Οι 10 παίκτες που δεν κατάφεραν να γίνουν Μαραντόνα

Νέοι Μαραντόνα υπήρξαν πολλοί, πραγματικός Μαραντόνα μόνο ένας (;). Πάμε να δούμε τους 10 παίκτες που διεκδίκησαν τον τίτλο της διαδοχής του και -σχεδόν όλοι- δεν τα κατάφεραν. Οι δύο από αυτούς, μάλιστα, έχουν σχέση με την Ελλάδα

Οι 10 παίκτες που δεν κατάφεραν να γίνουν Μαραντόνα

Όταν ξεκινούσε την καριέρα του στην Αργεντινή ο Πάμπλο Αϊμάρ, οι δημοσιογράφοι και κατά συνέπεια οι φίλαθλοι ανά τον κόσμο μιλούσαν για τον νέο "Μαραντόνα". Τα χρόνια πέρασαν ο "Παμπλίτο" έπαιξε σε μεγάλες ομάδες όπως η Ρίβερ Πλέιτ, η Βαλένθια και η Μπενφίκα, χωρίς όμως ποτέ να καταφέρει να φτάσει τον Μαραντόνα σε φήμη, δόξα, ταλέντο, επιτυχίες ούτε στο μικρό του δαχτυλάκι. 

Με αφορμή την πρόσφατη "απόσυρση" του Αϊμάρ από την ενεργό δράση, το παρόν κείμενο θα ασχοληθεί με όλους εκείνους του Αργεντίνους που βαφτίστηκαν πολύ πρόωρα νέοι "Μαραντόνα", αλλά η μετέπειτα καριέρα τους, δεν δικαίωσε τον τίτλο που αρχικά τους είχε δοθεί.

Ντιέγκο Λατόρε

Ο Λατόρε ήταν ο πρώτος που έφερε τον βαρύ τίτλο του νέου "Μαραντόνα". Είχε παρόμοια κοψιά με τον Ντιέγκο, φορούσε το ίδιο νούμερο, ενώ αποτελούσε και αυτός αστέρι της Μπόκα Τζούνιορς. Βοήθησε την Εθνική του να πάρει το Κόπα Αμέρικα το 1991 και οι ευρωπαϊκές "σειρήνες" άρχισαν να ουρλιάζουν στα αυτιά του.

Το 1992 η Φιορεντίνα απέσπασε την υπογραφή του μαζί με αυτή του Γκάμπριελ Μπατιστούτα. Η ιστορία του "Μπατιγκολ", γνωστή. Έγινε ο σπουδαιότερος παίκτης στην ιστορία της ομάδας της Φλωρεντίας. Ο Λατόρε, όμως, δεν έμεινε ούτε ένα χρόνο στην Ιταλία, μετακομίζοντας στην Τενερίφη και στη συνέχεια ακολούθησαν στο βιογραφικό του 13 ομάδες σε καμία από τις οποίες δεν κατάφερε να στεριώσει.

Αριέλ Ορτέγα

Μετά την απογοητευτική τροπή που πήρε η καριέρα του Λατόρε, τα ΜΜΕ ήταν πιο διστακτικά στο να "βαφτίσουν" ξανά κάποιον ποδοσφαιριστή ως τον νέο "Μαραντόνα". Έλα που ο Ορτέγκα εισέβαλε με τόσο εντυπωσιακό τρόπο στο ποδοσφαιρικό στερέωμα με τη φανέλα της Ρίβερ, που ο συγκεκριμένος τίτλος δεν άργησε να του δοθεί.

Πέρα, άλλωστε, από το ταλέντο είχε και την αλήτικη κοψιά και περίπου το ύψος του μεγάλου Ντιέγκο. Επίσης είχε ανάλογα μειονεκτήματα όπως το πάθος του για το αλκοόλ και η οξυθυμία. Ο Μαραντόνα είχε καταφέρει να τα κρατήσει αυτά εκτός αγωνιστικού χώρου, κάτι που δεν κατάφερε ο Ορτέγα επηρεάζοντας καταλυτικά την καριέρα του.  

Μετά την Ρίβερ, ο Ορτέγα πήγε σε Βαλένθια, Σαμπντόρια, Πάρμα και Φενέρμπαχτσε χωρίς  ποτέ να μπορέσει να ξαναπιάσει τα στάνταρ απόδοσης που είχε στην Ρίβερ.

Μαρσέλο Γκαγιάρδο

 

Θα ξεκινήσουμε την αναφορά μας στον Γκαγιάρδο με μία σύμπτωση. Ο Αϊμάρ αποχώρησε από την ενεργό δράση ενώ ήταν παίκτης της Ρέβερ Πλέιτ, προπονητής της οποίας είναι ο Μαρσέλο Γκαγιάρδο.

