθηκε όμως πως η Μπάγερν έχει τον τρόπο.

Δεν παίζονται εύκολα άμυνα

Το "όπλο" που έχει ο Πεπ στην Μπάγερν και τον έκανε να αναθεωρήσει την άποψη του μετά την πρώτη χρονιά παρουσίας του στο Μόναχο για τις σέντρες, είναι πως διαθέτει ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, που μπορούν να μεταφέρουν γρήγορα την μπάλα και να παίξουν σε μικρό χώρο, αλλά ταυτόχρονα είναι και ψηλοί.

Είναι και εκπαιδευμένοι να γεμίζουν την αντίπαλη περιοχή με πολλούς παίκτες και να ψάχνουν τα κενά των γραμμών των αντιπάλων τους, οπότε ακόμα και η Ατλέτικο δύσκολα να αντέξει. Στο 74ο λεπτό ο Αλάμπα για πρώτη φορά δεν μπήκε προς τα μέσα και έκανε όβερλαπ, πήρε την μπάλα από τον Ριμπερί, σέντραρε και ο Βιδάλ έπαιξε βόλεϊ με τον Λεβαντόφσκι και έγινε το 2-1. Η Μπάγερν ήταν κοντά στο να πετύχει ό,τι και στη Γιουβέντους στην  φάση των "16". Να πάρει την πρόκριση με δύο γκολ στο τέλος, σηκώνοντας την μπάλα και γεμίζοντας παίκτες την αντίπαλη περιοχή.

ΑΛΛΟ ΑΛΕΓΚΡΙ, ΑΛΛΟ ΣΙΜΕΟΝΕ

Υπήρχε όμως μία διαφορά. Σε αυτήν την πίεση ο Αλέγκρι δεν βοήθησε, οι αλλαγές του αποδείχθηκαν ανασταλτικός παράγοντας για να κρατήσει το σκορ η Γιουβέντους, ο Σιμεόνε αντίθετα έπαιξε και αυτός.

Κατάλαβε πως χρειάζεται να θυσιαστεί ένας ποδοσφαιριστής για να πάει πάνω στους Ριμπερί, Αλάμπα. Επέλεξε τον Τόμας γι αυτόν τον ρόλο για να τον θυσιάσει και να τον ρίξει μπροστά από τον Χουανφράν, ταυτόχρονα, με τον Τόμας, πέρασε ακόμα ένα ψηλό κορμί για τα στημένα. Η Ατλέτικο, όπως και στο Καλντερόν, είχε και μία δεύτερη μεγάλη στιγμή με τον Τόρες, αλλά δεν βρήκε δεύτερο τέρμα. Ήταν υποχρεωμένοι να κρατήσουν, να υπερασπιστούν το χτύπημα της κόμπρας.  Η πίεση ήταν υπερβολική, τα μαρκαρίσματα δεν έβγαιναν και πάντοτε υπήρχε κάποιος αμαρκάριστος, που με αυτοθυσία κατάφερναν οι παίκτες του Σιμεόνε, να του χαλάνε την τελική.

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ Η ΕΠΙΘΕΣΗ

Στις καθυστερήσεις αποφάσισε να περάσει ακόμα ένα ψηλό κορμί, για να βγουν οι τελευταίες άμυνες. Η ανάγκη να μπει ένα ακόμα κορμί για τα τελευταία λεπτά έμοιαζε επιβεβλημένη από την πίεση που ασκούσε η Μπάγερν και όταν είδε τον υπεύθυνο να αργεί να σηκώσει το ταμπελάκι, δεν άντεξε και επιτέθηκε. Ήταν μία μαγική στιγμή, που μπορεί να φαίνεται υπερβολική, αλλά είχε δίκιο. Στη φάση που δημιουργήθηκε από την καθυστέρηση, η άμυνα δεν βγήκε, ο Κόμαν έμεινε μόνος του από αριστερά και ευτυχώς, για το καλό του ανθρώπου που δεν σήκωσε την ταμπέλα, το σουτ του Κομάν ήταν άστοχό.

Οι συζητήσεις που δημιουργεί το παιχνίδι πολλές. Η Ατλέτικο  επιστρέφει σε τελικό μετά από δύο χρόνια. Αν πάει τελικά η Ρεάλ σε αυτόν, της δίνεται η ευκαιρία να παίξει ξανά τον αγώνα που την στοιχειώνει. Το Τσάμπιονς Λιγκ που έχασε, για μία άμυνα σε ένα κόρνερ.

Το κατόρθωμα είναι πολύ μεγάλο. Πέταξε έξω σε διπλά παιχνίδια αρχικά την Μπαρτσελόνα και στη συνέχεια την Μπάγερν, τα δύο μεγάλα φαβορί.

Τέλος εποχής, χωρίς τελικό Τσάμπιονς Λιγκ

Για την Μπάγερν, υπάρχει ένα τέλος εποχής. Τα τρία χρόνια του Γκουαρντίολα πέρασαν χωρίς να πάει έστω σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ. Τρεις ημιτελικοί, τρεις αποκλεισμοί. Φέτος έφθασε πιο κοντά από τις άλλες δύο φορές, ήταν έτοιμη την κρίσιμη στιγμή η ομάδα του, καλά προετοιμασμένη, ο ίδιος πιο ώριμος και πιο συντηρητικός στην σκέψη του, αλλά ήταν άτυχος. Σίγουρα δεν μπορεί να μετάνιωσε ο ίδιος που ανέλαβε πριν 3 χρόνια την Μπάγερν, καθώς μέσα από αυτήν την δουλειά έγινε ο πιο ακριβοπληρωμένος προπονητής στο ποδόσφαιρο. Αναμένεται να κατακτήσει τις δύο τελευταίες αγωνιστικές τρίτο σερί πρωτάθλημα, αλλά το γεγονός πως πήρε την Μπάγερν πρωταθλήτρια Ευρώπης, σε ένα επίπεδο πιο υψηλό από τις υπόλοιπες ομάδες και δεν την έβαλε σε 3 χρόνια σε έναν τελικό, παρότι και τις 3 χρονιές την περίοδο των εορτών φάνταζε πρώτο φαβορί, είναι αποτυχία.

Μοιάζει αρκετά σαν την δουλειά του Μουρίνιο στη Ρεάλ. Μόνο που ο Πορτογάλος είχε να ανταγωνιστεί εγχώρια το θηρίο της Μπαρτσελόνα, ενώ η δουλειά που πήρε ο Γκουαρντίολα ήταν εύκολη.

Προσπάθεια έγινε, πολλή δουλειά υπήρξε, αλλά και για τους δύο τις 3 φορές ο αποκλεισμός ήρθε στους ημιτελικούς και όταν υπάρχει συνεργασία Ρεάλ με Μουρίνιο, Μπαγερν με Γκουαρδιόλα για να χαρακτηριστεί επιτυχημένη, πρέπει να έχει και την σφραγίδα ενός Τσαμπιονς Λιγκ.

Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΧΑΪΝΚΕΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ

Τώρα που ο κύκλος της δουλειάς του Γκουαρντίολα στην Μπάγερν κλείνει, το  σίγουρο είναι πως το σύγχρονο ποδόσφαιρο, δεν έχασε από αυτήν την συνεργασία, ίσα ίσα που κέρδισε, καθώς σε αυτήν την διαδρομή οι Βαυαροί έπαιξαν σπουδαίο ποδόσφαιρο. Όμως παραμένει το παράπονο, που η ομάδα του Χάινκες, δεν πέθανε στο γήπεδο. Το καλοκαίρι του 2012 ο Αυστριακός προπονητής είχε φτιάξει μία ομάδα που τρόμαζε και ήξερε να κερδίζει. Έπρεπε να πάρει το Τσάμπιονς Λιγκ του 2012, κατέκτησε αυτό του 2013. Έπαιξε δύο κολλητούς τελικούς, θα μπορούσε εκείνη η ομάδα να γίνει η πρώτη που θα έπαιρνε δύο συνεχόμενες χρονιές το Τσάμπιονς Λιγκ. Από ατυχία δεν έγινε το 2012 και το 2013, ενώ μετά την κατάκτηση του τροπαίου το 2013, δεν δόθηκε η δυνατότητα σε εκείνη την ομάδα να πάλεψει για το Τσάμπιονς λιγκ του 2014.

Πρακτικά, ο Χάινκες τελειοποίησε, ένα σχέδιο του Φαν Χαλ, που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2009, τα δύο χρόνια, που το διαχειρίστηκε σκόρπισε τρόμο, αλλά μένει το παράπονο πως δεν είδαμε αυτήν την ομάδα να πεθαίνει.

ΜΕ ΠΕΠ ΕΧΑΣΕ 2 ΧΡΟΝΙΑ

Ήρθε ένας εκπληκτικός προπονητής, που πρεσβεύει το δικό του ποδόσφαιρο και χωρίς να ευθύνεται, ήταν φυσιολογικό να τραβήξει τον διακόπτη από την ομάδα του Χάινκες. Όταν την ανέλαβε την Μπάγερν ο Γκουαρδιόλα ήταν ήδη η καλύτερη ομάδα στον κόσμο. Αυτός την άλλαξε, για να υπηρετήσει την δική του φιλοσοφία και χρειάστηκε επίπονη δουλειά 3 ετών για να την φέρει σε ένα σημείο να μπορεί με το δικό του ποδόσφαιρο να είναι η καλύτερη και να σκορπίσει τρόμο. Το πέτυχε αλλά δεν ήταν τυχερός στο κρίσιμο παιχνίδι. Όταν ανέλαβε, η Μπάγερν το καλοκαίρι του 2013 σήκωνε το Τσάμπιονς Λίγκ, φάνταζε δύσκολο να μην παίξει ούτε έναν τελικό τα επόμενα 3 χρόνια. Το γεγονός αυτό για τους ανθρώπους που επέλεξαν τον Γκουαρδιόλα στην μέση της σεζόν που ο Χάινκες κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ, αποτελεί αποτυχία. Ο Πεπ απέτυχε για τον σύλλογο, σαν προπονητής και για αυτά που ο ίδιος πρεσβεύει, η δουλειά του ήταν εξαιρετική.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Μπάγερν Μονάχου - Ατλέτικο Μαδρίτης 2-1
Χαμός στο twitter: ξεσάλωσαν με την Ατλέτικο του Σιμεόνε
Oι πανηγυρισμοί για το έπος της Ατλέτικο!

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα