Τεροβίτσα δείξε κι άλλη κάρτα… κι άλλη κάρτα…

Σε περίπτωση που δεν το ξέρετε, η ελληνική διαιτησία έκανε πάλι το
θαύμα
της…

“Πάρε μια κίτρινη…”

“Πάρε κι άλλη…”

“Οχι, όχι μην ανησυχείς! Δεν χρειάζεται να βγεις!”

“Πάρε κι άλλη μήπως δεν σου φτάσουν!”

“Ρε’σεις; Στις πόσες κίτρινες βγάζω κόκκινη;”

Ο Σωτήρης παίρνει τηλέφωνο τον φίλο του το Γιάννη στην Θεσσαλονίκη και του λέει:
ΣΩΤΗΡΗΣ: Φίλε Γιάννη έρχομαι εκτάκτως στην Θεσσαλονίκη για δουλειά, θα φτάσω αργά το βράδυ, μπορείς να με φιλοξενήσεις για μία βραδιά;
ΓΙΑΝΝΗΣ: Καλά ρε Σώτο και το συζητάς;
Φτάνοντας ο Σωτήρης κατά της 1:30 το βράδυ στο σπίτι του Γιάννη.
ΓΙΑΝΝΗΣ: Φιλε Σώτο θες να κοιμηθείς με το μωρό στο δωμάτιο ή στο σαλόνι να σου στρώσω κάτω;
ΣΩΤΗΡΗΣ: Ασε μην ανησυχήσω το μωρό θα κοιμηθώ στο σαλόνι.
Το πρωί ο Σωτήρης σηκώθηκε πιο νωρίς από τους άλλους και πήγε στην κουζίνα να φτιάξει ένα καφέ και τι να δει! Μια ψήλη ξανθιά 2μετρη με το στήθος έξω και φορώντας μόνο ένα string!!!!
Τα ψιλοχάνει για λίγο και ρωτάει γεμάτος απορία:
– Συγγνώμη εσύ ποια είσαι;
ΞΑΝΘΙΑ: Εγώ είμαι το μωρό, εσύ ποιος είσαι;
ΣΩΤΗΡΗΣ: Εγώ είμαι ο μαλ…ς που ήρθε χθες…

Πάει μια μέρα ένας σε ένα παπά για να εξομολογηθεί:
– Πάτερ μου αμάρτησα, τότε στον πόλεμο του ’40 έκρυψα έναν άνθρωπο στο υπόγειο μου.
– Τέκνο μου αυτό δεν είναι αμαρτία, βοήθησες έναν συνάνθρωπό σου, του λέει ο παπάς.
Τότε λοιπόν του ξαναλέει:
– Ναι, όμως πάτερ μου του έπαιρνα και 20 χιλιάδες το μήνα.
Το σκέφτεται ο παπάς και του λέει:
– Α! παιδί μου αυτό είναι βέβαια αμαρτία, αλλά μπορώ να στο συγχωρήσω.
Και τότε ο εξομολογούμενος τον ρωτάει δειλά:
– Δηλαδή πάτερ μου, να του πω ότι τελείωσε ο πόλεμος;…

Με την υπογραφή…