Ο Ολυμπιακός έχει κάθε δικαίωμα να νιώθει αδικημένος από την απόφαση του βοηθού να σηκώσει την σημαία και να υποδείξει την ακύρωση του γκολ του Μήτρογλου ενώ ήταν σε κανονική θέση. Έχουμε, όμως, την εντύπωση ότι τα συναισθήματα και πολύ περισσότερο ο τύπος δεν θα πρέπει να σπρώξουν σε αντιδράσεις, τις οποίες κάποτε τις έβλεπαν οι ερυθρόλευκοι και τις χλεύαζαν...
Να το πούμε πιο απλά. Να μην φτάσει ο Ολυμπιακός στο σημείο να βαδίσει σε μονοπάτια από τα οποία θα εγκλωβιστεί, να μην μπει σε μια διαδικασία να κάνει σημαία του τα λάθη των διαιτητών, ακόμα και αν συνεχιστούν να είναι εναντίον του. Το έκανε κάποτε ο Παναθηναϊκός και δε νομίζουμε ότι ουσιαστικά κέρδισε κάτι...
Έχει βέβαια ο καθένας την δική του φιλοσοφία, εξετάζει ορισμένα θέματα από την δική του οπτική γωνία, αλλά προσωπικά το ζήτημα της διαιτησίας ποτέ δεν με άγγιξε. Όχι τόσο ότι διαχρονικά και σε αυτόν τον χώρο δεν υπάρχουν κάποια κέντρα αποφάσεων που επηρεάζουν και τους διαιτητές και τις αποφάσεις τους, όσο γιατί πίστευα ότι ισχύουν πολύ λιγότερα από αυτά που ακούγονται. Άποψή μου είναι ότι υπάρχει ένα ολόκληρος κόσμος που ζει από τα παραμύθια που σερβίρει και αυτά έχουν να κάνουν με την ...ικανότητα τους να επηρεάζουν διαιτητές, βοηθούς, παρατηρητές διαιτησίας.
Συγχωρέστε μου το προσωπικό ύφος, δεν το συνηθίζω...Ποτέ, όμως, δεν στάθηκα σε φωνές διαμαρτυρίας...Πίστευα και πιστεύω ότι η καλύτερη ομάδα είναι αυτή που στο τέλος κόβει πρώτη το νήμα. Το πίστευα όταν η ΑΕΚ της πρώτης περιόδου του Μπάγεβιτς κατακτούσε τα πρωταθλήματα και ας έλεγαν ότι έχει την αβάντα της διαιτησίας, το πίστευα την εποχή της παντοδυναμίας του Γιώργου Βαρδινογιάννη και του Παναθηναϊκού, εξακολουθούσα να το πιστεύω όταν άλλαξε το σκηνικό με τον Κόκκαλη και τον Ολυμπιακό...
Σίγουρα υπήρχαν και χρονιές που οι τίτλοι κρίθηκαν στις λεπτομέρειες και όταν συμβαίνει αυτό θα μπορούσαμε να μπούμε στην διαδικασία να μιλάμε για ένα, δυο, τρία πέναλτι που δεν πήρε ο ένας και πήρε ο άλλος…Νομίζω όμως ότι αυτή η κουβέντα δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά...
Έχω συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει ένα φίλαθλο κοινό που έχει δηλητηριαστεί από φωνές διαμαρτυρίας και ασχολείται τόσο πολύ με τα σφυρίγματα και αυτό τον εμποδίζει να δει και να χαρεί την ουσία. Ένα ωραίο γκολ, μια επινόηση του επιθετικού. Πρέπει να είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που ασχολούμαστε τόσο πολύ με τις αποφάσεις των διαιτητών (δεν νομίζω ότι υπάρχει σε ευρωπαϊκές εφημερίδες ρεπορτάζ διαιτησίας και νομίζω ότι είμαστε η μοναδική τηλεόραση που στις εκπομπές γίνεται περισσότερη κουβέντα για τις αποφάσεις των διαιτητών ενώ για ποδόσφαιρο μιλάμε, αν περισσέψει ...χρόνος).
Υπάρχουν στον Ολυμπιακό πολύ πιο σοβαρά θέματα από αυτό της διαιτησίας. Υπάρχει μια πράσινη καραμέλα που για χρόνια ο Παναθηναϊκός την είχε στο στόμα και την παρουσίαζε για να δικαιολογήσει τις δικές του αδυναμίες. Να μην μπει ο Ολυμπιακός στην ίδια διαδικασία. Να τον απασχολήσουν πώς να καλύψει τις χτυπητές αδυναμίες που έχει, να τον απασχολήσει πώς να ενισχυθεί η ομάδα, να προβληματιστεί για το θέμα των τραυματισμών...
Στο ματς με τον Ηρακλή ακυρώθηκε κανονικό γκολ. Μια ομάδα που θέλει να λέγεται μεγάλη, δεν μπορεί να στέκεται στο λάθος του διαιτητή, ιδιαίτερα όταν αντιμετωπίζεις μικρομεσαία ομάδα στο Καραϊσκάκη. Με το χέρι στην καρδιά ο οπαδός του Ολυμπιακού να σκεφτεί ορισμένα πράγματα. Αν η ομάδα είχε λύσεις στον πάγκο του, αν η ομάδα έπειθε, αν κάποιοι ξένοι παίκτες δικαιολογούσαν το όνομά τους και το κυριότερο αν δεν έδειχναν τόσο επιρρεπείς σε τραυματισμούς, όχι ένα, αλλά τρία γκολ να ακυρωνόντουσαν, θα έφταναν ή δεν θα έφταναν οι ερυθρόλευκοι στη νίκη;
Επτά παιχνίδια έχει να δώσει ο Ολυμπιακός μέχρι την λήξη της χρονιάς. Από τα επτά μερικά είναι κρίσιμα, όπως τα δυο ευρωπαϊκά και το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Μέχρι τότε θα βαδίσει όπως είναι τα πράγματα στο ρόστερ του. Η ενίσχυση της ομάδας θα γίνει τον Ιανουάριο. Δεν είμαι σε θέση να ξέρω ποιοι παίκτες θα έρθουν στον Ολυμπιακό, αλλά σύμφωνα με την τελευταία πληροφόρηση που έχω ο Ζίκο ξεκινάει με την απόκτηση επιθετικού και μέσου που να διαθέτει ικανότητες να οργανώσει παιχνίδι και να είναι γρήγορος. Αν και η ταπεινή μας άποψη δεν λέει τίποτα, όχι μόνο συμφωνούμε για την απόκτηση επιθετικού μέσου, αλλά αν ο Ολυμπιακός έμπαινε στην διαδικασία να αποκτήσει ένα μόνο παίκτη θα έπρεπε να πάρει ΧΑΦ...
Μέσα στους βασικούς του στόχους είναι ο Ολυμπιακός, την κατάκτηση δηλαδή του πρωταθλήματος και την ευρωπαϊκή πρόκριση. Ο προβληματισμός δεν είναι γιατί έμεινε πίσω από τον Παναθηναϊκό δυο βαθμούς ή γιατί έχασε από την Σταντάρ. Το θέμα είναι ότι το τίμημα των λανθασμένων κινήσεων βγαίνει σιγά - σιγά και το έχει μπροστά του ο Ολυμπιακός. Δεν υπάρχει ισορροπία στο ρόστερ. Πολλά αριστερά μπακ, αλλά ουσιαστικά κανένα αριστερό χαφ. Πολλές οι λύσεις των αμυντικών μέσων, αλλά ούτε ένας επιτελικός με συνέπεια να δίνουμε αυτόν τον ρόλο στον Ντουντού. Τραυματισμοί πολλοί, δυο κάθε εβδομάδα. Στην αρχή λέγαμε ότι έφταιγε η προετοιμασία του Κετσπάγια, μετά, επί Ζίκο, ότι απότομα με τον Βραζιλιάνο γυμναστή έγινε μια δεύτερη προετοιμασία. Σίγουρα παίζει ρόλο ότι κάθε χρόνο ο νέος προπονητής βάζει στην ομάδα την δικιά του φιλοσοφία ακόμα και στο θέμα της προπόνησης, ότι κάθε χρόνο έρχεται και νέος γυμναστής. Το πιο σημαντικό είναι ότι μερικοί παίκτες έχουν ιατρικό παρελθόν και με το παραμικρό τους βγαίνει νέο πρόβλημα και εδώ θα πρέπει να γίνει μια κουβέντα προπονητικού και ιατρικού επιτελείου για το θέμα της επανένταξης...
Υ.Γ.1 Σίγουρα ο Αντώνης τα έλεγε το Σάββατο το βράδυ μόνο στους μικρούς;
Υ.Γ.2 Ο τύπος πήρε τα μυαλά πολλών παικτών του Ολυμπιακού. Να θυμηθούμε; Ο Φακίνος είχε χαρακτηρισθεί νέος Σαβιόλα. Ο ...νέος Σαβιόλα παίζει τώρα στον Απόλλωνα Αθηνών, τέταρτη εθνική. Για να μην γίνει το ίδιο με τους πιτσιρικάδες που προωθήθηκαν στην πρώτη ομάδα και όντως είναι ταλέντα θα πρέπει κάποιοι από τον Ολυμπιακό να τους προστατεύσουν. Και αυτό δεν είναι δουλειά του Νικοπολίδη που καλώς έκανε και τους είπε δυο πράγματα στο τέλος του ματς με τον Ηρακλή...