Ντενίλσον διαρκείας

Με την ευκαιρία του ελέγχου που έγινε στις ΠΑΕ από το ΣΔΟΕ, στέλεχος της Λίγκας πήρε τηλέφωνο τον Μάκαρο στην Καβάλα για να του πει να κάνει κράτει με τα συμβόλαια των παικτών που καταθέτει, όπου ανάμεσα τους το συμβόλαιο του Ντενίλσον είναι μηδενικό ή κάπου εκεί κοντά. «Σε παρακαλώ αγαπούλα μου», απάντησε ο Big Mac. «Τον έχεις δει πως είναι σαν πατσαβούρα τον Βραζιλιάνο; Κανονικά αυτός έπρεπε να είχε συμβόλαιο που να με πληρώνει».

Πλάκα πάντως είχαν τα άρθρα μετά την πρώτη εμφάνιση του Ντενίλσον εναντίον της ομάδας των νέων της Καβάλας. Οι εντυπώσεις ξεκίναγαν από το ότι ο Ντενίλσον εμφανίσθηκε σε πολύ καλή κατάσταση και μετά «του λείπουν παιχνίδια για να προσφέρει άμεσα», που το ερώτημα είναι πόσα παιχνίδια, πάνω ή κάτω από 20; «Εδειξε σε καλύτερη κατάσταση από το προηγούμενο ματς που έπαιξε», που το ερώτημα είναι πως ήταν στο προηγούμενο ματς; Και το εκπληκτικό θάψιμο «έπαιξε ο Ντενίλσον, έλαμψε ο Δρόσος», κατέληγαν στο «είναι σε πολύ κακή κατάσταση».

Εχω λοιπόν την εντύπωση ότι δεν είναι οι γνώμες των ανταποκριτών που διέφεραν αλλά η θέση που καθόντουσαν. Αυτός που είδε τον Ντενίλσον σε πολύ καλή κατάσταση ήταν αυτός που καθόταν δίπλα στον Big Mac και αυτός που τον είδε σε πολύ κακή, αυτός που καθόταν δίπλα στην πόρτα.

Εδώ να προσθέσω ότι οι πέντε ομάδες που βρέθηκαν καθαρές φορολογικών υποχρεώσεων είναι η Skoda Ξάνθης, η Καβάλα, ο Λεβαδειακός, ο Εργοτέλης και η Λάρισα. Ποιο είναι το κοινό στοιχείο των πέντε ομάδων; Ολες είναι επαρχιακές. Γεγονός που σημαίνει ότι είτε οι ομάδες της επαρχίας είναι πιο correct στις υποχρεώσεις τους, είτε ότι στις μικρές πόλεις οι άνθρωποι κάπου θα ξαναβρεθούν και αυτό το ξέρουν οι εφοριακοί όταν κάνουν τους ελέγχους...

Μιλώντας λοιπόν με το ίδιο στέλεχος της Σούπερ Λίγκας για τους ελέγχους των εφοριακών, μου έλεγε ότι περιορίζονται στις περιπτώσεις που μπορεί να ζημιωθεί το κράτος. Ότι οι εφοριακοί ποσώς ενδιαφέρονται για τις ζημιές των άλλων και μου έφερε ένα παράδειγμα με τα εισιτήρια. Τα διαρκείας ανταλλάσσονται στις πόρτες των γηπέδων με ένα κουπόνι εισόδου από το οποίο βγαίνει και η τιμή. Μπορείς λοιπόν να πάρεις ένα διαρκείας των 500 ευρώ, αλλά στην είσοδο κάθε φορά που μπαίνεις να δίνεις ένα κουπόνι των 10 ευρώ. Δεκαπέντε τα εντός έδρας ματς, εκατόν πενήντα τα ευρώ και η διοργανώτρια αρχή, η ερασιτεχνική ομάδα και το γήπεδο παίρνουν το ποσοστό τους από το 1/3 από όσα εισέπραξε στην πραγματικότητα η ΠΑΕ. Και αν τα πάρουν...



Γιατί, για παράδειγμα, η ΠΑΕ ΑΕΚ αρνείται να δίνει στην ερασιτεχνική το ποσοστό της από τα διαρκείας με τον ισχυρισμό ότι ο νόμος αναφέρει τα εισιτήρια και όχι τα διαρκείας. Ερασιτεχνική και ΠΑΕ ΑΕΚ βρίσκονται εδώ και χρόνια στα δικαστήρια και το ποσό που διεκδικεί η Ερασιτεχνική έχει φτάσει τα δύο εκατομμύρια ευρώ.

Σε μια εποχή μάλιστα που η ΠΑΕ χρειάζεται επειγόντως 9 εκατομμύρια ευρώ για να πάρει την αδειοδότηση της UEFA για τα ευρωπαϊκά ματς. Μέχρι πέρσι η ΑΕΚ έβαζε στο ενεργητικό της τα λεφτά που διεκδικεί από τον Μάκη Ψωμιάδη σαν να έχουν εισπραχθεί. Μία, δύο, τρεις φορές, αλλά εφέτος η UEFA δεν σκοπεύει να το κάνει δεκτό στην λογική ότι, αφού δεν εισπράχτηκαν πραγματικά μέχρι σήμερα, είναι απίθανο και να εισπραχθούν στο μέλλον. Κάτι σαν τι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις, που μια φορά την δεκαετία όταν ξεμένουμε από λεφτά θυμόμαστε να τις ζητήσουμε. Κάτι σαν τα λεφτά της μεταγραφής του Σταματή που υπάρχουν άνθρωποι που ορκίζονται ότι ακόμα η ΑΕΚ χρωστάει στον Χαραυγιακό.