Φάκελος ΠΑΟΚ: Οι μεταγραφές και τα λάθη του Ιβάν Σαββίδη

Ο Αντώνης Τσακαλέας κάνει πρεμιέρα στο Contra.gr και ξετυλίγει το μεταγραφικό κουβάρι του ΠΑΟΚ, υπό τον Ιβάν Σαββίδη. Πιάνει μία-μία τις μεταγραφικές περιόδους, αναλύει τι ήθελε ο ΠΑΟΚ, τι έψαξε και τελικά τι πήρε και φτάνει στην εφετινή σεζόν με το... μαρτύριο των προκριματικών και την έλευση του Ιγκόρ Τούντορ. Όπως λέει και το τραγούδι: "Καλοκαίρια και χειμώνες περιμένω να φανεί..."

Φάκελος ΠΑΟΚ: Οι μεταγραφές και τα λάθη του Ιβάν Σαββίδη

Η μεταγραφική περίοδος που διανύουμε είναι αισίως η έκτη στην οποία ο ΠΑΟΚ "κάνει παιχνίδι" υπό τον Ιβάν Σαββίδη. Και όμως, αυτή είναι η πρώτη μεταγραφική περίοδος στην οποία ο ΠΑΟΚ κινείται βάσει πλάνου, βάσει σωστής εσωτερικής δομής, βάσει μεταγραφικής και οικονομικής λογικής, βλέποντας το δάσος  του πρωταθλήματος και όχι το δέντρο των προκριματικών του Γιουρόπα Λιγκ που για τον Δικέφαλο, ήρθαν κατακαλόκαιρο. Η κάθε μεταγραφική περίοδος στην εποχή Σαββίδη αποτελεί και ένα ξεχωριστό κεφάλαιο τρόπου σκέψης, ανθρώπων που πήραν μέρος σε αυτή, περιρρέουσας ατμόσφαιρας, και πάνω από όλα, συμπεριφοράς του ίδιου του Σαββίδη.

To new entry και ο Δώνης

Τον Ιανουάριο του 2013, ο Ιβάν Σαββίδης έχει για συμπρωταγωνιστές τους Ζέρμαν Τσιστιακόφ (στρατηγικό σύμβουλο), Ζήση Βρύζα (πρόεδρο), Γιώργο Γεωργιάδη (τεχνικό διευθυντή) και Γιώργο Δώνη (προπονητή).

Ο Ηλιόπουλος λείπει να πει το περίφημο "Λοιπόν δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά σήμερα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε!". Ο ΠΑΟΚ "καίγεται" για αμυντικούς διότι οι καλοκαιρινές επιλογές Δώνη (Κουμάλο) και Γεωργιάδη (Βιβιάν) που ήρθαν για να καλύψουν το κενό που άφησαν οι Μαλεζάς και Τσιρίλο αποδείχθηκαν λανθασμένες. Ο Ζέρμαν Τσιστιακόφ είναι το "new entry" και έχει έναν σύνθετο ρόλο. Και μόνο το τίτλος του, προβληματίζει... "Στρατηγικός σύμβουλος σε θέματα αθλητισμού". Σα να λέμε "πάνω από όλους, αλλά την ευθύνη την έχει ο καθένας στο τομέα του" με τα μπερδέματα να αρχίζουν από το πρώτο διάστημα.

Ο Λιθουανός ήθελε να έχει άποψη για όλα. Το σχήμα ήταν δυσλειτουργικό και πολυάριθμο. Ο Δώνης έψαχνε στηρίγματα και στην αρχή τα βρήκε στο πρόσωπο του Τσιστιακόφ (με κορωνίδα το περίφημο βίντεο που παρουσίαζε τους 12 αυτοματισμούς του ΠΑΟΚ στο παιχνίδι με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ), ο Γεωργιάδης λειτουργούσε ορθολογιστικά αλλά έβλεπε τον Τσιστιακόφ να έχει πάρει φόρα, ο Βρύζας υπήρχε αλλά ήταν σα να μην υπάρχει και τελικά... ο ίδιος ο Σαββίδης έκανε τις δυο πλέον πετυχημένες μεταγραφές. Αυτές  των Κώστα Κατσουράνη και Ζβόνιμιρ Βούκιτς.

Ο πρώτος είχε μείνει ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό και ο Σαββίδης ήταν "ζεστός" για κάθε τι που "μύριζε" εθνική Ελλάδος (τη "παλιά" Εθνική, όχι τη τωρινή) και ο δεύτερος ήταν πρόταση από τη πλευρά φίλων του που του μίλησαν για τον Σέρβο που είχε μείνει ελεύθερος από τον Παρτιζάν τον Αύγουστο του '12. Ο Γιώργος Δώνης έφερε τον Σαρλζ Ιτάνζ και ο Ζέρμαν Τσιστιακόφ τους Αμπντούλ Καμαρά, Σέκου Ολίσε και Γκόρντον Σίλντενφελντ. Οι τρεις του Λιθουανού ήταν δανεικοί, σε μια προσπάθεια να ενισχυθεί ο ΠΑΟΚ με μοναδικό στόχο το κύπελλο Ελλάδος, στο οποίο ο ΠΑΟΚ είχε στρωμένο δρόμο για τον τελικό με αντιπάλους τη Καλλιθέα, τον Λεβαδειακό και τον Αστέρα Τρίπολης από τους "16" και μετά.

Από όλους αυτούς που αποκτήθηκαν τότε, ο μόνος που έκανε δεύτερο συμβόλαιο ήταν ο Σέκου Ολίσε. Ναι, ο Σέκου Ολίσε... Αυτό μόνο, τέλος.

 Τον καλοκαίρι  του 2013, ο Ιβάν Σαββίδης έχει για συμπρωταγωνιστές τους Ζέρμαν Τσιστιακόφ (στρατηγικό σύμβουλο και λίγο τεχνικό διευθυντή), Ζήση Βρύζα (πρόεδρο και λίγο τεχνικό διευθυντή), Γιώργο Γεωργιάδη (που από τεχνικός διευθυντής έγινε προπονητής και μετά βοηθός προπονητή) και Χούουμπ Στέφενς (προπονητή).

Ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ κατέληξε στον Ολλανδό τεχνικό αφού η επιλογή Βρύζα (Ντομίνγκος Πασιέντσια) του φάνηκε ελλιποβαρής ενόψει προκριματικών Τσάμπιονς Λιγκ. (Τον Πασιέντσια, για τον οποίο οι δημοσιογράφοι στήσαμε καρτέρι σε κάθε γωνία του "Μακεδονία Παλάς" και τελικά εκείνος κατ' εντολή Σαββίδη, χρησιμοποιούσε το ασανσέρ του προσωπικού). Ο Στέφενς έβαλε στο παιχνίδι των μεταγραφών και τον γιο του που καταπιάνεται με τα μανατζερικά και η παρέα μεγάλωνε...

Οι πρώην... πράσινοι

Ο ΠΑΟΚ απέκτησε τέσσερις παίκτες στην άμυνα, τους Γιάννη Σκόνδρα, Μιγκέλ Βίτορ, Γιώργιο Τζαβέλλα και Ίνιγο Λόπεθ. Ο Ισπανός (που είχε ίδιο μάνατζερ με τον Λούκας, αν λέει κάτι αυτό) ήταν η πρώτη μεταγραφή του καλοκαιριού, και του ζητήθηκε να βρει ομάδα τέλη Αυγούστου, μετά από εκείνη την αλήστου μνήμης εμφάνιση στο Αγρίνιο. Το στρατόπεδο των "ΠΠ" (πρώην πράσινων) μεγάλωσε με τη παρουσία των Αλέξανδρου Τζιόλη και Νίκου Σπυρόπουλο. Για τον τελευταίο, κανείς δεν κατάλαβε τη λογική της απόκτησής του. Οι "κορωνίδες" της συγκεκριμένης μεταγραφικής περιόδου ήταν οι Λούκας Πέρεθ και Μίροσλαβ Στοχ, με τον δεύτερο να έρχεται ως δανεικός, όπως και οι Τόμας Νέτσιντ και Σωτήρης Νίνης. Ο ΠΑΟΚ, που προσπαθούσε να βρει εσωτερική συνεννόηση  ανάμεσα στους δικούς του ανθρώπους, απέκτησε και ένα "δίκτυο από σκάουτερς" τους οποίους ο Σαββίδης, μέσω Τσιστιακόφ, εμπιστευόταν προκειμένου να εξετάζονται όλες οι περιπτώσεις παικτών. Έγινε προσπάθεια να δημιουργηθεί "φάκελος" μεταγραφών. Ο κάθε φάκελος θα είχε το όνομα του ποδοσφαιριστή που αποκτήθηκε με χρήσιμες σημειώσεις όπως: Πόσα χρήματα δόθηκαν, ποιοι άλλοι παίκτες βρέθηκαν στη θέση τους, πόσα λεφτά ζητούσαν, γιατί δεν αποκτήθηκαν, και θα εμπλουτιζόταν με το τι κάνουν οι παίκτες που δεν αποκτήθηκαν, ποιοι άλλοι παίκτες βρέθηκαν σε αυτή τη θέση.

Από όλους αυτούς που αποκτήθηκαν τότε, οι Λούκας, Βίτορ, Τζιόλης, Σκόνδρας και Τζαβέλλας είναι σήμερα στην 11άδα, με τον πρώτο να αναμένεται να "χαιρετήσει" εντός της μεταγραφικής περιόδου, τους Βίτορ και Τζιόλη να μπαίνουν στο τελευταίο χρόνο συμβολαίου και τους Τζαβέλλα και Σκόνδρα να έχουν συμβόλαιο ως το '17.

Ο Σαββίδης ζούσε για τον... Ολυμπιακό

Το Ιανουάριο του '14 ο Ιβάν Σαββίδης έχει τους ίδιους συμπρωταγωνιστές, αλλά τον Ζέρμαν Τσιστιακόφ στα κάτω του,  και τον Χούουμπ Στέφενς αποδυναμωμένο από το 4-0 στο "Καραϊσκάκης" και το -10 από τον Ολυμπιακό.

Όπως τον Ιανουάριο του '13, έτσι και τώρα, η προοπτική του κυπέλλου υπήρχε, και μάλιστα υπό διαφορετικό πρίσμα, καθώς υπήρχε φόντο ένας διπλός ημιτελικός με τον Ολυμπιακό...Ο Σαββίδης ζούσε και ανέπνεε για τα συγκεκριμένα παιχνίδια και θα έκανε ο,τι μπορούσε για να ενισχύσει τον ΠΑΟΚ με φόντο τη προοπτική ενός τίτλου, που τον ήθελε όσο τίποτε άλλο. Ο Τσιστιακόφ ασχολήθηκε με τις περιπτώσεις Χουάν Ινσαουράλδε και Μπίμπρας Νάτχο. Για τον Ισραηλινό, ο ΠΑΟΚ έδωσε περίπου 1,5 "χαρτί" για να τον έχει έξι μήνες, μόνο και μόνο για το κύπελλο. Μια λογική μεταγραφή, με τον πλέον παράλογο τρόπο. Ο Ζήσης Βρύζας κινήθηκε για την απόκτηση του Μάαρτεν Μάρτενς, και ο Στέφενς για τους Ντάνι Χούσεν (δανεικός) και Χέντβιγκες Μαντούρο. Και για φινάλε, αποκτήθηκε ως δανεικός και Μίκαελ Γκσπούρνινγκ.  Η φωτογραφία που είχε ανεβάσει στο twitter η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, με συνολικά 13 ανθρώπους που πήραν μέρος «στην πρώτη συνάντηση διοίκησης και τεχνικού τιμ με τους ανθρώπους του δικτύου σκάουτινγκ του ΠΑΟΚ» έχει γράψει ιστορία, έχει αφήσει το στίγμα της. Το στίγμα μιας εποχής που ο ΠΑΟΚ είχε τόσους πολλούς συμμετέχοντες και κανέναν επικεφαλής και υπεύθυνο.

Από όλους αυτούς που αποκτήθηκαν τότε, κανείς δεν έκανε δεύτερο συμβόλαιο, ενώ στις περιπτώσεις Μάρτενς και Μαντούρο, ο ΠΑΟΚ παλεύει να λύσει το πρώτο. Δυο παίκτες που κοστίζουν συνολικά σχεδόν 1,3 "χαρτιά"...

Το καλοκαίρι του 2014, ο Ιβάν Σαββίδης έχει για συμπρωταγωνιστές τους Άγγελο Αναστασιάδη (προπονητή) και Ζήση Βρύζα (τεχνικό διευθυντή).

Επιτέλους! Απλά πράγματα. Ο μεγαλομέτοχος, ο τεχνικός διευθυντής και ο προπονητής....Καλό ε; Να πω και κανένα άλλο ανέκδοτο; Ο Βρύζας βιώνει το 2/2, καθώς επέλεξε και πάλι Πορτογάλο προπονητή (το '13 τον Πασιέντσια) αυτή τη φορά τον Σάντος, με τον οποίο "τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε" εν μέσω πλέι οφ, και ο Σαββίδης άκουσε τους φίλους του και επέλεξε τον Άγγελο Αναστασιάδη.

