Όταν δεν πατάς καλά στα πόδια σου...

Από πού κι ως πού; Αυτό ισχύει, ο τίτλος του κειμένου. Όταν δεν πατάς καλά στα πόδια σου... Μήπως έχετε δει κανέναν υπάλληλο που ξέρει ότι τον… περιμένουν στη γωνία, να δείχνει το 100% του εαυτού του και των δυνατοτήτων του; Δύσκολα, πολύ δύσκολα. Στον Τάκη Λεμονή, τον περασμένο Δεκέμβριο παρουσιάστηκε μία μεγάλη ευκαιρία. Μετά από επικοινωνία του με τον Σωκράτη Κόκκαλη, αναλάμβανε ξανά τον Ολυμπιακό. Πιο έμπειρος, πιο ώριμος, αυτό κατά γενική ομολογία. Ξαφνικά, ο προπονητής των… ονείρων του προέδρου του Ολυμπιακού, ο Τρόντ Σόλιντ (τα καλύτερα έλεγε άλλωστε γι’ αυτόν) αποτέλεσε παρελθόν, χρεωμένος δύο χρονιές αποτυχίας στην Ευρώπη.

Ο Λεμονής τόσο καιρό έψαχνε το… φάρμακο για το τι φταίει. Αν κοίταζε να «βολευτεί», κάλλιστα θα μπορούσε να προτείνει στον κ. Κόκκαλη να αναλάβει ένα ρόλο τεχνικού διευθυντή, να μην έχει κανένα πρόβλημα και να κοιτάζει από την κερκίδα. Τόλμησε, όμως, να καθίσει στον ηλεκτρικό πάγκο του Ολυμπιακού και τώρα… λούζεται τα όσα συμβαίνουν, λέγονται και γράφονται. Για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε, κατά τη γνώμη μας, δεν ευθύνεται αποκλειστικά ο Λεμονής για το «Χ» με την κάκιστη Λάτσιο.

Οι Ιταλοί ήταν από τους χειρότερους αντιπάλους του Ολυμπιακού στην ιστορία του θεσμού, μία ομάδα που «ξύπνησε» μόνο όταν της το επέτρεψαν οι «ερυθρόλευκοι». Αυτό δεν χωράει πολλή κουβέντα, κάθε άλλο. Κατά την προσωπική μου γνώμη, το «Χ», ναι, είναι αποτυχία, όταν έχεις να ταξιδέψεις σε Βρέμη και Μαδρίτη. Γιατί, η λογική λέει ότι θα τελειώσεις τον πρώτο γύρο τελευταίος… Έπρεπε ίσως να ρισκάρει περισσότερο ο Ολυμπιακός, αλλά και όταν ρίσκαρε, μήπως δεν έφαγε τεσσάρα από τη Βαλένθια και τριάρα από την Ρόζενμποργκ;

Από το… τίποτα, καλή και η ισοπαλία θα μπορούσε κάποιος να πει, αλλά η αλήθεια είναι πως αυτή η ισοπαλία άφησε πικρή γεύση στους πρωταθλητές Ελλάδας. Έχοντας ζήσει και την προετοιμασία της ομάδας, θα σας καταθέσω τη γνώμη μου. Ο Λεμονής έχει αλλάξει, ψάχνεται περισσότερο από ποτέ, παλεύει. Δεν είναι, όμως, αυτό αρκετό, όταν ο ίδιος γνωρίζει ότι δεν πατάει καλά στα πόδια του. Αν πει κανείς ότι Λεμονής και Ίβιτς είναι «ερωτευμένοι» θα κάνει λάθος. Όχι, όμως, ότι δεν μιλάνε. Μιλάνε, ίσως γιατί πρέπει. Ίσως γιατί επιβάλλεται.

Αυτό, όμως, που ισχύει, είναι ότι ο 47χρονος προπονητής έχει ένα άγχος. Στη Λεωφόρο, ο Ολυμπιακός γι αυτό το λόγο δεν πήρε το τρίποντο. «Βολεύτηκε» με το «Χ», όπως και την Τρίτη, έτσι έδειχνε να κάνει, όσο κι αν αυτό δεν αρέσει σε πολλούς και δικαιολογημένα. Φώναζε λέει ο Λεμονής να ανέβουν οι παίκτες. Έλα, όμως, που κάτι τέτοιο το κατάλαβαν μόνο οι ρεπόρτερ του αγωνιστικού χώρου. Ο τεχνικός του Ολυμπιακού μετά το 1-0, ήταν σαν να «θόλωσε», να περίμενε να λήξει έτσι το ματς, αλλά δεν βοήθησε την ομάδα του.

Πολλοί παίκτες έδειχναν σκασμένοι, κουρασμένοι, αλλά η αλλαγή δεν ερχόταν. Ήρθε έτσι η ισοπαλία και η… γκρίνια, γιατί πολύ απλά ο Ολυμπιακός, είναι Ολυμπιακός. Κάνοντας το ρεπορτάζ της ομάδας αρκετό καιρό, δεν είμαι υποστηρικτής της άποψης να φύγει… άμεσα ο Λεμονής. Και τι έγινε δηλαδή; Αν ήταν να φύγει, ας του το έλεγαν πριν αρχίσει η χρονιά, να έφερναν τον κατάλληλο…

Το ποδόσφαιρο, είναι μία ιστορία από τη ζωή. Το λάθος του παρελθόντος, μπορεί να το πληρώσεις σήμερα, αύριο ή και μεθαύριο. Κι αυτό μπορεί να έχει γίνει. Το χειρότερο εδώ, είναι ότι ο Λεμονής έχει ανασφάλεια. Ασχολείται με το τι γράφουν οι εφημερίδες, ίσως και τα σάιτ, έχει μπει στην… πρίζα. Ό,τι χειρότερο είναι αυτό, αλλά τι να το κάνει κανείς. Μόνο κακό μπορεί να του κάνει αυτό. Αν είχε κάνει δύο νίκες, σε Λεωφόρο και επί Λάτσιο, θα ήταν… καβάλα στο άλογο. Τώρα, κινδυνεύει γιατί είναι Έλληνας και λέγεται Τάκης.

Αν ήταν ο… Ότο Ρεχάγκελ, ίσως ο βοηθός είχε υποδείξει οφσάιντ, να είχε πάρει το ματς και να πήγαινε με άλλο αέρα στη συνέχεια. Ο Θεός δεν έχει συμβόλαια με όλους, όμως, κάθε άλλο, κι έτσι, αναμένεται η συνέχεια. Ο Λεμονής, για να φτάνουμε στο τέλος, έκανε λάθη, αλλά δεν είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος. Κι όπως βγήκε ο Ίβιτς και είπε τα… δικά του για την «υπερεκτίμηση της Λάτσιο» (δεν είναι λάθος η άποψή του παρεμπιπτόντως), σκεφτείτε να βγει και… μεθαύριο ο Λεμονής και να κριτικάρει τις μεταγραφές που δεν… δείχνουν κάτι ως τώρα. Τις αποδέχθηκε, όμως, τις υπερασπίστηκε κι αυτό ίσως να… λουστεί.