Το ντέρμπι του μίσους για Μπουμπλή, Γαλάκο, Κυράστα

Ο Zastro επιστρέφει στο 1981 στο ντέρμπι μίσους Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού στην πρεμιέρα. Το σκάνδαλο "Μπουμπλή", η αρπαγή Γαλάκου-Κυράστα. Το πρώτο αίμα για τον "Ράμπο" Τάσο Μητρόπουλο, το τάκλινγκ που έστειλε τον Λιβαθηνό στα κάγκελα, ο άρχοντας Νοβοσέλατς και οι επικές μάχες στο βούρκο της Πάτρας.

Το ντέρμπι του μίσους για Μπουμπλή, Γαλάκο, Κυράστα

Μπουμπλής, το θεμέλιο του αντί-Βαρδινογιαννισμού

To 1981 το μίσος και το μένος των δύο "αιωνίων", του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, πρώτα με την υπόθεση "Μπουμπλή" και κατά δεύτερο λόγο με την "αρπαγή" του Γαλάκου και του Κυράστα από τους πράσινους, έχει χτυπήσει κόκκινα.

Η υπόθεση Μπουμπλή, μετά την επάνοδο του παίκτη το 1979 και άμα τη αναλήψει της Προεδρίας του Παναθηναϊκού από το Γιώργο Βαρδινογιάννη, είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων κυρίως από πλευράς Ολυμπιακού, με το Σταύρο Νταϊφά να καταθέτει ενστάσεις επί ενστάσεων για πλαστοπροσωπία και πλαστογραφία καθώς και παράνομη έκδοση του δελτίου του Αργεντίνου ποδοσφαιριστή από την ΕΠΟ.

Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, εξέφραζαν την αγανάκτησή τους και διαμαρτύρονταν ακόμη και στα φιλικά παιχνίδια της ομάδας, αναρτώντας πανό με ευθείες βολές εναντίον του ΠΑΣΟΚ και της επερχόμενης "Αλλαγής", κάνοντας λόγο για οφθαλμοφανή παρατυπία εκ μέρους της ΕΠΟ και βάζοντας ουσιαστικά τα θεμέλια του αντί-Βαρδινογιαννισμού στους κόλπους του συλλόγου.

Ο Βαρδινογιάννης από την άλλη, είχε ήδη αποστείλει την προειδοποιητική βολή με την υπογραφή του Δεληκάρη και αυτή τη φορά εκμεταλλευόμενος και το νόμο περί συμπλήρωσης πενταετίας, έκανε match up την προσφορά του κουμπάρου Νταϊφά σε Γαλάκο και Κυράστα, αρπάζοντας μέσα από τα χέρια του αιώνιου αντιπάλου, δύο από τα βασικότερα στελέχη της ομάδας που είχε κατακτήσει αμφότερα τα πρώτα επαγγελματικά πρωταθλήματα και μετά μανίας προσπαθούσε να εκθρονίσει από το 1979 που ανέλαβε τον Παναθηναϊκό.

Οι καταστάσεις στα γήπεδα και στην κοινωνία εκείνη την εποχή, δεν επέτρεπαν άλλες σπίθες, ο ίδιος ο Βαρδινογιάννης, είχε καταθέσει στεφάνι στη μνήμη των θανόντων της τραγωδίας της Θύρας 7, εκείνης της αποφράδας ημέρας του Φλεβάρη που εικοσιένα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους άδικα και αναίτια, προκειμένου να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να εξομαλυνθεί η ανεξέλεγκτη κατάσταση στα γήπεδα.

 

Η αρπαγή Γαλάκου – Κυράστα όμως, ήταν casus belli για τον κόσμο του Ολυμπιακού, έναν κόσμο διόλου ήσυχο και πράο, ο οποίος εξ αιτίας των επεισοδίων που δημιούργησε στον τελικό Κυπέλλου της 21ης Ιουνίου στη Νέα Φιλαδέλφεια με τον ΠΑΟΚ, είχε υποχρεώσει την ομάδα του να αγωνιστεί μακριά από την έδρα της στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος.

Η κλήρωση του Πρωταθλήματος πραγματοποιήθηκε μέσα Αυγούστου και άπαντες πάγωσαν: η κληρωτίδα βγάζει την πρώτη κιόλας αγωνιστική το μεγάλο ντέρμπι: Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός. Η βούλα στο καλεντάρι έγραφε "6 Σεπτεμβρίου – Πάτρα", με τον κόσμο του Ολυμπιακού να πνέει μένεα εναντίον του Παναθηναϊκού του Βαρδινογιάννη.

