AEK να σε δω στα δύσκολα...

Ο Μανόλο Χιμένεθ και οι παίκτες του επέστρεψαν την Κυριακή στην Ελλάδα και πλέον μπαίνουν σε μουντ αγωνιστικό, γεμάτο δυσκολίες και προκλήσεις για την ιστορία της ομάδας που "αναγεννήθηκε" από τη Γ'Εθνική και έφτασε ξανά μετά από δέκα χρόνια να παίζει στο Champions League. Γράφει ο Μάνος Ναβροζίδης.

Η Πολωνία ήταν ο ποδοσφαιρικός... παράδεισος της ΑΕΚ τις προηγούμενες εβδομάδες. Η Ένωση, καλές οι κακές -ο χρόνος θα δείξει- έκανε από νωρίς τις μεταγραφές της (και χρωστάει κάνα δυο ακόμη) και ήταν πιο έτοιμη από ποτέ, καθώς αυτό αναφέρουν από την ΠΑΕ, σε σύγκριση με τα τελευταία χρόνια για να βγάλει μία προετοιμασία αντάξια ενός κλαμπ που θα παίξει στα προκριματικά του Champions League.

Πλέον, η προετοιμασία τελείωσε και ο Χιμένεθ έχοντας βγάλει όσο το δυνατόν καλύτερα συμπεράσματα οφείλει να παρουσιάσει στον κόσμο μία ΑΕΚ διαφορετική, μία ΑΕΚ που θα κάνει ευκαιρίες-όχι όπως πέρυσι-μία ΑΕΚ που θα έχει τακτικό προσανατολισμό μέσα στο γήπεδο και μία ΑΕΚ που δεν θα... σκάνε οι παίκτες της όταν το χρονόμετρο δείξει 70'.

Άλλωστε και ο ίδιος ο Ισπανός, μετά το τέλος της προετοιμασίας δήλωσε πως η ομάδα του είναι καλύτερη και τακτικά και από πλευράς φυσικής κατάστασης σε σύγκριση με την περσινή σεζόν επί εποχής Κετσπάγια. Κάτι είδε ο άνθρωπος και προφανώς το διόρθωσε ή προσπάθησε να το βελτιώσει.

Πράγματι, η Ένωση έδειξε κάποια ενθαρρυντικά, νέα στοιχεία στο παιχνίδι της στα φιλικά που έπαιξε στο Κίελτσε. Δεν κοντραρίστηκε με κάποιο... μεγαθήριο, αλλά με ομάδες που εύκολα θα έπαιζαν στη Super League. Τα πρωταθλήματα, σύμφωνα με την κοινή ποδοσφαιρική λογική, δεν τα παίρνεις στα ντέρμπι, αλλά στα ματς με τα λεγόμενα... χωριά.

Ποδόσφαιρο κατοχής, κυριαρχία σε όλες τις γραμμές και παραγωγή φάσεων. Έτσι παίζουν οι μεγάλες ομάδες απέναντι στις φαινομενικά μικρότερες για να παίρνουν τίτλους. Αυτό η ΑΕΚ το έκανε στην Πολωνία, αλλά η ουσία του όλο θέματος είναι να βγάζει αυτή τη ζωντάνια και τη διάθεση για όμορφο ποδόσφαιρο και στα επίσημα ματς που θα δώσει από το φιλικό με την Γάνδη στο ΟΑΚΑ και έπειτα.

Ο ΑΕΚτζής ομολογουμένως έχει χρόνια να δει ένα σύνολο που αν μη τι άλλο θα γεννάει ποδοσφαιρικές... ομορφιές εντός του γηπέδου και θα ξεσηκώνει τον κόσμο. Για να τα κάνεις όμως αυτά πρέπει να έχεις παίκτες αντάξιους των προσδοκιών στο σύνολό σου.

Δεν θα αναλύσουμε τις μεταγραφές της ΑΕΚ μία προς μία... Αυτό είναι λάθος, γιατί πολλοί στράφηκαν για παράδειγμα εναντίον του Πέκχαρτ και προ μερικών εβδομάδων... έκλαιγαν που ο τίμιος σέντερ φορ αποχώρησε από την ομάδα και έμεινε ο Αλμέιδα ας πούμε.

Αν σταθούμε σε πρόσωπα, τότε ας επικεντρωθούμε στον Γαλανόπουλο, τον Γιακουμάκη και τους παίκτες από την περσινή ομάδα που έδειξαν ότι με τη σωστή καθοδήγηση μπορούν να σταθούν. Ένα τρανό παράδειγμα είναι ο Μπακάκης που ήταν για... φευγιό και σήμερα αποθεώνεται για την εξέλιξη του και την προσπάθεια που έκανε στο Κίελτσε.

Τα πολλά λόγια όμως είναι φτώχεια τις περισσότερες φορές και όταν η εκάστοτε ομάδα βγει στον αγωνιστικό χώρο, αυτά πάνε περίπατο. Όταν η μπάλα... κυλίσει στο χορτάρι τότε θα φανεί αν η ΑΕΚ και η κάθε ΑΕΚ ψώνισε σωστά και δεν πήγε απλά να πάρει παίκτες για να λέει ότι τους πήρε από νωρίς και ήταν έτοιμη κτλ και τελικά όλα στράβωσαν λόγω... ατυχίας.