Αντίδοτο στην διπροσωπία

Το μέγιστο λοιπόν πρόβλημα της ομάδας του Μαρίνου Ουζουνίδη δεν είναι ούτε η μέτρια ως κακή της αμυντική της λειτουργία, δεν είναι η ισχνή επιθετική της δημιουργικότητα, αλλά η διπροσωπία που εμφανίζει στο σύνολο των παιχνιδιών της, διπροσωπία που την κάνει να εμφανίζεται σαν τον «Δόκτορ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ». Οι «βυσσινί» δεν είναι η πρώτη φορά φέτος που μετά από μία καλή εμφάνιση που γεμίζει με αισιοδοξία τους φίλους τους, φροντίζουν στο αμέσως επόμενο παιχνίδι να τους απογοητεύουν, υποβάλλοντας τους σε ένα διαρκές «σκωτσέζικο ντους» που δεν επιτρέπει σε κανέναν να πει με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια ποιες είναι οι πραγματικές δυνατότητες της ομάδας. Είναι αυτές που έδειξε κόντρα στον Άρη στο δεύτερο ημίχρονο; Είναι η πραγματική ΑΕΛ αυτή που κέρδισε στην Κομοτηνή; Ή μήπως είναι η πραγματική ΑΕΛ του δευτέρου ημιχρόνου με την ΑΕΚ και του αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου; Ερωτήματα τα οποία μπορούν να απαντήσουν μόνο οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές και όχι φυσικά με λόγια αλλά με έργα και πράξεις στις επόμενες αγωνιστικές.

Χάνει την ταυτότητά της

Ένα επίσης μελανό σημείο της δευτεριάτικης αναμέτρησης των «βυσσινί» με την ΑΕΚ είναι ότι αρχίζουν αργά, αλλά σταθερά μπορούμε να πούμε, να χάνουν την αγωνιστική τους ταυτότητα. Η φετινή ΑΕΛ εμφανίζεται αδύναμη να αντιδράσει όταν κάτι δεν της πάει καλά στον αγωνιστικό χώρο κι αυτό το έχουμε δει σε πολλά παιχνίδια, όπως αυτό με τον Ολυμπιακό, τον Ατρόμητο, τον Ηρακλή ή και τον Παναθηναϊκό. Ουσιαστικά η μόνη φορά που αντέδρασε και το έκανε σωστά ήταν κόντρα στον Άρη όταν έστω και με δέκα παίκτες απέδωσε καλό ποδόσφαιρο και άγγιξε τη νίκη, ενώ κόντρα στην ΑΕΚ δεν έδειξε απλά αδυναμία αντίδρασης αλλά και έναν συμβιβασμό με την ήττα που δεν ταιριάζει σε ομάδα με το DNA των «βυσσινί». Αποτελούσε χαρακτηριστικό γνώριμα της λαρισινής ομάδας η πίστη στο θετικό αποτέλεσμα και η διεκδίκησή του ως το τελευταίο σφύριγμα μίας αναμέτρησης που προκάλεσε αρνητική εντύπωση η εικόνα των τελευταίων 20 λεπτών με αντίπαλο την ΑΕΚ, εκεί που οι παίκτες του Μαρίνου Ουζουνίδη, απλά περίμεναν στωικά να κυλήσουν τα λεπτά και να σφυρίξει ο Παμπορίδης τη λήξη.

Υπάρχει αντίδοτο;

Καλές είναι οι διαπιστώσεις αλλά το θέμα είναι αν υπάρχει αντίδοτο σε αυτήν την κατάσταση. Η απουσία της νίκης την οποία χρησιμοποιήσουμε ως «αντίβαρο» στις μέτριες εμφανίσεις δεν μπορεί πλέον να …σταθεί μιας και η ΑΕΛ κόντρα στην ΑΕΚ προερχόταν από ένα σερί τριών αήττητων εμφανίσεων και η απόδοσή της κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα. Άρα λοιπόν, μία νίκη επί οποιουδήποτε αντιπάλου το μόνο που ίσως μπορεί να φέρει στην παρούσα φάση είναι ένα μικρό …διάλειμμα και η απάντηση στο ερώτημα «υπάρχει αντίδοτο» και πάλι μόνο από την τεχνική ηγεσία και τους ποδοσφαιριστές μπορεί να δοθεί. Αυτοί ήταν οι υπεύθυνοι της προχθεσινής κακής εμφάνισης, αυτοί μπορούν και πρέπει μέσα από τη δουλειά τους να αναδείξουν τον καλό τους εαυτό και να επιστρέψουν και πάλι στις επιτυχίες.

Δουλειά που ξεκίνησε από τη Δευτέρα στο αθλητικό κέντρο των Δένδρων, χωρίς την παρουσία των Μιχάλη Μπουκουβάλα και Ναϊμ Ααράμπ, που βρίσκονται με τις Εθνικές ομάδες των Ελπίδων της χώρας μας και του Βελγίου αντίστοιχα, αλλά και χωρίς την παρουσία των Σίμιτς και Ντέλσον, που έκαναν χθες τις απαραίτητες εξετάσεις και περιμένουν να μάθουν τα αποτελέσματα και τον χρόνο απουσίας τους.