Ο Ματίας Γιόχανσον και η "κατάρα" με το Νο2!

Η "κακή αύρα" που ακολουθεί τη συγκεκριμένη φανέλα από το 2005 στη μετά-Χένρικσεν εποχή, οι 6 παίκτες που τη φόρεσαν και δεν… μακροημέρευσαν και η ξεκάθαρη επιλογή του "ατρόμητου" Σουηδού μπακ. Ένα διαφορετικό θέμα με μπόλικο… αγιασμό απ’ το Contra.gr.

Τη φανέλα με το Νο2 στην πλάτη, την έχουμε συνδυάσει όλοι μας -από τότε που αρχίσαμε ως πιτσιρικάδες να καταλαβαίνουμε πέντε-δέκα πράγματα για τη μπάλα- με τη θέση του δεξιού μπακ. «Νόμος» στην παιδική μας ηλικία, απαράβατος «κανόνας» των γυμναστών στις σχολικές ομάδες, στις μικρές ακαδημίες, παντού…

Για τον Παναθηναϊκό η φανέλα με το «2» είναι μία… περίεργη ιστορία εδώ και περίπου μία 20ετία. Από το μακρινό 1999, όταν την παρέδωσε ο μεγάλος Στράτος Αποστολάκης (που και πάλι είχε αφήσει χρόνια πριν το δεξιό άκρο της άμυνας, έχοντας καθιερωθεί ως αμυντικός χαφ επί Ρότσα) για να τη φορέσει ο τεράστιος Ρενέ Χένρικσεν.

Μετά το δανέζικο «κομπιούτερ» της «πράσινης» άμυνας, το συγκεκριμένο νούμερο στην πλάτη το φόρεσαν μόλις τρεις δεξιοί μπακ, ένας αριστερός (!) μπακ, ακόμη ένας στόπερ κι ένας αμυντικός μέσος. Ουδείς εξ’ αυτών… μακροημέρευσε ή άφησε το αγωνιστικό «σημάδι» του στο «τριφύλλι». Με εξαίρεση ίσως τον Γιούρκα Σεϊταρίδη, λίγο πριν μπει στο φινάλε της δεύτερης θητείας του στον Παναθηναϊκό.

Έπειτα απ’ το «αντίο» του Ρενέ στους «πράσινους» το δύσκολο καλοκαίρι του 2005, η φανέλα με το «2» έμεινε στην άκρη για μία διετία. Ποιος την έβγαλε απ’ τη ναφθαλίνη; Ο φοβερός και… τρομερός Ζόζεφ Ενακαρίρε (!) που αποκτήθηκε το καλοκαίρι του 2007, αλλά πέρασε και δεν… ακούμπησε. Μόλις 5 συμμετοχές, αρκετά… bloopers και η χαρά των αντιπάλων επιθετικών, μέχρι να λύσει το συμβόλαιό του στις 25 Ιανουαρίου 2008 και να «κρεμάσει» τα παπούτσια του λίγους μήνες αργότερα.

Τον ακολούθησε ένα χρόνο μετά ο Νοτιοαφρικανός Μπράις Μουν. Ο πρώτος δεξιός μπακ που έβαλε το «2» έπειτα από χρόνια. Κι εδώ ωστόσο, «άνθρακες» ο… θησαυρός. Μολονότι ξεκίνησε σχετικά καλά και είχε δυνατότητες («great potential» που λένε και οι γραμματιζούμενοι Άγγλοι), στην πορεία «ξεφούσκωσε», όντας επηρεασμένος και απ’ την εξωαγωνιστική περιπέτειά του και την εμπλοκή του σε θανάσιμο τροχαίο πίσω στην πατρίδα του.

ΤΟ ΠΗΡΕ Ο ΓΙΟΥΡΚΑΣ

Το καλοκαίρι του ’10 το «2» το φόρεσε ο Γιούρκας Σεϊταρίδης, που άφησε κατά μέρους το «5» που είχε στην πλάτη στην πρώτη του θητεία στον Παναθηναϊκό. Δεν αποδείχθηκε ωστόσο, «γούρικο» ούτε για τον Γιούρκα. Σερί οι τραυματισμοί και κόντρα μικροτραυματισμοί. Μόλις το έβγαλε από πάνω του και πήρε το «16» τη σεζόν 2012-13 έκανε σούπερ χρονιά, με 30 αγώνες (!) σε πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρώπη, πριν χαιρετίσει για δεύτερη φορά τον Παναθηναϊκό (και συνολικά το ποδόσφαιρο) το καλοκαίρι του ’13, όταν δεν τα βρήκε στην ανανέωσή του με τον Νίκο Νταμπίζα.

