- Πήγες στην Αγγλία και την Αρσεναλ σε ηλικία μόλις 21 ετών. Ηταν ρίσκο;
Δώρο Θεού ήταν όχι ρίσκο. Δεν είχα κανέναν απολύτως δισταγμό να το κάνω. Εκτός των άλλων μου ταίριαζε και ο τρόπος παιχνιδιού. Το πρώτο και σημαντικό λάθος που έκανα στην Αρσεναλ ήταν ότι άργησα να αποβάλλω την ερασιτεχνική νοοτροπία. Στον Ηρακλή είχα παίξει 70-80 παιχνίδια ως βασικός. Πηγαίνοντας στην Αγγλία έπρεπε να παίζω με τις ρεζέρβες της Αρσεναλ πράγμα που τότε το θεωρούσα υποτιμητικό. Τεράστιο λάθος. Με τις ρεζέρβες έπαιζαν ακόμα και παίκτες όπως ο Κίον ή ο Ανταμς όταν ήταν τραυματίες.
- Το άλλο λάθος που έκανες στην Αγγλία;
Πήγα στην Αγγλία και έχασα όλα τα θετικά στοιχεία της ζωής στη Θεσσαλονίκη. Στην πόλη αυτή τα είχα όλα. Αισθανόμουν σημαντικός, έπαιζα βασικός σε μία σοβαρή ομάδα όπως ο Ηρακλής που τότε έβγαινε συνέχεια Ευρώπη. Ξαφνικά βρέθηκα στο τεράστιο Λονδίνο μέσα σε τέσσερις τοίχους,κάτι πολύ δύσκολο να διαχειριστείς από ψυχολογικής πλευράς. Η Αρσεναλ πάντως ήταν μεγάλο σχολείο για μένα, συνάντησα παίκτες που τα είχαν κατακτήσει όλα όπως ο Βιεϊρά και ο Ζιλμπέρτο Σίλβα που ήταν και καταπληκτικά παιδιά. Στην Ελλάδα σταρ λέμε αυτούς που περνούν δίπλα σου και δεν λένε ούτε καλημέρα. Είδα όμως ποιοι είναι οι πραγματικοί σταρ και ομολογώ ότι υπέστην σοκ. Από τότε συνειδητοποίησα ότι όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις, τόσο πιο ταπεινός πρέπει να είσαι.
- Αρα μου λες ότι η καριέρα σου, αν έμενες στην Ελλάδα, προφανώς θα έμενε στάσιμη...
Το καλοκαίρι που πήρα τη μεταγραφή, ο Ηρακλής είχε αποφασίσει να με παραχωρήσει. Νομίζω ότι επρόκειτο να πάω στον Ακράτητο, είτε ως δανεικός είτε ως ελεύθερη μεταγραφή. Ο Αναστασιάδης δεν με υπολόγιζε, είχε έρθει και ο Νατσούρας στον Ηρακλή αλλά δόξα τω θεώ πήγαν όλα καλά. Ολα έγιναν ξαφνικά. Με πήρε ένα τηλέφωνο ο Νίκος Λυράκης τον οποίο δεν ήξερα. Είχα κάνει ένα καλό παιχνίδι στη Λεωφόρο με την Εθνική Ελπίδων με την Αγγλία και την επόμενη μέρα δέχθηκα το τηλεφώνημα. Μου είπε να συναντηθούμε άμεσα στη Θεσσαλονίκη. Βρεθήκαμε στο Μακεδόνια Παλάς και μου μετέφερε το ενδιαφέρον της Αρσεναλ. Πήγα στην Αγγλία, δοκιμάστηκα σε ένα φιλικό με την Τότεναμ και υπέγραψα. Την τρίτη χρονιά στην Αρσεναλ πήγα πολύ καλά ειδικά από τη στιγμή που ήρθε στην ομάδα ο ομογενής από την Τσεχία ο Παπαδόπουλος. Μου άλλαξε την ψυχολογία, έπαιξα σε πολλά παιχνίδια και με είδε η Λιλ. Στη Γαλλία κατάλαβα ότι με βοήθησε πολύ η εμπειρία στην Αγγλία. Ενιωθα ότι είμαι πολύ έτοιμος. Το κατάλαβα από το πρώτο παιχνίδι κόντρα στην Παρί Σεν Ζερμέν.
