Ερευνα: Η σχέση της Πρέμιερ Λιγκ με τους οπαδούς στην Αγγλία

Το αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου πλασάρεται ως η κότα με τα χρυσά αυγά. Οχι άδικα. Ποια είναι όμως οι σχέσεις του με τους οπαδούς που παραδοσιακά το στήριζαν και εξακολουθούν να το στηρίζουν. Τα πολύ ακριβά διαρκείας, τα παράπονα του κόσμου, η διαφορετικά προσέγγιση αλλά και η λαϊκή ματιά μέσα από συνέντευξη, αρθρογραφία και... φιλική συζήτηση.

Ερευνα: Η σχέση της Πρέμιερ Λιγκ με τους οπαδούς στην Αγγλία

Το λαμπερό προϊόν που λέγεται αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου αποκτά σιγά-σιγά τα χαρακτηριστικά όλων των αντίστοιχα λαμπερών προϊόντων. Απομακρύνεται από τις βάσεις που το στήριξαν "υποκύπτοντας" στην ανάγκη της ανάπτυξης. Στο ρεπορτάζ που ακολουθεί θα διαβάσετε ενδιαφέρουσες απόψεις για τη σχέση που έχει πια το αγγλικό ποδόσφαιρο με το κοινό του στην Αγγλία και ιδιαίτερα αυτό που παρακολουθεί δια ζώσης τα παιχνίδια. Αυτό που προκύπτει είναι τα πράγματα πλέον αλλάζουν ραγδαία. Και για τις ομάδες και για τον κόσμο που έχει πλέον να αντιμετωπίσει μία εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.

Τα ακριβά έως πολύ ακριβά διαρκείας

Κατά την περσινή σεζόν η συντριπτική πλειοψηφία των ομάδων προτίμησε να αυξήσει τις τιμές των εισιτηρίων, έστω και οριακά, παρά το γεγονός ότι ήδη εκφράζονταν μεγάλα παράπονα για το κόστος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα “φθηνά” εισιτήρια διαρκείας των 20 μονομάχων αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 6,5% (ποσοστό σαφώς μεγαλύτερο από αυτό με τον οποίο τρέχει ο πληθωρισμός της βρετανικής οικονομίας) ενώ τα “ακριβά” αυξήθηκαν επίσης κατά 7%.

Μεταξύ αυτών υπήρξαν και κάποιες αυξήσεις που αν μην τι άλλο ήταν εξοργιστικές. Η Μπάρνλεϊ, που ανέβηκε από την Τσάμπιονσιπ, μυρίστηκε μέλι και αύξησε τις τιμές των φθηνών διαρκείας κατά 47% σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν! Και αν η απόφαση των διοικούντων την Μπάρνλεϊ έχει τουλάχιστον μία δικαιολογία, αυτή των ιθυνόντων της Αρσεναλ δεν μπορεί να δικαιολογηθεί σε καμία περίπτωση. Οι κανονιέρηδες, που έτσι και αλλιώς, είχαν τα ακριβότερα εισιτήρια της Λίγκας, έσπευσαν να τα αυξήσουν εκ νέου κατά 3% μην τυχόν και έχουν ζημιές από τον πληθωρισμό.

Ετσι, το φθηνότερο εισιτήριο διαρκείας της Αρσεναλ διαμορφώθηκε στις 1014 λίρες (!) και το ακριβότερο στο ιλιγγιώδες ποσό των 2013 λιρών. Από τους ισχυρούς συλλόγους της Πρέμιερ Λιγκ η ομάδα που εξακολουθεί να προσφέρει το χαμηλότερο πακέτο διαρκείας είναι η Μάντσεστερ Σίτι που κοστολογεί το φθηνότερο μπλοκ στις 299 λίρες.

 

Και οι υπόλοιποι μεγάλοι πάντως δεν διαφοροποίησαν τις τιμές τους οι οποίες είναι ήδη αρκετά τσουχτερές, τουλάχιστον για το μέσο Αγγλο φίλαθλο. Ολα αυτά ενώ οι ομάδες καρπώνονται το μεγαλύτερο μέρος των έτσι και αλλιώς τεράστιων εσόδων τους από το τηλεοπτικό συμβόλαιο!

