Η κριτική της Εθνικής
Θα κρίνουμε την δεύτερη ομάδα του πλανήτη στο μπάσκετ. Μικρή διακοπή για να εξαπολύσετε τα γαλακτοκομικά και συνεχίζουμε. Όταν έρχεσαι δεύτερος, χάνοντας έστω και με μεγάλη διαφορά τον τελικό, όταν έχεις την πληρέστερη εθνική της ιστορίας, όταν έρχεται μία μυθικών διαστάσεων νίκη επί των Αμερικανών, τί να πεις;
αυστηρή κριτική. Θα κρίνουμε την
δεύτερη ομάδα του πλανήτη στο μπάσκετ. Μικρή διακοπή για να εξαπολύσετε τα γαλακτοκομικά και συνεχίζουμε. Όταν έρχεσαι δεύτερος, χάνοντας έστω και με μεγάλη διαφορά τον τελικό, όταν έχεις την
πληρέστερη εθνική της ιστορίας, όταν έρχεται μία μυθικών διαστάσεων νίκη επί των Αμερικανών
τι να πεις;
Η ομάδα τελειοποίησε το αμυντικό της παιχνίδι εμφανίζοντας κάτι που ίσως και να σόκαρε τον πλανήτη, ένα σύνολο με αμυντικούς αυτοματισμούς. Όλοι οι παίκτες πρόσφεραν κάθε δευτερόλεπτο που βρίσκονταν στο παρκέ. Στην άμυνα, σε κάποιο σουτ, σε ένα τρίποντο σε όλα. Υπήρχε ένα σύνολο που μέσα από αυτό ακόμα και ο νεότερος της παρέας, ο Σχορτσιανίτης, προσαρμοζόταν πολύ πιο εύκολα επειδή οι ίδιοι οι συμπαίκτες τον έβαζαν στο παιχνίδι.
Η εθνική άλλαξε όλη την εικόνα και το στυλ της κόντρα στους Αμερικανούς. Μέχρι αυτό τον αγώνα, οι πρώτες γκρίνιες, εντός κι εκτός ομάδας υπήρχαν επειδή όλο αυτό το συσσωρευμένο ταλέντο αναλωνόταν στην δυνατή άμυνα και τις αποστολές αυτοκτονίας. Κόντρα στους σταρ του ΝΒΑ, οι παίκτες μας έδωσαν ό,τι είχαν σε ταλέντο και πέτυχαν το τέλειο. Έδειξαν ότι αυτή ην ομάδα μπορεί να κάνει θαύματα και αλλού.
Ίσως αυτό να ήταν το μοναδικό σημείο το οποίο σηκώνει λίγη συζήτηση.
Στο επόμενο ευρωμπάσκετ, αυτό της Ισπανίας, όπου θέλουμε μία θέση στον τελικό για να προκριθούμε απευθείας στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, με την ομάδα ακόμα πιο δυνατή, ακόμα πιο έμπειρη, υπάρχει χρόνος για να γίνει δουλειά και στην επίθεση.
Αυτό βέβαια θα εξαρτηθεί από το τι θα δει ο Παναγιώτης Γιαννάκης όλη την χρονιά από τους παίκτες του. Εμφανίζονταιπολλοί παράγοντες οι οποίοι θα μετρήσουν διότι όλοι γνωρίζουν ότι ο σκοπός του δράκου, είναι μία προετοιμασία με 18 παίκτες οι οποίοι, εκτός των επτά, οκτώ σίγουρων, να παλεύουν για τις κενές θέσεις.
Ο τελικός δεν δίνει χρήσιμα συμπεράσματα, όσο το παιχνίδι με την Λιθουανία, την Αυστραλία, την Τουρκία ακόμα και την Γαλλία. Την Κυριακή πέσαμε πάνω σε έναν αντίπαλο ο οποίος μας γνώριζε τέλεια, όχι από το σκάουτιγκ των δύο ημερών αλλά από τις μάχες της ευρωλίγκας.
Δηλαδή, ο Γκαρμπαχόσα, ο Ναβάρο, ο Καμπέθας και οι άλλοι, δεν είχαν ανάγκη σκάουτιγκ ριπόρτ για να μάθουν προς τα πού πηγαίνει ο Παπαλουκάς ή τι αρέσει στον Σπανούλη και τον Διαμαντίδη. Από συνήθεια διάβαζαν τις κινήσεις μας και από την στιγμή κατά την οποία το φαβορί ήταν η Ελλάδα, εμείς έπρεπε να κάνουμε το παιχνίδι, πήραν το πάνω χέρι.
Ο απολογισμός δεν είναι θετικός για το μετάλλιο. Δεν ενθουσιάζει, τελικά, για το ότι υπάρχει τρομερό μέλλον αφού διαθέτουμε μία πολύ φρέσκια ομάδα. Σε κρατάει ενθουσιασμένο η επόμενη ημέρα και η πληθώρα παικτών. Για σκεφτείτε λίγο αν θέλει ο Γιαννάκης να κάνει μια δυο αλλαγές στους ψηλούς.
Κανέναν Τσακαλίδη, Γλυνιαδάκη, Μαυροκεφαλίδη, Μπουρούση, Βουγιούκα, που περιμένουν. Στους κοντούς δεν χρειάζονται πολλά, όμως υπάρχουν ο Χαρίσης, ο Παπαμακάριος, ο Βασιλειάδης.
Α, μιας και ακούστηκε ο Βασιλειάδης. Θα γίνει κουβεντούλα για τον περίφημο σουτέρ-σκόρερ στην περιφέρεια. Να ξεκαθαρίσουμε ότι αν βγει ένα γρανάζι από αυτή την μηχανή κανείς δεν ξέρει πως μπορεί να λειτουργήσει. Ο Βασιλειάδης θα πρέπει να αποδείξει ότι αξίζει μία κλήση, ο Πελεκάνος να είναι υγιής όλο τον χρόνο, ο Διαμαντόπουλος να παίξει ξανά μπάσκετ επιπέδου, ο Κόμματος να βγάλει μια χρονιά.
Τότε ναι. Μιλάμε για ότι θέλετε. Μέχρι να αλλάξει κάτι αυτή η 12αδα πρέπει να πάει στην Ισπανία και στο Πεκίνο, διότι τα έχει όλα. Όταν είναι ελεύθεροι, 101 πόντοι έγραψε το ταμπλό κόντρα στις ΗΠΑ.
