Ντιέγκο Σιμεόνε: Ο αναμορφωτής

Τίποτα δεν επιτυγχάνεται χωρίς σκληρή προσπάθεια. Κι αν κάποιος το γνωρίζει καλά αυτό, αυτός είναι ο Ντιέγκο Σιμεόνε. Ο άνθρωπος που κατάφερε να δημιουργήσει ίσως την καλύτερη Ατλέτικο Μαδρίτης όλων των εποχών. Ανήμερα των 46ων γενεθλίων του Αργεντινού, το Contra.gr θυμάται πως από το μηδέν κατάφερε να φτάσει στην κορυφή.

Ντιέγκο Σιμεόνε: Ο αναμορφωτής

"Με σκληρή προσπάθεια, όλα είναι πιθανά". Αυτή η φράση δεν θα μπορούσε να ταιριάζει περισσότερο στον νυν προπονητή της Ατλέτικο Μαδρίτης, Ντιέγκο Σιμεόνε. Ανήμερα των 46ων γενεθλίων του ο Αργεντινός έχει καταφέρει να πραγματοποιήσει το πιο τρελό του όνειρο από την ημέρα που αποφάσισε να ασχοληθεί με την προπονητική, να κατακτήσει το πρωτάθλημα Ισπανίας με την αγαπημένη του Ατλέτικο Μαδρίτης.

Ωστόσο ο δρόμος μέχρι την κορυφή δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα και ο Σιμεόνε πάλεψε πολύ, κυρίως με τον ίδιο του τον εαυτό για να καταφέρει να φτάσει εδώ που βρίσκεται σήμερα.

Κάθε αρχή και δύσκολη

Πρώτη ομάδα που του έδωσε την ευκαιρία να εργαστεί ως προπονητής ήταν η Ρασίνγκ Κλουμπ στην Αργεντινή, στην οποία είχε κάνει και τα πρώτα του βήματα ως ποδοσφαιριστής, ενώ στη συνέχεια ακολούθησαν πέντε ομάδες σε πέντε χρόνια.

 

Αφού κρέμασε λοιπόν τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, ανέλαβε άμεσα την Ρασίνγκ, η οποία κινδύνευε με υποβιβασμό και στο πρώτο του ματς, στο ντέρμπι με την Ιντεπεντιέντε γνώρισε την ήττα. Του πήρε επτά ματς για να πετύχει την πρώτη του νίκη ως προπονητής.

Έκατσε μόλις τρεις μήνες στο τιμόνι της και έπειτα μετακόμισε στην Εστουδιάντες, όπου γεύτηκε την πρώτη του επιτυχία. Την κατάκτηση ενός επικού πρωταθλήματος, στο οποίο ήταν τέσσερις βαθμούς πίσω, δύο αγωνιστικές πριν το φινάλε. Κατάφερε όμως να ισοβαθμήσει με την Μπόκα και να πανηγυρίσει τελικά τον τίτλο. Τον πρώτο της Εστουδιάντες μετά από 23 ολόκληρα χρόνια. Το ματς που σίγουρα θα θυμάται ακόμη πάντως είναι η νίκη του με 7-0 στο ντέρμπι κόντρα στη Χιμνάσια.

 

ΟΛΑ Η ΤΙΠΟΤΑ

Λίγο καιρό μετά όμως έφυγε με προορισμό την Ρίβερ Πλέιτ. "Η ομαδική προσπάθεια είναι πάντα πάνω από την ατομική", δήλωσε φτάνοντας στο "Μονουμεντάλ". Εκεί δοκίμασε σχηματισμούς και τακτικές που δεν είχε την ευκαιρία να κάνει στην Εστουδιάντες. Παρέταξε αρκετές φορές την ομάδα του και με ένα περίεργο 3-3-3-1 , ενώ κατάφερε να γευτεί μια ακόμη επιτυχία, κερδίζοντας το πρωτάθλημα, έχοντας στην ομάδα του παίκτες όπως ο Ρανταμέλ Φαλκάο και ο Αλέξις Σάντσες.

Παράλληλα η εμπειρία του στην Ρίβερ Πλέιτ ήταν κομβικής σημασίας για τον Σιμεόνε. Μέχρι τότε αυτό που ζητούσε από τους παίκτες του ήταν να πετύχουν ένα γκολ περισσότερο από τον αντίπαλο, χωρίς να προσέχει τόσο την άμυνά του. Έτσι την "πάτησε" και στα ημιτελικά του Κόπα Λιμπερταδόρες το 2008 στο ματς με την Σαν Λορένσο. Ενώ η Ρίβερ Πλέιτ έπαιζε με δύο παίκτες παραπάνω, κατάφερε να χάσει τον αγώνα με 2-1 και τελικά να αποκλειστεί, εξαιτίας αυτής της εμμονής του Σιμεόνε.

 

Σαν να μην έφτανε αυτό, ένα χρόνο μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος, η Ρίβερ του Σιμεόνε τερμάτισε στην τελευταία θέση! Εκείνη τη σεζόν δεν υποβιβάστηκε λόγω της δομής της λίγκας, αλλά η βαθμολογία της τότε έμελλε να την... καταδικάσει το 2011. Αυτή ήταν η φιλοσοφία του "Τσόλο" όμως, όλα ή τίποτα, πρώτος ή τελευταίος.

Επόμενος σταθμός στο ταξίδι του ήταν η Σαν Λορένσο, με την οποία μπορεί να μην γεύτηκε τεράστια επιτυχία, όμως κατάφερε να πανηγυρίσει την πρώτη νίκη του συλλόγου στο Κόπα Λιμπερταδόρες. Δεν έκατσε πολύ καιρό στο σύλλογο, κάνοντας τις εφημερίδες της Αργεντινής να τον κατακρίνουν για τον τρόπο που άλλαζε τις ομάδες σαν τα πουκάμισα.

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Ο Σιμεόνε όμως δεν είχε σκοπό να σταματήσει. Λίγους μήνες αργότερα επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Ευρώπη ως προπονητής. Ανέλαβε την ιταλική Κατάνια το 2011 με στόχο να αποφύγει τον υποβιβασμό. Και το πέτυχε έχοντας στην ομάδα του 12 Αργεντινούς. "Αρχικά ήθελα μόνο να επιτίθεμαι. Με τον καιρό έμαθα ότι ο καλύτερος τρόπος να κερδίσεις ένα παιχνίδι είναι κοιτώντας πρώτα την άμυνά σου", δήλωσε μετά την εμπειρία του στην Ιταλία, η οποία τον έκανε να αναθεωρήσει πολλά ως προς το στυλ παιχνιδιού του.

 

Μπορεί να αναθεώρησε τότε ως προς την τακτική του, όμως δεν άλλαξε τη συνήθειά του να μετακομίζει από σύλλογο σε σύλλογο. Μερικούς μήνες μετά την αποστολή που έβγαλε εις πέρας στην Κατάνια, επέστρεψε στην Αργεντινή και τη Ρασίνγκ. Στη δεύτερη θητεία του στο σύλλογο ήταν εντελώς διαφορετικός, ακολουθώντας τη συνταγή που είχε μάθει στην Κατάνια. Ο αμυντικός τρόπος που προσέγγιζε τα παιχνίδια του όμως δεν άρεσε καθόλου στους Αργεντινούς δημοσιογράφους που του άσκησαν έντονη κριτική.

Ο ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΓΙΑ ΑΤΛΕΤΙΚΟ

Ο ρυθμός που άλλαζε ομάδες ο Σιμεόνε ήταν ακριβώς ο ίδιος με τον οποίο άλλαζε προπονητές η Ατλέτικο. Μέσα σε πέντε χρόνια είχαν περάσει ο Χαβιέρ Αγκίρε, ο Αμπέλ Ρεσίνο, ο Σάντι Ντενία, ο Κίκε Σάντσες Φλόρες και ο Γκρεγκόριο Μανθάνο.

Στις 23 Δεκεμβρίου του 2011 παρουσιάστηκε ως ο νέος προπονητής της ομάδας, η οποία εκείνη τη στιγμή ήταν στη 10η θέση του πρωταθλήματος και μόλις 4 βαθμούς πάνω από την επικίνδυνη ζώνη. Κατάφερε όμως στην πρώτη του χρονιά να τερματίσει στην πέμπτη θέση και να κατακτήσει το Europa League, νικώντας στον τελικό την Μπιλμπάο του Μαρσέλο Μπιέλσα. "Θέλουμε μια ομάδα που να παίζει έξυπνα, να τρέχει, να σέβεται τον αντίπαλο", ήταν τα πρώτα του λόγια όταν ανέλαβε και τα έκανε αμέσως πράξη.  Το νέο στυλ παιχνιδιού που είχε αρχίσει να εφαρμόζει ο Σιμεόνε έμοιαζε να ταιριάζει ιδανικά στους "ροχιμπλάνκος".

 

Στη συνέχεια κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Σούπερ Κκαπ, το Κύπελλο Ισπανίας και μετά το Πρωτάθλημα για να κάνουν τον Σιμεόνε τον δεύτερο πιο πετυχημένο προπονητή στην ιστορία της Ατλέτικο, πίσω μόνο από τον Λουίς Αραγονές.

Κατάφερε να σπάσει την ηγεμονία των Ρεάλ-Μπαρτσελόνα έχοντας μια ομάδα με μπάτζετ τουλάχιστον τρεις φορές μικρότερο, κατάφερε να νικήσει αντιπάλους πολύ καλύτερους στην Ευρώπη και να κερδίσει τον σεβασμό όλων. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που θεωρείται από πολλούς ως ένας ο καλύτερος προπονητής στον κόσμο τη δεδομένη χρονική στιγμή.

Αλλά όλα αυτά τα έχει πετύχει κυρίως γιατί καταφέρνει να παίρνει το 100% από κάθε παίκτη του. Ο Ρανταμέλ Φαλκάο για παράδειγμα έκανε τις καλύτερες εμφανίσεις τις καριέρας του υπό τις οδηγίες του "Τσόλο", τόσο στη Ρίβερ, όσο και στην Ατλέτικο. Παράλληλα, παίκτες όπως οι Χουανφράν, Γκριεζμάν και Κόκε βελτίωσαν πάρα πολύ το παιχνίδι τους υπό το βλέμμα του Αργεντινού.

Στην Ατλέτικο έδειξε να παθιάζεται και να γίνεται ένα με παίκτες και οπαδούς από το πρώτο λεπτό που πάτησε στο "Καλντερόν". Αφιερώνει πολλές ώρες σε προσωπικές ομιλίες με τους ποδοσφαιριστές του, έχοντας πάντα την πόρτα του γραφείου του ανοιχτή. Έχει βέβαια εμμονές, όπως για παράδειγμα στα γεύματα της ομάδας θέλει όλοι να κάθονται στο ίδιο τραπέζι και όχι σε γκρουπ. Αλλά όλα αυτά μόνο στη βελτίωση του κλίματος στοχεύουν.

 

Το συμβόλαιό του με την Ατλέτικο λήγει το καλοκαίρι του 2020 και δεν έχει δείξει μέχρι στιγμής καμία πρόθεση να αποχωρήσει. Έχει βρει άλλωστε την ομάδα που πραγματικά του ταιριάζει, έχει γίνει σύνθημα στα χείλη των οπαδών και έχει κάνει τον ποδοσφαιρικό πλανήτη να υποκλιθεί στις ικανότητές του. "Μόνο η Μπάγερν, η Ρεάλ, η Τσέλσι και η Μπαρτσελόνα" είναι καλύτεροι από εμάς είχε δηλώσει το καλοκαίρι του 2015 σε μέσο της πατρίδας του.

Ένα χρόνο μετά έχει καταφέρει να... εξαλείψει τη διαφορά από αυτές τις ομάδες. Απέκλεισε τους Καταλανούς φέτος στο Champions League, ενώ με το 1-0 κόντρα στη Μπάγερν Μονάχου, είναι κοντά σε μία ακόμη τεράστια πρόκριση.

Ήδη αρκετοί σύλλογοι ακούγεται πως θα χτυπήσουν την πόρτα της Ατλέτικο το καλοκαίρι και θα προσπαθήσουν να τον δελεάσουν. Εκείνος όμως προς το παρόν κρατάει τα αυτιά του κλειστά. Έχει βολευτεί στον πάγκο των "ροχιμπλάνκος" και φαίνεται πως έχει κόψει την παλιά -κακή- συνήθεια να τους αλλάζει με ευκολία...

Για σχόλια, παρατηρήσεις τα λέμε και στο twitter:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

"Όπου δεν πάει η ποιότητα, σε πάνε τα α@@@α"
ΤΑΥΡΟΙ: Το παραμύθι συνεχίζεται!
 

Πρώτη Σελίδα