Πόσο κόμπλεξ πια με τον Στραματσόνι;

Το απίστευτο και άδικο «κράξιμο» στον Ιταλό, μετά από ένα κοουτσάρισμα σεμιναρίου στο Βίγο, ο ελλειμματικός πάγκος που δεν άφηνε περιθώρια για τίποτε άλλο στο ματς και οι εμφανίσεις που όντως μεγαλώνουν τον Παναθηναϊκό. Σχολιάζει τα πεπραγμένα του Ιταλού ο Κώστας Γουλής.

Ξεκινάμε μ' ένα ξεκαθάρισμα. Ούτε… κολαούζος του Στραματσόνι είμαι (μακριά από εμάς αυτά), ούτε θα πω ή θα γράψω ποτέ ότι ο Παναθηναϊκός έχει στον πάγκο του ένα κράμα Μουρίνιο, Γκουαρδιόλα, Κλοπ, Σιμεόνε και Κόντε, ούτε θα επιχειρήσω να κάνω το άσπρο-μαύρο. Οποτε έκανε και θα κάνει «γκέλες» θα καταγράφονται (όπως πέρσι στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και στο εντός έδρας ματς με τον ΠΑΟΚ στην κανονική περίοδο), όποτε κάνει καλά πράγματα, θα τα πιστώνεται και θα αποτυπώνονται…

Αυτό που γίνεται όμως, εδώ και λίγους μήνες (και πολύ περισσότερο τις τελευταίες εβδομάδες), με τον Ιταλό τεχνικό, αυτά που ακούει και που «χρεώνεται» ακόμη και σε συγκλονιστικές βραδιές σαν και τη χθεσινή (Πέμπτη 29/9) στο Βίγο, δεν έχουν προηγούμενο στα χρονικά. Ένα απύθμενο κόμπλεξ, στη λογική «…για όλα φταίει ο Ιταλός και θα του αλλάζουμε τον αδόξαστο βρέξει-χιονίσει», με απόλυτα… επιδερμικά επιχειρήματα καφενείου, μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί το αίσθημα (μερίδας) του κόσμου που «διψάει» για… αίμα. Κι επειδή πάντα πρέπει να υπάρχει ένας «φταίχτης». Ακόμη κι αν η ομάδα του εκτέλεσε εξαιρετικά στο γήπεδο αυτό που εκείνος και οι συνεργάτες του είχαν προετοιμάσει, ο ίδιος πάντα θα είναι ο «άμπαλος», ο «μυρωδιάς», ο «ύπνος», ο Ιταλός… Φάμπρι!

Ναι, ο καθένας έχει την άποψή του και είναι καθ’ όλα σεβαστή (τα έχει πει χρόνια τώρα ο επιθεωρητής Κάλαχαν), όμως από ένα σημείο και μετά κυριαρχεί η εμπάθεια και το χειρότερο όλων είναι, ξαναλέω, ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ βαθμός με τον οποία παρουσιάζεται αυτή η άποψη. Ότι «…εμένα θα ακούσετε γιατί είμαι “ειδικός”». Κι ας μην έχουν βρε παιδί μου δίπλωμα UEFA Pro, έχουν στο… PRO Evolution. Και την ίδια ώρα ο κάθε Στραματσόνι (κι όχι μόνο) παρουσιάζεται σαν κόουτς… Πριτσαπήδουλας, με χαρακτηρισμούς άκρως ειρωνικούς, υποτιμητικούς κι από ένα σημείο και μετά προσβλητικούς, που «θολώνουν» την κρίση του κόσμου. Ειδικά δε στον Παναθηναϊκό, ο κόσμος έχει ποτιστεί με πολύ δηλητήριο τα τελευταία χρόνια.

Προσωπικά δεν θεωρώ τον εαυτό μου ΑΠΟΛΥΤΟ «ειδικό» και ούτε ποτέ θα το επιδιώξω. Αλλά τουλάχιστον ότι βλέπω, θα προσπαθώ να το καταγράφω με βάση πράγματα που γνωρίζω ή μαθαίνω από το ρεπορτάζ και την καθημερινή τριβή με ανθρώπους του ποδοσφαίρου που διάολε, κάτι παραπάνω ξέρουν από εμάς, αλλά κι από εικόνες και πράγματα που έχω δει σε προετοιμασίες. Αρκετά όμως με τον πρώτο ενικό, να με συμπαθάτε και ΔΕΝ θα επαναληφθεί.

Οι Ιταλοί σχεδίαζαν την τακτική μέχρι τα ξημερώματα

Πάμε να δούμε λίγο τώρα τι έγινε στον αγώνα του Βίγο. Το Contra.gr σας είχε επισημάνει απ’ την παραμονή του αγώνα, πως το συγκεκριμένο ματς, ως προς τις ειδικές συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί με τις απουσίες πέντε βασικών (Μέστο, Χουλτ, Γουακάσο, Ιβανόφ) ή ημι-βασικών παικτών (Λέτο) και τη δυναμικότητα του αντιπάλου, ήταν ένα απ’ τα πλέον δύσκολα παιχνίδια στην έως τώρα προπονητική πορεία του ο Στραματσόνι. Πολλοί, αν όχι οι περισσότεροι, είχαν το παιχνίδι χαμένο από χέρι κάνοντας λόγο για «τεσσάρες», «πεντάρες», διασυρμούς κ.ο.κ. Ο Ιταλός και οι συνεργάτες του δεν έκατσαν να βάλουν τα… κλάματα με τις απουσίες, αλλά δούλεψαν επί τέσσερις μέρες σερί στην προετοιμασία του. Απ’ τα βασικά μέχρι τις πιο μικρές λεπτομέρειες. Μέχρι τις 4 τα ξημερώματα του αγώνα οι Ιταλοί ήταν όλοι μαζί και προετοίμαζαν το πλάνο, γιατί ξέρουν την ομάδα τους, ήξεραν τι είχαν να αντιμετωπίσουν και δεν θεωρούσαν τον Παναθηναϊκό τελειωμένο στο συγκεκριμένο ματς.

Στο σκάουτινγκ η δουλειά που είχε γίνει από τους Βιτσέντσο Σάσο και Βασίλη Αρματά ήταν εξαιρετική. Το τεχνικό τιμ είχε συλλέξει πληροφορίες ακόμη και για το διευρυμένο ροτέισον που προετοίμαζε στην ενδεκάδα του ο Τότο Μπερίτσο εν όψει Μπαρτσελόνα και είχαν φτιάξει εναλλακτικά πλάνα ακόμη και με το αν θα ξεκινούσε ή όχι ο Ιάγο Ασπας στο βασικό σχήμα της Θέλτα. Διότι ο συγκεκριμένος παίκτης ήταν μόνος που θα επηρέαζε -με την παρουσία ή την απουσία του- ως έναν βαθμό το «πράσινο» πλάνο.

Η κεντρική «ιδέα» του αγώνα ωστόσο, ήταν συγκεκριμένη. Αν παίξεις την Θέλτα στα ίσα, ειδικά στο σπίτι της, κινδυνεύεις να… εξαφανιστείς απ’ το ματς. Αν την παίξεις με… ταμπούρι παλαιάς κοπής, κάποια στιγμή θα λυγίσεις διότι είναι απ’ τα πλέον καλοδουλεμένα σύνολα στην Ισπανία κι απ’ τη μέση και μπροστά έχει τρομακτική ποιότητα και επιλογές για να σου κάνει τη ζημιά. Οπότε τι έκανε ο «Στράμα»; Θωράκισε το παιχνίδι του μεσοαμυντικά με ένα ενδιάμεσο σύστημα, μια «μείξη» του 3-5-2 όταν είχε τη μπάλα στην κατοχή της η Θέλτα, που άλλαζε σε 4-2-3-1 με δύο απλές διαγώνιες μετακινήσεις των Μολέδο-Ιμπάρμπο και το ανέβασμα του Λουντ στην πλευρά, όποτε έπαιρνε την μπάλα στην κατοχή του ο Παναθηναϊκός. Περιόρισε τους διαδρόμους στις πτέρυγες με ντουμπλαρίσματα των Βιγιαφάνιες σε Λουντ και του Ιμπάρμπο στον Κουλιμπαλί και χτύπησε στο αμυντικό transition της ισπανικής ομάδας, όχι με… γιούργια, αλλά με 3 και 4 παίκτες οι οποίοι έπαιζαν κοντά. Φέρτε στο μυαλό σας τις εικόνες απ’ τις φάσεις που έκανε ο Παναθηναϊκός, σ’ ένα ματς που αναφορά επίθεσης της Θέλτα στο live καταγράφηκε στο 84’ και στο 1-0!

Στην ευκαιρία του Μπεργκ στο 15’, ο Σουηδός είναι πολύ κοντά στον Ιμπάρμπο, ο οποίος του δίνει στο κατάλληλο σημείο την μπάλα. Στο 25’ που ο Κολομβιανός έκανε… κουτό τον αριστερό μπακ της Θέλτα, Τζόνι, ακολουθεί τη φάση ο Λουντ που πλάσαρε άουτ. Στο 38’ ο Μπεργκ έβγαλε τον Ιμπάρμπο στο τετ-α-τετ και μετά την πρώτη απόκρουση του Αλβαρεθ, ήρθε και δεύτερη προσπάθεια απ’ τον Κουλιμπαλί που είχε ακολουθήσει τη φάση. Πάντα υπήρχαν 3 και 4 «πράσινοι» στις επιθέσεις και το «χτίσιμο» γινόταν με μεθόδευση και πλάνο κι όχι πετάμε την… μπάλα μπροστά κι ότι κάτσει.

Το πλάνο του «Στράμα» απαιτούσε επίσης τρέξιμο, πολύ τρέξιμο και σ’ αυτό το κομμάτι δεν υστέρησε κανείς «πράσινος». Και ο Λεντέσμα που πολλοί τον αποκαλούσαν… περιπατητή. Ολοι τους έκαναν κατάθεση ψυχής στο ματς. Προδόθηκαν όμως απ’ την αστοχία (κυρίως του Ιμπάρμπο) στην τελική προσπάθεια. Σ’ αυτό το επίπεδο αν δεν είσαι «κυνικός» και δεν σκοτώνεις τον αντίπαλο όταν έχεις την ευκαιρία, το πληρώνεις. ΝΟΜΟΣ της μπάλας. Και βεβαίως, επειδή έναν ματς δεν το καθορίζουν μόνο οι παίκτες, αλλά σε πολύ μεγάλο βαθμό και οι διαιτητές, υπάρχει η απόφαση του Λούκα Μπάντι στην πεντακάθαρη ανατροπή του Ιμπάρμπο απ’ τον Καμπράλ στο 67’, που κρίνει τις ισορροπίες του αγώνα. Διότι με πέναλτι κι αποβολή του αμυντικού της Θέλτα με δεύτερη κίτρινη (είχε άλλη μία απ’ το 51’) θα μιλούσαμε από διαφορετική βάση σήμερα. Αλλά, είπαμε «…αφού δεν κάνει ο Στραματσόνι».

Οι... λύσεις που δεν είχε στον πάγκο ο Στραματσόνι

Πάμε να δούμε τώρα λίγο κι αυτό για το οποίο «κατηγορείται» ο Ιταλός τεχνικός. Για το ότι δεν έκανε αλλαγές στο τελευταίο τέταρτο, όταν η ομάδα του έμεινε από δυνάμεις, την ώρα που ο Μπερίτσο έχοντας περισσότερες επιλογές στον πάγκο περνούσε μέσα Σίστο, Ασπας και Βας (ειδικά οι δύο τελευταίοι άλλαξαν όλο το παιχνίδι). Πριν περάσουμε στην… επιδερμική προσέγγιση του «…να βάλει μέσα όποιον να’ ναι, αρκεί να κάνει αλλαγές» (λες και ο «Στράμα» δεν ήθελε να έχει την ευχέρεια να κάνει αλλαγές), ας δούμε ποιους είχε στον πάγκο στο συγκεκριμένο ματς: Κοτσόλη, Μαρινάκη, Χουχούμη, Στάικο, Ευαγγέλου, Ρινάλντι και Εμποκού.

Που και τι χρειαζόταν εκείνη την ώρα η ομάδα του; Έναν παίκτη στον άξονα για να «αποφορτίζει» την πίεση στη μπάλα και να τρέξει για να καλύψει «τρύπες» στη μεσαία γραμμή. Είχε τέτοιον ποδοσφαιριστή στον πάγκο ο Ιταλός; Όχι, διότι ο Γουακάσο έχοντας αποβληθεί βλακωδώς στο ματς με τον Αγιαξ, στέρησε απ’ την ομάδα του τη δυνατότητα να έχει μια έξτρα επιλογή για τα χαφ (Λουντ ή Βιγιαφάνιες) στην 18άδα. Διότι το να συζητάμε αν θα έπρεπε να μπει μέσα ο 20χρονος και άγουρος Στάικος και να «καεί» στο πρώτο λάθος, είναι τουλάχιστον αστείο. Ή αντίστοιχα οι Μαρινάκης, Χουχούμης που και την εμπειρία για να αντέξουν την πίεση τέτοιων αγώνων δεν έχουν και –πολύ περισσότερο- δεν είχαν δευτερόλεπτο συμμετοχής και ρυθμού φέτος στα πόδια τους. Στην τελική, οι ίδιοι που «κράζουν» σήμερα «γιατί δεν έκανε αλλαγές ο Στραματσόνι», οι ίδιοι θα «έκραζαν» σε ακόμη πιο έντονο ύφος, αν έβγαζε κάποιον απ’ τους Βιγιαφάνιες ή Λεντέσμα, περνούσε τον Στάικο κι έχανε πάλι στο τέλος 2-0.

Τι θα μπορούσε να κάνει; Ενδεχομένως μόνο τον Εμποκού θα μπορούσε να έχει βάλει νωρίτερα λίγο μετά το 70’, αντί του Ιμπάρμπο ο οποίος είχε «εξαφανιστεί» για περίπου 15 λεπτά στο ματς. Όμως μετά το 70ο λεπτό, ο Κολομβιανός έκανε τρεις κούρσες «φωτιά», άρχισε να… ξανατρέχει την ισπανική άμυνα και να της δημιουργεί «θέματα». Κι ο «Στράμα» αποφάσισε να τον κρατήσει στο γήπεδο, βλέποντας ότι έχει ακόμη δυνάμεις. Να βγάλει τον Μπεργκ, που επίσης είχε κουραστεί πολύ; Σύμφωνοι, αλλά ο Σουηδός είναι ο μοναδικός παίκτης του Παναθηναϊκού, που στη μία ευκαιρία που θα έφτιαχναν οι «πράσινοι» ως το φινάλε, θα μπορούσε να βάλει με περισσότερες πιθανότητες τη μπάλα στα δίκτυα. Κι αν τον έβγαζε κι έβαζε τον Ρινάλντι στη θέση του και πάλι το αποτέλεσμα πήγαινε στο 2-0, σήμερα ορισμένοι θα ζητούσαν το… κεφάλι του Στραματσόνι επί… πίνακι, διότι «τόλμησε να βγάλει τον Σουηδό και γύρισε όλη την ομάδα πίσω…». Δεν βγάζεις άκρη…

Εν κατακλείδι, όσο κι αν ορισμένοι δεν θέλουν να το αποδεχθούν, με εμφανίσεις σαν και τη χθεσινή στο Βίγο, ακόμη και έτσι με τον σκληρό τρόπο που ήρθε εντέλει η ήττα, ο Παναθηναϊκός «μεγαλώνει» ξανά στην Ευρώπη. Δείχνει ότι για πρώτη φορά μετά από χρόνια φτιάχνεται κάτι καλό, με σωστή δουλειά και ποδοσφαιρική λογική. Και δεν μπορεί ρε φίλε ο ίδιος ο προπονητής της Θέλτα, Τότο Μπερίτσο να λέει μετά το ματς στους «πράσινους» πως «…είστε μια απ’ τις καλύτερες ομάδες που πέρασαν απ’ το Βίγο τα τελευταία χρόνια». Κάποιος το (προ)ετοίμασε όλο αυτό! «Μυρωδιάς» κι ο Μπερίτσο; «Μυρωδιάς»

Ας αφήσουμε λοιπόν όλοι εμείς οι… ξερόλες το ιταλικό τιμ να δουλέψει κι ας μάθουμε μια φορά ως Ελληνες να βλέπουμε και να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα με μεγαλύτερη ψυχραιμία και καθαρό μυαλό. Όταν το πετύχουμε κάποια στιγμή αυτό -όχι μόνο για τον Στραματσόνι, αλλά για κάθε προπονητή και ομάδα- ίσως ξημερώσουν καλύτερες (ποδοσφαιρικά) μέρες στα μέρη μας…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θέλτα-Παναθηναϊκός 2-0
"Ηταν πέναλτι του Ιμπάρμπο"
Πολιτική ΦΡΟΥΤΑΚΙΑ

Η χώρα καζινοποιείται και η κυβέρνηση σιωπά

Πυρ ομαδόν στη Βουλή για την παράδοση άνευ όρων της κυβέρνησης σχετικά με το ζήτημα των VLT'S. Αναπάντητα παραμένουν τα ερωτήματα που θέτει η αντιπολίτευση. Για "καζινοποίηση" της χώρας κάνουν λόγο βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης

 

Πρώτη Σελίδα