Ο δείκτης ετοιμότητας και ο δείκτης ποιότητας της ΑΕΚ
Το φιλικό με τη Μαγιόρκα αποτέλεσε αφορμή για σκέψεις. Το contra.gr αναλύει την εικόνα της ΑΕΚ. Πού πονάει και πού πλεονεκτεί. Γιατί ο Μπάγεβιτς ζητάει επιθετικό, τι θα προσφέρει ο Λεονάρντο.
Δεν θα είμαι εγώ αυτός που θα πει ότι αδικαιολογήτως έχει καλλιεργηθεί αυτό το κλίμα. Το να τους έχει πάρει όλους από κάτω. Βγαίνει αυτό από την εικόνα που έδειξε μέχρι τώρα η ομάδα. Στα τρία φιλικά επί αυστριακού εδάφους (τα οποία δεν μπόρεσα να δω, αλλά διάβασα και κατάλαβα τι παίχθηκε) και ιδίως στα άλλα τρία επί ελληνικού.
Για να το πούμε πολύ απλά και ξεκάθαρα. Ναι, η ομάδα (μέχρι στιγμής) δεν τσουλάει. Η ομάδα δούλεψε πολύ στην Αυστρία στη φυσική κατάσταση (εδώ με την πάροδο του χρόνου περιμένουμε τα καλά της δουλειάς) και σχεδόν καθόλου στην τακτική. Στα φιλικά της Αθήνας και στις προπονήσεις δουλεύει στην τακτική, αλλά να με συγχωρέστε, μέχρι στιγμής δεν βλέπω σχέδιο στο παιχνίδι, στην ανάπτυξη. Μόνο τσαπατσουλιά και τίποτα περισσότερο.
Δεν καταδικάζω την ομάδα και τη δουλειά που κάνει σε καιρό προετοιμασίας. Βελτίωση όλοι περιμένουμε να δούμε, το θέμα είναι πόσο θεαματική θα είναι αυτή η βελτίωση και μέχρι που φτάνει το ταβάνι αυτής της ομάδας όταν συμπληρωθούν όλα τα κομμάτια του παζλ. Να τα πάρουμε με τη σειρά, ένα-ένα:
*Όσοι θεωρούν από πέρσι, ότι το υλικό της ΑΕΚ είναι πολύ καλό, ταπεινή μου άποψη είναι ότι μας δουλεύουν ή ότι έχουν κατεβάσει (επικίνδυνα) τον πήχη των φιλοδοξιών και των απαιτήσεων.
*Ούτε στα πιο πέτρινα των πέτρινων χρόνων δεν είχε τόσες τρανταχτές ελλείψεις η ομάδα. Ακραία μπακ δεν είχε (και προς το παρόν επίσης δεν έχει). Ακραίους ή δημιουργικούς χαφ πέρσι επίσης δεν είχε. Σέντερ φορ τύπου Λυμπερόπουλου πέρσι δεν είχε (κι αν επιμείνει περισσότερο ο Μπάγεβιτς, προβλέπεται άμεσα να αποκτήσει…)
*Που είχε πλεόνασμα; Στον άξονα, με χρυσές μετριότητες. Ο Μπασινάς ήρθε και δεν ακούμπησε. Και όλοι οι υπόλοιποι έναν Ντουντού δεν κάνουν. Καλός, χρυσός και άγιος ο Παντελής Καφές, μονάχα αυτός (στις καλές του μέρες, διότι στις κακές του η ομάδα παίζει με 10) έχει την κάθετη πάσα. Όμως υποτίθεται πως το 2009 δεν συνιστά επιτυχία της ΑΕΚ να εξαρτάται το παιχνίδι της από τον Καφέ. Αν εξαρτάται, τότε έχει αποτύχει.
*Η ομάδα λοιπόν της ΑΕΚ που υποτίθεται πως έχει πολύ καλό υλικό έμεινε πέρσι 16 πόντους πίσω από τον Ολυμπιακό (ενώ πρόπερσι με προσωπικότητες που έγραφαν στο γήπεδο – Ρίμπο, Λύμπε, Δέλλας, Ζήκος – τερμάτισε πάνω από τον Ολυμπιακό μέσα στο γήπεδο). Τι κάνεις, λοιπόν, τη διαλύεις; Αν έχεις τα φράγκα, ναι. Και φέρνεις 3-4 πραγματικά πρωτοκλασάτους.
