Ο Κώστας Μακεδόνας δεν μπορούσε να μην γίνει ΠΑΟΚ

Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες λαϊκούς τραγουδιστές, ο Κώστας Μακεδόνας, ανοίγει την καρδιά του στο Contra.gr και μιλάει για την σχέση του με τον ΠΑΟΚ και τη Θεσσαλονίκη, τις αναμνήσεις του από τελευταίο πρωτάθλημα του Δικεφάλου, ενώ κάνει και την δική του πρόβλεψη για φέτος. Θα ξαναζήσει η συμπρωτεύουσα ανάλογες στιγμές;

Βρίσκεται στο χώρο της μουσικής σχεδόν 30 χρόνια (από το 1989), έχοντας ερμηνεύσει σπουδαία κομμάτια. Αποτελεί έναν άνθρωπο πρότυπο επαγγελματισμού, είτε βρίσκεται πίσω από το μικρόφωνο είτε μπροστά από το πηδάλιο αεροπλάνου.

Γιατί για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Κώστας Μακεδόνας, εκτός από έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες τραγουδιστές της εποχής, είναι και επαγγελματίας πιλότος μεγάλων επιβατικών αεροπλάνων. Μόνο που δεν τα πιλοτάρει ως Μακεδόνας, αλλά ως Πάκας, δηλαδή με το πραγματικό του επίθετο.

Εκτός από τις δυο του μεγάλες αγάπες, όμως, το τραγούδι και τα αεροπλάνα, ο Κώστας Μακεδόνας έχει και μια τρίτη και είναι αθλητική. Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Θεσσαλονίκη, με προσφυγική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας του, δεν γινόταν να μην αγαπήσει τον ΠΑΟΚ. Σιγά σιγά αυτή η αγάπη έγινε παντοτινή και τον ακολουθεί σε όλη του τη ζωή.

Με αφορμή τον ερχομό του στην Αθήνα για τις τρεις εμφανίσεις του στο "PassPort" στον Κεραμεικό (3, 10 και 17 Μαρτίου), τον συναντήσαμε και μιλήσαμε για τον Δικέφαλο του Βορρά, τη ζωή του και -φυσικά- για τη μουσική. "Το ταξίδι αυτό το πήγαμε μαζί..." που λέει (σχεδόν) και ο ίδιος.

Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΦΕΡΕ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

(Φωτογραφίες: Θεοφύλακτος Μιχαήλ)

Του άρεσε από μικρός να τραγουδάει. Όπως μας είπε "πρώτα ξεκίνησα να τραγουδάω και μετά να μιλάω". Είναι και να το έχεις αυτό το ταλέντο.

"Όπως όλοι μας, τα πρώτα μου ακούσματα ήταν μέσα από την οικογένεια. Λαϊκά τραγούδια από το ραδιόφωνο και το πικάπ της οικογένειας. Μετά από ένα δώρο του θείου μου, μία κλασική κιθάρα, άρχισα τα πρώτα μου μαθήματα. Μέσα από το σχολείο,τις μαθητικές γιορτές και τις φοιτητικές εκδηλώσεις προέκυψε και η αναγνώριση των φίλων.

Σ' αυτά τα πρώτα μου φοιτητικά χρόνια, είχα ξεκινήσει να τραγουδάω σε μαγαζιά, ήρθε και η γνωριμία μου με τον Σταμάτη Κραουνάκη. Εκείνος ήταν που με έφερε στην Αθήνα και στην συνειδητή απόφαση να δοκιμαστώ ως τραγουδιστής".

Ο Κώστας Μακεδόνας άρχισε το τραγούδι με το κανονικό του επίθετο, όμως γρήγορα το άλλαξε. Επέλεξε να κρατήσει ένα πιο "καλλιτεχνικό", το οποίο ωστόσο παράλληλα, δηλώνει και την καταγωγή του.

"Ήταν ιδέα του Σταμάτη Κραουνάκη και την Λίνας Νικολακοπούλου η αλλαγή του επιθέτου μου. Δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα με το κανονικό μου, αλλά είναι κάτι συνηθισμένο να "βαφτιζόμαστε" καλλιτεχνικά. Φυσικά το επίθετο Μακεδόνας δεν μου είναι κάτι ξένο, αφού όντως η καταγωγή μου είναι από την Μακεδονία".

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΟΚ

Ο Κώστας Μακεδόνας δεν κρύβει τις οπαδικές του προτιμήσεις. Αγαπάει τον ΠΑΟΚ από παιδί και σε αυτό φυσικά έπαιξε ρόλο (όπως και στις περισσότερες των περιπτώσεων), η οικογένεια. "Όντως, συνήθως η οικογένεια μας "οδηγεί" στις οπαδικές μας επιλογές. Ήταν δύσκολο να ξεφύγω από τις οικογενειακές καταβολές.

Η προσφυγική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας μου ήταν εντελώς φυσιολογικό να με οδηγήσει στον ΠΑΟΚ. Άλλωστε η ατμόσφαιρα της Τούμπας αλλά και η ιστορία της ομάδας σε κάνουν να είσαι ΠΑΟΚ μια ζωή".

ΠΑΟΚ αλλά σε ένα από τα πρώτα του τραγούδια, την "Λίζα", είχε στίχο που έλεγε: "Τηλεφώνησες πάλι, όταν έβλεπα Γκάλη". ΠΑΟΚτσής και τραγουδούσε για Γκάλη; Πως έγινε αυτό;

"Και ποιος δεν έβλεπε τον Γκάλη εκείνη την εποχή; Για μένα, κι όχι μόνο για μένα, ο Γκάλης είναι ο κορυφαίος Έλληνας αθλητής όλων των εποχών.  Μη ξεχνάτε πως ο Γκάλης και στην Εθνική Ελλάδος, μας χάρισε μεγάλες στιγμές! Τιμή μου να τραγουδώ λοιπόν και για τον Γκάλη!".

Εδώ πάω πάσο. Έχει δίκιο. Τι θυμάται λοιπόν από τις σπουδαίες μονομαχίες της εποχής μεταξύ ΠΑΟΚ και Άρη στο μπάσκετ; "Όλοι θυμούνται τα μεγάλα ντέρμπι του ΠΑΟΚ με τον Άρη. Για εμάς ήταν δύσκολα χρόνια αφού συνήθως χάναμε, αλλά κάθε χρόνο πιστεύαμε πως είχε έρθει η χρονιά μας. Θυμάμαι ακόμα τον αγώνα που είχαμε σπάσει το σερί νικών του Άρη με πρωταγωνιστές τον Πρέλεβιτς και τον Τζόουνς. Τις δύσκολες ήττες μας από Ρεάλ Μαδρίτης και Μπενετόν Τρεβίζο, αλλά και την κατάκτηση του "Κόρατς" ένα χρόνο μετά".

Περισσότερο μπασκετικός, παρά ποδοσφαιρικός δηλαδή; "Σίγουρα. Πάντα το αγαπούσα περισσότερο. Αν έπαιζα μπάσκετ θα ήμουν κυρίως shooting guard. Με ύψος 1.82 δεν θα μπορούσα να πάρω θέση σέντερ".

Ο φετινός τίτλος είναι δικός μας

Στις 9 Ιουνίου του 1985, ο ΠΑΟΚ εξασφάλισε μαθηματικά την κατάκτηση του δεύτερου και τελευταίου, πρωταθλήματος της ιστορίας του. Τότε, ο Κώστας Μακεδόνας ως έφηβος είχε ζήσει όλο το πανηγυρικό σκηνικό που στήθηκε στην Θεσσαλονίκη.

Τι είναι, όμως, αυτό που του έχει μείνει περισσότερο; "Εκτός φυσικά από τη φιέστα, θυμάμαι και τους πανηγυρισμούς όταν μάθαμε πως η ομάδα του Πιερικού έκοψε βαθμούς από τον Παναθηναϊκό μέσα στο ΟΑΚΑ και έτσι και μαθηματικά εξασφαλίσαμε το πρωτάθλημα".

Μπορεί ο φετινός ΠΑΟΚ να επαναλάβει μια αντίστοιχη επιτυχία άραγε; "Δείχνει ικανός για κάτι τέτοιο. Έχουμε ακόμα αρκετές αγωνιστικές, αλλά η ομάδα επιδεικνύει μία σταθερότητα που μας έλειπε όλα τα προηγούμενα χρόνια και καθαρίζουμε αρκετούς αγώνες σχετικά εύκολα. Νομίζω ότι φέτος ο τίτλος θα είναι δικός μας.

Όποιος έχει ζήσει τον Γιώργο Κούδα δεν μπορεί να τον αλλάξει με τίποτα.

Υπάρχει και το κύπελλο που είναι κι αυτός ένας εφικτός στόχος. Πιστεύω θα περάσουμε τον Πανιώνιο και είμαι αισιόδοξος πως θα έχουμε έναν ωραίο τελικό, πιθανολογώ, απέναντι στην ΑΕΚ.

Ποιο ματς του ΠΑΟΚ δεν θα ξεχάσει ποτέ του; "Tην κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας το 1974 με τη νίκη επί του Ολυμπιακού στα πέναλτι. Το είχα δει στην τηλεόραση".

Και αν ρωτήσουμε για τον αγαπημένο του παίκτη όλων των εποχών από την ομάδα του ΠΑΟΚ; "Όποιος έχει ζήσει τον Γιώργο Κούδα δεν μπορεί να τον αλλάξει με τίποτα! Θα βάλω, όμως, μαζί τον καλό μου φίλο, σπουδαίο ποδοσφαιριστή κι αργότερα προπονητή, τον Κώστα Ορφανό".

Μακάρι να μπορεί ο γονιός να δει έναν αγώνα με το παιδί του, χωρίς να χρειάζεται να του εξηγεί ένα σωρό βρισιές που αφορούν μανάδες, χριστούς και παναγίες.

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα που έγιναν στην Τούμπα και το ντέρμπι κόντρα στον Ολυμπιακό που αναβλήθηκε, του ζητήσαμε να μας κάνει το δικό του σχόλιο για την κατάσταση σήμερα στο ποδόσφαιρο.

Απάντησε ως πατέρας πρώτα και μετά ως φίλαθλος: "Εύχομαι μια μέρα να έχουμε αποκτήσει την απαιτούμενη παιδεία ώστε κάθε γονιός να μπορεί να πάρει το παιδί του στο γήπεδο χωρίς να φοβάται πως θα σκάσουν δίπλα του φωτοβολίδες ή σπασμένα καθίσματα και να παρακολουθήσουν μαζί έναν αγώνα χωρίς να χρειάζεται να εξηγεί στο παιδί του ένα σωρό βρισιές που αφορούν μανάδες, Χριστούς και Παναγίες.

Δεν είναι θέμα αστυνόμευσης μόνο, είναι κυρίως θέμα παιδείας που ξεκινά από το σχολείο και την οικογένεια. Ακόμα και στις ποδοσφαιρικές ακαδημίες που πηγαίνουμε τα παιδιά μας. Θα πρέπει να δίνουμε πάντα το σωστό παράδειγμα -γονείς και προπονητές-, ώστε μια μέρα να ξαναγυρίσει ο κόσμος στα γήπεδα".

Μπορεί πλέον, λόγω υποχρεώσεων, να μην προλαβαίνει να βρεθεί στην Τούμπα, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις, όμως παρακολουθεί την πορεία του ΠΑΟΚ. Δεν μπορεί να κάνει κι αλλιώς. Μάλιστα, όπως μας εκμυστηρεύτηκε δεν θα έλεγε όχι σε κάποια πρόταση, ακόμη και να τραγουδήσει τον ύμνο του ΠΑΟΚ!

Παράλληλα, αυτό που πολλοί ίσως δεν γνωρίζουν είναι πως έχει κάνει και την αφήγηση στο DVD που συνόδευε το βιβλίο για την ιστορία του ΠΑΟΚ, μαζί με τον Ιορδάνη Χασαπόπουλο.

Όσο για το ποιο τραγούδι του πιστεύει ότι θα εξέφραζε περισσότερο τον ΠΑΟΚ, η απάντησή του ήταν άμεση και αποστομωτική. "Το Μην φοβάσαι ν' ανοίξεις τα φτερά". Πιο "μέσα" δεν γινόταν να πέσει.

ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΤΟ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ

Ένα από τα πιο σοκαριστικά περιστατικά που συνέβησαν στη ζωή του, ήταν και η πτώση που είχε πριν μερικά χρόνια με το ελικόπτερο. Τα ατυχήματα μπορεί να "χτυπήσουν" ακόμη και τους πιο έμπειρους πιλότους, κι αυτό συνέβη στην περίπτωση του Κώστα Μακεδόνα. Αλήθεια, πώς βίωσε αυτή την εμπειρία ο ίδιος;

"Όπως είναι φυσιολογικό φοβήθηκα για τη ζωή μου και φοβήθηκα πως δεν θα ξαναδώ τους αγαπημένους μου ανθρώπους. Η αγάπη αυτών των ανθρώπων μου έδωσε δύναμη να ξεπεράσω και τους τραυματισμούς, αλλά και τους όποιους φόβους για τη συνέχεια. Ίσως να σας φαίνεται περίεργο, αλλά δεν υπήρξε στιγμή που να μην ήθελα να ξαναπετάξω.

Είναι μεγάλη η αγάπη μου γι' αυτή την αίσθηση. Ίσως και επειδή ήταν ατύχημα και δεν υπήρχε κάποιο λάθος από ανθρώπινο παράγοντα. Αντιθέτως, το γεγονός πως και οι δύο ήμασταν σωστά εκπαιδευμένοι, στην κυριολεξία μας έσωσε. Ακόμη κι αυτή η δυσάρεστη εμπειρία, όμως, δεν με κάνει να νιώθω κάποιο άγχος ή "βάρος". 

Όπως είπαμε, εκτός από επαγγελματίας τραγουδιστής, είναι και επαγγελματίας πιλότος, αλλά και οικογενειάρχης. Πώς γίνεται να τα προλαβαίνει όλα; "Με καλό προγραμματισμό και αμέριστη συμπαράσταση από την οικογένεια και τους συναδέλφους, απ' τις δυο δουλειές, είναι εφικτό".

Έχοντας πετάξει σχεδόν σε όλα τα μέρη του πλανήτη, ποιο θα έλεγε ότι είναι το ιδανικότερο για να ζήσει ένας Έλληνας; "Παντού μπορούμε να μείνουμε και να κάνουμε κάθε πόλη ιδανική για εμάς. Έχουμε αρκετά μεγάλη δυνατότητα προσαρμογής για αυτό και υπάρχουν πάρα πολλοί Έλληνες που διαπρέπουν στο εξωτερικό. Σ' όποια πόλη και να πας βρίσκεις Έλληνες που ξεχωρίζουν". Διπλωματικός. Δεν ήθελε να αδικήσει κάποια πόλη.

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΔΗΛΑΤΟ

Αν υπήρχε κάποιος ρόλος στον οποίο δεν περιμέναμε να τον δούμε, αυτός είναι του κριτή σε talent show. Μετά από αρκετές προτάσεις που είχε για πολλά χρόνια, τελικά πήρε την απόφαση να πει "ναι" στο Rising Star του ANT1 και να κάτσει στην καρέκλα του κριτή.

"Το φοβόμουν, αλλά με έπεισαν οι άνθρωποι της παραγωγής για τις σωστές τους προθέσεις, τον σωστό τους τρόπο προσέγγισης της μουσικής και των διαγωνιζομένων, για τις καλές συνθήκες εργασίας και γιατί ήταν μία καινούργια εμπειρία έχοντας δίπλα μου φίλους συναδέλφους". Το απόλαυσε και τον απολαύσαμε κι εμείς. Τελικά χρειάζεται μερικές φορές το ρίσκο στη ζωή.

Το γεγονός πως δεν εμφανίζομαι σε πίστες δεν με κάνει λιγότερο λαϊκό τραγουδιστή

Επίσης, με το Μακεδονικό να είναι το θέμα των ημερών και το επίθετό του να... φωνάζει Μακεδονία, δεν γινόταν να μην τον ρωτήσω για όλες αυτές τις αστείες εικόνες που έχουν κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο με τον ίδιο και το επίθετό του. Δεν έδειξε ιδιαίτερα προβληματισμένος. Ίσα ίσα. "Κάποιες είναι πετυχημένες και γελάω κι εγώ. Κάποιες όχι και τόσο. Όλες όμως, όσες έχω δει, δεν είναι προσβλητικές, ούτε έχουν τέτοια διάθεση οπότε ένα ωραίο αστείο είναι πάντα καλοδεχούμενο".

Θεωρεί τον εαυτό του λαϊκό τραγουδιστή; Του αρέσει αυτός ο χαρακτηρισμός; "Δε ξέρω τι ακριβώς εννοείται με τον όρο λαϊκός τραγουδιστής, αλλά προσωπικά ναι, νιώθω λαϊκός τραγουδιστής στο 100%.

Υπηρετώ και αγαπώ το καλό λαϊκό τραγούδι και πιστεύω πως και ο περισσότερος κόσμος λαϊκό τραγουδιστή με θεωρεί. Το γεγονός πως δεν εμφανίζομαι σε πίστες δεν με κάνει λιγότερο λαϊκό τραγουδιστή".

Πρόσφατα, ο Κώστας Μακεδόνας κυκλοφόρησε και το καινούργιο του τραγούδι με τίτλο "Τα πλοία της γραμμής". Τι ξεχωρίζει σε αυτό το κομμάτι ο ίδιος; "Το συγκεκριμένο τραγούδι - προάγγελος της νέας μου δισκογραφικής δουλειάς με τίτλο "Τα πλοία της γραμμής", είναι σε στίχους ενός από τους κορυφαίους της γενιάς του, του Νίκου Μωραΐτη και μουσική του πρωτοεμφανιζόμενου και πολλά υποσχόμενου Νικόλα Μαυρέση.

 

Είναι μία δυναμική μπαλάντα σε ενορχήστρωση του Αντώνη Γούναρη. Χαίρομαι πάρα πολύ όταν δημιουργοί μου εμπιστεύονται τόσο όμορφα τραγούδια όπως αυτό".

Και φυσικά, θα μπορέσουμε να τον ακούσουμε για τα επόμενα τρία Σάββατα (3, 10 και 17 Μαρτίου) στο PassPort στον Κεραμεικό (Κεραμεικού 58, Αθήνα). Εκεί τι να περιμένουμε; "Να περιμένετε να ακούσετε μία καλοκουρδισμένηορχήστρα να παίζει τραγούδια από την προσωπική μου δισκογραφία ("Μαργαριτάρια", "Μόνο μια φορά", "Το ποδήλατο", "Μη μου λες αντίο", "Κάτσε καλά", "Κόκκινα γυαλιά", "Αντικριστά", "Έκανες το λάθος", "Η Λίζα και η κορνίζα", "Στο λευκό τον πύργο", "Ουσίες", "Δεν σου ανήκω", "Έπεσε έρωτας" και πολλά άλλα) αλλά και επιλογές από αγαπημένα κλασικά λαϊκά τραγούδια που όλοι μας αγαπάμε και τραγουδάμε!

Σκοπός μας είναι να διασκεδάσουμε τον κόσμο με τραγούδια που έχουν αντέξει στο χρόνο, τραγούδια που μιλάνε στην καρδιά και στο μυαλό με το στίχο και τη μουσική τους".

Αντί να τον αποχαιρετήσω, επειδή δεν θέλει να του... "λένε αντίο", για κλείσιμο τον έβαλα να σκεφτεί ένα στίχο από κάποιο κομμάτι του, το οποίο θα μπορούσε να περιγράψει όλη του ζωή και την πορεία μέχρι σήμερα. Ήταν λες και το είχε έτοιμο.

"Τα ποδήλατα μας όπως τα όνειρά μας ξέρουν από ανηφοριές"...

* Ευχαριστούμε το "Nos Casa Grigio" (Ευαγγελιστρίας 10, Καλλιθέα) για τη φιλοξενία.