Η πρώτη φορά που (ξανα)σκέφτεται Νταμπίζα!

Ο αναβαθμισμένος Ουζουνίδης που δεν θέλει να γίνει «Αναστασίου» ή «Στραματσόνι», ο πολύ περιορισμένος κύκλος υποψηφίων τεχνικών διευθυντών, ο Αλαφούζος που δεν δείχνει πλέον απόλυτα κάθετος στο όνομα του Νταμπίζα και οι ξεκάθαρες προϋποθέσεις που πρέπει να υπάρξουν. Το Contra.gr αναλύει τα δεδομένα γύρω απ’ το διάδοχο του Νίκου Λυμπερόπουλο στο «τριφύλλι»

Μετά την παραίτηση του Νίκου Λυμπερόπουλου και τον επικείμενο συμβιβασμό/πώληση του Μάρκους Μπεργκ, ο Μαρίνος Ουζουνίδης αποτελεί ξεκάθαρα πλέον την τελευταία «σταθερά» σ’ αυτόν τον Παναθηναϊκό…

Απολύτως λογικά λοιπόν «έπεσε» πάνω του όλος ο «μηχανισμός» του κλαμπ μετά την τροπή που πήρε το θέμα με τον τεχνικό διευθυντή του «τριφυλλιού» απ’ το βράδυ της Πέμπτης (όταν επί της ουσίας παραιτήθηκε ο «Λύμπε»), τόσο με την εσπευσμένη κλήση του 48χρονου τεχνικού στα γραφεία της «πράσινης» ΠΑΕ το πρωί της Παρασκευής (23/6) για να μιλήσει με τον Χρήστο Παναγόπουλο, όσο και με την ευρεία σύσκεψη με τον Γιάννη Αλαφούζο το πρωινό του Σαββάτου (24/6), προκειμένου να καθοριστεί η «επόμενη μέρα». Και το πώς θα «τρέξει» από τούδε και στο εξής η ομάδα…

Αυτό που μοιάζει ξεκάθαρο πάντως, είναι το γεγονός πως ο Ουζουνίδης ΔΕΝ επιθυμεί να γίνει «Αναστασίου» στη μετά-Νταμπίζα εποχή, ούτε βεβαίως «Στραματσόνι» με «γαντζωμένες» πάνω του όλες τις υπερεξουσίες του ποδοσφαιρικού τμήματος. Οσο «ελκυστικός» κι αν φαντάζει ο τίτλος του «απόλυτου αφεντικού» στην ομάδα, ο Εβρίτης τεχνικός θέλει -πρώτα και πάνω απ’ όλα- να αφοσιωθεί στο πως θα «χτιστεί» μέσα απ’ τις χίλιες μύριες δυσκολίες, κάτι όσο το δυνατόν πιο ανταγωνιστικό. Πως θα καλυφθεί το κενό του Μπεργκ σε γκολ και «προσωπικότητα» μέσα στα αποδυτήρια, πως θα προστεθούν τα σωστά «κομμάτια» του παζλ, για να δημιουργηθεί μία ομάδα που θα έχει «κάτι» να πει, να βγάλει και να δείξει μέσα στο γήπεδο κι όχι απλά να υπάρχει, για να… υπάρχει.

Ναι, ο Ουζουνίδης πλέον είναι σαφώς πολύ πιο «αναβαθμισμένος». Ναι, η επιρροή του εντός και πέριξ της ομάδας είναι μεγαλύτερη κι ο λόγος του ακόμη πιο «βαρύς» και σημαντικός. Το δικαιούται άλλωστε, το «κέρδισε» με το σπαθί του και τη δουλειά του. Κι ο ίδιος όμως (ανα)γνωρίζει πως πρώτα και απ’ όλα, είναι προπονητής και δεν επιθυμεί να μπει σε μια διαδικασία που αφενός θα τον αποπροσανατολίσει απ’ τον κεντρικό ρόλο του κι αφετέρου θα τον φθείρει μέρα με τη μέρα…

Η απόφαση για να προσληφθεί νέος τεχνικός διευθυντής είναι πλέον ειλημμένη. Το ζητούμενο (και) σ’ αυτή την περίπτωση είναι οι βουλές του Γιάννη Αλαφούζου. Όχι αποκλειστικά, για το ποιος θα είναι ο «διάδοχος» του «Λύμπε», αλλά για το πώς θα δουλέψει, ποιο θα είναι το πλάνο, που θα αρχίζουν και που θα τελειώνουν τα όρια και οι αρμοδιότητες του καθενός. Διότι αν δεν ξεκαθαριστούν όλα ετούτα, απ’ την αρχή σε 5-6 μήνες που -με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο- και ο επόμενος θα γίνει… πρώην.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Κουβέντα επί της ουσίας για το νέο τεχνικό διευθυντή δεν έχει γίνει. Συζητήθηκε διεξοδικά το πόσο σημαντικό είναι να μην μείνει «κενή» η θέση για να υπάρξει «ισορροπία» εντός του ποδοσφαιρικού τμήματος, όμως έως τώρα δεν έχει γίνει κανένα ραντεβού, ούτε υπάρχει κάποιος που να έχει πάρει «προβάδισμα». Όλα αυτά θ’ αρχίσουν να δρομολογούνται απ’ το πρωί της Δευτέρας. Μέχρι τότε, θα καταρτίζεται η λίστα με τους «υποψήφιους». Κι όσο κι αν φαντάζει… απλό, δεν είναι πλέον διόλου εύκολη η συγκρότηση μίας τέτοιας λίστας. Εντός της ελληνικής αγοράς κι ακόμη περισσότερο εντός της «παναθηναϊκής οικογένειας», τα πρόσωπα που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τη συγκεκριμένη θέση πλέον είναι ελάχιστα, μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού. Κι ακόμη λιγότερα…

Γι’ αυτό άλλωστε και η πρώτη «έρευνα» των «πράσινων» έχει στραφεί (και) στο εξωτερικό, όπου διέρρευσε το όνομα του Μπράνκο Μιλοβάνοβιτς, ενώ υπάρχουν ήδη κάποιες περιπτώσεις απ’ την ισπανική αγορά. Εδώ βεβαίως υπάρχει κι ένα άλλο «θέμα». Διότι σαφέστατα οι όποιοι «υποψήφιοι» απ’ το εξωτερικό θα είναι «άφθαρτοι» ως πρόσωπα, απ’ την άλλη όμως υπάρχει και το ντεσαβαντάζ πως η όποια προσαρμογή τους στην ελληνική πραγματικότητα θα είναι πολύ χρονοβόρα. Κι ο Παναθηναϊκός στην παρούσα φάση «πιέζεται» και δεν έχει χρόνο.

ΛΥΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ… ΟΛΛΑΝΔΙΑ

Πρόθεση της διοίκησης είναι να βρεθεί ο διάδοχος του «Λύμπε», ει δυνατόν μέχρι τις 5 με 6 Ιουλίου, όταν θα αναχωρήσει η ομάδα για το Τέχελεν της Ολλανδίας, για το βασικό στάδιο της προετοιμασίας της. Μέχρι τότε, όλες οι αποφάσεις για τα μεταγραφικά θα βρίσκονται στα χέρια του Ουζουνίδη και θα «εκτελούνται» σε συνεργασία με στελέχη της διοίκησης κι ένα πρόσωπο που εμπιστεύονται απόλυτα στον Παναθηναϊκό.

Κι όλα τα υπόλοιπα (διαπραγμάτευση για τον Μπεργκ, αποδεσμεύσεις, κλπ) θα μοιραστούν για ένα διάστημα σε στελέχη της ΠΑΕ απ’ το νομικό και οικονομικό επιτελείο. Αυτό εντούτοις, εξυπακούεται πως δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ καιρό. Και θα πρέπει μέσα στις επόμενες 10 μέρες να βρεθεί ένα πρόσωπο που όχι μόνο θα καλύψει το διοικητικό/ποδοσφαιρικό «κενό», αλλά θα είναι σε θέση να «εμπνεύσει».

ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ Ο ΝΤΑΜΠΙΖΑΣ

Δεν είναι τυχαίο πως από την επομένη κιόλας της παραίτησης του «Λύμπε», μέσα στα ονόματα που κυκλοφόρησαν δειλά-δειλά ήταν κι αυτό του Νίκου Νταμπίζα. Συνέβη κι άλλες φορές τα τελευταία χρόνια, όταν το κλαμπ βρισκόταν σε αντίστοιχη αναζήτηση, καθώς δεν είναι λίγοι εκείνοι που φέρνουν στο μυαλό τον (συνολικά) λοξό δρόμο που πήρε ο Παναθηναϊκός μετά απ’ το «διαζύγιό» τους με τον τον Νοέμβρη του ’14.

Είναι τώρα οι συνθήκες πιο «ώριμες»; Αυτό ουδείς μπορεί να το γνωρίζει. Μόνο ο ίδιος ο Γιάννης Αλαφούζος μπορεί να το καθορίσει. Αυτό που φαίνεται να ισχύει σε πρώτη φάση, είναι το γεγονός πως ο ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού πως πλέον δεν δείχνει τόσο «απόλυτος» και κατηγορηματικός. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο πρόσφατο παρελθόν, δεν το συζητούσε καν... Τώρα, όταν του τέθηκε «χλιαρά» στο τραπέζι ακόμη κι από άτομα του περιβάλλοντός του δεν ήταν το ίδιο… κάθετος. Και είναι ίσως η πρώτη φορά τα τελευταία 2,5 χρόνια, που ο Αλαφούζο οιάζει όντως να (ξανα)σκέφτεται το όνομα του Νταμπίζα και το περιβάλλον της ομάδας, αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να γίνει επαφή μαζί του.

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ «ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ»

Για να γίνει ωστόσο κουβέντα επί της ουσίας, πέρα απ’ την επίλυση των όποιων (μικρών ή μεγάλων) «παρεξηγήσεων» του παρελθόντος, θα πρέπει να υπάρξουν ξεκάθαρες προϋποθέσεις, ρόλοι και δεδομένα. Όπως υπήρχαν το καλοκαίρι του ’13 όταν ο Παναθηναϊκός βρισκόταν σε μία αντίστοιχη, πολύ δύσκολη κατάσταση. Μπορεί ο Αλαφούζος και οι στενοί συνεργάτες του να (υπο)στηρίξουν μία τέτοια επιλογή με λόγια και πράξεις και να μείνουν μακριά απ’ τις «αγκυλώσεις» (όσο… πολιτικάντικη κι αν ακούγεται η λέξη) του παρελθόντος;

Αν μπορεί και πάνω απ’ όλα έχει ειλικρινή διάθεση να το κάνει ο Αλαφούζος, όλα είναι πιθανά. Σε κάθε περίπτωση ο ίδιος ο μεγαλομέτοχος της «πράσινης» ΠΑΕ κρατάει και το μαχαίρι και το καρπούζι και είναι εκείνος που θα (πρέπει να) οδηγήσει τις εξελίξεις (και) στο θέμα του νέου τεχνικού διευθυντή…