Γαλατάσαραϊ - Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Το "Εξπρές του Μεσονυκτίου"

3 Νοεμβρίου 1993. Ημερομηνία κατά την οποία τα... αγόρια της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ενηλικιώθηκαν στην φλεγόμενη Κωνσταντινούπολη. "Καλωσήρθατε στην κόλαση", έγραφε το περίφημο πανό της υποδοχής των Άγγλων, που βίωσαν μία ποδοσφαιρική κόλαση μέχρι να αποκλειστούν από τη Γαλατάσαράϊ. Μαζί τους κι ο Ερίκ Καντονά, σε μία βραδιά που από βασιλιάς, έγινε υποτακτικός.

"Βρεθήκαμε σε τόσο εχθρικό κλίμα και υποστήκαμε τέτοια παρενόχληση, που ποτέ δεν έχω γνωρίσει στην ποδοσφαιρική ζωή μου. Ήταν μία τρομακτική εμπειρία, η οποία δεν είχε να κάνει με τον αθλητισμό και μπορεί να χαρακτηριστεί αντικειμενικά ως απόλυτη ντροπή". Απόσπασμα από την αυτοβιογραφία του Γκάρι Πάλιστερ, του στόπερ που για μία δεκαετία υπερασπίστηκε τα μετόπισθεν της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και που επισκέφθηκε κι αυτός την... κόλαση.

Όπου Κόλαση, η Κωνσταντινούπολη. Εκεί όπου εκτυλίχθηκε μία ιστορία πριν από 19 χρόνια, η οποία ίσως να γαλούχησε και το σύγχρονο ευρωπαϊκό προφίλ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αρχίζοντας με μία ήττα, με έναν αποκλεισμό, για να φτάσει 6 χρόνια αργότερα στην άλλη... Κόλαση, στην πιο γνωστή ρήση του Άλεξ Φέργκιουσον: "Football, bloody hell".

 

"Τέλος το Champions League για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στο 'Αλί Σαμί Γεν' χθες δεν έδειξε πως έχει δικαίωμα να βρίσκεται σε κάποια διοργάνωση πρωταθλητών", έγραψε ο πολύπειρος Ντέιβιντ Λάσεϊ στον "Guardian". "Η καλύτερη ομάδα επικράτησε με διαφορά", υπερθεμάτισε ο Ρομπ Χιουζ των "Times", ενώ ο Χιου Μακιλβέινι του "Observer" πρόσθεσε: "Μετά από 3 δεκαετίες καταγραφής της βρετανικής εμπλοκής στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, είναι δύσκολο να θυμηθώ άλλη περίπτωση όπου αυθεντικοί διεκδικητές τίτλων από αυτήν τη χώρα αποδείχθηκαν τόσο κατώτεροι των απαιτήσεων σε ξένο γήπεδο".

Αυτά στο αγωνιστικό σκέλος, διότι υπήρχε και τέτοιο. Ένα σκέλος το οποίο αναπόφευκτα υποβαθμίζεται από τα όσα έζησαν οι 164 φίλαθλοι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που... ρίχτηκαν σε τουρκικά μπουντρούμια χωρίς φαγητό ή νερό και στη συνέχεια απελάθηκαν επειδή... ανέπνεαν. Ή από τον Στιβ Μπρους που λίγο έλειψε να χτυπηθεί από ιπτάμενο τούβλο. Ή από τους φιλάθλους που δέχθηκαν απρόκλητη επίθεση από την αστυνομία. Όπως έγραψε ο Χιουζ στους "Times", επρόκειτο "για ένα βίαιο παραπέτασμα σε μία πιο ανατριχιαστική αλήθεια".

 

Όταν ο Δαβίδ σόκαρε τον Γολιάθ

Η ταυτότητα του 1ου αγώνα

 

20/10/1993, "Ολντ Τράφορντ", Μάντσεστερ

 

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ - Γαλατάσαραϊ 3-3

(3' Ρόμπσον, 14' αυτ. Στουμπφ, 80' Καντονά - 16' Αρίφ, 32' αυτ. Μπρους, 64' Τουρκγιλμάζ)

 

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (Άλεξ Φέργκιουσον): Σμάιχελ, Μάρτιν, Μπρους, Πάλιστερ, Σαρπ, Κιν, Ρόμπσον (65' Φίλαν), Ινς, Χιουζ, Γκιγκς, Καντονά

Στον πάγκο: Σιλεϊ, Ντάμπλιν, Νέβιλ, Μπατ

Γαλατάσαραϊ (Ράινερ Χόλμαν): Ντεμιρμπάς, Στουμπφ, Μπ. Κορκμάζ, Τεπεκούλε, Γκετς, Κερίμογλου, Ερντέμ, Χαμζαόγλου, Καγιά (88' Αλτιντάς), Τουρκγιλμάζ (76' Κεσέρ), Σουκούρ

Στον πάγκο: Μπολόγλου, Μ. Κορκμάζ, Αρσλάν

Διαιτητής: Κιμ Μίλτον Νίλσεν (Δανία)

Οι "κόκκινοι διάβολοι" είχαν επιστρέψει στους τίτλους και έτη φωτός μπροστά από τον ανταγωνισμό και για το πρωτάθλημα του 1994. Μετά από 13 αγωνιστικές είχαν δημιουργήσει διαφορά 11 πόντων και ήδη στον 1ο γύρο του νεοσύστατου Champions League είχαν επικρατήσει με συνολικό σκορ 5-3 της ουγγρικής Χόνβεντ. Την ώρα που ο κόσμος και ο Τύπος θεωρούσε ότι οι Άγγλοι θα μπορούσαν να χτυπήσουν στα ίσα ομάδες όπως η Μίλαν, η Μπαρτσελόνα κι η Μονακό, το επόμενο εμπόδιο, αυτό της Γαλατάσαραϊ, κρίθηκε αμελητέο.

Η "τσιμπόμ", όπως την αποκαλούν οι φίλοι της, ήταν μία αξιοπρεπής ομάδα, με ραχοκοκκαλιά τους Μπουλέντ Κορκμάζ, Τουγκάι Κερίμογλου και Χακάν Σουκούρ, οι οποίοι ήταν και ο άξονας της εθνικής Τουρκίας. Χάρη σε αυτούς, έσπασε την "κατάρα" των διεθνών διοργανώσεων και προκρίθηκε για πρώτη φορά σε τελική φάση (Euro 1996) μετά από 42 χρόνια προσπαθειών. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε λόγω της... αμφιλεγόμενης εκτός έδρας νίκης 8-0 επί της Ανκαραγκουτσού την τελευταία αγωνιστική. Όσο για την προϋπηρεσία της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, σε 10 ματς μετρούσε μόνο 2 νίκες, απέναντι στην ιρλανδική Κορκ Σίτι.

 

Το πρώτο παιχνίδι ήταν στην Αγγλία, στο "Ολντ Τράφορντ". Η Γιουνάιτεντ βρέθηκε να προηγείται 2-0 και η πολλά υποσχόμενη αρχή επιβεβαίωνε την αίσθηση περί αγγλικής κυριαρχίας. "Αντικαταστήσαμε την ελεγχόμενη επιθετικότητα με μαλθακότητα", σχολίασε αργότερα ο Σκοτσέζος τεχνικός των "κόκκινων διαβόλων", όταν οι Τούρκοι έκαναν την ανατροπή (3-2) και φλέρταραν με τη νίκη, θέτοντας τη Γιουνάιτεντ προ του φάσματος της "παρθενικής" εντός έδρας ήττα στην Ευρώπη. Όταν, μάλιστα, οι πρωταθλητές Τουρκίας σημείωσαν το 3ο τέρμα τους με τον Κουμπιλάι Τουρκγιλμάζ, ο πρόεδρος του συλλόγου ανέβηκε στο κάθισμά του στη σουίτα, άρχισε να χοροπηδάει και να φιλάει τους καλεσμένους του στα χείλη! Δίπλα του, ο οικονομικός διευθυντής της Γιουνάιτεντ είχε αλλάξει 5 χρώματα.

Το γκολ της ισοφάρισης από τον Ερίκ Καντονά είχε τόση σημασία όση και η αντίδραση του γιγαντόσωμου τερματοφύλακα των γηπεδούχων, Πέτερ Σμάιχελ, όταν επιτέθηκε βίαια εναντίον ενός Κούρδου εισβολέα, θεωρώντας ότι έκαιγε μία σημαία της Γιουνάιτεντ.

 

Η... θανάσιμη επιτροπή υποδοχής

Η ατμόσφαιρα του επαναληπτικού ήταν έτοιμη. "Θα σας περιμένουν στο αεροδρόμιο", υποσχέθηκε ο Γερμανός τεχνικός της Γαλατάσαραϊ, Ράινερ Χόλμαν. Όπερ και εγένετο. Για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν μία θέση σε ένα ευρωπαϊκό κύπελλο. Για την Τουρκία, ήταν μία θέση στην Ευρώπη, ήτοι κάτι περισσότερο από ένα παιχνίδι. Περίπου 150 οπαδοί της "τσιμπόμ" σχημάτισαν... επιτροπή υποδοχής στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, κρατώντας τα απαραίτητα πανό. "Welcome to hell", έγραφε το πιο διάσημο εξ αυτών, δηλαδή "Καλωσήρθατε στην κόλαση". "Γεια σου κε. Καντονά. Μετά το ματς θα σου πούμε αντίο... κυρία Καντονά", έγραφε ένα ακόμα. "Αυτό είναι το τέλος της διαδρομής", προειδοποιούσε ένα άλλο. Ένας "φίλαθλος", μάλιστα, ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Πολ Πάρκερ και του είπε με πολύ απλά λόγια: "Θα πεθάνετε".

"Χριστέ μου", αναφώνησε ο σκληροτράχηλος Στιβ Μπρους, προσπαθώντας να περάσει μέσα από το κοινό και τις τηλεοπτικές κάμερες, αναζητώντας το προσωπικό του αεροδρομίου και τους αστυνομικούς. "Υπήρχε τρομερό κοινό όταν επισκεφθήκαμε τη Νότια Αφρική το καλοκαίρι. Αλλά εκείνοι ήταν χαρούμενοι που μας έβλεπαν", εξομολογήθηκε. "Ήταν το παρανοϊκό ντελίριο που συνήθως βλέπουμε στις ειδήσεις από τις ισλαμικές επιδρομές στο Ιράκ", έγραψε ο Στιβ Κάρι στην "Express".

 

Οι παίκτες προσπάθησαν να αποχωρήσουν χαμογελώντας. Μπήκαν στο πούλμαν που θα τους μετέφερε στο ξενοδοχείο με πολλά σπρωξίματα. Γύρω από το όχημα, δεκάδες φίλοι της Γαλατάσαραϊ να χειρονομούν... ή να κάνουν προβλέψεις για το σκορ. Το 5-0 ήταν μόνιμα στα δάχτυλά τους. Οι Πάλιστερ, Μπρους, Μπράιαν Ρόμπσον και Πολ Ινς είχαν κολλημένα τα πρόσωπά τους στα παράθυρα του λεωφορείου, κάνοντας γκριμάτσες και απαντώντας με το δικό τους τρόπο. Ο δε Φέργκιουσον έριξε τους τόνους την επόμενη μέρα λέγοντας με το γνωστό του φλέγμα: "Προφανώς δεν έχετε δει ένα γάμο στη Γλασκόβη".

Αν και τα πράγματα φαίνονταν χειρότερα από ό,τι ήταν στην πραγματικότητα, τα βρετανικά ταμπλόιντ έκαναν λόγο για εφιαλτική υποδοχή μίσους, προκαλώντας ανησυχία στους οικείους των παικτών, που πίστεψαν ότι κινδύνευε πραγματικά η ζωή τους. Όταν, μάλιστα, έμαθαν ότι η αποστολή συγκεντρώθηκε σε ξενοδοχείο που ήταν πρώην παλάτι Σουλτάνου, τα τηλέφωνα πήραν φωτιά. "Θα τους κρατήσουμε εδώ για ασφάλεια. Οι Τούρκοι είναι αξιαγάπητος λαός, αλλά μπορούν να γίνουν ζωηροί", εξήγησε ο Φέργκιουσον.

Κατά την είσοδο στο ξενοδοχείο, ο Πάλιστερ ήταν τελευταίος ως συνήθως. Προχωρούσε χαμογελώντας σε έναν αχθοφόρο, ο οποίος του απάντησε φέρνοντας το δάχτυλό του στο λαιμό και κάνοντας μία χαρακτηριστική κίνηση που υποδήλωνε το κλίμα και εντός του... παλατιού.

Μία ημέρα πριν από τον αγώνα και ο τουρκικός Τύπος μπήκε στο παιχνίδι. "Stuff Turkey, stuff this, stuff that, we'll see tomorrow who gets stuffed", ήταν η σχετική μεταφορά στο editorial της "Fotospor". Αναφερόταν στη μαγειρική συνήθεια των Άγγλων να γεμίζουν τα πάντα, μεταξύ των οποίων και γαλοπούλες (turkey στα αγγλικά, όπως κι η Τουρκία).

Οι περιπέτειες ενός Άγγλου περιηγητή

Στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης, η ζωή ήταν έντονη και... ερυθροκίτρινη, όπως και τα χρώματα της Γαλατάσαραϊ. Στη "μαύρη αγορά" διακινούνταν εισιτήρια που κόστιζαν όσο και ο μέσος μηνιαίος μισθός ενός Τούρκου υπαλλήλου. Οι έμποροι κάθονταν σε κουβέρτες πάνω στα πεζοδρόμια και πωλούσαν από χύμα τσιγάρα και ανοιγμένα πακέτα, μέχρι ψάρια κατευθείαν από τα νερά του Βοσπόρου.

Στους μεγάλους εμπορικούς δρόμους, μπαλόνια με φωτογραφίες των ποδοσφαιριστών της Γαλατάσαραϊ ήταν διατεταγμένα από μαγαζί σε μαγαζί. Ο δημοσιογράφος Τζιμ Γουάιτ του "Independent" έκανε ένα πείραμα και κυκλοφόρησε σε αυτούς τους δρόμους φορώντας φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με αποτέλεσμα να τον απωθούν πέρα δώθε ακόμα και οι έμποροι. "Έι, Μάντσεστερ. Θα χάσετε. Έλα να αγοράσεις το χαλί μου ώστε να έχεις κάτι να πάρεις μαζί στο σπίτι σου", του είπε ένας. "Έι Μάντσεστερ. Ο Καντονά είναι peach (σ.σ. ωραίος)", του είπε ένας άλλος. "Ναι, ωραίος παίκτης", του απάντησε ο Γουάιτ. "Όχι, όχι. Δεν με κατάλαβες. Ο Καντονά, son of a peach (σ.σ. εννοώντας bitch, δηλαδή σκύλα)".

Αυτό που όλοι οι Τούρκοι τον ρωτούσαν, είναι γιατί ο βρετανικός Τύπος τους αποκαλούσε "ζώα". "Είμαστε φίλοι. Οι Τούρκοι είναι κύριοι. Γιατί τυπώνετε αυτά τα ψέμματα;", αναρωτήθηκε ένας ευγενικός έμπορος. Όπως διηγείται ο Γουάιτ "το εμπόδιο της γλώσσας με απέτρεψε από μακροσκελείς ομιλίες για το πως τα 'τσιτάτα' είναι ένα πολύ διάσημο όπλο στον πόλεμο των ταμπλόιντ. Αντ' αυτού, έμοιαζαν όλοι χαρούμενοι με ένα 'μας κάνατε να αισθανόμαστε καλοδεχούμενοι'".

 

Ο "ερυθροκίτρινος στρατός" και το... σχολείο

Το "Αλί Σαμί Γεν" άρχισε να γεμίζει 8-9 ώρες πριν από την έναρξη του αγώνα. Όταν η αποστολή της Γιουνάιτεντ έφτασε στο γήπεδο περίπου 2 ώρες πριν από τη σέντρα, ο ήχος από τις εξέδρες ήταν εκκωφαντικός. Στο πάνω διάζωμα οι φίλαθλοι ήταν εξοπλισμένοι με τύμπανα, που έδιναν το ρυθμό. Σημαίες παντού, φωτοβολίδες αναμμένες και μία πυκνή ομίχλη από τα καπνογόνα να σκεπάζει τον αγωνιστικό χώρο. Κάθε Τούρκος φίλαθλος στις εξέδρες ακολουθούσε με στρατιωτική πειθαρχία το κάθε σύνθημα. "Ο πιο απίστευτος ήχος που άκουσα ποτέ στη ζωή μου", δήλωσε ο τότε 18χρονος Γκάρι Νέβιλ, με μία συμμετοχή με τη φανέλα της ομάδας. "Έκαναν το 'Ανφιλντ' να μοιάζει με πάρτι για τσάι", συμπλήρωσε ο Πάλιστερ.

