Πατ Καλάθης: Σταρ ή εξαφανισμένος;

Ο Τάσος Μαγουλάς γράφει για το μπάσκετ που πρέπει να περιμένει ο κόσμος του Παναθηναϊκού τη νέα χρονιά, ελέω Πατ Καλάθη.

Πατ Καλάθης: Σταρ ή εξαφανισμένος;

Το πρώτο πραγματικά ενδιαφέρον παιχνίδι μπάσκετ σε υπολογιστή στα 80'ς ήταν το One on one στον Commodore. Εκτός από το gameplay που για την εποχή σε άφηνε με το σαγόνι πεσμένο στο joystic, ήταν μία προσομοίωση και της ελληνικής πραγματικότητας. Λίγα γήπεδα, λίγοι που ασχολούνταν πραγματικά με το μπάσκετ, τα μονά αποτελούσαν τον ορισμό της διασκέδασης. Το ατομικό στοιχείο άλλωστε αποτελεί την βάση για να κτιστεί μία καλή ομάδα μπάσκετ. Οι μονάδες κάνουν το σύνολο.

Ένα πρόβλημα που ζήσαμε όλοι τα τελευταία καλοκαίρια με όλες τις εθνικές, ήταν η έλλειψη παικτών που θα δημιουργήσουν ή θα σκοράρουν στο ένας εναντίον ενός. Χωρίς σκριν, χωρίς διάθεση για πικ εν ρολ, χωρίς επίθεση στις περίφημες πια close out άμυνες, παλιό, κλασσικό, επιτομή του μπάσκετ, ένας με έναν.

ΨΗΛΩΣΑΜΕ ΑΠΟΤΟΜΑ

Ο Πατ Καλάθης υπήρξε πάντα μία ενδιαφέρουσα περίπτωση παίκτη τόσο ώστε να μπερδεύονται όλοι. Είτε Αμερικανοί είτε Έλληνες. Ένα παιδί που δούλευε ως τα 16 του με ύψος 1.80 μόνο για την θέση του πλέι μέικερ και στα 18, μπήκε στο κολέγιο ως 2.08. Στο Σεν Τζόζεφς που μετά τον Τζαμίρ Νέλσον έψαχνε τον γκαρντ που θα τα κάνει όλα, χρειάστηκε να περιμένει δύο χρόνια για να πείσει πως όσα έκανε ο ύψους 1.85 τότε γκαρντ των Μάτζικ, σε κολεγιακό επίπεδο μπορούσε να τα κάνει και ο 2.08.

«Άλλο να το ακούς και άλλο να το βλέπεις. Είμαι εντυπωσιασμένος», δήλωνε σε μετάδοση αγώνα του κολεγίου ο Νέλσον. Όντως την τελευταία του χρονιά ήταν εντυπωσιακός ο Καλάθης αλλά και πάλι δεν έπειθε. Το ΝΒΑ τον απέρριψε αμέσως και ο μόνος που είδε κάτι ιδιαίτερο, σε ένα dvd με 12 λεπτά φάσεις από ένα παιχνίδι κόντρα στο Old Domininion, ήταν ο Γιώργος Μπαρτζώκας στην Ολύμπια Λάρισας.

Ο ... ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΤΖΩΚΑ

Ουδείς γνώριζε τον μεγάλο αδερφό του Νικ και ο προπονητής του συλλόγου του κάμπου έχοντας ήδη την πετυχημένη εμπειρία από τον Ματ Γουόλς τον προσέγγισε για να τον υπογράψει πριν ασχοληθεί κανείς με την...ύπαρξή του. Φευ, λίγο πριν την υπογραφή τα νέα ταξίδεψαν στην Αθήνα και το Μαρούσι τον άρπαξε έχοντας την τεράστια οικονομική επιφάνεια της οικογένειας Βωβού.

Ο Καλάθης όμως συνέχισε να μπερδεύει ακόμα και τον ίδιο τον Μπαρτζώκα όταν γύρισε στην παλιά του ομάδα πολύ απλά διότι έπαιζε ένα μπάσκετ: με την μπάλα στα χέρια. Έπαιρνε το ριμπάουντ, έτρεχε, άλλαζε τον ρυθμό, τελείωνε την φάση. Στην εποχή της μεγάλης...αμυντικής ονείρωξης και του μπάσκετ υπομονής, έμοιαζε παρίας.

Ο ΣΦΑΙΡΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟΝ "ΣΩΖΕΙ"

Όχι για τον Σφαιρόπουλο στον Κολοσσό που ήθελε να παίξει κάτι εντελώς διαφορετικό. Οι αριθμοί του στην Ρόδο ήταν αριθμοί πολυτιμότερου παίκτη στην Α1 κάνοντας απλά αυτά που μπορούσε. Είχε το ελεύθερο να τρέχει, να τρέχει και να τρέχει. Με την μπάλα στα χέρια. Να δημιουργεί και να εκτελεί.

Στον τελευταίο Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς  δεν θα ήταν δυνατόν να παίξει, οπότε μετά από τέσσερα χρόνια σε Ισραήλ και Καζακστάν, επιστρέφει στην ομάδα η οποία του έδωσε τον πρώτο τίτλο της καριέρας του (κύπελλο 2012).

Επιστρέφει με τον Αργύρη Πεδουλάκη ο οποίος μέχρι να δούμε τον Παναθηναϊκό στους τελικούς, θα λέγαμε πως θύμιζε πολύ την προσέγγιση των συναδέλφων του στα τέλη των 00ς. Οπότε, τι στο καλό θέλει με τον 31χρονο Πατ;

Ο ΠΕΔΟΥΛΑΚΗΣ ΘΑ ... ΤΡΕΧΕΙ;

Θα δούμε τον Παναθηναϊκό κατά διαστήματα να τρέχει τόσο ώστε να μην προλαβαίνει να προβάλει ριπλέι η τηλεόραση; Θα υπάρχει το ελεύθερο για πέντε λεπτά ο Πεδουλάκης να...κάθεται στον πάγκο και απλά να βλέπει τον Καλάθη να μαζεύει το ριμπάουντ και να ξεδιπλώνει αιφνιδιασμούς; Έρχεται ένας Παναθηναϊκός έτοιμος να παίξει μπάσκετ κοντά σε αυτό της Λαμποράλ; Θεωρητικά, μόνο, ο Καλάθης είναι απάντηση.

Δεν είναι σταθερός σουτέρ, δεν είναι τεσσάρι, δεν είναι σκληρός. Δεν ταιριάζει δηλαδή στο στερεότυπο Πεδουλάκη. Αλλά είναι εξαιρετικός στο ένας ένας, δημιουργεί από όλες τις θέσεις, είναι από τους καλύτερους Έλληνες στην αλλαγή ρυθμού και μπορεί να ποστάρει.

ΠΑΙΚΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΑΣ-ΕΝΑΣ

Η απάντηση βρίσκεται στο ένας εναντίον ενός. Το ρόστερ που οικοδομούν οι κυπελλούχοι μοιάζει να έχει δύο σταθερές: τον Μπουρούση και παίκτες που να παράγουν παιχνίδι με προσωπική ενέργεια. Έχοντας τον διεθνή σέντερ στο παρκέ, όπως έκανε και ο Περάσοβιτς στην Λαμποράλ, χρειάζονται παίκτες που κινούνται χωρίς την μπάλα και είναι εξαιρετικοί σουτέρ. Πιο χαρακτηριστική κι εξαιρετική περίπτωση από τον Κέι Σι Ρίβερς δεν υπάρχει. Αυτός, ο Σίγκλετον, ο Φελντέιν, ο Γκιστ, και ο Τζέιμς ή ακόμα και ο Νικ Καλάθης θα κινούνται γύρω από τον ψηλό.

Στα υπόλοιπα  λεπτά; Η Λαμποράλ με τον Ντάριους Άνταμς διέθετε έναν γκαρντ εκτός ελέγχου με ελεύθερο να κάνει όσα θέλει. Φυσικά ο Πατ Καλάθης δεν είναι Άνταμς. Εκείνο που...είναι και θέλει ο Παναθηναϊκός είναι τα 10-15 λεπτά αλλαγής ρυθμού και προσωπικής δημιουργίας.

Από το «θέλω» ως το «κάνω» είναι απόσταση διότι, για να ελαφρύνουμε το θέμα, ο Πεδουλάκης δεν είναι πια παιδί και πόσα πάνω κάτω του Πατ Καλάθη χωρίς φρένο θα αντέξει; Την απάντηση την έδωσε κάποτε ο Σφαιρόπουλος αλλά ουδείς άλλος Έλληνας προπονητής κατάφερε να αξιοποιήσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ομογενούς γκαρντ. Διότι είναι γκαρντ και μόνο. Κι ένα γκαρντ με μέτρια ποσοστά σε όλα τα σουτ (κοντά 40% σε δίποντα και τρίποντα) αν και είναι εμφανέστατη η βελτίωση στο μακρινό στατικό σουτ, που αναλογικά κερδίζει λίγα φάουλ καθώς δεν είναι παίκτης επαφής.

Ένα γκαρντ ο οποίος έχει υψηλότατα νούμερα σε ριμπάουντ και άριστη ισορροπία ασίστ/λαθών για τον τρόπο παιχνιδιού του.  Όλα αυτά όμως με σοβαρά λεπτά συμμετοχής καθώς είναι καθαρά παίκτης ρυθμού.

Η αξιοποίησή του από τους πρασίνους αφορά καθαρά στο αγωνιστικό πλάνο. Θα ταίριαζε πολύ στο σχεδιασμό που θεωρητικά είχε στο μυαλό του ο Τζόρτζεβιτς. Τα αγωνιστικά του στοιχεία είναι...κόντρα στον Πεδουλάκη που γνωρίζαμε. Άλλωστε στην μπασκετική του σταδιοδρομία δεν υπήρξε μέση οδός: είτε πρωταγωνιστής είτε...εξαφανισμένος.

Αυτό ορίζουν τα πραγματικά μοναδικά χαρακτηριστικά του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ανακοίνωσε Πατ Καλάθη ο Παναθηναϊκός
Στις 17 Αυγούστου η πρώτη του Παναθηναϊκού

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα