Η Τουρκία του Τάνιεβιτς λύγισε την Σερβία του Ίβκοβιτς στις λεπτομέρειες. Ο Τάσος Μαγουλάς σχολιάζει τη χθεσινή μάχη των δασκάλων του μπάσκετ και μας προετοιμάζει για έναν μεγάλο τελικό.
Στο τέλος της ημέρας, όσο και αν έχεις δουλέψει, ότι κι αν ετοιμάσεις, θα μετρήσει ο παίκτης. Οι δύο τελευταίοι μεγάλοι δάσκαλοι του μπάσκετ προετοίμασαν τον ημιτελικό Τουρκίας-Σερβίας στην κάθε του λεπτομέρεια.
Ο Ίβκοβιτς έσπασε τις ζώνες του Τάνιεβιτς με δύο επιθέσεις. Ούτε μία παραπάνω. Ο Τάνιεβιτς επιτέθηκε κτυπώντας τις αδυναμίες της άμυνας των Σέρβων για να γυρίσει τον αγώνα. Ο Ντούντα έδωσε εντολές για γρήγορες επιθέσεις. Ο Τάνιεβιτς στηρίχθηκε στην άμυνα και όταν αυτή δεν λειτούργησε μοίρασε την μπάλα στους τρεις περιφερειακούς του. Οι δάσκαλοι το γνωρίζουν γι αυτό και αντιλαμβάνονται την σημασία της πρωτοβουλίας. Ξέρουν πως δεν μπορούν να διδάξουν αυτό που τελικά θα δώσει την νίκη. Μόνο να ανοίξουν τον δρόμο.
Ήταν καθαρά θέμα συγκυρίας είτε να πάρει το επιθετικό ριμπάουντ ο Κέσελι, είτε ο Τουντσερί να αρπάξει την μπάλα από το διαφαινόμενο λάθος του Τούρκογλου για την νίκη. Αυτό που δεν ήταν τυχαίο αφορούσε στις δύο τελευταίες επιθέσεις των Σέρβων(το καλάθι του Βελίσκοβιτς) και την άλει ουπ πάσα στον ίδιο με το χρονόμετρο στα 0.5’’. Δεν ήταν τυχαία ούτε η άμυνα του Ερντέν στο τέλος αφού αυτή είναι η αποστολή του.
Η Σερβία πήρε το χειροκρότημα για ένα απίθανο παιχνίδι, η Τουρκία την πρόκριση στο δικό της τουρνουά. Αυτή είναι και η εξήγηση. Στο τέλος η ανάγκη των γηπεδούχων να νικήσουν, η εμπειρία και η καρδιά τους, μέτρησε πιο πολύ από τον ενθουσιασμό και το μπάσκετ των Σέρβων. Σε άλλο γήπεδο, οι πλάβι θα έπαιζαν ήδη στον τελικό.
Τους αξίζει ένα τεράστιο μπράβο για την δουλειά που έβγαλαν για την προσπάθειά τους. Για τους ήρωες που ανέδειξαν στα τελευταία παιχνίδια. Ο Κέσελι και ο Σαβάνοβιτς ήταν πάλι συγκλονιστικοί βάζοντας όλα τα κρίσιμα καλάθια κάτι που μόνο από τύχη δεν προέρχεται. Ο Τεόντοσιτς οργάνωσε απίθανα( με εξαίρεση δύο, τρία τραβηγμένα σουτ) και γύρω από αυτούς ο Ίβκοβιτς έστησε την αψίδα της νίκης.
Θα την περνούσε αν δεν έχανε από την καρδιά του Τουντσερί, το ταλέντο του Τούρκογλου και το …δεν δέχομαι την ήττα όλων των άλλων.
Διότι, και ας φαίνεται απλοϊκό, στο μπάσκετ νικά εκείνος που διαθέτει μεγαλύτερο πάθος και καθαρότερο μυαλό. Δύο απλά πράγματα που δεν διδάσκονται, δεν αναλύονται, δεν κωδικοποιούνται. Τα έχεις ή δεν τα έχεις;
Οι Τούρκοι τα είχαν διότι κανείς μόνο με την έδρα ή το εύκολο σταύρωμα δεν έφτασε σε τελικό. Εννοείται πως στο πρώτο πραγματικά δύσκολο παιχνίδι η πίεση μεταφέρθηκε στους γηπεδούχους, από την άλλη το ίδιο θα μπορούσαμε να κάναμε κι εμείς επί παραδείγματι. Ή οι Σλοβένοι. Ο Τάνιεβιτς έστησε μία ομάδα που θα στηρίζεται στην σκληρή άμυνα, αλλά θα διαθέτει το ταλέντο να σκοράρει τον έναν πόντο παραπάνω από τον αντίπαλο.
Από την άλλη ο Ίβκοβιτς διαθέτει λιγότερους έμπειρους παίκτες, δεν έχει στο ρόστερ αστέρια όπως ο Τούρκογλου και ο Ιλιασόβα, αλλά παίρνει το 150% από κάθε παίκτη.
Όσο για την διαιτησία που φωνάζουν οι Σέρβοι; Βεβαίως κι έπαιξε έδρα βεβαίως και τους …χρωστάει μία βολή στο τελευταίο καλάθι του Βελίσκοβιτς. Ως εκεί. Για πρώτη φορά δεν επετράπη στους Τούρκους να δείρουν τόσο πολύ, η έδρα πήρε ένα μόνο μέρος από τα…σπόρια. Αναφορικά με την πονηριά των Τούρκων να μην αφήσουν τον Ασίκ να σουτάρει κάνοντας τον τραυματία, μικρό το κακό αφού ήταν καθαρό αντιαθλητικό του Τεόντοσιτς που δεν δόθηκε. Αν θέλουν να δουν πραγματικά καταδικαστική διαιτησία, υπάρχει στο youtube ο τελικός του 2002 με την Αργεντινή το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία των μουντομπάσκετ όπου εκτός από τους Σέρβους εμπλέκεται κι Έλληνας. Τα χθεσινά ήταν επιπέδου …κοκκινοσκουφίτσας.
Στον τελικό οι Αμερικανοί δείχνουν πιο φρέσκοι(αν κι εκπλήσσει το γεγονός ότι ο Σιζέφσκι πραγματοποιεί ελάχιστες αλλαγές. Του την είπαμε και αυτού), πιο αθλητικοί. Οι Τούρκοι θα πρέπει να βάλουν τα σουτ και να πάρουν τα επιθετικά ριμπάουντ για να μείνουν στον αγώνα. Επειδή οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν έναν κανονικό ψηλό, η λογική λέει πως θα ζοριστούν, οι γηπεδούχοι θα προσφέρουν…ζεστασιά άνευ προηγουμένου και ποιος ξέρει ίσως δούμε ντέρμπι. Μέχρι τώρα πάντως είναι το καλύτερο ποιοτικά μουντομπάσκετ από το 1986. Όλοι στο τέλος λύγισαν άπαντες ακόμα και ο Τάνιεβιτ; και παίζουν ΜΠΑΣΚΕΤ. Και στα δικά μας.
Ο Ίβκοβιτς έσπασε τις ζώνες του Τάνιεβιτς με δύο επιθέσεις. Ούτε μία παραπάνω. Ο Τάνιεβιτς επιτέθηκε κτυπώντας τις αδυναμίες της άμυνας των Σέρβων για να γυρίσει τον αγώνα. Ο Ντούντα έδωσε εντολές για γρήγορες επιθέσεις. Ο Τάνιεβιτς στηρίχθηκε στην άμυνα και όταν αυτή δεν λειτούργησε μοίρασε την μπάλα στους τρεις περιφερειακούς του. Οι δάσκαλοι το γνωρίζουν γι αυτό και αντιλαμβάνονται την σημασία της πρωτοβουλίας. Ξέρουν πως δεν μπορούν να διδάξουν αυτό που τελικά θα δώσει την νίκη. Μόνο να ανοίξουν τον δρόμο.
Ήταν καθαρά θέμα συγκυρίας είτε να πάρει το επιθετικό ριμπάουντ ο Κέσελι, είτε ο Τουντσερί να αρπάξει την μπάλα από το διαφαινόμενο λάθος του Τούρκογλου για την νίκη. Αυτό που δεν ήταν τυχαίο αφορούσε στις δύο τελευταίες επιθέσεις των Σέρβων(το καλάθι του Βελίσκοβιτς) και την άλει ουπ πάσα στον ίδιο με το χρονόμετρο στα 0.5’’. Δεν ήταν τυχαία ούτε η άμυνα του Ερντέν στο τέλος αφού αυτή είναι η αποστολή του.
Η Σερβία πήρε το χειροκρότημα για ένα απίθανο παιχνίδι, η Τουρκία την πρόκριση στο δικό της τουρνουά. Αυτή είναι και η εξήγηση. Στο τέλος η ανάγκη των γηπεδούχων να νικήσουν, η εμπειρία και η καρδιά τους, μέτρησε πιο πολύ από τον ενθουσιασμό και το μπάσκετ των Σέρβων. Σε άλλο γήπεδο, οι πλάβι θα έπαιζαν ήδη στον τελικό.
Τους αξίζει ένα τεράστιο μπράβο για την δουλειά που έβγαλαν για την προσπάθειά τους. Για τους ήρωες που ανέδειξαν στα τελευταία παιχνίδια. Ο Κέσελι και ο Σαβάνοβιτς ήταν πάλι συγκλονιστικοί βάζοντας όλα τα κρίσιμα καλάθια κάτι που μόνο από τύχη δεν προέρχεται. Ο Τεόντοσιτς οργάνωσε απίθανα( με εξαίρεση δύο, τρία τραβηγμένα σουτ) και γύρω από αυτούς ο Ίβκοβιτς έστησε την αψίδα της νίκης.
Θα την περνούσε αν δεν έχανε από την καρδιά του Τουντσερί, το ταλέντο του Τούρκογλου και το …δεν δέχομαι την ήττα όλων των άλλων.
Διότι, και ας φαίνεται απλοϊκό, στο μπάσκετ νικά εκείνος που διαθέτει μεγαλύτερο πάθος και καθαρότερο μυαλό. Δύο απλά πράγματα που δεν διδάσκονται, δεν αναλύονται, δεν κωδικοποιούνται. Τα έχεις ή δεν τα έχεις;
Οι Τούρκοι τα είχαν διότι κανείς μόνο με την έδρα ή το εύκολο σταύρωμα δεν έφτασε σε τελικό. Εννοείται πως στο πρώτο πραγματικά δύσκολο παιχνίδι η πίεση μεταφέρθηκε στους γηπεδούχους, από την άλλη το ίδιο θα μπορούσαμε να κάναμε κι εμείς επί παραδείγματι. Ή οι Σλοβένοι. Ο Τάνιεβιτς έστησε μία ομάδα που θα στηρίζεται στην σκληρή άμυνα, αλλά θα διαθέτει το ταλέντο να σκοράρει τον έναν πόντο παραπάνω από τον αντίπαλο.
Από την άλλη ο Ίβκοβιτς διαθέτει λιγότερους έμπειρους παίκτες, δεν έχει στο ρόστερ αστέρια όπως ο Τούρκογλου και ο Ιλιασόβα, αλλά παίρνει το 150% από κάθε παίκτη.
Όσο για την διαιτησία που φωνάζουν οι Σέρβοι; Βεβαίως κι έπαιξε έδρα βεβαίως και τους …χρωστάει μία βολή στο τελευταίο καλάθι του Βελίσκοβιτς. Ως εκεί. Για πρώτη φορά δεν επετράπη στους Τούρκους να δείρουν τόσο πολύ, η έδρα πήρε ένα μόνο μέρος από τα…σπόρια. Αναφορικά με την πονηριά των Τούρκων να μην αφήσουν τον Ασίκ να σουτάρει κάνοντας τον τραυματία, μικρό το κακό αφού ήταν καθαρό αντιαθλητικό του Τεόντοσιτς που δεν δόθηκε. Αν θέλουν να δουν πραγματικά καταδικαστική διαιτησία, υπάρχει στο youtube ο τελικός του 2002 με την Αργεντινή το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία των μουντομπάσκετ όπου εκτός από τους Σέρβους εμπλέκεται κι Έλληνας. Τα χθεσινά ήταν επιπέδου …κοκκινοσκουφίτσας.
Στον τελικό οι Αμερικανοί δείχνουν πιο φρέσκοι(αν κι εκπλήσσει το γεγονός ότι ο Σιζέφσκι πραγματοποιεί ελάχιστες αλλαγές. Του την είπαμε και αυτού), πιο αθλητικοί. Οι Τούρκοι θα πρέπει να βάλουν τα σουτ και να πάρουν τα επιθετικά ριμπάουντ για να μείνουν στον αγώνα. Επειδή οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν έναν κανονικό ψηλό, η λογική λέει πως θα ζοριστούν, οι γηπεδούχοι θα προσφέρουν…ζεστασιά άνευ προηγουμένου και ποιος ξέρει ίσως δούμε ντέρμπι. Μέχρι τώρα πάντως είναι το καλύτερο ποιοτικά μουντομπάσκετ από το 1986. Όλοι στο τέλος λύγισαν άπαντες ακόμα και ο Τάνιεβιτ; και παίζουν ΜΠΑΣΚΕΤ. Και στα δικά μας.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΙΔΗΣΗ
Επιλογές
Πρώτη Σελίδα
loading...