- Γιατί επέστρεψες στην Ελλάδα μόλις στα 30 σου χρόνια;
Ισως γιατί δεν ήθελα να πάρω ρίσκο. Το τελευταίο εξάμηνο στην Σεντ Ετιέν ήμουν σε απραξία και από την Ελλάδα είχα από Απρίλιο μήνα τέσσερις προτάσεις. Ημουν ήδη 9 χρόνια στο εξωτερικό και θεώρησα ότι είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου να γυρίσω πίσω.
- Προφανώς όμως αυτή η απόφασή σου δεν σε δικαίωσε...
Είναι δύσκολο να προβλέψεις τα πράγματα αλλά όπως τα βλέπω τώρα θα ήταν πολύ καλύτερα να έμενα στο εξωτερικό. Η ποιότητας ζωής είναι τελείως διαφορετική, ο τρόπος που αντιμετωπίζουν τον ποδοσφαιριστή δεν έχει καμία σχέση με αυτό που βλέπουμε στην Ελλάδα, κοιτούν πρώτα τον άνθρωπο και μετά τον παίκτη. Το όνειρό μου όμως να παίξω στο εξωτερικό το έκανα πράξη και είμαι πολύ περήφανος γι'αυτά που έχω καταφέρει.
- Στην Ελλάδα πάντως τα δύο τελευταία χρόνια πέρασες δύσκολες στιγμές σε ΑΕΛ και ΟΦΗ...
Πράγματι, έτσι είναι. Στην ΑΕΛ περάσαμε δύσκολες στιγμές κυρίως με τον κόσμο.Εγιναν πράγματα που δύσκολα ξεχνιούνται. Ολοι πίστεψαν ότι στα 31 μου ήμουν παλαίμαχος αλλά κάνοντας μόνος μου προετοιμασία και πηγαίνοντας στον ΟΦΗ λίγες ημέρες πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος τους διέψευσα όλους με την περσινή μου σεζόν. Και αν είχα κάνει και προετοιμασία θα ήμουν πολύ καλύτερος. Στον ΟΦΗ ήμουν πολύ τυχερός. Βρέθηκα σε μία ομάδα πολύ δεμένη. Με το που πήγα με αποδέχθηκαν όλοι και εγώ έβγαλα το 100%. Τα παιδιά είχαν φιλότιμο και ψυχικά αποθέματα. Είμαι 16 χρόνια στο ποδόσφαιρο, μόλις για δεύτερη φορά στην καριέρα μου συνάντησα τόσο καλά παιδιά. Αυτό που έκανε πέρυσι ο ΟΦΗ ήταν ένα θαύμα. Στη Λιλ υπήρχε εξίσου καλό κλίμα αλλά όλα τα προβλήματα ήταν λυμένα. Στον ΟΦΗ τα πράγματα ήταν τραγικά, το λιγότερο. Δεν είχαμε ζεστό νερό, αρρωσταίναμε, πηγαίναμε σπίτι, αρρώσταιναν και τα παιδιά μας. Τραγελαφικές καταστάσεις. Ημασταν όμως πολύ δεμένοι μεταξύ μας και προπονητής πάντα κοντά μας.Αν πληρωνόμασταν λίγο πιο έγκαιρα, θα ήμασταν στα πλέι οφ. Στο τέλος βέβαια εγώ προσωπικά έφτασα να...κάψω τον εγκέφαλό μου. Κατάλαβα ότι το φιλότιμό μου το εκμεταλλεύονταν. Στο εξωτερικό αυτό το στοιχείο επιβραβεύεται,στην Ελλάδα όχι.
- Τι ακριβώς εννοείς;
Θα σας πω. Εφυγε ο Μαχλάς από τον ΟΦΗ και ήρθαν κάποιοι άλλοι κύριοι οι οποίοι μας μοίραζαν από 300 ευρώ και ένα υφάκι χιλίων καρδηναλίων είχαν και απαιτήσεις. Κάναμε τους βλάκες για το καλό της ομάδας και μόνο. Εγώ προσωπικά πρώτη φορά στη ζωή μου έκανα τόσες πολλές ενέσεις βολταρέν και στην αρχή των παιχνιδιών και στο ημίχρονο όχι για να κάνω τον ήρωα αλλά επειδή μου το έβγαζε αυτό η ιστορία και η φανέλα της ομάδας. Και όχι μόνο εγώ. Και ο Μάντζιος είχε προβλήματα, ο Γεωργίου, ο Μπούρμπος και άλλα παιδιά. Γουστάραμε όμως να παίζουμε γι' αυτήν την ομάδα. Αυτό δεν εκτιμήθηκε.
- Μας λες, άρα, ότι σε περίπτωση που τα πράγματα ήταν διαφορετικά στον ΟΦΗ, θα έμενες και φέτος...
Δεν υπήρχε περίπτωση τόσο εγώ όσο και τα άλλα παιδιά να σκεφτούμε να μην συνεχίσουμε. Φυσικά και θα έμενα. Ο ΟΦΗ ήταν η δεύτερη ομάδα που μου έβγαλε τη διάθεση να δίνω πραγματικά τα πάντα για τη φανέλα. Στον ΟΦΗ έπεσαν από τον Λευκό Πύργο και βρήκαν και πορτοφόλι. Αν ο κορμός της ομάδας παρέμενε σταθερός, ο ΟΦΗ σε βάθος τριετίας θα ξεπερνούσε τα οικονομικά του προβλήματα. Στην αρχή υπήρχε ο Μαχλάς με τον οποίο μπορούσε να συνεννοηθεί κανείς. Οι άνθρωποι που ανέλαβαν στη συνέχεια έβλεπαν διαφορετικά τα πράγματα, είχαν άλλες απόψεις από το ποδόσφαιρο.
- Φανταζόμαστε ότι επέλεξες τον Ατρόμητο για να μην ξαναζήσεις τις περσινές καταστάσεις...
(σσ συνεχίζει για τον ΟΦΗ).Οταν έφυγα από την ΑΕΛ, είπα ότι θα σκεφτώ τα πράγματα επαγγελματικά. Στον ΟΦΗ είχα συμβόλαιο 150.000, από τα οποία πήρα 30.000. Τις 10.000 τις έδωσα στο σπίτι που επρόκειτο να πληρώνει η ομάδα. Εσπασα το κεφάλι μου για 20000 ευρώ και έτρωγα από τα έτοιμα. Δεν το κρύβω ότι με το πέρασμα του χρόνου θα ήθελα να επιστρέψω στον ΟΦΗ και να κλείσω την καριέρα μου στο Ηράκλειο. Εμένα με αγάπησε όλη η πόλη. Ακόμα και φίλοι του Εργοτέλη με σταματούσαν στο δρόμο. Ενας μάλιστα, μεγάλος σε ηλικία, μου είπε "έλα στον Εργοτέλη και αμέσως θα βρούμε επιπλέον 2000 φιλάθλους". Στον Ατρόμητο τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Η ομάδα είναι μικρογραφία των ομάδων του εξωτερικού. Φτάνουμε σε σημείο ότι τα αυτονόητα είναι πολυτέλεια. Το να υπάρχουν καθαροί χώροι και προπονητικά κέντρα στην Ελλάδα δεν είναι αυτονόητο. Να ξέρατε τι έχω περάσει τα δύο τελευταία χρόνια σε ΑΕΛ και ΟΦΗ μόνο από θέματα εγκαταστάσεων. Εδώ υπάρχει σοβαρότητα και πειθαρχία, οι παίκτες πληρώνονται στην ώρα τους και δίνουν το 100%. Είμαι πολύ χαρούμενος που ήρθα στον Ατρόμητο και ελπίζω η ομάδα να ανέβει και άλλο. Ο προηγούμενος προπονητής έχει αφήσει μία παρακαταθήκη και έχει χτίσει σύνολο που κάνει κάθε χρόνο βήματα προόδου.
- Οι πρώτες εντυπώσεις σου από τον Ντούσαν Μπάγεβιτς;
Τι να πούμε τώρα για τον Μπάγεβιτς; Ολοι ξέρουμε ποιος είναι και τι έχει προσφέρει. Μου αρέσουν πολλά πράγματα στον τρόπο που δουλεύει. Προπονούμαστε με πειθαρχία και χωρίς χρονοτριβές, είναι πράγματα που μου έλειψαν.
- Στο εξωτερικό θα ξαναέπαιζες;
Πέρυσι ήμουν πολύ κοντά στο να ξαναφύγω. Είχα πρόταση τον Ιανουάριο από τη Μονακό, ο ΟΦΗ θα έπαιρνε 100.000 ευρώ. Εγώ είχα συμφωνήσει για δύο χρόνια αλλά έπεσα στην περίοδο κατά την οποία άλλαξε η διοίκηση της ομάδας και ο προηγούμενος τεχνικός διευθυντής παραγκωνίστηκε. Στο εξωτερικό θα ξαναπήγαινα περπατώντας.
- Με την Εθνική ομάδα ουδέποτε είχες καλή επαφή. Από το 2005 και μετά δεν ξανακλήθηκες. Τι ακριβώς συνέβη;
Αποφάσεις των προπονητών τις οποίες σεβάστηκα απόλυτα. Ούτε απωθημένα έχω, ούτε κρατάω σε κανέναν κακίες γι' αυτό. Ούτε έχω στενοχωρηθεί. Ο,τι έγινε, έγινε. Μετά τις συμμετοχές μου το 2005 εχώ συνέχισα στο υψηλό επίπεδο, έπαιζα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Συνέχισα την πορεία μου αλλά οι προπονητές είχαν άλλες απόψεις.
- Τα προβλήματα του Ηρακλή, από τον οποίο άρχισες την επαγγελματική καριέρα σου, πως τα εισπράττεις;
Εγώ έζησα τις καλές εποχές της ομάδας. Είχαμε πρόεδρο τον Πέτρο Θεοδωρίδη ο οποίος ότι υποσχόταν το έκανε. Τεχνικός διευθυντής ήταν ο Τέλης ο Μπατάκης που κοιτούσε μόνο το συμφέρον της ομάδας. Ηταν λάθος η φυγή του Θεοδωρίδης. Ο Μυτιληναίος έβαλε πολλά χρήματα που ξοδεύτηκαν σε άσκοπες μεταγραφές. Ο Σπανουδάκης και ο Ρέμος επίσης έβαλαν χρήματα που επίσης ξοδεύτηκαν άσκοπα. Δεν έχει βέβαια μόνο ο Ηρακλής προβλήματα, βλέπετε τι γίνεται στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Αναγκαστικά λοιπόν ήρθε η ώρα των νέων ποδοσφαιριστών.
- Εχεις σκεφτεί τι θα κάνεις όταν σταματήσεις την καριέρα σου;
Ναι. Θα ήθελα να ασχοληθώ με το σκάουτινγκ σε κάποια σοβαρή ελληνική ομάδα. Πιστεύω ότι αναγνωρίζω εύκολα το ταλέντο. Εχω δει πολλά παιδιά στο εξωτερικό και στην Ελλάδα. Μιλάω δύο γλώσσες και ήθελα να ταξιδεύω στο εξωτερικό για να παρακολουθώ νέους ποδοσφαιριστές.
- Πόσα χρόνια μπάλα πιστεύεις ότι έχεις ακόμα;
Μέχρι τα 40 παίζω άνετα (γέλια). Μεταξύ σοβαρού και αστείου, ο Μπάγεβιτς μου είπε ότι έχω μία πενταετία ακόμα. Δεν το σκέφτομαι, νιώθω ότι είμαι πολύ δυνατός. Φέτος κάνω την 16η προετοιμασία της καριέρα μου. Εχω παράδειγμα τον Νίκο τον Νταμπίζα που έπαιζε μέχρι τα 39. Θα παίζω όσο πάει.
- Από την πορεία σου στο ποδόσφαιρο είσαι ευχαριστημένος;
Εννοείται, μου έδωσε πολλά τα ποδόσφαιρο, παρά τις δύσκολες καταστάσεις που βίωσα, ειδικά στην αρχή στην Αρσεναλ. Υπήρχε περίοδος που είχα αποφασίσει να γυρίσω πίσω, μου έλειπαν οι δικοί μου άνθρωποι. Αλλά μετά μπήκε το νερό στ' αυλάκι. Θα ήθελα και οι κόρες μου να φύγουν στο εξωτερικό όταν μεγαλώσουν διότι εδώ τα πράγματα βαδίζουν από το κακό στο χειρότερο.
