Αυτοί βρήκαν δύναμη μέσα από τα συντρίμμια της Τσαπεκοένσε

Το αεροπορικό δυστύχημα στο Μεντελίν ξεκλήρισε την Τσαπεκοένσε και συντάραξε όλη την υφήλιο όμως έναν χρόνο μετά από τη μοιραία πτήση δεν είναι μόνο έξι τα άτομα που επιβίωσαν και αγωνίζονται να προχωρήσουν στη ζωή τους αλλά πολλά περισσότερα. Τη συγκινητική ιστορία τους μάλιστα την αφηγήθηκαν στην "Guardian" σε ένα ξεχωριστό αφιέρωμα.

Ήταν 28 Νοεμβρίου του 2016 όταν τα μέλη της ποδοσφαιρικής ομάδας της Τσαπεκοένσε, το προπονητικό επιτελείο, αξιωματικοί και δημοσιογράφοι μπήκαν σε πτήση για το Μεντεγίν της Κολομβίας ενόψει του πρώτου τελικού του Copa Sudamericana απέναντι στην Ατλέτικο Νασιοναλ. Έχοντας ξεκινήσει από το Σάο Πάουλο άλλαξαν αεροπλάνο στη Σάντα Κρουζ της Βολιβίας όμως κάπου εκεί άρχισε να κόβεται το νήμα της ζωής τους, με το αεροπλάνο να παρουσιάζει ηλεκτρολογικά προβλήματα καθώς και με τα καύσιμα και να συγκρούεται τελικά σε βουνό αρκετά μίλια μακριά από τον προορισμό του.

Αρχικά, ένας δημοσιογράφος, δύο μέλη του πληρώματος και τέσσερις παίκτες βρέθηκαν ζωντανοί όμως ο ένας από τους τέσσερις, ο γκολκίπερ Ντανίλο υπέκυψε στα τραύματά του και έτσι οι survivors από την ποδοσφαιρική τραγωδία της χρονιάς ήταν μόλις 6 και από εκείνο το σημείο και έπειτα ξεκινούσε για αυτός ένας Γολγοθάς στην προσπάθεια να ξαναχτίσουν τη ζωή τους μέσα από τα συντρίμμια, τις σκόνες και τα αποκαΐδια. Ουσιαστικά από το... τίποτα!

Δεν είναι όμως μόνο οι έξι ήρωες που βγήκαν ζωντανοί από την μοιραία πτήση (οδήγησε στο θάνατο 71 ανθρώπων) και προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους αλλά και πολλοί ακόμα που συνδέονται με τους ανθρώπους που είχαν μπει σε εκείνο το αεροπλάνο, με την "Guardian" να παρουσιάζει μερικές από αυτές τις ιστορίες θέλοντας να καταδείξει τη δύναμη και τις αντοχές της ανθρώπινης ψυχής.

 

Στις 28 Νοεμβρίου την περασμένη χρονιά η Αμάντα Μασάδο ήταν στο Πόρτο Αλέγκρε για να αγοράσει νυφικό, με τον γάμο της να έχει οριστεί τέσσερις ημέρες μετά, όταν την πήραν τηλέφωνο για να της πουν ότι ο Ντίνερ, αριστερός μπακ της Τσαπεκοένσε και αρραβωνιαστικός της, είχε σκοτωθει. "Ήμουν χαμένη. Η πρώτη μου σκέψη ήταν να πηδήξω από το μπαλκόνι αλλά άκουσα μία φωνή να με φωνάζει, ήταν ο δύο ετών γιος μου ο Μπερνάρντο- και δεν έπεσα. Ήταν κάτι το τρομερό. Σταμάτησα επειδή συνειδητοποίησα πως είχα ανάγκη να ζήσω για να βοηθήσω το παιδί μου", λέει χαρακτηριστικά.

Τώρα ο Μπερνάρντο είναι τριών ετών. Η Αμάντα του εξήγησε ότι ο Ντίνερ σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα αλλά είναι δύσκολο για αυτόν να καταλάβει. "Ο Μπερνάρντο λέει ότι θα ήθελε να επισκεφτεί τον παράδεισο επειδή του είπα ότι εκεί ζει ο πατέρας του. Ελπίζει ότι ο πατέρας του θα επιστρέψει μια μέρα. Είναι περίπλοκο για αυτόν να καταλάβει τι συνέβη. Του λείπει ο Ντίνερ πολύ όπως λείπει και σε εμένα.

 

Ο Δεκέμβριος ήταν ο χειρότερος μήνας στη ζωή μου. Δεν ήθελα να βλέπω το γιο μου επειδή είναι η εικόνα του πατέρα του. Έβγαινα έξω κάθε ημέρα για να δραπετεύσω, για να κρύψω την κατάθλιψή μου. Για έναν μήνα κοιμόμουν μόνο μία ώρα την ήμέρα. Όμως, μία ημέρα μετά τα Χριστούγεννα, οδηγούσα, αποκοιμήθηκα στο τιμόνι και χτύπησα το αμάξι. Δεν ήταν κάτι το σοβαρό όμως ήταν αρκετό για να αλλάξω τις συνήθειές μου και να παλέψω για την επιβίωση".

Η Αντριάνα Σαρόλι από την πλευρά της έχασε δύο μέλη της οικογένειάς της στο τραγικό δυστύχημα: τον Κάιο Τζούνιορ, τον προπονητή της Τσαπεκοένσε και σύζυγό της, και τον Εντουάρντο ντε Κάστρο, τον βοηθό προπονητή και ανιψιό της. Όμως η τραγωδία θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερη. Ο γιος της, Ματέο Σαρόλι, ήταν με τον πατέρα του στο αεροδρόμιο του Σάο Πάουλο όμως δεν επιβιβάστηκε στο αεροπλάνο γιατί είχε ξεχάσει το διαβατήριό του. Ο Ματέους έχασε την πτήση αλλά του έγινε δώρο μία νέα ζωή και μία κόρη, που γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου. "Η μεγαλύτερη επιθυμία του Κάιο στη ζωή ήταν να αποκτήσει μία εγγονή. Αυτό έλεγε πάντα στους δυο γιους μου. Έπρεπε να είναι κορίτσι. Θα ήταν τώρα τόσο ευτυχισμένος. Τον ίδιο μήνα που πέθανε ο Κάιο ήρθε στη ζωή μας η Άνα Κλάρα. Μας φέρνει ξανά ευτυχία...".

 

Η Ζακλίν Μαντρίντ είναι από την Ουρουγουάη και από το 2002 ζει στην Βραζιλία, όταν αποφάσισε να αφήσει την πατρίδα της για να ζήσει μαζί με τον Άντερσον Λούκας, τον φροντιστή της Τσαπεκοένσε. Ο Νοέμβριος ήταν ένας ξεχωριστός μήνας για αυτήν για πολλούς λόγους, όμως όλα εκείνα τα όμορφα συναισθήματα μετατράπηκαν σε εφιάλτη. "Τον αγαπούσα τον Νοέμβριο. Ήταν ο μήνας των γενεθλίων μου, στις 17, και η επέτειος του γάμου μου, στις 27. Τώρα όμως είναι απαίσιο επειδή έχασα τον άνδρα μου και δεν έχω κάποιον άλλο για να γιορτάσει μαζί μου", δηλώνει στην αγγλική εφημερίδα η Ζακλίν, η οποία πάντως έχασε τον άνδρα της αλλά όχι και το σθένος της.

Τώρα εργάζεται ως γραμματέας της Τσαπεκοένσε, μία δουλειά που την βοηθάει να αντιμετωπίζει την τραγωδία. "Η Τσαπεκοένσε είναι πολύ σημαντική στη ζωή μου. Όταν έρχομαι εδώ στη δουλειά αισθάνομαι πιο δυνατή. Μερικές φορές βγαίνω στο γήπεδο και ξεχνάω τα πάντα. Είναι λες και με αγκαλιάζει ο Θεός. Σε πολλούς το γήπεδο φέρνει άσχημα συναισθήματα. Όχι όμως σε μένα. Εγώ το έχω ανάγκη".

 

Η Σίρλι Φρέιτας είναι και εκείνη μαχήτρια. Όταν ο άνδρας της, ο Κλέμπερσον Φερνάντο, ο υπεύθυνος επικοινωνίας της Τσαπεκοένσε σκοτώθηκε, έλαβε μία πρόταση να δουλέψει ως φωτογράφος της Τσαπεκοένσε και την αποδέχτηκε. "Ήταν ένας τρόπος για να αποδράσω. Ταυτόχρονα βλέπω το σύλλογο να αναδομομείται και νομίζω ότι συμβαίνει το ίδιο και σε μένα. Ζούμε με δυνατά συναισθήματα κάθε ημέρα. Το να δουλεύω στον ίδιο χώρο με τον Φόλμαν, τον Νέτο και τον Άλαν (τους τρεις παίκτες της ομάδας που επιβίωσαν) με βοηθάει πολύ.

Βοηθούμε ο ένας τον άλλο συνεχώς. Το ότι κατάφεραν να επιβιώσουν είναι ένα θαύμα". Με τον Κλέμπερσον είχε δύο παιδιά: τον Πέδρο που τώρα είναι 9 και την Μαριάνα που είναι 3 ετών. "Είναι περίπλοκο για τον Πέδρο γιατί ο μπαμπάς του ήταν ο ήρωάς του. Αυτή την εβδομάδα έγραψε ένα γράμμα στον πατέρα του ενώ πήγε αυτές τις ημέρες και στο νεκροταφείο. Έμεινε πάνω από τον τάφο για δύο ώρες. Θα ήθελα και εγώ να ξαπλώσω και να κλάψω μαζί του αλλά δεν μπορώ γιατί χρειάζεται να παραμείνω δυνατή".

 

Εντελώς διαφορετική είναι η κατάσταση για τον Γκιχέρμε Μπιτέκο, ο οποίος έχει βρει πηγή έμπνευσης τον αδικοχαμένο αδερφό του Ματέους Μπιτέκο που έπαιζε στην Τσαπεκοένσε. Πριν το δυστύχημα ο Γκιχέρμε είχε "τρέλα" με το ποδόσφαιρο και έβλεπε κάθε ημέρα αγώνες όμως τώρα τα πράγματα είναι αλλιώς. "Πριν ήμουν εθισμένος και δεν θα έχανα ματς όπως για παράδειγμα το Γιουβέντους-Μπαρτσελόνα που έγινε αυτές τις ημέρες. Τώρα όμως δεν το βλέπω. Βλέπω μόνο τα ματς της Ατλέτικο Παρανά που είναι η ομάδα μου", λέει ο Γκιχέρμε, ο οποιός εμπνευσμένος από τον αδερφό του, είχε την καλύτερη σεζόν του και οδήγησε την Παρανά στην μεγάλη κατηγορία.

"Έχω καταγράψει μερικές από τις καλύτερες στιγμές του αδερφού μου, όταν είμαι σε λεωφορείο και πάμε για αγώνα βλέπω τα videos μέσα από το κινητό μου. Ήταν πολεμιστής, πηγή έμπνευσης. Είμαι εδώ για να νικώ. Δεν θέλω να με θυμούνται ως τον αδερφό του Ματέους Μπιτέκο που έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα. Θέλω να έχω τη δική μου αξία". Τα δύο αδέρφια έπαιζαν μαζί στην Γκρέμιο από νεαρή ηλικία ενώ τώρα ο Γκιχέρμε έχει αναλάβει να μεγαλώσει τον γιο του Ματέους, Μιγκέλ... "Πρέπει να τον φροντίσω. Δεν είναι υποχρέωση, είναι αγάπη. Έχουμε πολλά παραδείγματα παιδιών που κάνουν επανάσταση επειδη δεν έχουν τον πατέρα τους. Έχω ανάγκη να βοηθώ και να αγαπώ τον ανιψιό μου σαν πατέρας, όσο καλός ήταν και ο αδερφός μου".

 

Κάπως έτσι είναι η ζωή μερικών από των ατόμων που βίωσαν την τραγωδία με τον πιο σκληρό τρόπο, μέσα από την απώλεια αγαπημένων τους ατόμων, με την "Guardian" να υπενθυμίζει πως έναν χρόνο μετά, και με την Τσαπεκοένσε να έχει καταφέρει να παραμείνει στην πρώτη κατηγορία της Βραζιλίας μέσα από μεγάλο αγώνα, τα προβλήματα παραμένουν εντός και εκτός γηπέδου και το 2018 αναμένεται "καυτό".

Ο σύλλογος καλείται να πάρει νέους παίκτες καθώς το 2017 "επιβίωσε" με πολλούς δανεικούς και βραχυπρόθεσμα συμβόλαια που έκανε σε νεοαποκτηθέντες ενώ εκτός γηπέδου συνεχίζεται η δικαστική διαμάχη, με την αεροπορική εταιρία να προσφέρει 200.000 δολάρια ανά άτομο για αποζημίωση μετά το δυστύχημα και τις οικογένειες των θυμάτων να την απορρίπτουν, επιθυμώντας κοντά στο διπλάσιο ποσό.

Πέρα πάντως από τις αναμνήσεις και τον αγώνα για επιβίωση τόσων ανθρώπων, εκείνοι που θα συνεχίζουν να δίνουν ζωή και δύναμη στην Τσαπεκοένσε και σε ΟΛΟΥΣ εμάς είναι οι τρεις παίκτες που κατάφεραν να βγουν ζωντανοί μέσα από τα συντρίμμια: οι Ρούσελ, Νέτο και Φόλμαν που είναι εδώ για να μας θυμίζουν πως η ζωή συνεχίζεται.

Έστω με δάκρυ, έστω με πόνο, έστω με πολλή ανηφόρα.

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΤΣΑΠΕΚΟΕΝΣΕ: