Στην Ελλάδα η μοίρα των ξένων τεχνικών είναι λίγο-πολύ προκαθορισμένη. Συνήθως, τυγχάνουν αναγνώρισης αφού έχουν αποχωρήσει από τη χώρα μας. Ελπίζουμε να μη συμβεί το ίδιο και στην περίπτωση του Εβαλντ Λίνεν.
Είχαμε στη διάθεσή μας μόνο μισή ώρα για να μιλήσουμε με τον 53χρονο προπονητή του Πανιώνιου και πιστέψτε μας δεν ήταν αρκετή. Είναι αλήθεια πως είχαμε ακούσει πολλά για την 30χρονη καριέρα του στη Μπουντεσλίγκα. Είχαμε ακούσει ότι ήταν οξύθυμος, εξτρεμιστής, παθιασμένος και πάνω απ'όλα προσγειωμένος. Στον χρόνο που είχαμε για να συζητήσουμε μαζί του καταλάβαμε πως είναι ένας άνθρωπος γεννημένος για το ποδόσφαιρο, παρ'ότι είχε σκεφτεί να ασχοληθεί με την πολιτική όταν "κρέμασε" τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.
Ο Λίνεν είναι σίγουρα αυτή τη στιγμή στα πρώτα 30 ονόματα της προπονητικής στη Γερμανία, όπου το επίπεδο απέχει έτη φωτός από τους παλαίμαχους που καλούνται να προπονήσουν ομάδες Α’Εθνικής κατά καιρούς στην Ελλάδα. Είμαστε σίγουροι πως αυτό δεν το γνωρίζουν πολλοί από τους "φωστήρες" του ποδοσφαίρου μας. Ο Κωνσταντίνος Τσακίρης κατάφερε και έπεισε τον Γερμανό τεχνικό να έρθει στην Ελλάδα, να δουλέψει πάνω στη δημιουργία μιας νέας και ανταγωνιστικής ομάδας και σίγουρα αισθάνεται δικαιωμένος για την επιλογή του.
Δικαιωμένοι αισθανόμαστε κι εμείς που μιλήσαμε με έναν άνθρωπο που αν μη τι άλλο ξέρει από ποδόσφαιρο.
- Ποιες είναι οι εντυπώσεις σας από τη μέχρι τώρα καριέρα σας στην Ελλάδα;
"Δεν έχουμε χρόνο (γέλια). Χρειάζεται πολύς χρόνος για να μιλήσω γι’αυτό το θέμα. Είμαι εδώ οκτώ μήνες και έχω πολλές εντυπώσεις. Καταρχήν το κλίμα είναι υπέροχο. Ο καιρός σε βοηθάει τόσο στην ιδιωτική σου ζωή όσο και στο ποδόσφαιρο. Μπορείς να κάνεις προπόνηση κάθε μέρα χωρίς να σε απασχολούν οι καιρικές συνθήκες. Υπάρχει μεγάλη διαφορά σε σχέση με τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης".
- Η γνώμη σας για το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου...
"Κοιτάξτε, εδώ στην Ελλάδα γίνονται κάποιοι καλοί και αμφίρροποι αγώνες, αλλά γίνονται και κάποιοι άλλοι που δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Αν θέλουμε να βελτιώσουμε το πρωτάθλημα πρέπει να είμαστε πιο έντονοι και να αφήσουμε τους παίκτες να είναι περισσότερο επιθετικοί, με την καλή έννοια. Αγώνα με αγώνα, το πρωτάθλημα βελτιώνεται ολοένα και περισσότερο και σ’αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο το γεγονός ότι οι διαιτητές άλλαξαν τον τρόπο που έβλεπαν τα πράγματα. Στην αρχή του πρωταθλήματος, κάθε άγγιγμα το σφύριζαν φάουλ. «Σκότωναν» το ποδόσφαιρο. Τώρα, όμως, τα πράγματα έχουν βελτιωθεί".
"Επίσης, βλέπω ότι ολοένα και περισσότερος κόσμος έρχεται στο γήπεδο. Δείτε για παράδειγμα τα γήπεδα σε Λάρισα και Ξάνθη. Εδώ στην Αθήνα ο κόσμος πηγαίνει στους αγώνες των μεγάλων ομάδων, αλλά θα ήθελα να δω περισσότερους φιλάθλους και στα άλλα γήπεδα της πόλης. Ισως παίζει ρόλο το γεγονός ότι η τηλεόραση δείχνει πολλούς αγώνες. Για μένα υπάρχει μεγάλη διαφορά στο να δεις live έναν αγώνα από το να τον παρακολουθήσεις από την τηλεόραση. Προσωπικά μου αρέσει η αίσθηση του ζωντανού, να παρακολουθώ από κοντά έναν αγώνα. Είναι ξεχωριστή εμπειρία και σίγουρα είναι προτιμότερο από το να κάτσω στο σπίτι μου".
"Τι να πω... Δεν ξέρω... Και στη Γερμανία η τηλεόραση δείχνει πολλούς αγώνες, αλλά ο κόσμος γεμίζει τα γήπεδα. Βέβαια, υπάρχει μεγάλη διαφορά στον πληθυσμό Ελλάδας και Γερμανίας. Είναι λογικό να πηγαίνει περισσότερος κόσμος στα γήπεδα της Γερμανίας, αφού είναι μεγαλύτερος ο πληθυσμός. Εδώ στην Αθήνα, με 5 εκατομμύρια πληθυσμό, δεν μπορείς να γεμίσεις όλα τα γήπεδα της πόλης, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν έρχονται τουλάχιστον 10.000 φίλαθλοι στους αγώνες".
"Σίγουρα υπάρχει διαφορά στις εγκαταστάσεις και στις συνθήκες των γηπέδων της Ελλάδας με την Γερμανία ή την Αγγλία. Αν, όμως, δείτε άλλες χώρες, την Ισπανία και την Ιταλία για παράδειγμα, θα δείτε πως ο κόσμος γεμίζει γήπεδα που δεν είναι καλύτερα από αυτό εδώ (σ.σ. της Νέας Σμύρνης)".
"Δεν καταλαβαίνω, λοιπόν, γιατί οι Ελληνες φίλαθλοι δεν έρχονται στο γήπεδο. Στη Γερμανία την χρειάζεσαι την άνεση στο γήπεδο γιατί το απαιτούν οι καιρικές συνθήκες. Ο Γερμανός φίλαθλος δεν θα πάει στο γήπεδο αν ξέρει ότι θα βραχεί ή ότι θα κρυώνει. Στην Ελλάδα, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο καιρός είναι σαφώς καλύτερος, άρα οι Ελληνες δεν αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα".
- Τι σας αρέσει σαν προπονητής; Το θέαμα ή η ουσία;
"Μερικές φορές κερδίζεις χωρίς να παίζεις καλά. Κανονικά, όμως, δεν μπορείς να κερδίζεις αν δεν παίζεις καλά. Η φιλοσοφία μου είναι ότι πρέπει να παίζουμε ποδόσφαιρο για τον κόσμο. Πρέπει να σεβόμαστε τον θεατή. Αν παίζαμε ποδόσφαιρο για τους εαυτούς μας, τι να τα κάνουμε τα γήπεδα; Ας παίζαμε κάπου μόνοι μας, χωρίς κόσμο. Θέλουμε να παίζουμε καλό ποδόσφαιρο για να προσελκύσουμε τους φιλάθλους. Πως αλλιώς θα έρθουν να σε δουν από κοντά;"
"Εμείς προσπαθούμε να παίζουμε καλά και το έχουμε καταφέρει. Ο Πανιώνιος δεν αξίζει να παίζει μπροστά σε λίγο κόσμο. Σίγουρα παίζουμε ισάξιο ή ακόμα και καλύτερο ποδόσφαιρο από κάποιες ομάδες στην Γερμανία που παίζουν μπροστά σε 20 και 30.000 θεατές. Ο ποδοσφαιριστής θέλει να παίζει σε γεμάτα γήπεδα. Του δίνει ένα έξτρα κίνητρο. Είναι ωραίο να βλέπεις ένα παιχνίδι με πολύ κόσμο, με ενεργούς φιλάθλους. Να φωνάζουν και να υποστηρίζουν την ομάδα. Όχι να βρίζουν τον διαιτητή... (γέλια)".
- Μιλήστε μας λίγο για τους στόχους σας στον Πανιώνιο...
"Στην αρχή της χρονιάς είχαμε πολύ δουλειά γιατί έπρεπε να φτιάξουμε μια καινούργια ομάδα. Ο στόχος μας ήταν να μείνουμε στην κατηγορία και να δημιουργήσουμε μια πολύ καλή ομάδα, να παίζει καλό ποδόσφαιρο και να κάνει επιτυχίες. Στην αρχή της χρονιάς αντιμετωπίσαμε προβλήματα γιατί δεν σκοράραμε. Δεν είχαμε επιθετικούς. Αν και παίζαμε καλύτερα από άλλες ομάδες, είχαμε δυσκολία στο γκολ. Σε κάποια παιχνίδια χάσαμε βαθμούς που αν τους είχαμε τώρα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά".
"Θέλουμε να εξασφαλίσουμε την παραμονή μας όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, να μην μπούμε σε μπελάδες. Εχουν μείνει λίγοι αγώνες και πρέπει να συγκεντρώσουμε όσους περισσότερους βαθμούς μπορούμε. Ο στόχος μας είναι να συνεχίσουμε την σκληρή δουλειά, να παίζουμε καλό ποδόσφαιρο και στο τέλος θα πάρουμε αυτό που μας αξίζει".
- Πως αντιμετωπίσατε το επιθετικό πρόβλημα στην αρχή της χρονιάς; Ο Πανιώνιος είναι μια ομάδα που έχει πρώτο σκόρερ ένα μέσο...