*Η ΑΕΚ δεν είχε τα φράγκα και κατέφυγε πάλι σε μπαλώματα. Με ευθύνη της διοίκησης που καθυστέρησε και συνεχίζει να καθυστερεί στο κλείσιμο των μετεγγραφών. Με ευθύνη και του προπονητή, από τον οποίο θα περίμενε κανείς να μη θυσιάσει θέση ξένου παίκτη για κάποιον Λούκατς ή θα περίμενε κανείς να είναι πιο έτοιμος και κατασταλαγμένος στην επιλογή για το δεξί μπακ.
*Από τους 6 ποδοσφαιριστές που έχει αποκτήσει μέχρι τώρα η ΑΕΚ, οι δυο πιθανόν να είναι (μονίμως) εκτός 18άδας (Λούκατς, Μανωλάς). Άλλοι δυο, με βάση την τωρινή εικόνα, είναι για πάγκο (Ιορντάκε, Καράμπελας). Και μένουν ο Μάκος με τον Λεονάρντο για την ενδεκάδα, σε σχέση με την περσινή ομάδα (όταν με το καλό κλείσει και ο δεξί μπακ, θα δούμε τι ψάρια πιάνει κι αυτός…)
*Για τον Μάκο το ερώτημα είναι ένα και μοναδικό. Ο Μάκος του 2009, είναι ο Ζήκος του 1998 ή ο Κατσουράνης του 2002; Αν είναι, τότε να περιμένουμε καλά πράγματα. Δεν θέλω να τον κρίνω από τα φιλικά και τις μπάλες που μοίραζε δίπλα ή πίσω και σπανίως μπροστά με το φόβο μην κάνει λάθος. Να τον δούμε στα πρώτα επίσημα ματς και μετά να απαντήσουμε στο ερώτημα που έθεσα πιο πάνω.
*Πάντως, κακά τα ψέματα, στη θέση που παίζει ο Μάκος, και όπου έχουν μαζευτεί ένα σωρό παίκτες (Ενσαλίβα, Γιαχάγια, Καφές, Χετεμάι, Ταχτσίδης, Γκέντσογλου), η ΑΕΚ υστερεί. Ναι, εκεί ήθελε κάτι βαρβάτο, κάτι πιο ποιοτικό Κανένα δίδυμο, όποιοι κι αν παίξουν, αν το δούμε αντικειμενικά, δεν είναι της στόφας Ντούντου – Λεντέσμα ή Κατσουράνη – Ζιλμπέρτο. (Εννοείται, πως με 2-2,5 εκατομμύρια έκανε μια χαρά τη δουλειά της. Έπαιρνε τον πιο ποιοτικό Έλληνα ποδοσφαιριστή από την Μπενφίκα. Και μη μου πει κανείς, ότι αν είχε σοβαρή πρόταση από την ΑΕΚ ο Κατσουράνης, θα το σκεφτόταν! Α, ναι ξέχασα, δεν μπορούσε να έχει πρόταση από την ΑΕΚ ο Κατσουράνης, διότι η ΑΕΚ πάνω απ’ όλα είχε βάλει στο μάτι τα λεφτά που θα κονομούσε. Και σε δεύτερη μοίρα, τη δική της ποιοτική ενίσχυση…)
*Πάμε στο Λεονάρντο. Ο Βραζιλιάνος είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να τύχει της ΑΕΚ φέτος. Την ξέρει την μπάλα όσο λίγοι. Τεχνική εξαιρετική. Χτυπήματα στα στημένα, που θα φέρουν, γκολ, βαθμούς, νίκες. Μα πάνω απ’ όλα θράσος. Τσαμπουκά. Γουστάρει πολύ ο «μικρός» αυτό που κάνει. Δεν φοβάται το λάθος, παίρνει τα ρίσκα του, σπρώχνει μπροστά το παιχνίδι, γενικώς την ψάχνει να βγάλει την ομάδα σε θέση βολής. Ο Λεονάρντο, όταν με το καλό βρει τα πατήματα του, την φυσική κατάσταση και ιδίως όταν ο Μπλάνκο μάθει το παιχνίδι του, η ΑΕΚ θα έχει πολλά να ωφεληθεί. (Και βέβαια, ο Λεονάρντο θα έπρεπε από την 1η Ιουλίου να βρίσκεται στους Θρακομακεδόνες και όχι στις 4 Αυγούστου….)