Με "Ράμπο" και Νοβοσέλατς

 

Στις δύο ομάδες σημαίνει συναγερμός, εντατικοποιούνται οι προπονήσεις και η προετοιμασία γίνεται πιο σοβαρή και υπό απόλυτη συγκέντρωση. Ο Ολυμπιακός είχε προσπαθήσει να υποκαταστήσει τις απώλειες στο ρόστερ, επενδύοντας σεβαστά ποσά για δύο μόνον ποδοσφαιριστές: το νεαρό Γιώργο Τόγια που αγόρασε από την Κόρινθο και για το μήλον της έριδος της μεταγραφικής περιόδου, φορ (τότε) του Εθνικού, Τάσο Μητρόπουλο έναντι του ποσού των 30 εκατομμυρίων δραχμών.

Η ομάδα ήταν συμπαγής και παρότι τη θέση του Κάζιμιρ Γκόρσκι στην άκρη του πάγκου είχε πάρει ο Αυστριακός Χέλμουτ Σενέκοβιτς, δεν είχε αλλάξει πολύ τα πλάνα της. Ο Ολυμπιακός στηριζόταν διακαώς στην αρχοντική παρουσία του Μάρτιν Νοβοσέλατς στο κέντρο της άμυνας, ενός ποδοσφαιριστή πολύ μπροστά από την εποχή του και ακόμη και σήμερα, τον κορυφαίο αμυντικό που φόρεσε ποτέ τη φανέλα του.

Ο Νοβοσέλατς, επί της ουσίας οργάνωνε το παιχνίδι των ερυθρολεύκων από πίσω, έχοντας καταπληκτική πρώτη πάσα, τρομερή διορατικότητα και "διάβασμα" των φάσεων, χαρακτηριστικά που τον είχαν αναδείξει σε Μπεκενμπάουερ των Βαλκανίων. Επρόκειτο πράγματι για μια σπάνια περίπτωση ποδοσφαιριστή, μια κλάση ανώτερο από όλους τους υπόλοιπους που αγωνίζονταν στη θέση του και πραγματικό ηγέτη του Ολυμπιακού.

Ο υπόλοιπος κορμός αποτελούνταν από το σπουδαίο Νίκο Σαργκάνη στα γκολπόστς, τους Μίχο και Σταύρο Παπαδόπουλο στην άμυνα, τον ακούραστο Βαγγέλη Κουσουλάκη στα χαφ και μια πλειάδα καλών ποδοσφαιριστών για το επιθετικό κομμάτι: Λεμονής, Περσίας, Ορφανός και ο δεύτερος ξένος της ομάδας, ο ξανθομάλλης Σουηδός Τόμας Άλστρομ.

Στο σκοράρισμα, υπήρχε ανυπομονησία για το νεοφερμένο Τάσο Μητρόπουλο, ενώ οι ιθύνοντες του συλλόγου είχαν αποφασίσει (ευτυχώς για εκείνους) να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στο Νίκο Αναστόπουλο, ο οποίος στην πρώτη του χρονιά με την ερυθρόλευκη, είχε απογοητεύσει πετυχαίνοντας μόλις 4 γκολ σε 20 συμμετοχές.

Με Μπουμπλή, "αρπαγές", Ντόκεν και Άγγελο

 

Με τον αέρα του νταμπλούχου και με όπλο την ομοιογένεια, ο Ολυμπιακός και ο προπονητής του, προσπαθούσαν να λύσουν το γρίφο Παναθηναϊκός. Οι πράσινοι, σε μια σαρωτική μεταγραφική περίοδο στην οποία υπήρξαν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές, είχαν αλλάξει εντελώς σε σχέση με την απογοητευτική προηγούμενη σεζόν κατά την οποία κατόρθωσαν στο τέλος να πάρουν το ευρωπαϊκό εισιτήριο.

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε υποσχεθεί διαρθρωτικές αλλαγές και ως στόχο είχε θέσει μόνον τον τίτλο. Γι’ αυτό άλλωστε έφερε στη Λεωφόρο τον προπονητή των τίτλων Λάκη Πετρόπουλο (αποκαλούμενο και "ζεν πρεμιέ των γηπέδων"), αποδέσμευσε τον ανόρεχτο να προσφέρει εκείνα που μπορούσε Γιώργο Δεληκάρη και ανανέωσε τόσο εντυπωσιακά το ρόστερ του τριφυλιού.

Με τα έργα στην Παιανία να ολοκληρώνονται και το χρονοδιάγραμμα να επιτάσσει τα εγκαίνια πριν το τέλος του έτους, αλλά και την ειλημμένη απόφαση της οικογένειας να ασχοληθεί σοβαρά με τον Παναθηναϊκό (τότε συμμετείχε ενεργά στα κοινά του συλλόγου και ο πρεσβύτερος αδελφός, Βαρδής Βαρδινογιάννης) οι οπαδοί του τριφυλιού είχαν κάθε λόγο να αισιοδοξούν για το μέλλον της ομάδας και να επιδοκιμάζουν την επιθετική πολιτική στις μεταγραφές.

Εκτός των Γαλάκου και Κυράστα που ήταν και επίδειξη ισχύος έναντι του άμεσου ανταγωνιστή, ο Βαρδινογιάννης διατήρησε στο ρόστερ το Ρουμάνο διεθνή Ντόρου Νικολάε, έφερε τον επίσης Νορβηγό διεθνή, Άρνε Γκούναρ Ντόκεν από τη Λίλεστρομ, τον αεικίνητο χαφ Άγγελο Αναστασιάδη από τον ΠΑΟΚ και το σπουδαίο κεφαλοσφαιριστή Γρηγόρη Χαραλαμπίδη από τη δυνατή Δόξα Δράμας.

Ο Παναθηναϊκός, συμπεριλαμβανομένων των ήδη υπαρχόντων Ρότσα, Κόβη, Κωνσταντίνου, Καψή, Σημαιοφορίδη, Λιβαθηνού και Καρούλια, πλησίαζε πολύ τα υψηλά στάνταρτς των οπαδών του και ήταν περίπου αναμενόμενο ότι θα πρωταγωνιστήσει. Έπρεπε οπωσδήποτε να σταλεί το μήνυμα από νωρίς και το αναπάντεχο ντέρμπι της πρεμιέρας φάνταζε ως ιδανική ευκαιρία για την επιβολή ισχύος στον αντίπαλο.

Παροξυσμός, μαύρη αγορά, καρτέρια στην Εθνική Οδό και συλλήψεις

Στον κόσμο και των δύο ομάδων επικρατούσε παροξυσμός, τα 21.350 εισιτήρια εξελίχθηκαν σε holy grail για τους οπαδούς και το γήπεδο της Αγυιάς στη δική τους Wonderland. Οι επιτήδειοι δεν έχασαν την ευκαιρία και άμεσα ξεκίνησε μια απίστευτη διαδικασία μαύρης αγοράς για τα εισιτήρια του αγώνα της Πάτρας, με συγκεντρωμένους τύπους στην Ομόνοια ακόμη και να έχουν διαχωρίσει τις τριπλάσιες και τετραπλάσιες τιμές στα εισιτήρια αναλόγως με το εάν ήταν αριθμημένα ή "διακεκριμένης θέσης" όπως αναγραφόταν τότε στα εισιτήρια με συγκεκριμένη θέση στην κερκίδα.

Εισιτήρια των 100 δραχμών πωλούνταν με 1000, τα "καλά" των 400 με 2 και 2μισι χιλιάδες δραχμές, επικρατούσε ένα ατέλειωτο χάος σχετικά με το ποιος έχει πάρει εισιτήρια και σε ποιο σημείο του γηπέδου, αφού ήταν αδύνατον για την αστυνομία να ελέγξει σε ποια χέρια είχαν καταλήξει τα 5500 εισιτήρια που αναλογούσαν στη φιλοξενούμενη ΠΑΕ Παναθηναϊκός και πόσοι οπαδοί του Παναθηναϊκού είχαν προμηθευτεί από μαυραγορίτες εισιτήρια "στη λάθος πλευρά".

Δεν υπήρχαν ακόμη νεκρές ζώνες εκείνη την εποχή, η τραγωδία της θύρας 7 και τα επεισόδια στα γήπεδα είχαν θορυβήσει και πανικοβάλλει τις αρχές, τούτη τη φορά το κλίμα ήταν και απόλυτα τεταμένο, το παιχνίδι μύριζε από παντού μπαρούτι. Πολύ γρήγορα έγινε κατανοητό στους εκδρομείς φίλους του Παναθηναϊκού, ότι το ταξίδι στην αχαϊκή πρωτεύουσα θα ήταν δυσκολότερο του συνηθισμένου. Ήδη από τον Ισθμό της Κορίνθου, ορδές οπαδών του Ολυμπιακού έστηναν "καρτέρια" αναζητώντας αυτοκίνητα ή λεωφορεία με κάποιο διακριτικό των πρασίνων, με πολλές δυσάρεστες καταστάσεις (οι οποίες πρέπει να σημειωθεί, ότι δεν αγγίζουν ούτε κατ’ ελάχιστον τις σημερινές θηριωδίες) να λαμβάνουν χώρα στην εθνική οδό Αθηνών-Πατρών.

Πανικόβλητος ο Αστυνομικός Διευθυντής Πατρών, προσπαθούσε να τηρηθεί η τάξη πέριξ του γηπέδου, να περιφρουρήσει τα κεντρικά σημεία της πόλης αποσοβώντας "μοιράια" συνάντηση των αντιπάλων οπαδών και η εντολή ήταν σαφής και μονολεκτική: «σκούπα». Οι συλλήψεις και οι προσαγωγές γύρω από το γήπεδο της Παναχαϊκής, έφτασαν τις 15, οι περισσότεροι συνελήφθησαν επ’ αυτοφώρω πωλώντας εισιτήρια στη μαύρη αγορά (σε εκτός λογικής τιμές, ακόμη και σε σχέση με τις τιμές στην Ομόνοια) ή για φθορά ξένης περιουσίας.

Αξιοσημείωτο της εκτός ελέγχου κατάστασης, οι συλλήψεις από αστυνομικά όργανα δύο νεαρών που επέδειξαν «επικίνδυνη και αναιδή συμπεριφορά» κατά το δελτίο αναφοράς, παραβιάζοντας το ν.4000/1958 - γνωστότερο ως νόμο περί "τεντιμποϊσμού". Πέρα από τα ευτράπελα όμως, υπήρχε και ένα παιχνίδι που όσο πλησίαζε η ώρα διεξαγωγής του, τόσο προδιαγραφόταν η αναγωγή του στη σφαίρα του μύθου για τις επόμενες γενιές.

Σύγκρουση στο βούρκο

 

Θαρρείς και εμφανίστηκε ο από μηχανής Θεός της αρχαίας τραγωδίας, στην Πάτρα ξεκίνησε να βρέχει καταρρακτωδώς. Η νεροποντή ήταν τόσο ισχυρή, που έθεσε τέλος στις όποιες σκέψεις για εχθροπραξίες και όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, αποσόβησε τα χειρότερα. Οι οπαδοί και οι φίλαθλοι του Παναθηναίκού, οι περισσότεροι άνευ διακριτικών, πήραν τις θέσεις τους ανάμεσα σε χιλιάδες αφιονισμένους Ολυμπιακούς και εν μέσω βουκολικού τοπίου το ρολόι άρχισε να μετρά αντίστροφα.

Στο γήπεδο υπήρχαν στριμωγμένοι πάνω από 25 χιλιάδες άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και ο Υπουργός Πολιτισμούς και Επιστημών Ανδρέας Ανδριανόπουλος (γνωστός για τα ερυθρόλευκά του αισθήματα) καθώς και ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Βασίλης Κοντογιαννόπουλος.

Όσο πλησίαζε η ώρα έναρξης, ο αγωνιστικός χώρος θύμιζε βουστάσιο, χορτάρι φαινόταν μόνον σε συγκεκριμένα σημεία – κυρίως στις τέσσερις γωνίες – ενώ ο κόσμος αδιαφορώντας για το νερό και τη λάσπη, εξακολουθούσε να εισέρχεται, καλύπτοντας κάθε σπιθαμή των κερκίδων και όχι μόνο. Ακόμη και οι θέσεις των ορθίων κάτω από τις κερκίδες ήταν ασφυκτικά γεμάτες, το γήπεδο ήταν πιο γεμάτο από ποτέ, όπως καταμαρτυρά και το ακατάρριπτο από τότε ρεκόρ των 21350 εισιτηρίων που ανακοινώθηκαν στην εκκαθάριση. Μέχρι που σαν από θαύμα και ενώ ο διαιτητής Κανάρης έχει κάνει την εμφάνισή του μαζί με τους επόπτες για να επιθεωρήσουν τον αγωνιστικό χώρο, η βροχή σταματά θέλοντας να παραχωρήσει το παλκοσένικο στους ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων.

Οι εφοπλιστές στην κερκίδα, πριμ και σέντρα σε περιβάλλον φαρ-ουέστ

Οι παίκτες εμφανίζονται ανέκφραστοι και απόλυτα συγκεντρωμένοι. Έχουν προειδοποιηθεί άλλωστε από αμφότερες τις διοικήσεις ότι το παιχνίδι είναι κάτι παραπάνω από ένα ντέρμπι. Ο Σταύρος Νταϊφάς είχε φροντίσει να αποσυρθεί η αποστολή του Ολυμπιακού στο ξενοδοχείο "Χανδρής" μια μέρα πριν το ταξίδι στην Πάτρα και ο Νίκος Ευθυμίου είχε υποσχεθεί γενναιόδωρο πριμ σε περίπτωση νίκης προκειμένου να δοθεί έξτρα κίνητρο στους "πολεμιστές".

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, συνεπικουρούμενος από τον αδελφό του Βαρδή, οι οποίοι επισκέφθηκαν τους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού και επέστησαν την προσοχή στο παιχνίδι. Φεύγοντας από τη συνάντηση, ο Βαρδής γύρισε και είπε με νόημα "κερδίστε εσείς κι εγώ είμαι εδώ, να σας δώσω όχι τα ψίχουλα που υπόσχεται ο Νταϊφάς, αλλά πολλά περισσότερα" σκορπίζοντας θύελλα ενθουσιασμού στους 20 ποδοσφαιριστές που είχε αποφασίσει να πάρει μαζί του στην Πάτρα ο Πετρόπουλος.

Ο Κανάρης σφυρίζει για πρώτη φορά και μέσα σε απίστευτη ένταση και οχλαγωγία, ξεκινά το πολυσυζητημένο ντέρμπι της πρεμιέρας. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού έχουν εξαντλήσει κάθε πιθανή ύβρη και αποδοκιμασία στους "προδότες" Γαλάκο και Κυράστα, το ντέρμπι έχει ξεκινήσει σε περιβάλλον φαρ ουέστ. Το λασπωμένο τερέν είναι βέβαιο ότι θα "βοηθήσει" τους παίκτες να παίξουν ακόμη πιο δυνατά, να τους "ξεφύγουν" ακόμη περισσότερα σκληρά μαρκαρίσματα και το διψασμένο για "αίμα και άμμο" κοινό στην κερκίδα, θα παραλάβει αυτό που παρήγγειλε: πόλεμο.

Ο ρέφερι του αγώνα, όπως συνηθίζεται μέχρι σήμερα σε αντίστοιχα παιχνίδια, προσπαθεί να "κρατήσει" το ματς βγάζοντας κάρτες και δεν αργεί η πρώτη κίτρινη στον Άνθιμο Καψή, εν μέσω διαμαρτυριών από τους παίκτες και τον πάγκο του Παναθηναϊκού.

Το γκολ του "Μπουμπλή"

 

Ο Κανάρης έχει αποφασίσει να παίξει έδρα, είναι σαφές αυτό, διότι πάνω απ’ όλα προέχει η σωματική ακεραιότητα η δική του και μετά των 22 μονομάχων. Το δεκάλεπτο κυλά με το κλασσικό "αναγνωριστικό" παιχνίδι στο χώρο του κέντρου, με αλλεπάλληλα σφυρίγματα του διαιτητή για τα εκτός αθλητικού πλαισίου μαρκαρίσματα, ενώ η μπάλα κολλάει σε πάρα πολλά σημεία πάνω στη λάσπη. Μέχρι που φθάνουμε στο ενδέκατο λεπτό, όταν ο Κύπριος Σταύρος Παπαδόπουλος γυρίζει άτσαλα τη μπάλα προς το Σαργκάνη και εκείνη κολλάει στο πλάι της εστίας του τερματοφύλακα του Ολυμπιακού.

Ο Γαλάκος έχοντας διαβάσει τη φάση, έχει ακολουθήσει το γύρισμα του αρχηγού του Ολυμπιακού και δευτερόλεπτα πριν τον γκρεμίσει το "φάντομ", σουτάρει από πολύ πλάγια στην κενή εστία. Η μπάλα αργά και βασανιστικά οδεύει προς τα δίχτυα μέχρι που ξανακολλάει στη λάσπη μισό μέτρο από τη γραμμή του τέρματος του Ολυμπιακού. Πριν προλάβει να αντιδράσει οποιοσδήποτε αμυντικός, ο επερχόμενος με φοβερή ορμή Χουάν Ραμόν "Μπουμπλής" Ρότσα, σουτάρει με όλη του δύναμη και τινάζει τα δίχτυα του Σαργκάνη.

0-1, ψυχρολουσία για τον Ολυμπιακό και το γήπεδο εξαγριώνεται ακόμη περισσότερο, μιας και το γκολ προήλθε από ενέργεια του Γαλάκου και τελική ενέργεια του αμαρτωλού «Μπουμπλή από το Αιγάλεω». Το παιχνίδι γίνεται ακόμη πιο άτεχνο, ο Κανάρης εξακολουθεί να μοιράζει αφειδώς κάρτες στους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, κάνοντας τα στραβά μάτια στα αντίστοιχα μαρκαρίσματα των αντιπάλων τους. Μετά τον Καψή, τιμωρούνται επίσης με κίτρινη μέσα σε ένα μισάωρο ο Κωνσταντίνου, ο Γαλάκος, ο Καρούλιας, ενώ από τον Ολυμπιακό μόνο ο Τάκης Νικολούδης.

Το τάκλινγκ του Βαμβακούλα που έστειλε τον Λιβαθηνό στα κάγκελα

Λίγο πριν τελειώσει το ημίχρονο και ενώ ο Ολυμπιακός είχε δοκάρι στο εικοστό λεπτό σε ανάποδο ψαλίδι του Αναστόπουλου, θα γίνει η φάση που θα τινάξει το ντέρμπι στον αέρα: ο Λιβαθηνός έχει τη μπάλα κοντά στην πλάγια γραμμή στο λασπωμένο χώρο του κέντρου και ο Νίκος Βαμβακούλας με ένα...στοχευμένο τάκλιν θα τον στείλει στα κάγκελα.

 

Ο Λιβαθηνός θα πέσει λιπόθυμος και θα αποχωρήσει υποβασταζόμενος, ενώ οι συμπαίκτες του έχουν πέσει πάνω στο Βαμβακούλα απωθώντας τον και στολίζοντάς τον με διάφορα κοσμητικά επίθετα. Μέσα στη σύρραξη, ο Λάκης Κατσιάκος θα χτυπήσει τον ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού και ο Κανάρης εν μέσω δριμύτατων διαμαρτυριών, θα τον αποβάλλει.

Πίεση για την ισοφάριση

Ο Παναθηναϊκός μένει με δέκα και πλέον μπορεί να παίξει μόνο ψυχωμένη άμυνα, τακτική που τον βολεύει εκτός των άλλων, αφού εκτός του αριθμητικού μειονεκτήματος, προσφέρεται και το πολύ βαρύ γήπεδο για ηρωισμούς και αυτοθυσίες. Ο Ολυμπιακός σε μία από τις επισκέψεις του στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου, θα φτάσει πολύ κοντά στην ισοφάριση, αλλά το πλασέ του Ορφανού από πλάγια και με τον Κωνσταντίνου εξουδετερωμένο, θα αποκρούσει πάνω στη γραμμή ο Άνθιμος Καψής, ένας από τους καλύτερους παίκτες του Παναθηναϊκού στο πρώτο ημίχρονο.

Το γήπεδο κοχλάζει και οι ιαχές δεν σταματούν ούτε κατά τη διάρκεια της διακοπής του ημιχρόνου, ο κόσμος εξακολουθεί να είναι παθιασμένος και παρά το 0-1 επιδοκιμάζει τους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού ζητώντας επίμονα το γκολ.

Οι ερυθρόλευκοι εισβάλλουν με το ίδιο πάθος και στο δεύτερο μέρος, ο Πετρόπουλος όμως έχει θωρακίσει τον Παναθηναϊκό και οι έξοχοι Καψής και Κυράστας σταματούν κάθε επίθεση των αντιπάλων, ενώ ο Άγγελος Αναστασιάδης καταπίνει χιλιόμετρα στο κέντρο μαζί με το Σπύρο Λιβαθηνό (ο οποίος έχει επιστρέψει στο ματς παρά τη διάσειση με προτροπή του Πετρόπουλου, έχοντας μπανταρισμένο το κεφάλι του με γάζες) απαγορεύοντας στα χαφ του Ολυμπιακού να δημιουργήσουν οτιδήποτε στο παιχνίδι.

Η ώρα του Νοβοσέλατς

Κάπου εκεί αναλαμβάνει δράση ο Μάρτιν Νοβοσέλατς, ο οποίος προωθείται στα χαφ και αποφασίζει (μάλλον χωρίς εντολή από το Σενέκοβιτς) να παίξει box2box και να πάρει την κατάσταση στα πόδια του. Δική του είναι η πάσα στον Τάκη Περσία με τη συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα, ο Πειραιώτης μέσος όμως θα ανοίξει περισσότερο απ’ όσο πρέπει τη μπάλα και ο Κωνσταντίνου θα μπλοκάρει με αυτοθυσία.

Ο Νοβοσέλατς εξακολουθεί να δίνει την τελευταία μεγάλη παράστασή του σε ντέρμπι αιωνίων και λίγο αργότερα τροφοδοτεί άψογα στο ύψος του πεναλτι το Λεμονή που έχει πάρει τη θέση του Ορφανού. Το σουτ του Τάκη θα φύγει ελάχιστα άουτ από τα δοκάρια του Βασίλη Κωνσταντίνου. Τα λεπτά περνούν, ο Παναθηναϊκός με νύχια και με δόντια διατηρεί το προβάδισμα παίζοντας πολύ έξυπνα και αποφεύγοντας τις πολλές επικίνδυνες καταστάσεις, ενώ αντιμετωπίζει και μια όχι τόσο φιλική διαιτησία.

Το πρώτο αίμα του "Ράμπο"

 

Μέχρι που φθάνουμε επτά λεπτά πριν το τέλος, όταν ο Μάρτιν Νοβοσέλατς θα ανοίξει δεξιά στον Κουσουλάκη, ο μέσος του Ολυμπιακού θα ξεπεράσει το εμπόδιο του Καρούλια που είχε ήδη κάρτα και θα σεντράρει στα καρέ του Παναθηναϊκού. Πιο ψηλά απ’ όλους θα πηδήσει ο Τάσος Μητρόπουλος, ο νεοαποκτηθής επιθετικός από τον Εθνικό και με δυνατή κεφαλιά θα στείλει τη μπάλα στον ουρανό των δικτύων του Κωνσταντίνου.

Ο Τάσος σκοράρει στο ντεμπούτο του και μάλιστα σε ντέρμπι πρεμιέρας με τον Παναθηναϊκό. Ίσως να είναι και ένας από τους λόγους που δέθηκε τόσο πολύ με τον κόσμο του Ολυμπιακού, αφού με το γκολ του αποτρέπει μια ήττα που θα αποδεικνυόταν μοιραία για την οικονομία του πρωταθλήματος.

Ο Παναθηναϊκός σαν να χτυπήθηκε από ηλεκτρικό ρεύμα, αντιδρά άμεσα στην ισοφάριση, ξαναπαίρνει τα ηνία του αγώνα παρά τον παίκτη λιγότερο και παραλίγο να φύγει νικητής όταν τρία λεπτά πριν τη λήξη, ο Γαλάκος ντριπλάρει δύο αντιπάλους και πριν τον προλάβει ο Σαργκάνης, πασάρει στον Αναστασιάδη για το 1-2. Ο Άγγελος αποκαμωμένος από τα χιλιάδες μέτρα που έχει διανύσει στο λασπωμένο τερέν, θα κάνει ένα άψυχο σουτ, που θα επιτρέψει στο Σταύρο Παπαδόπουλο να προλάβει τελευταία στιγμή τη μπάλα πριν εκείνη διαβεί τον ασβέστη και μπει μέσα στο τέρμα του Ολυμπιακού.

Ο Κύπριος αμυντικός διορθώνει το λάθος του που κόστισε το γκολ του Ρότσα, ο Μακεδόνας μέσος από την άλλη, σωριάζεται στο έδαφος και μένει ακίνητος. Το ξέρει κι εκείνος και οι συμπαίκτες του ότι παρόμοια ευκαιρία είναι αδύνατον να τους ξαναπαρουσιαστεί και εγκαταλείπουν την προσπάθεια ολικής ανατροπής των δεδομένων στο ματς.

Δόθηκε πριμ και στις δύο ομάδες

Ο Κανάρης σφυρίζει γρήγορα τη λήξη, ευτυχώς για εκείνον το παιχνίδι λήγει χωρίς νικητή, αφού ήταν βέβαιο ότι ο ηττημένος θα τον πολιορκούσε με πολύ πιο δριμείες διαμαρτυρίες από εκείνες των ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού μετά το τελευταίο σφύριγμα. Ανακουφισμένος αποχωρεί για τα αποδυτήρια, ενώ στο οργωμένο γήπεδο επικρατεί η χάβρα της κερκίδας από τα μεθεόρτια μιας τέτοιας έντασης παιχνιδιού.

Άπαντες ικανοποιημένοι κι ας μην το ομολογούν. Αμφότεροι γλύτωσαν την ήττα που ισοδυναμούσε με καταστροφή για το ξεκίνημα της σεζόν, ο Ολυμπιακός μπορεί να ισχυριστεί ότι είχε τις ευκαιρίες και ήταν καλύτερος, ο Παναθηναϊκός ότι αδικήθηκε από το διαιτητή και έκλεψε τις εντυπώσεις στο τέλος με την πολύ μεγάλη ευκαιρία που έχασε ο Αναστασιάδης.

Άμεσα γίνεται γνωστό στους ρεπόρτερ ότι οι διοικήσεις είναι απόλυτα ικανοποιημένες για την προσπάθεια των παικτών, παρά την ισοπαλία δίνεται πριμ και από το Βαρδινογιάννη και από τον Ευθυμίου (ο Νταϊφάς απουσίαζε από το γήπεδο της Πάτρας) και οι σφυγμοί όλων επιστρέφουν στο κανονικό. Κορυφαίοι των γηπεδούχων, ο Νοβοσέλατς, ο Περσίας, ο Αναστόπουλος και ο Βαμβακούλας, ενώ ο Τάσος Μητρόπουλος σκόραρε στο ντεμπούτο του κι αυτό επισκιάζει οποιοδήποτε κενό στην απόδοσή του.

Από τον Παναθηναϊκό δεσπόζει η ηγετική εμφάνιση του Άνθιμου Καψή, το δίδυμο Λιβαθηνού-Αναστασιάδη στο χώρο του κέντρου και οι νεοαποκτηθέντες Γαλάκος και Κυράστας που έμοιαζαν να παίζουν χρόνια με το τριφύλλι στο στήθος. Πλέον όλοι μπορούν να επιστρέψουν ήρεμα στα σπίτια τους, ο κόσμος να διαλυθεί ησύχως, «πάλι καλά».

Δεύτερο σερί μπαράζ

Ο Παναθηναϊκός όντως το Δεκέμβριο εγκαινίασε το αθλητικό του κέντρο στην Παιανία, θέτοντας τις στέρεες βάσεις για τη μετέπειτα εκτόξευσή του μέχρι τις παρυφές του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και έκανε μια θαυμάσια πορεία στο μεγαλύτερο μέρος του Πρωταθλήματος, όντας πρώτος και με διαφορά ακόμη και επτά πόντων από τον Ολυμπιακό. Ωστόσο, ο Ολυμπιακός ροκάνιζε αθόρυβα τη διαφορά και μια στροφή πριν το τέλος οι αιώνιοι ισοβάθμισαν στην πρώτη θέση.

Και εκεί κλήθηκε και πάλι να επαναληφθεί η ιστορία, αφού ένας ακόμη τίτλος πρωταθλητή Ελλάδας θα κρινόταν σε μπαράζ, σε ένα ματς-τελικό ξανά στο Βόλο, όπως και το Μάιο του 1980 μεταξύ του Ολυμπιακού και του Άρη. Μόνο που τούτη τη φορά αντίπαλοι ήταν οι αιώνιοι και το παιχνίδι ήταν κάτι περισσότερο από ένα μπαράζ για την κατάκτηση του τίτλου, αφού για πολλοστή φορά έτρεχαν πάμπολλα sidestories που μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον των φιλάθλων. Αυτή όμως είναι μια άλλη ιστορία...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Το ντέρμπι της ντροπής

Είναι στημένο; Το θρυλικό Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 3-4

Τα 10 αξέχαστα ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός

Κουίζ "αιωνίων": ο Μπέζος, η Μαρκορά και ο Νίκος Καρβέλας

Η νύχτα που άλλαξε το ελληνικό ποδόσφαιρο