Στο σπίτι που μεγάλωσε ο Τζορτζ Μπεστ

Το Contra.gr σας ξεναγεί στο σπίτι στο οποίο μεγάλωσε ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ο Τζορτζ Μπεστ. Μέσα από VIDEΟ και φωτογραφίες ταξιδέψτε εκεί όπου ο θρύλος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πέρασε τα πιο τρυφερά χρόνια της ζωής του πριν τον κυριεύσουν οι δαίμονες.

Στο σπίτι που μεγάλωσε ο Τζορτζ Μπεστ

Στο συνήθως συννεφιασμένο ή βροχερό Μπέλφαστ εκείνο το πρωί υπήρχε ήλιος. Χαρά θεού έξω και θερμοκρασία άκρως ...ενδιαφέρουσα για την εποχή (αρχές Οκτωβρίου) που βρισκόμασταν στη Βόρειο Ιρλανδία. Δεκαπέντε βαθμοί.

Εξω από το ξενοδοχείο ο μάλλον παχουλός οδηγός ταξί κοίταξε τη διεύθυνση με μία σχετικά αδιαφορία. "Οκ, Burren Way" είπε χωρίς να δώσει καν σημασία στο νούμερο. Πάτησε το γκάζι και σε 10 λεπτά ήμασταν εκεί. Τότε ο φίλος αποφάσισε να ασχοληθεί και με το νούμερα. "16" του υπενθυμίζουμε και αυτός αρχίζει την καταμέτρηση: "20, 18, 16! Οh god this is George Best's house".

Ακριβώς αυτό. Ηταν 10:29 όταν βγήκαμε από το ταξί για ένα ραντεβού που είχε οριστεί στις 11. Στην Burren Way 16, εκεί που πέρασε τα παιδικά του χρόνια, πριν ζήσει το δικό του όνειρο στο Μάντσεστερ και στη Γιουνάιτεντ, ο πέμπτος Μπιτλ, o Τζορτζ Μπεστ.

H αλήθεια είναι ότι όταν μάθαμε ότι το σπίτι στο οποίο μεγάλωσε ο μύθος αυτός του παγκοσμίου ποδοσφαίρου ενοικιάζεται σε τουρίστες, ενοχληθήκαμε. Να έρχεται ο κάθε ένας σε επαφή, μόνο και μόνο επειδή πληρώνει 100 λίρες την πρώτη βραδιά (80 τη δεύτερη), με τα απολύτως προσωπικά αντικείμενα του αρτίστα της μπάλας μέσα στο ίδιο του το σπίτι; Αργότερα πληροφορηθήκαμε ότι αυτός ήταν μάλλον ο μοναδικός τρόπος έτσι ώστε το οίκημα αυτό να διατηρήσει την αύρα του Τζορτζ Μπεστ και να μην περάσει στα χέρια τρίτων που θα το πουλούσαν ή θα το γκρέμιζαν ακόμα.

Oυσιαστικά πρόκειται για ένα χώρο που η αύρα του τεράστιου Βορειοιρλανδού άσου διαχέεται ακόμα σε κάθε τετραγωνικό. Το δωμάτιό του στον πάνω όροφο διατηρείται σχεδόν άθικτο, όπως το άφησε το 1960 για να μετακομίσει στην Αγγλία και να κυνηγήσει το όνειρό του. Ακόμα και η αθλητική τσάντα που χρησιμοποιούσε εκείνη την εποχή διακρίνεται, σε άριστη κατάσταση, δίπλα στο κρεβάτι του.

Ο Μπεστ μετακόμισε σ' αυτή τη γειτονιά του Μπέλφταστ όταν ήταν 2,5 ετών. Τότε στη ζωή υπήρχε μόνο η μία του αδερφή, στη συνέχεια θα αποκτούσε τρεις ακόμα αδερφές και έναν αδερφό. Η χαρά του για τη μετακόμιση ήταν απερίγραπτη διότι η διαρρύθμιση του νέου σπιτιού στο προάστιο Γκρέγκαφ του Μπέλφαστ του επέτρεπε να έχει το δικό του προσωπικό δωμάτιο. Για το μακρινό 1949 αυτό συνιστούσε μία καταπληκτική πολυτέλεια.

Το σπίτι μπορεί στη σημερινή εποχή να φαντάζει μάλλον συνηθισμένο αλλά για την περίοδο μετά τον πόλεμο στο Μπέλφαστ ήταν ένα πραγματικό παράσημο για τον Ντικ Μπεστ και την οικογένειά του. Κάτω το σαλόνι, με το εξαιρετικό τζάκι και την πρακτική κουζίνα, πάνω, αφού ανέβει κανείς τη στενή εσωτερική σκάλα, τα τρία υπνοδωμάτια.

O νεαρός Μπεστ με άψογο κούρεμα...

 

Μοιάζει σαν να βγήκε από παραμύθι βορειοευρωπαϊκής μυθολογίας. Η πρώτη αίσθηση που χαρίζει στον επισκέπτη είναι αυτή της ζεστασιάς. Παρακαλάς να σε βρει μέσα σ' αυτό μία χιονοθύελλα και να παγιδευτείς για ημέρες επί ημερών στο καναπέ δίπλα από το τζάκι και κάτω από τις φωτογραφίες του Τζορτζ. Εύχεσαι να ακούς τις σταγόνες της βροχής να "δέρνουν" την σκεπή την ώρα που βρίσκεται σκεπασμένος με τη χοντρή κουβέρτα στο κρεβάτι όπου πέρασε 11 χρόνια από τη ζωή του ο άνθρωπος που καθήλωσε τους πάντες με το απαράμιλλο ταλέντο του. Δίπλα ακριβώς από την τσάντα που "φιλοξένησε" τα πρώτα παπούτσια και τις πρώτες φανέλες του.

O άνθρωπος που ανέλαβε να μας ξεναγήσει (αν και κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από τους κανόνες που διέπουν τη λειτουργία του σπιτιού), ο Μόρις Κίνκεντ, μας υποδέχθηκε με σπάνια θέρμη. Μιλούσε για τον Μπεστ σαν να ήταν γιος ή αδερφός του. Σχεδόν αμέσως μας οδήγησε στη μικρή τραπεζαρία όπου υπήρχε αφημένο ένα χαρτί.

Δύσκολο να διακρίνει κανείς από μακριά. Οι αριθμοί που αντικρίσαμε όταν πλησιάσαμε, μας μπέρδεψαν ακόμα περισσότερο. "Είναι οι βαθμοί του Τζορτζ στην πρώτη τάξη του γυμνασίου. Εξαιρετικοί. Αλλά δεν συνέχισε σ' αυτό το σχολείο. Ξέρετε γιατί; Διότι ειδικευόταν στο ράγκμπι. Αυτός ήθελε να παίξει ποδόσφαιρο και έτσι δεν είχε πρόβλημα να πάει σε άλλο, για λιγότερο ικανά, στα μαθήματα, παιδιά. Δεν μπορούσε καν να διανοηθεί ότι δεν θα έπαιζε ποδόσφαιρο μαζί με τους φίλους του από το δημοτικό σχολείο".

O έλεγχος του Τζορτζ Μπεστ στο Γυμνάσιο

 

Πράγματι, έτσι εξελίχθηκαν τα γεγονότα. Ο μικρός Μπεστ ήταν τρομερά έξυπνος και με τις σχολικές του επιδόσεις εξασφάλισε την είσοδο σε πρότυπο γυμνάσιο το οποίο, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα τον οδηγούσε σε ένα υψηλού επιπέδου πανεπιστήμιο. Ομως, διάολε, το παιδί δεν ήθελε να παίξει ράγκμπι. Το ποδόσφαιρο είχε μπει στο αίμα του από τότε που ήταν δύο ετών. Η οικογένεια είχε προλάβει να "φυλακίσει" τη στιγμή κατά την οποία ο μόλις δύο ετών Τζορτζ χειρίζεται άψογα την μπάλα. Η φωτογραφία κοσμεί μέχρι και σήμερα το χολ του σπιτιού.

O μικρός Τζορτζ στην τρυφερή ηλικία των 2 ετών. Πάντα με μπάλα...

 

Η γειτονιά διευκόλυνε τα σχέδια του Τζορτζ. Με γήπεδο ακριβώς δίπλα από το σπίτι ο Μπεστ είχε το χώρο που χρειαζόταν για να αναπτύξει και να βελτιώσει την υψηλού επιπέδου τεχνική του, αυτή που ανάγκασε τον σκάουτ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που τον ανακάλυψε να στείλει...τηλεγράφημα στον Σερ Ματ Μπάσμπι και να του πει "ότι στο Μπέλφαστ ανακάλυψα μία ιδιοφυία που πρέπει πάση θυσία να δεις".

Το ημερολόγιο τότε έδειχνε 1960. Στα 14 του ο Μπεστ έπαιζε στις τοπικές ομάδες και ζάλιζε τους συνομηλίκους του στις ντρίπλες. Τα βράδια, αποκαμωμένος πια, άνοιγε για διάβασμα το αγαπημένο του κόμικ, το tiger. Το ετήσιο τεύχος του 1959 βρίσκεται ακόμα και σήμερα αφημένο σε ένα μικρό έπιπλο, δίπλα από το κρεβάτι και φυσικά ουδείς διανοείται να το πειράξει. Είναι εκεί για να υπενθυμίζει στο επισκέπτη ότι ένα 14χρονο παιδί άφησε πίσω ένα κομμάτι της παιδική του ηλικίας για να κυνηγήσει ένα μεγάλο στόχο στην άλλη πλευρά της θάλασσας.

 

Οταν ο Μπεστ έφυγε για το Μάντσεστερ έτσι ώστε να ενταχθεί στις ακαδημίες της Γιουνάιτεντ βρισκόταν στην πρώιμη εφηβική ηλικία. Οι δικοί του άνθρωποι, και κυρίως οι γονείς του, του έλειπαν. Τους έγραφε, όχι όμως πολύ συχνά όπως και ο ίδιος παραδέχεται σ' ένα από τα γράμματά του που φυλάσσονται μέχρι και σήμερα στο σπίτι της οδού Burren. "Μαμά, μπαμπά, συγγνώμη που δεν σας έχω γράψει" ξεκινά το πόνημα του Μπεστ ο οποίος στη συνέχεια βέβαια θα απογαλακτιστεί πλήρως για να γίνει, σταρ, ίνδαλμα, το απόλυτο ποδοσφαιρικό φαινόμενο της δεκαετίας του 60 στη Μεγάλη Βρετανία και όχι μόνο. Στο ίδιο εκείνο γράμμα, ως παιδί που λαχταρά να αφηγηθεί στιγμές από το νέο του κόσμο, εξιστορεί σκηνές από ένα παιχνίδι που παρακολούθησε μεταξύ της Αγγλίας και της Βραζιλίας.

Το γράμμα στους γονείς του

 

Μετά από χρόνια βέβαια, όλα άλλαξαν. Ο Μπεστ βυθίστηκε στην άβυσσο του αλκοόλ, η καριέρα του πήρε την κατιούσα, ο ίδιος ξόδεψε μία αμύθητη περιουσία στα μεγάλα του πάθη, στις γυναίκες και το ποτό. Ωστόσο, το σπίτι στην οδό Burren δεν τον ξέχασε. Δεν ήταν δυνατόν να τον ξεχάσει. Και όταν τελικά εκείνος άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Λονδίνου τον Νοέμβριο του 2005, η σωρός του μεταφέρθηκε στο σπίτι όπου ο Τζορτζ πέρασε τα καλύτερα χρόνια της ζωής του, τα χρόνια της αθωότητας.

Οι φίλοι του, εκατοντάδες, γέμισαν την μπροστινή αυλή στις 3 Δεκεμβρίου. Και περνώντας από την πόρτα, που πια έχει την επιγραφή "αυτό ήταν το σπίτι του Τζορτζ Μπεστ", ο βιρτουόζος των γηπέδων και της ζωής ξεκίνησε για το τελευταίο ταξίδι του. Η τέφρα του, μετά την καύση του σώματός του, τοποθετήθηκε δίπλα σ' αυτήν της μητέρας του Αν Ελίζαμπεθ η οποία είχε χάσει τη μάχη με τον αλκοολισμό από το 1978. Αργότερα,το 2008, ακολούθησε ο πατέρας του, ο Ντικ.

Μετά την κηδεία του Μπεστ, το σπίτι του γέμισε από λουλούδια θαυμαστών του. Πλέον, γεμίζει με την αγάπη τους καθώς ουκ ολίγοι επιλέγουν να περάσουν μερικές ημέρες στο γοητευτικό Μπέλφαστ παίρνοντας κάτι από την αύρα του μεγάλου σταρ. Από τον καναπέ, την κουζίνα, το προσωπικό του κρεβάτι, την πρώτη εμφάνιση που φόρεσε ποτέ και που φυλάσσεται επιμελώς μέσα στις ντουλάπες. Ο Τζορτζ Μπεστ, ο πέμπτος Μπιτλ, "ζει" ακόμα μέσα στη μικρή κρεβατοκάμαρα της σοφίτας.

Ο συντάκτης του Contra.gr Νίκος Γιαννόπουλος στην είσοδο του σπιτιού

ΔΕΙΤΕ VIDEO ΑΠΟ ΤΗΝ ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΠΕΣΤ



 

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ



Το δωμάτιό του με την τσάντα του

 

Eνα από τα πρώτα δελτία του

 

Κάδρο με φωτογραφία εν ώρα αγώνα

 

Το βιβλίο των επισκεπτών

Με τον πατέρα του και φίλους στο σπίτι

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

George Best (1946-2005): Η τραγική ιστορία του 5ου "Beatle"

 

Πρώτη Σελίδα