Πριν καλά καλά φύγει ο Ορτέγα για την Ευρώπη, οι ακαδημίες την Ρίβερ Πλέιτ έβγαλαν τον αντικαταστάτη του. Ξεκίνησε δυνατά την καριέρα του στην Μπόκα και δεν άργησε να πάρει μεταγραφή στην Ευρώπη και στην Μονακό. Εκεί αν και ξεκίνησε ιδανικά, ξέσπασε μεγάλη κόντρα μεταξύ του Αργεντίνου και του τότε προπονητή της γαλλική ομάδας, Ντιντιέ Ντεσάμπ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Γκαγιάρδο να γυρίσει στην Αργεντινή.

Στη συνέχεια άλλαξε κάμποσες ομάδες, χωρίς να καταφέρει να κάνει σπουδαία πράγματα στην καριέρα του.

Χουάν Ρομάν Ρικέλμε

Εξωτερικά ο Ρικέλμε με τον Μαραντόνα δεν έχουν καμία σχέση. Ο Μαραντόνα είναι κοντός, ο Ρικέλμε ψηλός. Ο Μαραντόνα έδειχνε άγριος, ο Ρικέλμε πράος. Όπως ο Ντιέγκο, έτσι και ο Ρικέλμε άφησε την Μπόκα για την Μπαρτσελόνα. Στους "μπλαουγκράνα", όμως, ο Ρικέλμε δεν κατάφερε κάτι ιδιαίτερο, κυρίως λόγω της κόντρας του με τον Φαν Χάαλ, και πήρε μεταγραφή στη Βιγιαρεάλ στην οποία ξεχώρισε, ενώ στην Μπαρτσελόνα υπήρχε πλέον ο Ροναλντίνιο.

Μετά τις σπουδαίες εμφανίσεις του στην Βιγιαρεάλ, επέστρεψε στην αγαπημένη του Μπόκα, την οποία επανέφερε στην κορυφή του αργεντίνικου και λατινοαμερικάνικου ποδοσφαίρου.

Η Μπόκα έφτιαξε ένα άγαλμα για τον Ρικέλμε. Κάτι που στο παρελθόν έχει κάνει μόνο για τον Μαραντόνα.

Χαβιέρ Σαβιόλα

Ο Σαβιόλα άρχισε να παίζει στην Ρίβερ δύο χρόνια μετά τον Αϊμάρ. Σε 86 ματς σκόραρε 45 φορές και μετά από τρία χρόνια με τη φανέλα της Ρίβερ, πήρε όπως και ο Μαραντόνα μεταγραφή για την Μπαρτσελόνα. 

Μπορεί να έμεινε 6 χρόνια στην Βαρκελώνη, αλλά δόθηκε δανεικός από ένα χρόνο σε Σεβίλλη και Μονακό. Μετά το τέλος του συμβολαίου του πήγε και στην Ρεάλ, χωρίς να κάνει αισθητή την παρουσία του. Από τότε πέρασε από διάφορες ομάδες, μεταξύ των οποίων και ο Ολυμπιακός. Φέτος γύρισε πίσω στην Ρίβερ, κλείνοντας σταδιακά μια καριέρα που ουδεμία σχέση είχε με αυτή του Μαραντόνα.

Λιονέλ Μέσι

 

Ο μοναδικός Αργεντίνος ποδοσφαιριστής που μπορεί να συγκριθεί επάξια (και κατά τη γνώμη του γράφοντας να ξεπερνά) σε ταλέντο, τίτλους και καριέρα τον Μαραντόνα είναι ο Λιονέλ Μέσι. Ο Αργεντίνος της Μπαρτσελόνα έχει σηκώσει όποια κούπα σηκώνεται, ενώ έχει ταυτίσει το όνομά του με την κυριαρχία των "μπλαουγκράνα" την τελευταία δεκαετία στο ευρωπαϊκό στερέωμα.

Ο Μέσι είναι μόλις 28 και φέτος διένυσε μία από τις καλύτερες σεζόν της καριέρας του. Κανένας δεν ξέρει τι εκπλήξεις ακόμα μας περιμένουν στην συνέχεια της παρουσίας του στα γήπεδα. Στο μόνο που δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει τον Ντιέγκο ο Μέσι είναι στις διακρίσεις του με την Εθνική. Παρόλο, που τα δύο τελευταία χρόνια πήγε σε δύο τελικούς (Μουντιάλ και Κόπα Αμέρικα) δεν κατάφερε να βοηθήσει τους "μπιανκοσελέστε" να κατακτήσει κάποιον από τους δύο.

Όταν καταφέρει να πάρει τίτλο με την Εθνική δεν θα ψάχνουμε πλέον για νέους "Μαραντόνα", αλλά μόνο για νέους "Μέσι".

Εζεκιέλ Λαβέτσι

Ο Λαβέτσι δεν ξεκίνησε την καριέρα του τόσο εμφατικά όσο οι προαναφερθέντες. Ο λόγος, όμως, που δίνει το παρών στην προκείμενη λίστα είναι το πέρασμα του από τη Νάπολι, κατά τη διάρκεια του οποίου γνώρισε τις μεγαλύτερες στιγμές στην καριέρα του. Είναι ο μοναδικός παίκτης τον οποίο οι φίλοι της Νάπολι αν και λατρεύουν σαν Θεό τον Ντιέγκο, συγκρίνουν μαζί του τον Λαβέτσι.

Ακόμα και ο ίδιος ο Μαραντόνα έχει πει πως το νούμερο "10" που έχει αποσυρθεί για χάρη του, θα έπρεπε να επιστρέψει και να δοθεί στον Λαβέτσι. Μετά την Νάπολι ο Αργεντίνος συνεχίζει με επιτυχία την καριέρα του στην Παρί.

Μάουρο Ζάρατε

Ο Ζάρατε ξεκίνησε την καριέρα του στην Βελές. Μετά από κάπου 100 εμφανίσεις σε τρία χρόνια είχε έρθει η ώρα για την μεγάλη μεταγραφή σε κάποιο κορυφαίο ευρωπαϊκό σύλλογο. Ο Ζάρατε, όμως, με την επιλογή του άφησε τους πάντες με το στόμα ανοιχτό, αφού επέλεξε να φορέσει στα 20 του τη φανέλα της Αλ Σαντ του Κατάρ για 22.000.000 ευρώ.

Στη συνέχεια δόθηκε δανεικός σε Μπέρμιγχαμ και Λάτσιο, ενώ από τη ρωμαϊκή ομάδα αποκτήθηκε και αγαπήθηκε από τους φιλάθλους της. Παρόλα αυτά, δεν στέριωσε στη Ρώμη, λόγω της προβληματικής του συμπεριφοράς κι αφού άλλαξε κάμποσες ομάδες στο τέλος της περασμένης σεζόν αγωνιζόταν δανεικός στην QPR.

Είναι μόλις 28, αλλά  δύσκολο μπορεί να ανακάμψει η καριέρα του, μια καριέρα που πιθανόν θα είχε εντελώς διαφορετική τροπή αν στα 20 του είχε διαλέξει να πάει σε άλλη ομάδα αντί για την Αλ Σαντ.

Ντιέγκο Μπουονανότε

Είναι ο δεύτερος παίκτης της προκείμενης λίστας που σχετίζεται με κάποιο τρόπο με την Ελλάδα, αφού σύμφωνα με τα ρεπορτάζ του τελευταίου μήνα από το στρατόπεδο της ΑΕΚ, η Ένωση ενδιαφέρεται για την απόκτηση του βραχύσωμου (1.57) Αργεντίνου.

Το κοινό του με τον Μαραντόνα, πέρα από το μικρό του όνομα, ήταν το γεγονός πως δεν "κώλωνε" πουθενά στο ξεκίνημα της καριέρας του, παρά το μικρό του ανάστημα. Είναι, μάλιστα, 10 πόντους πιο κοντός από τον Μαραντόνα.

Ενώ άρχισε να ψάχνεται για μεταγραφή στην Ευρώπη, συνέβη κάτι που έμελλε να αλλάξει την καριέρα και την ζωή του για πάντα. Ενώ οδηγούσε το Peugeot 307 του πατέρα του, μέσα στο οποίο υπήρχαν 3 φίλοι του, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου και έπεσε πάνω σε ένα δέντρο. Το αποτέλεσμα ήταν να πεθάνουν οι τρεις φίλοι του και να σωθεί μόνο αυτός.

Έκανε μήνες να επιστρέψει στο γήπεδο και από όταν το έκανε δεν είχε καμία σχέση με τον παλιό καλό του εαυτό.

Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Σινάγρα

Γράφουμε τόση ώρα για διαδόχους του Μαραντόνα και δεν έχουμε ακόμα αναφερθεί στον άνθρωπο που δικαιούται αυτόν τον τίτλο όσο κανείς άλλος. Ο Σινάγρα είναι γιος του Μαραντόνα, τον οποίο γνώρισε το 2003, σε ηλικία 17 ετών.

Δυστυχώς, δεν έχει πάρει τίποτα από το ποδοσφαιρικό ταλέντο του πατέρα του. Αφού πέρασε από αρκετές ομάδες μικρών κατηγοριών χωρίς επιτυχία, αγωνίζεται πλέον ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής beach football στην Ιταλία.

 

Πρώτη Σελίδα