Λίγους μήνες νωρίτερα, με τον Γιούρκα να έχει επιλέξει το «16», είπε να… δοκιμάσει την τύχη του με το «2» ένας Ολλανδός, παρότι πήγε στο «τριφύλλι» ως αριστερός μπακ. Ηταν ο κύριος Νίκι Κάιπερ, που αποκτήθηκε μέσα στην… τούρλα του χειμώνα του ’13, όπου ο Παναθηναϊκός έκλεισε το βράδυ της 31 Ιανουαρίου τέσσερις παίκτες, ψάχνοντας τρόπους για να «συνέλθει» αγωνιστικά. Φευ… Και για τον Κάιπερ και για τον Παναθηναϊκό, που συνέχισαν μία θλιβερή σεζόν, η οποία είχε ως κατάληξη για το 6 στη βαθμολογία «τριφύλλι» την απουσία του απ’ την Ευρώπη μετά από 14 χρόνια, λόγω… αδειοδότησης!

Μετά το πολύ σύντομο πέρασμα και το «αντίο» του Κάιπερ, η φανέλα με το «2» κατέληξε στον δεξιό μπακ Τάκη Σπυρόπουλο. Κι αυτός «νέος» σχετικά τότε στους «πράσινους», με μόλις 6 μήνες θητεία, δεν άντεξε το (συνολικό) βάρος της φανέλας. Μία διετία μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας με περισσότερες παρουσίες στην… κερκίδα, που τον οδήγησε εκτός ομάδας το καλοκαίρι του ’15.

ΤΟ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΕΣΙΕΝ!

Ναι, φτάσαμε σ’ εκείνο το καλοκαίρι της μεγάλης «ελπίδας» μετά την ενίσχυση του ρόστερ με τους Εσιέν, Σάντσεθ, Αμπεΐντ, Βέμερ, Τελάντερ, όταν το πιο μεγάλο «όνομα» εκείνης της μεταγραφικής «συγκομιδής», ο κύριος Μάικλ Εσιέν ζήτησε και πήρε το «2», αντί για το «5» που τον συντρόφεψε σε όλη την καριέρα του, το οποίο είχε (και έχει μέχρι σήμερα) ο Γιώργος Κουτρουμπής.

Τι το… ήθελε; Η «κατάρα» του «2» ακούμπησε και τον Γκανέζο μέσο (όχι ότι ήθελε μεγάλη… προσπάθεια εδώ που τα λέμε), που έγραψε μόλις 15 συμμετοχές και 1 γκολ με τον Παναθηναϊκό, όντας σταθερός «θαμώνας» του ιατρείου. Και το φινάλε της σχέσης του με τους «πράσινους» αντίστοιχα πικρό… Προσφυγή, δικαστικές μάχες, δηλώσεις επί δηλώσεων, μέχρι την προ δύο εβδομάδων επίσημη λήξη των «εχθροπραξιών», μετά την απόσυρσή του απ’ την διεκδίκηση επιπλέον χρημάτων μέσω της έφεσης που είχε καταθέσει στο Διαιτητικό Δικαστήριο της ΕΠΟ.

Δύο χρόνια μετά τον Εσιέν, η φανέλα με το «2» βγαίνει ξανά απ’ τα ντουλάπια των φροντιστών του Παναθηναϊκού κι ετοιμάζεται να παραδοθεί στον νέο κάτοχό της. Τον κύριο Ματίας Γιόχανσον, ο οποίος δεν δείχνει να… τρομάζει ιδιαίτερα απ’ την «κακή αύρα» που συνοδεύει το συγκεκριμένο νούμερο στον Παναθηναϊκό, εδώ και χρόνια.

Το «2» άλλωστε, ήταν το νούμερο που «σημάδεψε» τον Σουηδό μπακ στην Αλκμάαρ. Αφήνοντας πίσω το «23» που είχε στη σουηδική Κάλμαρ, ήταν η πρώτη επιλογή του με το που πήγε στην ΑΖ το καλοκαίρι του ’12. Και το έβγαλε απ’ την πλάτη του μετά από 176 επίσημους αγώνες, όταν είχε έρθει πλέον η ώρα να δοκιμάσει κάτι καινούργιο στην καριέρα του.

Επειδή όμως ο ίδιος είναι πολύ σταθερός ως χαρακτήρας, η επιλογή του Γιόχανσον ήταν ξεκάθαρη με το υπέγραψε το 3ετές συμβόλαιό του με τον Παναθηναϊκό. Κι απ’ τη στιγμή που το «2» ήταν διαθέσιμο, το όνομά του τυπώθηκε ήδη από πάνω του.

Για να δούμε αν ήρθε επιτέλους η ώρα να ρίξει «αγιασμό» ο Σουηδός και να βάλει ένα τέλος και στην… αθόρυβη «κατάρα» του συγκεκριμένου νούμερου, που ξεκίνησε όταν το άφησε πριν από 12 χρόνια ένας άλλος Σκανδιναβός….