Όταν ένας τεχνικός διευθυντής, που είναι υπεύθυνος να στήσει το αγωνιστικό πλάνο της ομάδας στην οποία δουλεύει,  επιλέγει προπονητή και ο μεγαλομέτοχος όχι μόνο τον "γειώνει", αλλά προχωρά σε δική του επιλογή προπονητή που δεν τον βρίσκει σύμφωνο, ο τεχνικός διευθυντής οφείλει να παρατηθεί. Ή, στο κάτω-κάτω της γραφής, τον απομακρύνει ο ίδιος ο Σαββίδης αφού δεν συμφωνεί με τις επιλογές του. Ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ όμως έχει το δόγμα "είμαστε όλοι ΠΑΟΚ, ας δουλέψουμε για το καλό της ομάδας".  Μα, τι θα πει "είμαστε όλοι ΠΑΟΚ"; 

 

Ήθελε τον Αναστασιάδη πρόεδρο!

Ο Άγγελος Αναστασιάδης δέχεται να επιστρέψει στον ΠΑΟΚ ως προπονητής, αν και αρχικά ο Σαββίδης τον ήθελε για πρόεδρο. Και ο Αναστασιάδης βρέθηκε σε έναν ΠΑΟΚ στον οποίο δεν είχε συμμάχους, ούτε εσωτερικά ούτε εξωτερικά αλλά ήταν επιλογή Σαββίδη. Τα πήρε όλα πάνω του, χωρίς ούτε να έχει αλλά ούτε και να δέχεται βοήθειες. ήρθα ο Γκαρσία ως βοηθός και τον άφησε στην απέξω. Οι Φακούντο Περέιρα και Ρόμπερτ Μακ ήταν επιλογές Βρύζα, ο Ραζβαν Ρατς προέκυψε, ο Εγιάλ Γκολάσα ήταν η... παραδοσιακή μεταγραφή παίκτη που έχει αγωνιστεί κόντρα στον ΠΑΟΚ στην Ευρώπη, ο Δημήτρης Παπαδόπουλος ήρθε τη τελευταία μέρα των μεταγραφών. Τα όσα είπε, ίσως καθ' υπερβολή, ο Ιβάν Σαββίδης για τις μεταγραφές επι Αναστασιάδη, έχουν δόση αλήθειας. Πριν το δεύτερο παιχνίδι με τη Ζίμπρου, με τον ΠΑΟΚ να έχει χάσει στο πρώτο ματς με 1-0, οι Ινσαουράλδε και Στοχ περιμένουν ένα τηλεφώνημα για να έρθουν Θεσσαλονίκη. "Είναι ακριβοί πρόεδρε, μπορούμε να βρούμε καλύτερους και πιο φθηνούς" απάντησε ο Αναστασιάδης. Ο ΠΑΟΚ πορεύτηκε χωρίς άλλη επιλογή κεντρικού αμυντικού και με έναν εξτρέμ στο ρόστερ.  "Ωρε, που πάμε ρε... Που πάμε;" που έλεγε και ο Αυλωνίτης. Κι' όμως, ω του θαύματος, πήγε, όπως πήγε...

Από όλους αυτούς που αποκτήθηκαν τότε, ο "Παπ" δεν ανανέωσε, ο Περέιρα δεν γεμίζει το μάτι του Άρνεσεν και φεύγει (με άκομψο τρόπο και από τις δυο πλευρές),για τον Γκολάσα δε θα πει κανείς "μας λείπει", ο Μακ έχει σκαμπανεβάσματα και ο Ρατς φάνηκε αλλά τελικά δεν είναι Λίνο. 

Τον Ιανουάριο του 2015, ο Ιβάν Σαββίδης είχε τους ίδιους συμπρωταγωνιστές αλλά και τη πρωτιά στη διακοπή του πρωταθλήματος. Δεν την είχε με τον Κατσουράνη, τον Λούκας και τον Στοχ, και την είχε με τον Τζανδάρη και τον Κατσικά. Και τώρα; Τι κάνουμε; Ο ΠΑΟΚ βρέθηκε εκεί που ήθελε κάποια στιγμή να βρεθεί. Στη πρώτη θέση, οδηγός της κούρσας του πρωταθλήματος, έχοντας το πλέον ανομοιογενές εξωαγωνιστικό μείγμα. Και τι έψαχνε; Σίγουρα έναν κεντρικό αμυντικό και έναν εξτρέμ, και κάτι επιπλέον. Και έψαχνε, και έψαχνε, και έψαχνε, αλλά συνεννόηση καμία. Τελικά απέκτησε τον Κρίστιαν Νομπόα, τον Ρικάρντο Κόστα και τον Σωτήρη Παπαγιαννόπουλο. Γενάρη μήνα, ήταν πρώτος με ελλιπές ρόστερ και πρόσθεσε σε αυτό έναν κεντρικό αμυντικό που έπαιζε στο Κατάρ, έναν μέσο που βρισκόταν 1,5 μήνα σε διακοπές και έναν κεντρικό αμυντικό ελεύθερο από τη Β' Σουηδίας.  Ένα "χαρτί" συμβόλαιο στον Νομπόα, 1,2 στον Κόστα και 100.000 στον Παπαγιαννόπουλο. Δε περιγράφω άλλο... Από όλους αυτούς που αποκτήθηκαν τότε, ο Νομπόα δεν έχει ακόμα "παίξει" ως Νομπόα, ο Ρικάρντο Κόστα δεν έχει ακόμα συνέλθει από τη περιπέτεια του Κατάρ, και ο Παπαγιαννόπουλος...