"Στην αρχή της περιόδου αντιμετωπίσαμε πρόβλημα στην επίθεση. Πετύχαμε λίγα γκολ. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι επιθετικοί μας, ο Αραβίδης, ο Καρνέιρο και ο Μπρέσκα, στον πρώτο γύρο πέτυχαν μόλις τρία γκολ. Σε μια ομάδα, όμως, δεν μπορείς να περιμένεις τα γκολ μόνο από τους επιθετικούς. Σίγουρα θέλουμε να σκοράρουν και τα επιθετικά χαφ. Είναι λογικό. Θεωρώ ότι οι επιθετικοί μιας ομάδας πρέπει να βάζουν 10-15 γκολ σε μια χρονιά και να σκοράρουν και οι μεσοεπιθετικοί. Τον Γενάρη ήρθαν στην ομάδα οι Λουρένσο και Τζιμπούρ και ήδη έχουν βάλει 5 γκολ, παρά το γεγονός ότι ο Τζιμπούρ είχε χάσει σχεδόν μισή χρονιά, αφού δεν έκανε προπονήσεις".
- Ακούγονται πολλά σχετικά με το ενδιαφέρον των μεγάλων ομάδων για παίκτες του Πανιώνιου. Πως αντιμετωπίζετε αυτή την κατάσταση;
"Εμείς δουλεύουμε σκληρά για να βρίσκουμε ταλέντα. Ο Ολυμπιακός για παράδειγμα παρακολουθεί τον Τοροσίδη, διαπιστώνει ότι είναι ένας από τους καλύτερους αμυντικούς και τον αγοράζει. Εμείς δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Δεν πρόκειται να δουλεύουμε για τις μεγάλες ομάδες. Δεν είναι αυτή η φιλοσοφία μας. Ολοι εργαζόμαστε σκληρά για να βρίσκουμε τέτοιους παίκτες και να τους βοηθάμε να εξελιχθούν, να γίνουν καλύτεροι. Δεν θα κάνουμε εμείς τη δουλειά των μεγάλων ομάδων. Αυτοί κάθονται και παρακολουθούν εμάς να δουλεύουμε σκληρά προσπαθώντας να έχουν κέρδος".
"Είναι λογικό αυτοί οι παίκτες να παίζουν καλά και να φύγουν κάποια στιγμή από τον Πανιώνιο. Αλλά θα φύγουν μόνο για την ομάδα εκείνη που θα μας προσφέρει πολλά χρήματα ώστε να μπορέσουμε να τους αντικαταστήσουμε και να πάρουμε και 2-3 ακόμα από αυτά τα λεφτά. Δεν πιστεύω, λοιπόν, πως υπάρχει ομάδα στην Ελλάδα που μπορεί να μας ικανοποιήσει οικονομικά. Σε άλλες χώρες θα μας έδιναν πολλά λεφτά. Προτιμώ να φύγουν οι παίκτες και να πάνε σε μια ευρωπαϊκή ομάδα, εκτός Ελλάδας. Δεν συγκρίνονται τα λεφτά που ακούω ότι προσφέρουν οι μεγάλες ομάδες με αυτά που θα μας δώσουν οι ευρωπαϊκές. Θα είναι καλύτερα και για τους παίκτες να φύγουν στο εξωτερικό. Θα τους κάνει περισσότερο καλό".
- Αν μπορούσατε να γυρίσετε τον χρόνο πίσω, θα αλλάζατε κάτι; Εχετε μετανιώσει που ακολουθήσατε αυτό το ψυχοφθόρο επάγγελμα;
"Να σας πω την αλήθεια στην αρχή δεν σκεφτόμουν να γίνω προπονητής. Ηθελα να γίνω πολιτικός, ή δάσκαλος. Τελικά προτίμησα να μείνω στον χώρο του ποδοσφαίρου και να βοηθάω τα νέα παιδιά. Πρέπει να σας πω ότι μου ανοίγει η καρδιά όταν βλέπω το χορτάρι. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να δουλεύω με νέα παιδιά και να προσπαθώ να τους μάθω αυτά που έμαθα κι εγώ".
"Βέβαια, υπάρχουν πολλές δυσκολίες στον χώρο μου. Εδώ στην Ελλάδα βλέπω πολλούς προπονητές να απολύονται με το παραμικρό, κάτι που θεωρώ γελοίο. Υπάρχει και η μεγάλη δύναμη του Τύπου, η μεγάλη επιρροή των Μέσων. Σε όλες τις χώρες γίνεται αυτό. Υπάρχουν και πολλές "βρωμιές" στον χώρο του ποδοσφαίρου, αλλά και στην ζωή μας δεν υπάρχουν αυτά; Παντού υπάρχουν προβλήματα που πρέπει να λύσεις. Τουλάχιστον υπάρχει η χαρά της δουλειάς. Δεν μετάνιωσα, λοιπόν, για τις επιλογές μου".
- Να υποθέσω ότι δεν μετανιώσατε που επιλέξατε να έρθετε στον Πανιώνιο...
"Φυσικά και δεν μετάνιωσα που ήρθα. Εδώ βλέπω σοβαρούς και νέους ανθρώπους που δουλεύουν σε μια σωστή κατεύθυνση, που θέλουν να χτίσουν κάτι καλό. Είναι κάτι που το απολαμβάνω καθημερινά".
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ: