Ναι στο Γουδί, όχι στον Παναθηναϊκό!

Το "Κεντρί" αποκαλύπτει ότι κατασκευαστικές εταιρίες εκδήλωσαν ενδιαφέρον για τον Παναθηναϊκό αλλά όχι για το ποδοσφαιρικό κομμάτι (τους "γυάλισε" το πρότζεκτ για το νέο γήπεδο στο Γουδί αλλά αρνούνται να συζητήσουν για την ΠΑΕ) και παίρνει αντιπολεμική θέση στο ζήτημα των ημερών με τη βοήθεια του Γιάννη Ρίτσου.

H κάθε μέρα που περνά ανεκμετάλλευτη φέρνει τον Παναθηναϊκό όλο και πιο κοντά στο φάσμα της οριστικής χρεοκοπίας και της αγωνιστικής καταστροφής. Σιγά το νέο, θα πείτε και θα έχετε χίλια δίκια, έχετε βαρεθεί να το διαβάζετε τους τελευταίους μήνες.

Αυτό που δεν έχετε διαβάσει είναι ότι υπήρξαν-και υπάρχουν-εταιρίες που ενδιαφέρθηκαν σφόδρα για το πρότζεκτ της Νέας Αθήνας (που περιλαμβάνει και την ανέγερση νέου γηπέδου για την ομάδα στο Γουδί) αλλά ουδεμία από αυτές έδειξε την ίδια ζέση για την ΠΑΕ Παναθηναϊκός.

"Ναι" είπαν "πολύ ωραίο το πρότζεκτ του γηπέδου, να το βάλουμε μπροστά". Τους απαντούσαν ότι χωρίς ΠΑΕ Παναθηναϊκός δεν μπορεί να υπάρξει νέο γήπεδο στο Γουδί και ανταπαντούσαν "αυτό δεν είναι δικό μας πρόβλημα".

Και, πράγματι, δεν είναι δικό τους πρόβλημα. Αλλά στα υψηλά κλιμάκια του Μαξίμου έχουν αρχίσει να ανησυχούν σφόδρα. Το έχουμε γράψει και άλλες φορές. Στην Κυβέρνηση τρέμουν το ενδεχόμενο ο Παναθηναϊκός, των εκατομμυρίων οπαδών, να τους σκάσει στα χέρια. Οσο και αν δεν ευθύνονται οι ίδιοι για το πολύ πιθανό πλέον ενδεχόμενο, γνωρίζουν ότι θα πληρώσουν πολιτικό κόστος σε όλες του τις μορφές.

Και είναι η αλήθεια ότι έχουν αρχίσει να απογοητεύονται αφού ούτε κατασκευαστικές-κολοσσοί δεν ενδιαφέρονται να αναλάβουν το ρίσκο και να επιχειρήσουν να διασώσουν την ΠΑΕ Παναθηναϊκός από την άτακτη χρεοκοπία και τον υποβιβασμό.

Παρά την απογοήτευση πάντως, το παιχνίδι παραμένει ανοιχτό. Και όσο ζουν, ελπίζουν. Στην Κυβέρνηση, στον Παναθηναϊκό αλλά και στη Superleague που παρακολουθεί με αγωνία τα (μη) γεγονότα.

ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Από το "Metallica" των Μetallica το 1991 η μπαλάντα που ξεχώρισε ήταν σίγουρα το Unforgiven. Στο ίδιο άλμπουμ όμως υπάρχει και άλλη μία, εξίσου πολύ καλή, που για διάφορους λόγους δεν ακούστηκε όσο της άξιζε.

"Μy friend of misery"

 

Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΟΥΛΑΕΙ ΟΠΛΑ;

Μη βιαστείτε να χαρακτηρίσετε λαϊκίστικο τον τίτλο. Σκεφθείτε σε ποια χώρα ζούμε, πόσες βασικές ελλείψει στο κοινωνικό κράτος αντιμετωπίζουμε, πόσες συντάξεις και μισθοί κόπηκαν, πόσοι συμπολίτες μας είναι άνεργοι.

Η Ελλάδα, λοιπόν, με το δημόσιο χρέος στα ύψη, την ανεργία ακόμα στο 20%, με εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, θέλει να πουλήσει πολεμικό υλικό στη Σαουδική Αραβία (για να εξακολουθήσει, προφανώς, το πανίσχυρο αυτό κράτος να προκαλεί ανυπολόγιστη ανθρωπιστική καταστροφή στην Υεμένη όπου εκατοντάδες παιδιά πεθαίνουν καθημερινά).

Δεν ξέρουμε ποια άποψη έχετε διαμορφώσει για τον Νίκο Φίλη, πάντως η δήλωση που έκανε την Πέμπτη για το θέμα ήταν γενναία. Ως κυβερνητικός βουλευτής που σέβεται τον εαυτό του, κάλεσε την Κυβέρνηση να ακυρώσει τη σχετική παραγγελία. Ασχετα από τα κίνητρα που μπορούν να τον οδήγησαν στη συγκεκριμένη δήλωση, ο Φίλης λέει τα πράγματα με το όνομά τους!

Και προς θεού σύντροφοι, όχι άλλο κυνισμό και επιχειρήματα του τύπου "μα τι να κάνει και η ελληνική πολεμική βιομηχανία, να μην πουλήσει;". Ποτέ μη σώσει και πουλήσει είναι η απάντηση. Τώρα και για πάντα. Κάντε μας, σας παρακαλούμε, τη χάρη. Μα τόσο πολύ διάβρωσε κάποιους η εξουσία; Και σε μόλις τρία χρόνια;

ΥΓ: Δεν θα πάψουμε να ρωτάμε μέχρι να πάρουμε απάντηση, συγκεκριμένη και επίσημη, από τους αρμοδίους. Τι απέγιναν τα περιβόητα πορίσματα των ελεγκτών του Υφυπουργείου Αθλητισμού για τις ομοσπονδίες της ποδηλασίας, του μπάντμιτον και του τένις; Εφτασαν ή όχι στον Εισαγγελέα; Και αν ναι, ο αρμόδιος Εισαγγελέας τι ακριβώς έκανε μ' αυτά; Δεν τον...συγκίνησαν αρκετά ώστε να επέμβει;

Και αφού το θίξαμε το ζήτημα, ας κλείσουμε με το αντιπολεμικό πνεύμα του μεγάλου Γιάννη Ρίτσου

Ἡ κάθε μου ἵνα τὴ χαρὰ φωνάζει,

μὰ ὁ πόλεμος, τὴ νιότη μου σκεπάζει

καὶ μὲ ἀτσάλι ἀναμμένο μὲ κεντᾶ

ὅμως, μέσα μου ἡ καρδιά μου δὲ λυγίζει.

Μητέρα, ἐδῶ, στὸ θάνατο κοντά,

πρωτόμαθα τὸ πόσο ἡ ζωὴ ἀξίζει.

Από το "Γράμματα απ' το μέτωπο"

Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΦΙΛΗ