Το ’87 τελείωσε. Γκάλη και τα άλλα παιδιά, ξεκουραστείτε.
Τη 2η θέση στον κόσμο κατέλαβε η Εθνική ομάδα μπάσκετ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ιαπωνίας. Στον τελικό, η πρωταθλήτρια Ευρώπης ηττήθηκε με 70-47 από την Ισπανία και κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Αν κάτι ενόχλησε δεν είναι η ήττα αλλά η κακή εμφάνιση των διεθνών. Αξια πρωταθλήτρια η εκπληκτική Ισπανία που ξεπέρασε με τον καλύτερο τρόπο την απουσία του Γκασόλ. Στις 23:30 φτάνει στο "Ελ. Βενιζέλος" η ελληνική αποστολή.
και μας βγάλατε από τη μιζέρια της… ελληνικής ψυχής, της καρδιάς. Δείξατε τι θα πει ελληνικό ταλέντο. Δεν άλλαξε τίποτα. Παραμένετε η καλύτερη
εθνική στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Χάρις σε εσάς, το 1987, το Final countdown περνούν για πάντα στο παρελθόν. Τώρα έχουμε το 2005 το Βελιγράδι, την Σαϊτάμα το 2006 και το I can.
Κάνατε την χάρη σε αυτή την μεγάλη γενιά του μπάσκετ, τους θρύλους του 1987 να ξεκουραστεί και να μην πρέπει κάθε λίγο και λιγάκι να τρέχει στα παράθυρα να μιλήσει για σας. Τέλειωσε το 1987. Τώρα έχουμε το 2005 και το 2006. Ναι, με χαρά να πληρώσουμε Κακιουζόσημο, Σπανουλόσημο, Παπαλουκόσημο, Διαμαντιδόσημο, ό,τι θέλετε. Δεν θα είναι τόσο ακριβό όσο το Γκαλόσημο, αλλά έχει μεγάλη αξία. Πολύτιμο είναι. Το μπάσκετ επιτέλους παίρνει τη δεύτερη ευκαιρία του. Χάρις σε αυτούς τους ήρωες το άθλημα βρίσκει πάλι τα πατήματα του. Σε μία περίεργη εποχή για το μπάσκετ, η Ελλάδα γυρνάει με το ασημένιο μετάλλιο να λάμπει στο στήθος . ΧΡΥΣΟ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ.
Ρε σεις, δεύτεροι στον κόσμο. Πρώτοι στην Ευρώπη μέσα σε ένα χρόνο. Για ρίξτε μία ματιά στο πόσοι είμαστε και με τι θηρία τα βάλαμε. Και θα τα βάλουμε πολλά χρόνια ακόμα. Του χρόνου έχουμε γλέντια στην Ισπανία για την ρεβάνς και την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτή είναι η χρυσή εθνική όλων των εποχών και δεν θα την πάρουμε πίσω. Αυτή είναι η χρυσή μας Εθνική. Ευχαριστούμε, είμαστε ευγνώμονες, ο Γκάλης, ο Χριστοδούλου, ο Γιαννάκης, ο Φασούλας περνάνε για πάντα στα βιβλία με τους μύθους. Τώρα έχουμε τους νέους μας ήρωες και
για να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε νεοέλληνες, πρέπει να είμαστε όλοι στην υποδοχή και κάθε μέρα μαζί τους. Τι έγινε στον αγώνα; Δεν με νοιάζει. Δεν με απασχολεί.
Πολλά θα μπορούσαν να γίνουν και να μην γίνουν. Επιμένουμε ότι το ταλέντο μας μπορεί να νικήσει κάθε αντίπαλο. Τα καλύτερα, ίσως με λίγη περισσότερη προσοχή, θα έρθουν. Τι στο καλό, το Πεκίνο δεν είναι πολύ μακριά. Είναι ωραίο να μην σ’ αρέσει να βλέπεις την ελληνική σημαία κάτω από την ισπανική και πάνω από την αμερικάνικη. Τελικά είμαστε ωραίοι. Οι καλύτεροι στον κόσμο. Όχι πρώτοι, αυτοί είναι οι μάγκες Ισπανοί και μπράβο τους.
Παλικάρια σωστά και αυτός ο Γκασόλ συγκινητικός.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΩΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ.
