Ο πανηγυρισμός του υπομονετικού Μπακασέτα "λέει" αλήθεια...

Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, Γάλλος φιλόσοφος, είχε πει πως οι υπομονετικοί πικραίνονται αλλά στο τέλος ο... καρπός που απολαμβάνουν είναι γλυκός. Μία τέτοια είναι η περίπτωση του Τάσου Μπακασέτα ο οποίος δικαίως μετά το γκολ του στο Αγρίνιο έδειξε με τα χέρια του ότι δεν ακούει.

Ο Τάσος Μπακασέτας τελεί υπό καθεστώς αμφισβήτησης από τότε που η ΑΕΚ ανακοίνωνε την απόκτησή του από τον Πανιώνιο το καλοκαίρι του '16. 

Η υπομονή του συγκεκριμένου ανθρώπου, διότι πρωταρχικό ρόλο παίζει η ανθρώπινη ύπαρξη, είναι ζηλευτή και πολλοί στο ποδόσφαιρο θα ήθελαν να είχαν αυτό το ταλέντο...

Το ιδιαίτερο προσόν του Μπακασέτα, για όσους τον γνωρίζουν καλά δεν είναι μόνο το καλό αριστερό του πόδι και η αντίληψη που έχει μέσα στο γήπεδο. Αυτό που τον κάνει διαφορετικό είναι το γεγονός πως δεν μπαίνει ποτέ στη διαδικασία να διαβάσει και να επηρεαστεί από αρνητικές κριτικές. Κάθε μέρα είναι ίδια για τον 24χρονο που δεν έχει ακούσει λίγα τόσο για το κεφάλαιο ΑΕΚ όσο και για την προτίμηση που του δείχνει ο Ομοσπονδιακός, Μίκαελ Σκίμπε και τον έχει πάντα ανάμεσα στους παίκτες που καλεί.

Ο πανηγυρισμός του πάντως στο Αγρίνιο με τη χειρονομία "...δεν σας ακούω" θα μπορούσε να πει κανείς πως ήταν ένα μίνι ξέσπασμα. Όταν ο Μάνταλος τραυματίστηκε και ήταν αναμενόμενο τη θέση του να πάρει ο Μπακασέτας, περισσότερο αρνητισμό έβγαλε το ενδεχόμενο αυτό παρά διάθεση να στηριχτεί ο παίκτης.

Από την πλευρά του ο ίδιος συνέχισε να κάνει καλύτερα αυτό που ξέρει. Υπομονή... Δεν βγήκε να πανηγυρίσει στο πρώτο του καλό παιχνίδι, αλλά πρώτα συμπλήρωσε μία σειρά καλών εμφανίσεων με αποκορύφωμα την χθεσινοβραδινή στο Αγρίνιο. Γκολ, ασίστ, κερδισμένο πέναλτι και δοκάρι. Τα έκανε όλα με λίγα λόγια, αλλά και πάλι η τύχη δεν του χαμογέλασε και αποχώρησε τραυματίες από τον αγωνιστικό χώρο, όπως δεν του είχε χαμογελάσει και πριν τη φετινή προετοιμασία, ευτυχώς βέβαια όχι σε τόσο σοβαρό βαθμό.