O ερευνητής του ποδοσφαίρου και λέκτορας στο πανεπιστήμιο του Σέφιλντ Nτάνιελ Πλάμλεϊ αναφέρει ρητά ότι ο τύπος του συνηθισμένου ποδοσφαιρόφιλου που παρακολουθεί πια τα ματς στην Αγγλία προέρχεται από υψηλότερες κοινωνικές τάξεις σε σχέση με το παρελθόν.

Το προφίλ των οπαδών και των ανθρώπων που πηγαίνουν στο γήπεδο αλλάζει τα τελευταία χρόνια. Θα έλεγε κανείς ότι πλέον οι εύποροι άνθρωποι είναι αυτοί που επισκέπτονται τα γήπεδα για τα παιχνίδια και ουσιαστικά “ελέγχουν” το ποδόσφαιρο. Οι πιο φτωχοί δεν εξοβελίζονται αλλά αναγκάζονται να μετακινηθούν σε φθηνότερες θέσεις με ο,τι αυτό συνεπάγεται για την εμπειρία παρακολούθησης ενός αγώνα.

Oι οπαδοί αντιδρούν συντονισμένα

Κατά τα τελευταία χρόνια, το οπαδικό κίνημα στην Αγγλία προσπαθεί να αντιδράσει έτσι ώστε το ποδόσφαιρο να επιστρέψει στις ρίζες του που δεν είναι άλλες από τις λαϊκές τάξεις. Αναγνωρίζει φυσικά ότι στην εποχή της άκρατης εμπορευματοποίησης τ έργο του είναι εξαιρετικά δύσκολο, ωστόσο θα πρέπει να του αναγνωρίσει κανείς ότι κάνει μία πολύ ώριμη και συντονισμένη προσπάθεια να επηρεάσει όσο το δυνατόν περισσότερο τις εξελίξεις.

Ηδη, από τις αρχές της σεζόν η Ομοσπονδία των Αγγλων οπαδών (αναγνωρισμένη, με καταστατικό και θαυμαστή οργάνωση) πραγματοποιούσε δράσεις έξω από πολλά αγγλικά γήπεδα ζητώντας μείωση των τιμών των εισιτηρίων, κυρίως για τους εκτός έδρας αγώνες.

Την άνοιξη, όταν η Πρέμιερ Λιγκ υπέγραψε το νέο, κολοσσιαίο συμβόλαιο για τα τηλεοπτικά δικαιώματα, αξίας 5 δισεκατομμυρίων λιρών, οι Αγγλοι οπαδοί αποφάσισαν να γίνουν πιο απαιτητικοί αλλά και πιο συγκεκριμένοι. Με επιστολή τους που μοιράστηκε μέσω του επικεφαλής της Πρέμιερσιπ στους ιδιοκτήτες όλων των ομάδων έθεσαν τα πράγματα στη σωστή τους βάση.

Μερικά από τα πιο σημαντικά στοιχεία της επιστολής: "Το πάθος, ο ενθουσιασμός και η πίστη των οπαδών στην ομάδα τους είναι στοιχείο ζωτικής σημασίας για το παιχνίδι, ένα κρίσιμο συστατικό του θεάματος για το οποίο τα ΜΜΕ πληρώνουν αδρά.

Η συμβολή, άρα, των οπαδών στο παιχνίδι θα πρέπει να αξιολογείται και να ανταμείβεται, όχι μόνο να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τις ομάδες. Κατά τη διάρκεια των 20 τελευταίων χρόνων το αγγλικό ποδόσφαιρο πλημμύρισε με χρήμα που πρόσφερε τεράστια ανταμοιβή στους συλλόγους, στους παίκτες και στους ατζέντηδες. Αυτή τη φορά ήρθε η ώρα να επωφεληθούν και οι φανς".

Ποιος, μπορεί, άραγε να διαφωνήσει μ' αυτά τα επιχειρήματα;

 

"Το πρωτάθλημα είναι πλέον ταξικό"

O Nτέιβιντ Ρόουζ είναι ένας εκ των ιδρυτών της ομοσπονδίας Αγγλων οπαδών. Τον αναζητήσαμε για να έχουμε αναλυτικά τις απόψεις τους έτσι ώστε να μπορέσετε και εσείς να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Από τη συνέντευξη προέκυψε ότι οι αγγλικές ομάδες δεν έχουν στην προτεραιότητά τους το μέσο Αγγλο ποδοσφαιρόφιλο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο Ρόουζ επίσης κατέθεσε τις προτάσεις για την πιο ομαλή ένταξη του οπαδικού κόσμου στην πραγματικότητα της Πρέμιερ Λιγκ.

Γιατί οι τιμές των εισιτηρίων στην Πρέμιερ Λιγκ έχουν φτάσει στα ύψη;

Από τη στιγμή που ιδρύθηκε η Λίγκα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η παρουσία του κοινού στα γήπεδα αυξήθηκε. Στην αυξανόμενη ζήτηση οι ομάδες αντέδρασαν αυξάνοντας με τη σειρά τους τις τιμές των εισιτηρίων. Το ότι μπορείς να εκμεταλλευτείς κάτι, δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κάνεις.

Πόσο εφικτό είναι για ένα μέσο Αγγλο εργαζόμενο να αγοράζει εισιτήρια αγώνων κάθε εβδομάδα;

Είναι σαφές ότι γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο για ένα μέλος της εργατικής τάξης να ξοδέψει για να πάει στο γήπεδο, ιδιαίτερα όταν η ομάδα του αγωνίζεται εκτός έδρας. Γι' αυτό άλλωστε ξεκινήσαμε την καμπάνια Twenty's Plenty για να θεσπιστεί ανώτατο όριο στις 20 λίρες για τα εισιτήρια των φιλοξενούμενων φιλάθλων.

Περιμένεις ότι οι τιμές των εισιτηρίων θα μειωθούν μετά τη νέα συμφωνία για τα τηλεοπτικά δικαιώματα;

Είμαστε αισιόδοξοι ότι θα δούμε κάποιες σημαντικές μειώσεις στις τιμές για πρώτη φορά μετά την ίδρυση της Πρέμιερ Λιγκ. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι τουλάχιστον θα υπάρξει μία φροντίδα των φιλοξενούμενων οπαδών για αρχή.

Πιστεύεις ότι πλέον οι Πρέμιερ Λιγκ έχει γίνει ένα "ταξικό" πρωτάθλημα;

Πράγματι, έχει ήδη γίνει. Εάν χιλιάδες παθιασμένων φιλάθλων δεν αντέχουν πλέον να μπουν στα γήπεδα για οικονομικούς λόγους, η ατμόσφαιρα και το θέαμα σίγουρα θα υποφέρουν τα επόμενα χρόνια.

Τα ακριβά εισιτήρια είναι ο μοναδικός λόγος που βλέπουμε πλέον άδεια καθίσματα στα γήπεδα της Πρέμιερ Λιγκ;

Είναι από τους κύριους λόγους, αλλά υπάρχουν και άλλοι. Στα γήπεδα, όπου υπάρχουν πλέον μόνο θέσεις καθήμενων δεν υπάρχει η παλιά, καλή ατμόσφαιρα. Γι' αυτό και πιστεύουμε ότι τουλάχιστον οι μεγάλες ομάδες θα πρέπει να δημιουργήσουν ασφαλείς θύρες ορθίων.

Τι μπορούν να κάνουν οι οπαδοί από την πλευρά τους για να αλλάξουν αυτήν την κατάσταση;

Πρέπει να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί δυνατή και ξεκάθαρη. Σε κάθε σύλλογο. Να συνεχίσουμε να πιέζουμε και να διασφαλίσουμε ότι οι ομάδες γνωρίζουν ήδη ότι δεν μπορούν να θεωρούν δεδομένους τους οπαδούς τους.

Είναι αλήθεια ότι το αγγλικό ποδόσφαιρο έχει χάσει το πάθος του τα τελευταία χρόνια;

Υπάρχει ένα διαρκώς διογκούμενο αίσθημα ότι “αρκετά”. Νομίζω ότι είμαστε σ' ένα κρίσιμο σημείο στο οποίο μία γενιά οπαδών μπορεί να χαθεί για πάντα αν το ποδόσφαιρο δεν δράσει άμεσα έτσι ώστε να δώσει πίσω κάτι από την ψυχή του παιχνιδιού.

 

"Το αγγλικό ποδόσφαιρο δεν προσελκύει νέους φιλάθλους"

Για την έρευνά μας θεωρήσαμε απαραίτητη την άποψη του λέκτορα του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ Ντάνιελ Πλαμλεϊ ο οποίος, στο πλαίσιο των διδακτικών του δραστηριοτήτων, έχει αναλύσει διεξοδικά την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η σχέση του αγγλικού ποδοσφαίρου με το κοινό του. Είχαμε την τιμή ο κ. Πλάμλεϊ να αρθρογραφήσει για το Contra.gr.