Και τώρα πλάνο χωρίς σκιές

Και φτάσαμε λοιπόν στο καλοκαίρι του 2015, στο οποίο ο Ιβάν Σαββίδης έχει συμπρωταγωνιστές τους Ιγκόρ Τούντορ (προπονητή) και Φρανκ Άρνεσεν (αθλητικό διευθυντή).

Επιτέλους! Απλά πράγματα. Ο μεγαλομέτοχος, ο τεχνικός διευθυντής και ο προπονητής....Και αυτή τη φορά, το εννοώ, και ελπίζω να το εννοεί και ο Σαββίδης. Ναι, έπρεπε να περάσουν δυο καλοκαίρια για να επιλέξει ο αθλητικός/τεχνικός διευθυντής τον προπονητή. Ναι, έπρεπε να περάσουν δυο χρόνια για να ασχολείται ο προπονητής με το ποια στοιχεία λείπουν από το ρόστερ και ο αθλητικός διευθυντής να ψάχνει για παίκτες με αυτά τα στοιχεία. Ναι, έπρεπε να περάσουν δυο καλοκαίρια για να υπάρχει παρουσία του αθλητικού διευθυντή στην οποία εκείνος θα μιλήσει για το ποια είναι η δουλειά του, το τρόπο με τον οποίο θα τη κάνει, και γενικά το πλάνο του. Μιλάμε για την ποδοσφαιρική αλφαβλήτα, που έλειπε. Εκεί έφτασε ο ΠΑΟΚ. Να έχει για πέντε σερί μεταγραφικές περιόδους έναν μεγαλομέτοχο με γεμάτη τσέπη και να μην έχει ένα ορθολογικό πλάνο, ένα ποδοσφαιρικό πλάνο, ένα μπούσουλα μεταγραφών. Και όλα αυτά, στο πιο δύσκολο καλοκαίρι από όλα.

Το καλοκαίρι του '13 ο ΠΑΟΚ προετοιμαζόταν για τη 3η προκριματική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ και το καλοκαίρι του '14 για τα πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ. Ξεκούραση τον Ιούνιο, προετοιμασία τον Ιούλιο και επίσημα παιχνίδια τέλος Ιουλίου το '13 και μέσα Αυγούστου το '14. Και τώρα είχε παιχνίδια μέχρι 7 Ιουνίου, και πρώτο παιχνίδι 16 Ιουλίου. Ε, αν δε μάθει και από αυτό το πάθημα, τι μένει; Η μεταγραφική περίοδος στην οποία διανύουμε είναι κομβική για τον ΠΑΟΚ του Σαββίδη. Για τον Σαββίδη που τη μια διάλεγε εκείνος παίκτες αν και είχε τεχνικό διευθυντή και προπονητή, και την άλλη διάλεγε εκείνος προπονητή ενώ είχε τεχνικό διευθυντή, στρατηγικό σύμβουλο και δε ξέρω τι άλλο. Δεν ξέρω αν θα αποδειχθεί καλή επιλογή ο Φρανκ Άρνεσεν και ο Ιγκόρ Τούντορ. Είναι σίγουρο όμως ότι για πρώτη φορά ο μεγαλομέτοχος επέλεξε αθλητικό διευθυντή, ο αθλητικός διευθυντής επέλεξε προπονητή. Αυτό περίμενα να φανεί τόσο καιρό. Ένα πλάνο, ένα σχέδιο, μια δομή χωρίς σκιές, υποσημειώσεις, έριδες, διενέξεις, παρελθόν.

ΥΓ: Καλώς σας βρήκα στο Contra.gr... Θέλω να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν για να είμαι σε αυτή την ομάδα. Τους στόχους τους βάζουν εκείνοι. Από τη πλευρά μου θα δίνω το 100% σε κάθε ρεπορτάζ και σχόλιο, θα κοιτάζω το κάθε live chat ξεχωριστά και στο τέλος θα κάνουμε ταμείο. Όσο για το κόσμο; Τι να πω; Έχω δει στα σχόλιά τους σε άλλα θέματα. Είναι καταπληκτικοί και τους θέλουμε στο πλευρό μας.