Άλλη μία Πρωτομαγιά χωρίς τον Ayrton

Πέρασαν ήδη 22 χρόνια από το δυστύχημα όπου έχασε τη ζωή του ο θρυλικός Ayrton Senna.

Η πρωτομαγιά είναι μία ημέρα συνδεδεμένη με μία από τις πιο μαύρες στιγμές του παγκόσμιου μηχανοκίνητου αθλητισμού: το θάνατο του τρεις φορές παγκόσμιου πρωταθλητή της Formula 1 και πραγματικού θρύλου του σπορ: Ayrton Senna. Παρότι τέτοιου είδους άρθρα δεν είναι από τα αγαπημένα μας, ειδικά στην περίπτωση του Βραζιλιάνου δεν γίνεται να μην τιμήσουμε με λίγα λόγια τη μνήμη του.

Άλλωστε πρόκειται για μία προσωπικότητα που σημάδεψε ανεξίτηλα τη κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού, έναν οδηγό που για πολλούς είναι ο κορυφαίος όλων των εποχών αλλά και κυρίως έναν Άνθρωπο που βοήθησε όσο λίγοι τους μη προνομιούχους.

Πολλοί τον είχαν για Θεό τους αλλά εκείνος λάτρευε τον Θεό σε υπερθετικό βαθμό. Είχε βαθιά πίστη, κάθε φορά που έμπαινε πίσω από το τιμόνι και πριν πατήσει το γκάζι συνομιλούσε με Τον Δημιουργό του και όπως χαρακτηριστικά έλεγε: "Όλα είναι θέλημα Θεού και κατευθυνόμενα από Εκείνον". Αν και πώς να δεχθείς και πώς να μην φωνάξεις άπειρα "γιατί" αν φέρεις πάλι στο μυαλό εκείνο το τραγικό Grand Prix της Ίμολα.

Ο Senna ήταν ένας χαρισματικός οδηγός που όποτε πατούσε γκάζι, έκανε πράγματα πέρα από τη λογική. Όπως για παράδειγμα στα δοκιμαστικά του Grand Prix του Μονακό το 1988 – σε μία από τις πλέον μνημειώδεις παραστάσεις που έδωσε στο πλαίσιο της αγωνιστικής του καριέρας.

Ο Ayrton "πετούσε" μέσα στους στενούς δρόμους του πριγκιπάτου, βρισκόταν σε άλλο επίπεδο, σε άλλη διάσταση. Με όλα γύρω του να έχουν μετατραπεί σε ένα τούνελ, βρέθηκε να κινείται δύο δευτερόλεπτα στο γύρο ταχύτερα από όλους τους υπόλοιπους. Ήξερε όσο κανείς να παίρνει το 110% από το μονοθέσιό του.

 

Κι όχι μόνο τα θηρία όπως η McLaren MP4/4 που είχε σαρώσει εκείνη τη σεζόν. Το ίδιο έκανε και όταν τα μονοθέσιά του έμοιαζαν αργά στα χέρια οποιουδήποτε άλλου. Όπως για παράδειγμα η McLaren MP4/8 με την οποία πραγματοποίησε έναν από τους καλύτερους γύρους στην ιστορία του σπορ: το 1993 στο Ντόνινγκτον Παρκ.

 

Εκείνη η παράσταση τόνισε ένα ακόμα σπουδαίο ταλέντο του, αυτό της οδήγησης στη βροχή. Όπου οι συνθήκες έκαναν τους άλλους να σηκώνουν το πόδι από το γκάζι, εκείνος το πάταγε ακόμα πιο δυνατά. Κάπως έτσι έχτισε το θρύλο του, παρότι εκείνη η γενιά είχε κι άλλους σπουδαίους οδηγούς, οδηγούς πρωταθλητές, όπως ο Nigel Mansell, o Nelson Piquet και φυσικά ο Alain Prost.

Ειδικά ο Γάλλος, αποτελούσε το αντίπαλο δέος, τον αγωνιστικό "εχθρό", που όμως εξελίχθηκε σε στενό φίλο όταν σταμάτησε η μεταξύ τους κόντρα εντός πίστας. Όμως ακόμα και τότε, έτρεφαν απεριόριστο σεβασμό ο ένας για τον άλλο.

 

Μία άλλη παράμετρος που πρέπει να συνυπολογιστεί στη χτίσιμο του "Μύθου", αφορά στο τι σήμαινε ο Senna για τη Βραζιλία. Παρότι προερχόταν από πλούσια οικογένεια, πράγμα καθοριστικό για να καταφέρει να έχει την καριέρα που είχε, κατάφερε να αγγίξει την πιο φτωχή καρδιά. Ήταν η "σημαία" της χώρας, ο λόγος για να γιορτάσουν οι συμπατριώτες του, ο οδηγός που τους έδινε ελπίδα και λόγο να ξεχάσουν όσες δυσκολίες αντιμετώπιζαν. Παράλληλα, η κοινωνική συνεισφορά του ήταν ανυπολόγιστη, ειδικά στα παιδιά. Ο Senna δεν ήταν απλά ένας οδηγός. Ήταν σύμβολο.

Γι’ αυτό κι όταν "έφυγε", εκείνη τη μαύρη Πρωτομαγιά του 1994, ολόκληρη η Βραζιλία βυθίστηκε σε βαρύ πένθος. Περισσότεροι από 250.000 απλοί άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους για να τον αποχαιρετήσουν. Ουδείς μπορούσε να αποδεχθεί αυτό που είχε συμβεί, τις συνέπειες που είχε η έξοδός του στην καταραμένη στροφή Ταμπουρέλο της Ίμολα.

Είχε μόλις μπει στον έβδομο γύρο του GP του Αγίου Μαρίνου, ενός αγώνα που είχε ήδη ‘πληγώσει’ το σπορ λόγω του σοβαρού ατυχήματος του Rubens Barrichello την Παρασκευή και του θανάτου του Roland Ratzenberger 24 ώρες μετά. Με τον Michael Schumacher να τον καταδιώκει, ο Βραζιλιάνος δεν στρίβει, η Williams συνεχίζει ευθεία, σε μία καταδικαστική πορεία προς τον τοίχο.

Ο Ayrton δεν μπόρεσε να αντιδράσει, βγήκε από την πίστα με ταχύτητα της τάξης των 307 χιλιομέτρων την ώρα και όταν καρφώθηκε στον τσιμεντένιο τοίχο, είχε ταχύτητα άνω  των 230 χιλιομέτρων. Ένα μεταλλικό κομμάτι από την μπροστινή ανάρτηση διαπέρασε το κράνος του προκαλώντας σοβαρότατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Ήταν κλινικά νεκρός. Μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στο νοσοκομείο της Μπολόνια καθώς η καρδιά του κτυπούσε ακόμα αλλά και αυτή, σταμάτησε στις 18.40.

Έλεγε πως αν ποτέ είχε ένα σοβαρό ατύχημα, θα προτιμούσε να "φύγει" από το να μείνει ανάπηρος, από το να μη μπορεί να ζήσει στο βαθμό αξιοπρέπειας που ο ίδιος έθετε. Έτσι κι έγινε. "Έφυγε" οδηγώντας τέρμα γκάζι, "έφυγε" ενώ βρισκόταν στην πρωτοπορία ενός αγώνα, "έφυγε" στο απόγειο της καριέρας του.

Η Καριέρα του Senna

Ημερομηνία Γέννησης: 21/3/1960

1964 Άρχισε να κάνει καρτ

1973 Συμμετείχε στον πρώτο του αγώνα

1977 Πρωταθλητής Αμερικής στα καρτ

1978 Πρωταθλητής Αμερικής στα καρτ

1979 2ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καρτ

1980 2ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καρτ

1981 Πρωταθλητής Βρετανικής Formula Ford 1600 με 12 νίκες

1982 Πρωταθλητής Ευρωπαϊκής και Βρετανικής Formula Ford 2000

1983 Πρωταθλητής Βρετανικής F3 με 12 νίκες

1984 F1 (Toleman-Hart) 9ος στην τελική κατάταξη με 13 β.

1985 F1 (Lotus-Renault) 4ος στην τελική κατάταξη με 38 β. με 2 νίκες

1986 F1 (Lotus-Renault) 4ος στην τελική κατάταξη με 55 β. με 2 νίκες

1987 F1 (Lotus-Honda) 3ος στην τελική κατάταξη με 57 β. με 2 νίκες

1988 F1 (McLaren-Honda) Παγκόσμιος πρωταθλητής με 94 β. με 8 νίκες

1989 F1 (McLaren-Honda) 2ος στην τελική κατάταξη με 60 β. με 7 νίκες

1990 F1 (McLaren-Honda) Παγκόσμιος πρωταθλητής με 78 β. με 6 νίκες

1991 F1 (McLaren-Honda) Παγκόσμιος πρωταθλητής με 96 β. με 7 νίκες

1992 F1 (McLaren-Honda) 4ος στην τελική κατάταξη με 50 β. με 3 νίκες

1993 F1 (McLaren-Ford) 2ος στην τελική κατάταξη με 73 β. με 5 νίκες

1994 F1 (Williams-Renault)

Συμμετοχές: 161

Τίτλοι: 3

Νίκες: 41

Pole positions: 65 (συν 1 τιμητική)

Βαθμοί: 615

 

Πάνος Σεϊτανίδης

VIDEO

F1 AGENDA