Σε μία γωνιά του γηπέδου, περικυκλωμένοι από μία ανθρώπινη ασπίδα δυνάμεων καταστολής, υπήρχαν και οι φίλαθλοι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που κατέγραφαν με ογκώδεις κάμερες χειρός και με φωτογραφικές μηχανές το πολύχρωμο σκηνικό.

 

"Ήταν το κάτι άλλο. Μάθαμε ορισμένα από τα συνθήματά τους και θα τα εξασκήσουμε στο αεροπλάνο της επιστροφής", εξήγησε ένας φίλαθλος από το Κρου.

Όταν οι δυο ομάδες βγήκαν από τη φυσούνα, οι φίλαθλοι κράτησαν την υπόσχεσή τους. Άδης, κόλαση, κάτω κόσμος! Όλες οι ονομασίες αποτυπώνουν αυτό το σκοτεινό τοπίο, γεμάτο ροζ καπνούς. Η Γαλατάσαραϊ είχε προσθέσει το τουρκικό έμβλημα στο σήμα των φανελών και οι ποδοσφαιριστές κουβαλούσαν στο στήθος τους την εθνική υπερηφάνεια. Μαζί και οι φίλαθλοι.

Στην μπροστινή σειρά των επισήμων καθόταν η τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας, Τανσού Τσιλέρ. Ντυμένη στα κίτρινα και κόκκινα, επιχείρησε να εκμεταλλευτεί την περίσταση και να συνδυάσει το προφίλ της με μία διαφαινόμενη αθλητική επιτυχία του τουρκικού έθνους.

 

Μηδέν εις το πηλίκο

Η ταυτότητα του 2ου αγώνα

 

03/11/1993, "Αλί Σαμί Γεν", Κωνσταντινούπολη

 

Γαλατάσαραϊ - Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 0-0

 

Γαλατάσαραϊ (Ράινερ Χόλμαν): Ντεμιρμπάς, Στουμπφ, Μπ. Κορκμάζ, Τεπεκούλε, Γκετς, Κερίμογλου, Ερντέμ (83' Τουτουνεκέρ), Χαμζαόγλου, Καγιά, Τουρκγιλμάζ, Σουκούρ

Στον πάγκο: Μπολόγλου, Μ. Κορκμάζ, Αρσλάν, Κοτσαμπέι

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (Άλεξ Φέργκιουσον): Σμάιχελ, Πάρκερ, Έργουιν, Πάλιστερ, Σαρπ, Κιν (72' Ντάμπλιν), Φίλαν (77' Νέβιλ), Ρόμπσον, Ινς, Γκιγκς, Καντονά

Στον πάγκο: Σιλεϊ, Μάρτιν, Μπατ

Διαιτητής: Κουρτ Ρέτλισμπεργκερ (Ελβετία)

Η ώρα της σέντρας έφτασε. Ο Πάλιστερ ήταν τραυματίας και έμεινε εκτός ομάδας, ενώ ο Φέργκιουσον έπρεπε να κόψει έναν εκ των Σμάιχελ, Καντονά, Ράιαν Γκιγκς, Ντένις Έργουιν, Ρόι Κιν και Μαρκ Χιουζ, αφού επιτρέπονταν μόνο 5 ξένοι. Προς έκπληξη όλων, "κόπηκε" ο Χιουζ.

Το παιχνίδι δεν επιβεβαίωσε τις προσδοκίες των Άγγλων. Υποτονικοί για ακόμα μία φορά, δίχως φαντασία. Ο διαιτητής ακύρωσε ένα γκολ του Λι Σαρπ, αλλά η σπουδαιότερη ευκαιρία ανήκε στο Σουκούρ, με τον Δανό Σμάιχελ να του λέει "όχι" με μία εντυπωσιακή επέμβαση. Την ίδια ώρα, τα ντεσιμπέλ από τις εξέδρες αυξάνονταν. Όσο καθυστερούσαν οι Τούρκοι ποδοσφαιριστές, κρατώντας το 0-0 στο παιχνίδι, τόσο κλιμακωνόταν ο ενθουσιασμός των ντόπιων. Και οι φιλοξενούμενοι υπνωτίζονταν. Μία φήμη αναφέρει πως οι Άγγλοι πίστεψαν ότι ισχύουν οι κανόνες του Λιγκ Καπ, με συνέπεια να μη μετρούν τα εκτός έδρας γκολ και το 0-0 θα οδηγούσε το παιχνίδι στην παράταση. Όσο κι αν έπαιζαν, όμως, δεν θα σκόραραν.

 

Ο Γκάρι Νέβιλ, ο οποίος πέρασε ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά για να κάνει ορισμένα μακρινά πλάγια στην αντίπαλη περιοχή, δήλωσε χαρακτηριστικά: "Έμαθα περισσότερα μέσα σε 10 λεπτά από όσα είχα μάθει τα τελευταία 2 χρόνια". Δεν ήταν μόνο οι εξωαθλητικές περιστάσεις. Ήταν και οι αγωνιστικές μέθοδοι των Τούρκων: τα μαρκαρίσματα man-to-man, η πειθαρχία στο κέντρο της μεσαίας γραμμής και φυσικά και οι αντίξοες συνθήκες στα αντίπαλα γήπεδα, που θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν στην πορεία προς την κατάκτηση του τροπαίου.

"Ήταν σκληροί και έξυπνοι. Εφάρμοσαν κάθε κόλπο από το βιβλίο", εξήγησε ο Κιν στην αυτοβιογραφία του. "Δεν μπορεί να υπάρξει καμία δικαιολογία γι' αυτή την απαράδεκτη εμφάνιση και δεν θα σπαταλήσω χρόνο ψάχνοντας για κάποια. Ήταν καταθλιπτικό να βλέπω πόσο αναστατωμένοι ήταν οι παίκτες μου, όταν τους μάρκαραν οι παίκτες της Γαλατάσαραϊ", υπογράμμισε ο Φέργκιουσον. "Η Γαλατάσαραϊ είναι μία μικρή ομάδα, αλλά σήμερα ήμασταν κι εμείς", κατέληξε ο Καντονά.

 

Η ανατροπή του "βασιλιά Ερρίκου"

Ο Γάλλος ήταν και ο πρωταγωνιστής των τελευταίων λεπτών της συνάντησης. Στο 77ο λεπτό, με τους γηπεδούχους να κερδίζουν ένα πλάγιο και να καθυστερούν στην εκτέλεσή του, κλώτσησε την μπάλα μέσα από τα χέρια του αναπληρωματικού τερματοφύλακα της Γαλατάσαραϊ, Νεζίχ Αλί Μπολόγλου, και στη συνέχεια τον ξάπλωσε με μία αγκωνιά στο στήθος. Ο Ελβετός διαιτητής δεν αντιλήφθηκε τη φάση, ο "King Eric" συνέχισε και τελείωσε το ματς και αντίκρισε την κόκκινη κάρτα μετά το τελευταίο σφύριγμα του Κουρτ Ρέτλισμπεργκερ, όταν τον... ενημέρωσε για το τι πίστευε για τα σφυρίγματά του. Ο εξοργισμένος Καντονά έριξε μία γροθιά στην μπάλα και την εκτόξευσε σε ύψος που θα ζήλευε και ο... Φέλιξ Μπάουμγκαρτνερ, κατά την αποχώρησή του προς τη φυσούνα.

Ο Καντονά πίστευε ότι ο καθηγητής γαλλικών στο επάγγελμα Ρέτλισμπεργκερ ήταν "στημένος". Όταν ο Ελβετός τιμωρήθηκε με αποκλεισμό δια βίου το 1997 μετά από απόπειρα δωροδοκίας πριν από το παιχνίδι του Champions League 1995-1996 μεταξύ Γκρασχόπερς και Οσέρ, οι υποψίες γιγαντώθηκαν. Ένας Τούρκος πρώην διαιτητής και σχολιαστής, ο Αχμέτ Τσακάρ, διατράνωνε πολλά χρόνια αργότερα, μέσω Twitter, πως όντως ο πρώην συνάδελφός του είχε δωροδοκηθεί.