Iδού το άρθρο του:

Noμίζω ότι ένα από τα βασικά πράγματα που παρατηρούμε στο αγγλικό ποδόσφαιρο, και κυρίως στην Πρέμιερ Λιγκ, είναι μία αλλαγή σ' αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως "η νέα εποχή του οπαδού".Αυτό είναι κάτι που υπογραμμίστηκε και στις δηλώσεις μου στην Telegraph. Eπίσης, πιστεύω ότι ένας παράγοντας σ' αυτό είναι το γεγονός ότι στην Αγγλία υπάρχει λιγότερη "εργατική τάξη" από ότι τα προηγούμενα χρόνια.

Στην πραγματικότητα δεν είμαι σίγουρος τι θα μπορούσαμε να ορίσουμε ως εργατική τάξη στις ημέρες μας. Μία μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν από μερικά χρόνια αναφέρει ότι τώρα έχουμε επτά κοινωνικές τάξεις και όχι τρεις όπως στο πρόσφατο παρελθόν. Είναι έτσι δύσκολο να ορίσουμε ποιοι αποτελούν την εργατική τάξη στους οπαδούς του ποδοσφαίρου.

Σε σχέση με το ίδιο το παιχνίδι πολλοί άνθρωποι κάνουν λόγο για το "μέσο" οπαδό...Το κοινό στα παιχνίδια της Πρέμιερ Λιγκ είναι περισσότερο από ποτέ και η ζήτηση συνεχίζει να είναι μεγάλη. Στις αρχές της αγοράς μπορεί να υπάρχει και επιχείρημα που να λέει ότι δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο ανώτατο όριο και γι' αυτό το λόγο οι σύλλογοι μπορούν να αυξάνουν ακόμα τις τιμές διαπιστώνοντας ότι η ζήτηση παραμένει σε υψηλά επίπεδα.

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι παράγοντες που αξίζει να αναφερθούν. Πολλοί σύλλογοι προσφέρουν δέσμες εισιτηρίων ή εκπτωτικά εισιτήρια για μερικά από τα λεγόμενα κατώτερης ποιότητας παιχνίδια. Στη Χαλ Σίτι για παράδειγμα την εφετινή σεζόν, μπορούσες να παρακολουθήσεις παιχνίδια Πρέμιερ Λιγκ αντί 16 λιρών, τιμή μικρότερη ακόμα και από παιχνίδια μικρότερων κατηγοριών. Αυτό σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια της σεζόν προκύπτουν "ακριβά" παιχνίδια και "φθηνά" παιχνίδια και έτσι οι ομάδες προσπαθούν να βρουν μία ισορροπία.

Μπορεί επίσης να αξίζει μία συζήτηση για το κατά πόσο η ηλικία αποτελεί παράγοντα. Δεν γνωρίζω κάποια μελέτη που να έχει γίνει ακριβώς γι' αυτό, αλλά θα μπορούσα να φανταστώ το ηλικιακό προφίλ των οπαδών που παρακολουθούν δια ζώσης τα παιχνίδια είναι σχετικά υψηλό. Αυτοί θα είναι πιθανώς οι άνθρωποι που παρακολουθούν την ομάδα τους τις τελευταίες δύο δεκαετίες και νιώθουν σχεδόν υποχρεωμένοι να πάνε γιατί αυτό έχει γίνει πια το πιο φυσικό πράγμα να κάνουν (πάνε γήπεδο από συνήθεια με λίγα λόγια). Το πρόβλημα για τις ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ είναι ότι δεν προσελκύουν τους νέους οπαδούς που μπορούν να γίνουν η επόμενη γενιά οπαδών στην Αγγλία. Γι' αυτό οι ομάδες αρχίζουν να προσφέρουν φθηνά παιδικά εισιτήρια και προσφορές σε μεμονωμένα παιχνίδια.

