Μαγκιά! Ο Ολυμπιακός γνωρίζει πώς να επιβιώνει. Ακόμα και όταν όλες οι συνθήκες είναι εναντίον του, ακόμα και όταν οι πληγές είναι από ...αυτοτραυματισμούς, ως δια μαγείας έρχεται η αφύπνιση. Ο Λάζαρος Μουρκάκος σχολιάζει.
Δεν μπορώ να θυμηθώ πιο δύσκολη, ...εύκολη νίκη του Ολυμπιακού. Όλα φαινόντουσαν για τους ερυθρόλευκους πριν αρχίσει το ματς σαν ταξίδι στην σκοτεινή πλευρά. Ο Ντιόγκο, ο Ντάρμπισαϊρ, ο Στολτίδης στην εξέδρα, ο Γκαλέτι και ο Τοροσίδης στον πάγκο, ανήμποροι να βοηθήσουν, όπως αποδείχτηκε, ενώ στην διαδρομή προέκυψαν τρεις τραυματισμοί, ισάριθμες αναγκαστικές αλλαγές…
Βρήκε απαντήσεις ο Ολυμπιακός στα δικά του προβλήματα και μετέτρεψε το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό σε περίπατο και το κυριότερο υποχρέωσε τους πράσινους σε ένα απίστευτο στριπτίζ των προβλημάτων που έχει και τα οποία ξεκινάνε από τον Τεν Κάτε. Συγνώμη που μπαίνω σε ...ξένα χωράφια, αλλά εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ένα καλό ή κακό τεχνικό, αλλά με έναν άνθρωπο που δεν διαθέτει προπονητική λογική...
Οι έξυπνες ιδέες του Ζίκο είχαν να κοντραριστούν με τις ...εξυπνάδες του Ολλανδού προπονητή. Από όλες τις κινήσεις του Βραζιλιάνου να σταθούμε στο γεγονός ότι δεν έβαλε ούτε λεπτό ως αλλαγή τον Τόρο και τον Γκαλέτι. Ο Βραζιλιάνος έχει άγνοια κινδύνου. Είναι ένας προπονητής που δεν διαβάζει ελληνικές εφημερίδες και φυσικά δεν μπορεί να αντιληφθεί την κριτική που θα του γινόταν αν κάτι δεν πήγαινε καλά με καθηλωμένους στον πάγκο Γκαλέτι και Τοροσίδη.
Με επίγνωση των αδυναμιών του ο Ολυμπιακός επιχείρησε να πάρει το ματς σε σημεία με εμφανέστατη ανωτερότητα από τον Παναθηναϊκό. Στον… αέρα, ναι στον αέρα. Ο Ζίκο ήξερε και το πρόβλημα του Παναθηναϊκού και την ευχέρεια κάποιων παικτών του στο ψηλό παιχνίδι. Να θυμηθούμε πώς ξεκίνησε το πρώτο γκολ του Ολυμπιακού.
Δεν μπορούσε ο Ολυμπακός, δεν μπορεί γενικά, να παρασύρει τον θεατή με το παιχνίδι του, να εκτοξεύσει τα συναισθήματα του, αλλά είναι σε θέση να καταθέτει για ενενήντα λεπτά ψυχή και πάθος στον αγωνιστικό χώρο. Τα είχε όλα αυτά ο Ολυμπιακός την Κυριακή το βράδυ, ενώ η πίστη των πρασίνων για νίκη που είχε φανεί στις δηλώσεις παικτών, προπονητή, διοίκησης, βγήκε μπροστά στα μικρόφωνα, αλλά ποτέ στο γήπεδο.
Από τις πιο σπουδαίες νίκες αυτή που πανηγύρισε ο Ολυμπιακός την Κυριακή. Το σημαντικό δεν είναι ότι πάτησε στην κορυφή, αλλά το μήνυμα που έστειλε. Ο ταλαιπωρημένος Ολυμπιακός, ο λαβωμένος έδειξε ότι η έννοια της απόλυτης κυριαρχίας συνεχίζει να τον συγκινεί.
Ο τρόπος που έφτασαν οι ερυθρόλευκοι στην επικράτηση διαθέτει απίστευτες χιουμοριστικές πινελιές. Τα πιστόλια του Μήτρογλου, του τρίτου ιεραρχικά επιθετικού που βαπτίσθηκε πρώτος μετά τα προβλήματα με Ντιόγκο και Ντάρμπισαϊρ, είχαν βγει προσφάτως στην σέντρα από τον ίδιο τον Σωκράτη Κόκκαλη. Δεν του άρεσε του προέδρου του Ολυμπιακού ο τρόπος που πανηγύριζε ο ομογενής επιθετικός.
