Η κριτική των “κιτρινόμαυρων”
Η ΑΕΚ ήταν εξαιρετική στο πρώτο ημίχρονο, διαθέτοντας διάθεση, τέμπο και καλή κυκλοφορία της μπάλας. Δεν διεκδίκησε όμως περισσότερα στην επανάληψη και φάνηκε να τη βολεύει ο βαθμός της ισοπαλίας.
Άγγελος Μπασινάς: Το καλύτερο παιχνίδι του με τη φανέλα της ΑΕΚ. Ως δεξί μπακ έβγαλε από το παιχνίδι τον Καραγκούνη, ενώ με την είσοδο του Ρουκάβινα κινήθηκε και ως τρίτο στόπερ. Ολοκλήρωσε το παιχνίδι ως αμυντικό χαφ, ανακόπτοντας αντίπαλες επιθέσεις. Είχε επίσης εξαιρετικά χτυπήματα στα στημένα. Δεν απέφυγε βέβαια τα λάθη, αλλά σε σχέση με προηγούμενα παιχνίδια, ήταν σε προσφορά πολύ ουσιαστικός.
Σωτήρης Κυργιάκος: Ήταν όπως πάντα ανίκητος στον αέρα και επικίνδυνος στις στημένες φάσεις. Είχε μάλιστα δοκάρι σε μία εκ των κεφαλιών που πήρε. Ήταν ένα παιχνίδι που κινήθηκε στα μέτρα του και η απόδοσή του χαρακτηρίστηκε από πάθος και τσαμπουκά.
Ντάνιελ Μαϊστόροβιτς: Ο κορυφαίος σε απόδοση παίκτης της ΑΕΚ. Αλάνθαστος στο παιχνίδι του, μετέφερε σιγουριά και ηρεμία σε όλη την άμυνα. Δυνατός τόσο ψηλά όσο και χαμηλά, είχε μια σωτήρια επέμβαση προς το τέλος του αγώνα.
Χουανφράν: Μακράν το κορυφαίο σε απόδοση ματς του με τα κιτρινόμαυρα. