Και να 'μουν μόνο εγώ που χτυπιόμουν; Ήταν και συμπατριώτες τους δημοσιογράφοι και φωτογράφοι. Κάπως έτσι χάσαμε, το ομολογώ, την ευκαιρία να δούμε τον Βασίλη Τσολακίδη να αγωνίζεται στο δίζυγο. Κάπως έτσι, λόγω των συγκοινωνιών, πάλι είχαμε χάσει την πρώτη κούρσα των αδελφών Γκουντούλα στην κωπηλασία στο Eton. Τότε μια απόσταση 30 χλμ. την είχαμε διανύσει σε 4 ώρες!
Κατά τα άλλα, η Αθήνα είχε όλα τα στραβά. Τουλάχιστον προλάβαμε τα κορίτσια της συγχρονισμένης. Και τα πήγαν και μια χαρά. Όγδοες ήρθαν και πανηγύριζαν γιατί το κατεστημένο της συγχρονισμένης -να ξέρετε- μέχρι εκεί κατατάσσει την Ελλάδα. Πιο πάνω δεν έχει. Και καλύτερη εμφάνιση από τις Ρωσίδες να κάνουν, πάλι 8 το πολύ 6 να έρθουν, τόσο καλά.
Θετικό το πρόσημο της ημέρας και για το στίβο με τους Δουβαλίδη και Τσάκωνα να περνούν στα ημιτελικά, σε 110 εμπόδια και 200μ. αντίστοιχα. Δεν τα κατάφερε η Λίκα στον ακοντισμό, αλλά μικρό το κακό. Αν κάνουν και προχωρήσουν τα δυο αγόρια λίγο παρακάτω, μέχρι και τον Σεβαστή βλέπω να έρχεται στο Λονδίνο.
Αλήθεια, που είναι ο πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ; Κάποιοι λένε ότι έχει αράξει στη Λαμία και δύσκολα θα το κουνήσει από 'κει. Κάποιος όμως, μετά τους Ολυμπιακούς, πρέπει να πάρει θέση για την όλη κατάσταση. Τι λέτε, πρόεδρε;
