Ο "στρατηγός" Μίμης Δομάζος αποχαιρετά τον μεγάλο Κρόιφ

Ο "στρατηγός" Μίμης Δομάζος και το "πουλί" Τάκης Οικονομόπουλος μιλάνε στο Contra.gr για τον μεγάλο Γιόχαν Κρόιφ. Το ραντεβού στο Ουέμπλεϊ, οι ντρίμπλες, οι κούρσες και η παθολογική του αγάπη για το τσιγάρο.

"Ό,τι και να λέμε τώρα, ο άνθρωπος ήταν το κάτι άλλο. Και για την εποχή του και γενικά, γιατί πιστεύω ότι από τους μεγάλους του ποδοσφαίρου, είναι αυτός που βρισκόταν πιο κοντά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο". Λόγια σεβασμού από τον κορυφαίο Έλληνα ποδοσφαιριστή, τον Μίμη Δομάζο, για έναν από τους κορυφαίους παγκόσμιους άσους, τον αποθανόντα Γιόχαν Κρόιφ. Βρέθηκαν δύο φορές αντιμέτωποι και ο εγωίσταρος Δομάζος γνώρισε δύο φορές την ήττα. Υποκλίνεται και σήμερα στο ταλέντο του και τον αποχαιρετά, μέσω του Contra.gr, με τον δικό του τρόπο.

"Εντυπωσιακός, αλλά δεν σε εξευτέλιζε!"

"Όλοι θα τον θυμούνται και θα τον μνημονεύουν ως έναν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του αθλήματος, αλλά θα πρέπει να ξέρουν ότι ήταν και καλό παιδί. Δεν είχε... τουπέ, δεν είχε ειρωνεία για τον αντίπαλο. Παρ' ότι ήταν ήταν απίστευτα γρήγορος, παρ' ότι μπορούσε να φρενάρει και να αλλάξει κατεύθυνση με τρόπο ανεπανάληπτο και όλα αυτά του χάριζαν πολύ εντυπωσιακές ντρίμπλες, αυτά που λέμε “αδειάσματα του αντιπάλου”, δεν ήταν από εκείνους που επεδίωκαν να σε ξευτελίσουν, ντριμπλάροντας ξανά και ξανά.

 

Στον τελικό του Ουέμπλεϊ ήρθε και μας μίλησε και στο ημίχρονο και μετά το τέλος του αγώνα. Και μιλούσε με σεβασμό για την προσπάθειά μας, αλλά και για την αμιγώς ελληνική ομάδα μας. Με αληθινό σεβασμό. Το ίδιο και κάποιους μήνες αργότερα, όταν βρεθήκαμε για δεύτερη φορά αντίπαλοι με τις εθνικές ομάδες αυτή τη φορά. Για να είμαστε ειλικρινείς, επειδή η μισή εθνική ομάδα ήταν ο Παναθηναϊκός και η μισή Ολλανδία και παραπάνω ο Αγιαξ, περιμέναμε το παιχνίδι ως μία άτυπη ρεβάνς. Τελικά χάσαμε 5-0 μέσα στο Καραϊσκάκη...

"Δεν μπορούσες να τους παρακολουθήσεις"

"Δεν μπορούσες να τους πιάσεις. Όχι να τους πιάσεις, ούτε να τους παρακολουθήσεις δεν μπορούσες. Πιστεύω ακράδαντα ότι εκείνος ο Άγιαξ ήταν μία από τις πληρέστερες ομάδες όλων των εποχών, καλύτερη από τη σημερινή Μπαρτσελόνα. Μέσα σε δευτερόλεπτα ο μπακ γινόταν σέντερ φορ και ο σέντερ φορ, σέντερ μπακ αν χρειαζόταν. Και ήξεραν όλοι και να σκοράρουν και να μαρκάρουν. Ήταν πλήρεις ποδοσφαιριστές.

"Το ένα τσιγάρο μετά το άλλο"

Στενοχωρήθηκα πολύ όταν πρόσφατα στην γιορτή για το Ουέμπλει, που παίξαμε μαι οι παλαίμαχοι μεταξύ μας για ένα ημίχρονο, δεν ήρθε. Ήταν άρρωστος εκείνη την ημέρα και ήταν αδύνατον και να ταξιδέψει, όχι να αγωνιστεί. Εντάξει, εκείνο που μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση, ήταν ότι στο ημίχρονο καθόταν έξω από τα αποδυτήρια και άναψε τσιγάρο. Και μετά κι άλλο. Το ένα πάνω στο άλλο. Και το ίδιο και μετά τη λήξη. Και ήταν το μόνο τελικά που τον νίκησε, αφού προηγουμένως εκείνος νίκησε και τον άγραφο νόμο του ποδοσφαίρου, που λέει ότι δύσκολα οι πολύ καλοί παίκτες γίνονται και πολύ καλοί προπονητές. Εκείνος τα κατάφερε”.

 

"Άλλαξε το ποδόσφαιρο της Μπαρτσελόνα"

Θύμα του "ιπτάμενου Ολλανδού" υπήρξε και ο Τάκης Οικονομόπουλος, τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού του Ουέμπλεϊ. Διατήρησε προσωπική επαφή μαζί του και συναντήθηκαν και στην Αθήνα, στην τελευταία επίσκεψη της Μπαρτσελόνα.

“Ήταν καημός του γιου μου του Γιάννη να τον γνωρίσει και τον πήρα τηλέφωνο και τον συναντήσαμε στο "Πεντελικόν", λέει στο Contra.gr και συμπληρώνει: "Ήταν πολύ ευδιάθετος και ευτυχισμένος. Αγαπούσε πολύ την Βαρκελόνη και τον αγαπούσαν παθολογικά και αυτοί, αφού άλλαξε το ποδόσφαιρό τους όπως χαρακτηριστικά έλεγαν. Μάλιστα είχε και σχολή ποδοσφαίρου λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη, με την οποία ασχολούνταν προσωπικά μέχρι τελευταία.

"Στους πέντε κορυφαίους"

Για μένα είναι στους 5 καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών: Πελέ, Πούσκας, Ντι Στέφανο, Μαραντόνα και Κρόιφ και όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. Ήταν πάρα πολύ γρήγορος με εκπληκτικό διασκελισμό. Είναι πως βλέπεις κάποιες αντιλόπες που τις καταδιώκουν λιοντάρια στα ντοκιμαντέρ και μία πατάνε εδώ και την επόμενη πέντε μέτρα όχι μπροστά, αλλά δεξιά ή αριστερά.

"Το σοκ του Τομαρά"

Με αυτές τις αλλαγές κατεύθυνσης ήταν αδύνατο να τον αντιμετωπίσεις σε μαν του μαν και ιδιαίτερα σε ανοικτό γήπεδο. Και δημιουργός και σκόρερ. Και παίκτης συνόλου, ομαδικός. Μπορεί να έφτιαχνε ένα γκολ από την αρχή μέχρι έναν κλικ πριν το τέλος και να το σέρβιρε στο πιάτο. Θυμάμαι μία φάση στον τελικό που ξεκίνησε μία κούρσα πέντε μέτρα πριν το κέντρο και τον Γιάννη Τομαρά και στα επόμενα 25 μέτρα τον είχε αφήσει και 5 πίσω. Και την θυμάμαι περισσότερο για το σοκ στο πρόσωπο του Γιάννη μόλις τελείωσε η φάση. Δεν ήξερε τι τον είχε χτυπήσει...

Είναι σίγουρα μεγάλη απώλεια για το διεθνές ποδόσφαιρο. Και σας ξαναλέω όχι γιατί υπήρξε μεγάλος ή μεγάλος προπονητής. Αλλά γιατί μέχρι το τέλος δεν σταμάτησε να αγαπάει και να υπηρετεί το ποδόσφαιρο, δίπλα στα μικρά παιδιά που μάλιστα δεν τον γνώρισαν και ονειρεύονται να γίνουν Μέσι ή Ρονάλντο ή Νεϊμάρ!"...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ο Κρόιφ απέναντι στον Παναθηναϊκό

Κρόιφ: Ο Ιησούς του ποδοσφαίρου

Κρόιφ: Ο Προφήτης του γκολ

 

Πρώτη Σελίδα