Τίποτα δεν έχει αποδειχθεί για εκείνο το παιχνίδι, όμως, το οποίο στιγματίστηκε από χειρότερα πράγματα, από ό,τι η διαιτησία του. "Όταν ο διαιτητής σφύριξε για τελευταία φορά, μπορούσα να δω στα μάτια του Ερίκ ότι είχε ξεφύγει", έγραψε ο Ρόμπσον στην αυτοβιογραφία του. Ο βετεράνος μέσος πήρε αγκαλιά τον Γάλλο συμπαίκτη του και τον οδήγησε εκτός αγωνιστικού χώρου και στη φυσούνα που κατευθυνόταν προς τα αποδυτήρια, συνοδεία ενός αστυνομικού.

"Ήμουν έτοιμος να ευχαριστήσω τον αστυνομικό, όταν έδωσε μια μπουνιά στον Ερίκ. Ο Ερίκ κατρακύλησε 2 σκαλιά, οπότε γύρισα και έδωσα μια γροθιά στον μπάτσο. Όπως το έκανα, μία ασπίδα με χτύπησε στην πλάτη. Έπεσα μερικά σκαλιά, χτυπώντας τους αγκώνες μου στον τοίχο. Ο Ερίκ ήθελε να σηκωθεί και να συνεχίσει τον καβγά, αλλά τα υπόλοιπα παιδιά κατέβαιναν τα σκαλιά για να μας ηρεμήσουν".

 

Καντονά μαινόμενος

Την ίδια ώρα, πάνω από τη φυσούνα, οι φίλαθλοι έκλαιγαν, οι αστυνομικοί έκλαιγαν, οι Τούρκοι ποδοσφαιριστές έκλαιγαν, ακόμα και από τα μάτια της Τσιλέρ κύλησαν δάκρυα. "Ήταν υπέροχο για εμάς να διώξουμε όλα τα προβλήματα από την ατζέντα μας", εξήγησε στον "Independent" ο 25χρονος φοιτητής, Ονούρ Αρίφογλου και συνέχισε: "Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι μία από τις σπουδαιότερες ομάδες του κόσμου. Τώρα ο κόσμος θα δει ότι η Τουρκία είναι σπουδαία".

Ο Ρόμπσον χρειάστηκε 6 ράμματα στον αγκώνα. Ο Πάρκερ επίσης κατρακύλησε ορισμένα σκαλιά, μέχρι να τον ανακόψει το "βουνό" Σμάιχελ. "Ποτέ δεν γυρίζω πίσω στην Τουρκία. Ποτέ", υποσχέθηκε στον εαυτό του μέσα από το βιβλίο "Glory Glory!". Οι παίκτες της Γιουνάιτεντ δεν ήταν αυτοί που ξεκίνησαν τον καβγά, αλλά υπήρχαν αρκετοί ανάμεσά τους που θα μπορούσαν να τον συνεχίσουν. "Είχαμε κόσμο που μπορούσε να φροντίσει τον εαυτό του. Φάγαμε και δώσαμε", είπε με νόημα ο Μπρους.

 

"Στα αποδυτήρια, ο Ερίκ τρελάθηκε. Την ώρα που οι υπόλοιποι από εμάς απλά ήθελαν να φύγουν, εκείνος ήταν αποφασισμένος να επιστρέψει και να ξεκαθαρίσει τα πράγματα με τον μπάτσο που του κράδαινε το γκλομπ του. Ο Ερίκ ήταν μεγαλόσωμος, δυνατός τύπος. Ήταν σοβαρός. Επέμενε ότι θα τον σκοτώσει 'τον... γαμιόλη'. Χρειάστηκε η συνδυασμένη προσπάθεια του βοηθού προπονητή Μπράιαν Κιντ και μερικών άλλων παικτών για να τον συγκρατήσουν. Υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα είχαμε υποχωρήσει από έναν καβγά, αλλά ούτε εγώ δεν ήθελα να συνεχίσω αυτό το πράγμα. Υπήρχαν πολλοί Τούρκοι εκεί έξω", θυμάται ο Κιν στην αυτοβιογραφία του.

"Οι αστυνομικοί ήταν πολύ πιο τρομακτικοί από τους φιλάθλους", υποστήριξε ο Φέργκιουσον. Κατά την επιστροφή της αποστολής στο ξενοδοχείο, το πούλμαν δέχθηκε δεκάδες τούβλα. Ένα εξ αυτών θρυμμάτισε το παράθυρο του Μπρους, ο οποίος ξεκουραζόταν εκείνη την ώρα. "Εάν το τούβλο περνούσε από μέσα, θα ήμουν νεκρός. Αυτό τα συνοψίζει όλα", θυμάται ο ίδιος ο πρώην αρχηγός της ομάδας.

 

Το ποδοσφαιρικό "Εξπρές του Μεσονυκτίου"

Άσχημη ήταν η μοίρα που επεφύλαξε το ταξίδι στην Πόλη και για τους φίλους των "κόκκινων διαβόλων". Εκατοντάδες Άγγλων φιλάθλων δέχθηκαν επίθεση από αστυνομικούς τη νύχτα πριν από το παιχνίδι. Ορισμένοι εξ αυτών πέρασαν το βράδυ στις φυλακές της Μπαϊραμπάσα, οι οποίες έγιναν γνωστές από την ταινία "Το Εξπρές του Μεσονυκτίου". Μία ομάδα φιλάθλων χρειάστηκε πάνω από ένα μήνα για να επιστρέψει στην Αγγλία. Οι εμπειρίες τους, κουκουλώθηκαν από τις αρχές. "Το βίντεο πριν από το ματς στην Πόλη αποδεικνύει το τι θεωρούσαμε φυσιολογική συμπεριφορά στην Τουρκία. Δημιουργήθηκε τέτοιος τρόπος στην ομάδα της Γιουνάιτεντ, που αυτό που ακολούθησε ήταν μόνο κατ' ευφημισμόν αθλητικό γεγονός. Αυτό που έκαναν στους φιλάθλους μας μόνο αξίζει αποκλεισμό από τη διοργάνωση ως έθνος ανάξιο να υποδεχθεί φιλοξενούμενους", έγραψε στο βιβλίο "United! Despatches From Old Trafford" ο Ρίτσαρντ Κερτ.

Κατά την αποχώρηση της αποστολής με προορισμό το αεροδρόμιο, τα αυτοκίνητα κόρναραν συνεχώς, οι σημαίες της Γαλατάσαραϊ και της Τουρκίας κυμάτιζαν μπροστά από το αγγλικό πούλμαν, ενώ ακούγονταν και διάσπαρτοι... πυροβολισμοί. Οι φίλαθλοι γελούσαν με τους ταπεινωμένους Άγγλους και ύψωναν τα παιδιά τους στα παράθυρα του οχήματος, για να δείξουν τους... άξιους αντιπάλους της Γιουνάιτεντ. "Η Τουρκία καβάλησε τους Άγγλους", ήταν ο τίτλος μιας εφημερίδας. Οι αποσβολωμένοι Άγγλοι, απλώς παρακολουθούσαν τις αντιδράσεις του πλήθους.

 

Στο αεροδρόμιο, μάλιστα, ο Σμάιχελ επιτέθηκε στους δημοσιογράφους διότι φόβισαν την οικογένειά του, γράφοντας ό,τι συνέβη στην Τουρκία. Στην πτήση της επιστροφής, η ταινία που έπαιζε στις οθόνες του αεροπλάνου ήταν "Ο Τελευταίος των Μοϊκανών". Οι παίκτες αναγκάστηκαν να δουν τη σκηνή όπου ερυθροφορεμένοι Άγγλοι στρατιώτες έπεφταν σε ενέδρα από Μοϊκανούς στο δάσος και εντόπισαν αρκετές ομοιότητες με την πραγματικότητα...

Όταν λίγο καιρό αργότερα ο Φέργκιουσον ρωτήθηκε από το νέο περιοδικό της Γιουνάιτεντ "VHS" εάν ήταν χαρούμενος που έφυγε από την Τουρκία, αποκρίθηκε: "Προφανώς. Δεν επιστρέφω εκεί". Έστω κι αν επέστρεψε στην ίδια πόλη ένα χρόνο μετά, έφερε ξανά 0-0 υπό διαφορετικές συνθήκες και θα επιστρέψει και εν έτει 2012.

Πηγή: Guardian, Independent