*Η δύναμη της φετινής ΑΕΚ πολύ πιθανόν να είναι οι μεσο-κυνηγοί της. Η τριάδα που θα παίξει πίσω από τον Μπλάνκο, σε 4-2-3-1. Λεονάρντο, Σκόκο, Μαντούκα. Ή ο φορ που θα πλαισιώσει τον Μπλάνκο σε 4-4-2 και που έστω και την τελευταία στιγμή η ΑΕΚ θα αποκτήσει (Και όχι απαραιτήτως τον Μάντζιο…). Υπομονή, λοιπόν, οι μεσο-μπροστινοί να βρεθούν μεταξύ τους, να βγάλουν στο γήπεδο αυτά που δουλεύουν, να δώσουν την έκρηξη που χρειάζεται το παιχνίδι της ΑΕΚ. Επειδή δεν προβλέπω ούτε και φέτος να έχει σημαντική βοήθεια η ομάδα στη δημιουργία από τους ακραίους μπακ (εκτός πια κι αν αυτός ο Γκάξα αποδειχτεί λίρα εκατό), το βάρος θα πέσει σε Λεονάρντο, Σκόκο και Μαντούκα. Από τα πόδια τους, από το μυαλό τους, από το θράσος τους, περιμένουμε να δούμε όμορφα πράγματα (Και, ναι, σ’ αυτή τη γραμμή δεν υστερεί η ΑΕΚ έναντι των άλλων δυο κι ας έχει Γκαλέτι ο Ολυμπιακός).
*Ο Τζιμπούρ είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Είναι ξεκάθαρο πως ο Μπάγεβιτς δεν μπορεί να συνεργαστεί μαζί του. Ούτε ο Μπλάνκο όμως μπορεί. Ό,τι και να μου πείτε, δεν υπάρχει «χημεία» μεταξύ τους. Δεν υπήρχε πέρσι, γιατί να αλλάξει το πράγμα φέτος. Ο Ράφικ θέλει να παίζει στην κορυφή. Σέντερ φορ. Αδύνατον, δεν μπορεί να βγάλει από εκεί τον Μπλάνκο ο Μπάγεβιτς. Ο Μπλάνκο βγαίνει από εκεί και κινείται λίγο παραέξω, μόνο αν υπάρχει ένα ψηλό, βαρύ φορ, που θα δίνει το ξύλο με τους αμυντικούς, που παίζει με πλάτη, που θα σπάει την μπάλα, που θα ανοίγει διαδρόμους. Και φυσικά, είναι αδύνατη και η συνύπαρξη Τζιμπούρ – Σκόκο. Η αρμονική τους συνεργασία στο γήπεδο. Υπ’ αυτή την έννοια, καλώς πράττει ο Μπάγεβιτς και πιέζει για «άλλου τύπου επιθετικό».
*Ξέχασα να αναφερθώ και σε έβδομη μετεγγραφή, διότι ουσιαστικά περί μετεγγραφής πρόκειται. Γιαχάγια. Ο μικρός Γκανέζος, έτσι όπως είδα την ΑΕΚ δεν μπορεί να μην είναι η πρώτη επιλογή μετά τους Καφέ – Μάκο. Κοντρολαρισμένος, δυνατός ανασταλτικά, με σωστές μεταβιβάσεις. Από τον Ενσαλίβα, τούτη τη στιγμή, σίγουρα μισό σκαλί πιο πάνω. Τι θα γίνει όμως αν κλείσει μη κοινοτικό δεξί μπακ (Γκάξα) η ΑΕΚ; Τότε θα πρέπει να ελευθερώσει μια θέση. Μπερνς ή Γιαχάγια; Μπερνς, θα πείτε, να φύγει δανεικός. Λάθος! Ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος. Ο Λούκατς, μια χαρά μπορεί να ψηθεί σε μια ομάδα Β’ εθνικής…
*Συμπερασματικά. Ο δείκτης ετοιμότητας της ΑΕΚ δεν είναι ικανοποιητικός. Αυτό φτιάχνεται όμως και στο κάτω-κάτω η Βασλούι δεν είναι ούτε Μαγιόρκα, πολύ περισσότερο δε Μπόκα, για να τρομάζει. Λίγο καλύτερο ρυθμό και περισσότερο τρέξιμο (όχι άσκοπο) θέλει. Να στρώσει το κομμάτι της ανάπτυξης, που μέχρι στιγμής είναι χαρακτηριστικά αργή. Όσο για τον δείκτη ποιότητας και ταλέντου αυτής της ομάδας, έχω τις επιφυλάξεις μου. Ας κλείσει όμως πρώτα το ρόστερ και τα ξαναλέμε…