Μπορεί να υπάρχει ένα επιχείρημα που να υποδηλώνει ότι υφίσταται μία μεγαλύτερη αναλογία της "ανώτερης τάξης" στα γήπεδα σήμερα αλλά αυτό είναι επίσης μία διαπίστωση για τους ανθρώπους που πληρώνουν το καλύτερο εισιτήριο για τις καλύτερες θέσεις. Μερικές φορές είναι ακόμα και οι εταιρικοί χορηγοί που επενδύουν στο σύλλογο και τον ενισχύουν με περισσότερα έσοδα, έτσι είναι δύσκολο να κρίνουμε ποιος είναι ο σύγχρονος οπαδός του σήμερα. Το παιχνίδι έχει σίγουρα αλλάξει δραματικά τα τελευταία 20 χρόνια και οι ομάδες πλέον είναι κατά κύριο λόγο επιχειρήσεις. Πιστεύω όμως ότι οι κοινωνιολογικές ρίζες του παιχνιδιού και το συναισθηματικό δέσιμο των οπαδών με τις ομάδες θα παραμείνει και γι' αυτό θα υπάρχουν πάντα οπαδοί πρόθυμοι να δουν αγωνιζόμενη την ομάδα τους στο γήπεδο.

Στο παρακάτω video: Τι έχει καταφέρει η ομοσπονδία Αγγλων οπαδών

 

"Εχει χαθεί το πάθος"

Ο Πολ και ο Γκρέι είναι δύο 40άρηδες Αγγλοι που είναι σφόδρα ερωτευμένοι με το ποδόσφαιρο. Οχι μόνο το αγγλικό όμως αν και οι ίδιοι δηλώνουν πιστοί οπαδοί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Οι δύο φίλοι ταξιδεύουν ανά τον κόσμο για να απολαύσουν τοπικά ντέρμπι (μέχρι την Αργεντινή έφτασε η χάρη τους) και ο δρόμος τους έβγαλε στην Ελλάδα λίγες ημέρες πριν από το μεγάλο ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο.

Το Contra.gr τους συνάντησε δύο ημέρες μετά το παιχνίδι το οποίο ο Γκρέι και ο Πολ απόλαυσαν με την ψυχή τους: "Καταπληκτική ατμόσφαιρα, μεγάλο πάθος. Ισως να το παράκαναν με τα καπνογόνα αλλά δεν φοβηθήκαμε στιγμή. Ολο το γήπεδο όρθιο. Δεν σταματήσαμε να τραβάμε φωτογραφίες με τα κινητά μας" λένε με μία φωνή και οι δύο.

Μας αρέσει το ποδόσφαιρο, αλλά δεν μας αρέσει η εικόνα, διότι έχει εμπορευματοποιηθεί αρκετά. Το ποδόσφαιρο δεν στηρίζεται πλέον στους φιλάθλους, αλλά στο μάρκετινγκ. Δέχομαι ότι για να είναι υψηλό το επίπεδο, οι σύλλογοι πρέπει να έχουν καλούς παίκτες και για να έχουν καλούς παίκτες πρέπει να έχουν υψηλά έσοδα, όχι μόνο από τις πωλήσεις εισιτηρίων, αλλά και από όσα ξοδεύουν οι φίλαθλοι στις ημέρες αγώνων". συνεχίζουν.

"Όταν πηγαίνεις στο 'Ολντ Τράφορντ', πηγαίνεις και στην τεράστια μπουτίκ της ομάδας. Δεν ονομάζεται τυχαία 'megastore', αφού χρειάζεσαι τουλάχιστον μία ώρα για να το γυρίσεις όλο. Μπορείς να αγοράσεις οτιδήποτε μπορείς να σκεφτείς, με το έμβλημα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Μία φορά ήμουν προσκεκλημένος ενός πελάτη μου στο "Ολντ Τράφορντ", σε ένα ντέρμπι με αντίπαλο τη Μάντσεστερ Σίτι. Τα εισιτήριά μας στις θέσεις μας ήταν 40 λίρες. Ακριβώς δίπλα μας, στο διπλανό χώρο, ήταν θέσεις όπου κάθονταν οι φίλαθλοι από το εξωτερικό, οι οποίοι είχαν κλείσει τα "εισιτήρια" on line. Επειδή ήταν από το εξωτερικό, οι θέσεις τους κόστιζαν 90 λίρες. Συγγνώμη, αλλά αυτό είναι λάθος. Εχει χαθεί το πάθος στα αγγλικά γήπεδα" καταλήγουν.

Επιμύθιο: Χρήμα rules στο αγγλικό ποδόσφαιρο σε κάθε περίπτωση. Το παραδοσιακό κοινό σιγά-σιγά εκτοπίζεται, το feeiling χάνεται αλλά οι ομάδες αναπτύσσονται ραγδαία χάρη στην παγκοσμιοποίηση και του τρόπου που το προϊόν λανσάρεται ανά τον κόσμο. Μία νέα εποχή αναδύεται. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα κρίνει.

 

Πρώτη Σελίδα