Ο Νικολά Μπατούμ στο Contra.gr: “Θέλω να γίνω Κιριλένκο”

Ο Γιώργος Πρίντεζης τον χαρακτήρισε είδωλο, πρότυπο, παίκτη που του αρέσει να βλέπει και να ακολουθεί σε κινήσεις, αν αυτό λέει κάτι. Προσιτός και χαμογελαστός ο σε ένα μήνα 24χρονος Γάλλος γνωρίζει πως έδειξε ένα μικρό μέρος του ταλέντου του και μόνο στον αγώνα με τον Ολυμπιακό.

-Πώς σου φάνηκε ο αγώνας; Και, βέβαια, πως έπαιξες εσύ; Δεν ήταν τόσο καλή εμφάνιση. Μπορούσατε να κερδίσετε; «Ναι, είχαμε την ευκαιρία να το πάρουμε. Παίξαμε πολύ κακά στο πρώτο ημίχρονο και ήμασταν πίσω με 4, αρχίσαμε να ξυπνάμε μετά, αλλά οι αντίπαλοί μας πέτυχαν κάποια σημαντικά καλάθια κι εμείς κουραστήκαμε. Έφυγε από τα χέρι μας. Προσωπικά, εγώ δεν βοήθησα, είχα πρόβλημα στον μηρό, ένα τράβηγμα από τον αγώνα με την Παρί και δεν προπονήθηκα εδώ και τέσσερις μέρες. Ήταν η πρώτη φορά που πάτησα στο παρκέ μετά από 4 μέρες, οπότε, δεν ήμουν σε καλό ρυθμό, δεν έκανα σωστά τα πράγματα. Δεν ήταν το παιχνίδι μου αυτό».

-Είναι κρίμα, περιμέναμε να σε δούμε στο 100%, το περιμέναμε. «Το ξέρω, συγνώμη. Και λυπάμαι γι’ αυτό. Προσπάθησα να είμαι έτοιμος, ξεκουράστηκα, αλλά δεν μπορούσα να πηδήξω κανονικά. Συγνώμη, ήθελα, αλλά δεν γινόταν. Προσπάθησα, πάντως».

-Σου άρεσε ο Ολυμπιακός; «Είναι μια καλή ομάδα, πραγματικά καλή ομάδα. Κι έχουν έναν καλό προπονητή, αυτό έχω να πω».

-Νικ, τι συμβαίνει με το ΝΒΑ, πιστεύεις πως περισσότεροι παίκτες του θα έρθουν τώρα στην Ευρωλίγκα; «Φυσικά. Τώρα, έχει περάσει καιρός και σε κάποιους παίκτες έχει λείψει το παιχνίδι. Οπότε θέλουν να παίξουν στις καλύτερες ομάδες του κόσμου κι αυτή τη στιγμή, η Ευρωλίγκα είναι η καλύτερη λίγκα στον κόσμο. Δεν μπορώ να βρω λόγο, λοιπόν, γιατί να μην έρθει ένας σπουδαίος παίκτης εδώ».

-Τι αισθάνεται ένας ΝΒΑερ αυτή τη στιγμή; «Ειδικά για εμάς τους Γάλλους, το βασικό είναι να γυρίσουμε στη χώρα μας και να δούμε τις οικογένειές μας. Λείπουμε πολύ χρόνο μακριά από τη Γαλλία. Και να βάλουμε το μπάσκετ στο χάρτη. Ξέρετε, τώρα ο κόσμος έχει αρχίσει να βλέπει μπάσκετ στη Γαλλία, κι αυτό είναι σπουδαίο για μας, αφού το ποδόσφαιρο είναι το δημοφιλέστερο. Τώρα, όμως, ο κόσμος αρχίζει να κοιτάζει τους Γάλλους παίκτες που έρχονται από το ΝΒΑ και τους δείχνουμε πως αγαπάμε τη Γαλλία. Δεν θέλουμε να παίξουμε σε ομάδα άλλης χώρας μόνο για τα χρήματα, θέλουμε να προάγουμε το μπάσκετ κι αυτό κάνουμε».

-Εσύ, προσωπικά, από τότε που πήγες στους Πόρτλαντ Μπλέιζερς βελτιώνεις θεαματικά το παιχνίδι σου κάθε χρόνο. «Ναι, προσπαθώ να το βελτιώνω σε κάθε σεζόν. Ό, τι μου λέει ο προπονητής, προσπαθώ να το κάνω όλο και καλύτερα. Αυτός είναι ο τρόπος για να βελτιώνεσαι».

-Κι όμως, εσύ σουτάρεις κάθε χρόνο και καλύτερα, είσαι πιο αφοσιωμένος στο παιχνίδι. Πώς το καταφέρνεις αυτό; «Απλά, ωρίμασα. Είμαι μεγαλύτερος πλέον, δεν είμαι τόσο νέος παίκτης, κι αυτό που προσπαθώ, είναι να γίνω ο καλύτερος παίκτης του γηπέδου. Να είμαι ο καλύτερος στη θέση μου σε όλη την Ευρώπη. Αυτή στιγμή, ο Κιριλένκο τα πηγαίνει περίφημα σε αυτή τη θέση. Κι εγώ προσπαθώ να του μοιάσω».

-Μία απορία: Για να πηδά ένας παίκτης τόσο ψηλά και να τρέχει τόσο γρήγορα, πρέπει να το έχει από τη φύση του ή να του δουλέψει περισσότερο; «Και τα δύο. Εγώ δουλεύω πάνω σε αυτά, προσπαθώ να τα δουλεύω κάθε μέρα. Κι αυτό επειδή αν μπορείς να τρέχεις γρήγορα και να πηδάς ψηλά, μπορείς να γίνεις ο καλύτερος swingman στην Ευρώπη. Κι αυτός είναι ο στόχος μου».

-Στο Twitter πόσταρες τελευταία το παπούτσι σου των Μπλέιζερς. Σου λείπουν; (Βγάζει, τα παπούτσια που κρατά παραμάσχαλα και αποκρίνεται) «Αυτά. Ναι, μου λείπουν λίγο. Από τη στιγμή που παίζω τρία χρόνια γι’ αυτούς, είναι πολύς καιρός που είμαι ένας Μπλέιζερ, γι’ αυτό και έβαλα το παπούτσι για να δείξω πως δεν του ξεχνώ».

– Κι ένα σχόλιο για τη γάτα σου. Φαίνεται πως είναι τεμπέλα, κοιμάται όλη τη ώρα… (Ξαφνιάζεται, ξεσπά σε γέλια και απαντά) «Ώστε, εσύ πραγματικά με ακολουθείς στο Twitter… Ναι, η γάτα μου, τη φροντίζει το κορίτσι μου. Έβαλα μια φωτογραφία το πρωί της Δευτέρας που δεν ξυπνούσε η γάτα, αλλά όπως όλοι πάνω στον πλανήτη δεν τους αρέσει το πρωινό της Δευτέρας έτσι και γι’ αυτήν. Κι εγώ έπρεπε να πάω για προπόνηση, αλλά είπα πως είμαι άρρωστος κι έμεινα σπίτι»…