Τα όπλα του Ολυμπιακού στο ντέρμπι ήταν τα στημένα και τα πιστόλια του Μήτρογλου. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ότι θα έφταναν όλα αυτά και θα περίσσευαν. Το χειρότερο για τον Παναθηναϊκό είναι ότι με την εικόνα του, έδινε την εντύπωση ότι και με νεροπίστολα ο Ολυμπιακός θα έπνιγε τον αιώνιο αντίπαλο του. Με παίκτες μαχητές, με αρχοντική παρουσία τον Μέλμπεργκ (ευτυχώς για τον Ολυμπιακό που το καλοκαίρι τον είχε απορρίψει ο Τεν Κάτε), με τον Ζαιρί να κάνει ό,τι θέλει από τα πλάγια, με μια εξαιρετική αμυντική λειτουργία και ένα προπονητή να ...παίζει στην διάρκεια του ματς η αναρρίχηση στην κορυφή μόνο από το βουνό δεν έγινε.
Μετά την ισοπαλία με την Άλκμααρ, αλλά και την επόμενη μέρα επιτυχιών του Ολυμπιακού είχαμε αναφέρει ότι τα θετικά αποτελέσματα δεν πρέπει να κρύψουν τις αδυναμίες και τα πολλά κενά που έχουν οι ερυθρόλευκοι. Είχα γίνει τότε δυσάρεστος σε πολλούς φίλους του Ολυμπιακού. Εξακολουθώ και πιστεύω ότι αυτός ο Ολυμπιακός που βλέπουμε είναι ο χειρότερος Ολυμπιακός των τελευταίων ετών. Ειδικά όμως για τη νίκη της Κυριακής δεν θα πω ναι μεν αλλά. Όχι γιατί δεν υπήρχαν σκιές στην ερυθρόλευκη εικόνα, κάθε άλλο, ο Ολυμπιακός του πρώτου ημιχρόνου και ειδικά από το 25 έως το 45 ήταν αποκαρδιωτικός, αλλά τα τόσα προβλήματα κάνουν την επικράτηση σαγηνευτική. Και αν τα βλέφαρα ποτέ δεν έφτασαν στο σημείο να μεταφέρουν στην ψυχή ποδοσφαιρικές εικόνες που απογειώνουν, το πάθος σε κερδίζει μονομιάς. Αυτό πέτυχαν οι παίκτες του Ολυμπιακού και το πέτυχαν σε καιρούς δύσκολους για τους ερυθρόλευκους.
Υ.Γ. Βούτυρο στο ψωμί πήγε ο Παναθηναϊκός το ματς, την ψυχολογία των δικών του παικτών και κυρίως των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού, εκεί που δεν έπρεπε. Να θυμίσουμε σε κάποιους στον Παναθηναϊκό ότι ο Γιάτσεκ Γκμοχ ακόμα και όταν ήταν μια ανάσα από το πρωτάθλημα, δήλωνε ότι στόχος είναι να μην υποβιβαστούμε. Ο άλλος πρόβλεπε σκορ... 4-2. Έπεσε μέσα στα γκολ που θα βάλει ο Ολυμπιακός.
Βρήκε απαντήσεις ο Ολυμπιακός στα δικά του προβλήματα και μετέτρεψε το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό σε περίπατο και το κυριότερο υποχρέωσε τους πράσινους σε ένα απίστευτο στριπτίζ των προβλημάτων που έχει και τα οποία ξεκινάνε από τον Τεν Κάτε. Συγνώμη που μπαίνω σε ...ξένα χωράφια, αλλά εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ένα καλό ή κακό τεχνικό, αλλά με έναν άνθρωπο που δεν διαθέτει προπονητική λογική...
Οι έξυπνες ιδέες του Ζίκο είχαν να κοντραριστούν με τις ...εξυπνάδες του Ολλανδού προπονητή. Από όλες τις κινήσεις του Βραζιλιάνου να σταθούμε στο γεγονός ότι δεν έβαλε ούτε λεπτό ως αλλαγή τον Τόρο και τον Γκαλέτι. Ο Βραζιλιάνος έχει άγνοια κινδύνου. Είναι ένας προπονητής που δεν διαβάζει ελληνικές εφημερίδες και φυσικά δεν μπορεί να αντιληφθεί την κριτική που θα του γινόταν αν κάτι δεν πήγαινε καλά με καθηλωμένους στον πάγκο Γκαλέτι και Τοροσίδη.
Με επίγνωση των αδυναμιών του ο Ολυμπιακός επιχείρησε να πάρει το ματς σε σημεία με εμφανέστατη ανωτερότητα από τον Παναθηναϊκό. Στον… αέρα, ναι στον αέρα. Ο Ζίκο ήξερε και το πρόβλημα του Παναθηναϊκού και την ευχέρεια κάποιων παικτών του στο ψηλό παιχνίδι. Να θυμηθούμε πώς ξεκίνησε το πρώτο γκολ του Ολυμπιακού.
Δεν μπορούσε ο Ολυμπακός, δεν μπορεί γενικά, να παρασύρει τον θεατή με το παιχνίδι του, να εκτοξεύσει τα συναισθήματα του, αλλά είναι σε θέση να καταθέτει για ενενήντα λεπτά ψυχή και πάθος στον αγωνιστικό χώρο. Τα είχε όλα αυτά ο Ολυμπιακός την Κυριακή το βράδυ, ενώ η πίστη των πρασίνων για νίκη που είχε φανεί στις δηλώσεις παικτών, προπονητή, διοίκησης, βγήκε μπροστά στα μικρόφωνα, αλλά ποτέ στο γήπεδο.
Από τις πιο σπουδαίες νίκες αυτή που πανηγύρισε ο Ολυμπιακός την Κυριακή. Το σημαντικό δεν είναι ότι πάτησε στην κορυφή, αλλά το μήνυμα που έστειλε. Ο ταλαιπωρημένος Ολυμπιακός, ο λαβωμένος έδειξε ότι η έννοια της απόλυτης κυριαρχίας συνεχίζει να τον συγκινεί.
Ο τρόπος που έφτασαν οι ερυθρόλευκοι στην επικράτηση διαθέτει απίστευτες χιουμοριστικές πινελιές. Τα πιστόλια του Μήτρογλου, του τρίτου ιεραρχικά επιθετικού που βαπτίσθηκε πρώτος μετά τα προβλήματα με Ντιόγκο και Ντάρμπισαϊρ, είχαν βγει προσφάτως στην σέντρα από τον ίδιο τον Σωκράτη Κόκκαλη. Δεν του άρεσε του προέδρου του Ολυμπιακού ο τρόπος που πανηγύριζε ο ομογενής επιθετικός.
Τα όπλα του Ολυμπιακού στο ντέρμπι ήταν τα στημένα και τα πιστόλια του Μήτρογλου. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ότι θα έφταναν όλα αυτά και θα περίσσευαν. Το χειρότερο για τον Παναθηναϊκό είναι ότι με την εικόνα του, έδινε την εντύπωση ότι και με νεροπίστολα ο Ολυμπιακός θα έπνιγε τον αιώνιο αντίπαλο του. Με παίκτες μαχητές, με αρχοντική παρουσία τον Μέλμπεργκ (ευτυχώς για τον Ολυμπιακό που το καλοκαίρι τον είχε απορρίψει ο Τεν Κάτε), με τον Ζαιρί να κάνει ό,τι θέλει από τα πλάγια, με μια εξαιρετική αμυντική λειτουργία και ένα προπονητή να ...παίζει στην διάρκεια του ματς η αναρρίχηση στην κορυφή μόνο από το βουνό δεν έγινε.
Μετά την ισοπαλία με την Άλκμααρ, αλλά και την επόμενη μέρα επιτυχιών του Ολυμπιακού είχαμε αναφέρει ότι τα θετικά αποτελέσματα δεν πρέπει να κρύψουν τις αδυναμίες και τα πολλά κενά που έχουν οι ερυθρόλευκοι. Είχα γίνει τότε δυσάρεστος σε πολλούς φίλους του Ολυμπιακού. Εξακολουθώ και πιστεύω ότι αυτός ο Ολυμπιακός που βλέπουμε είναι ο χειρότερος Ολυμπιακός των τελευταίων ετών. Ειδικά όμως για τη νίκη της Κυριακής δεν θα πω ναι μεν αλλά. Όχι γιατί δεν υπήρχαν σκιές στην ερυθρόλευκη εικόνα, κάθε άλλο, ο Ολυμπιακός του πρώτου ημιχρόνου και ειδικά από το 25 έως το 45 ήταν αποκαρδιωτικός, αλλά τα τόσα προβλήματα κάνουν την επικράτηση σαγηνευτική. Και αν τα βλέφαρα ποτέ δεν έφτασαν στο σημείο να μεταφέρουν στην ψυχή ποδοσφαιρικές εικόνες που απογειώνουν, το πάθος σε κερδίζει μονομιάς. Αυτό πέτυχαν οι παίκτες του Ολυμπιακού και το πέτυχαν σε καιρούς δύσκολους για τους ερυθρόλευκους.
Υ.Γ. Βούτυρο στο ψωμί πήγε ο Παναθηναϊκός το ματς, την ψυχολογία των δικών του παικτών και κυρίως των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού, εκεί που δεν έπρεπε. Να θυμίσουμε σε κάποιους στον Παναθηναϊκό ότι ο Γιάτσεκ Γκμοχ ακόμα και όταν ήταν μια ανάσα από το πρωτάθλημα, δήλωνε ότι στόχος είναι να μην υποβιβαστούμε. Ο άλλος πρόβλεπε σκορ... 4-2. Έπεσε μέσα στα γκολ που θα βάλει ο Ολυμπιακός.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΙΔΗΣΗ
Επιλογές
Πρώτη Σελίδα
loading...
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ: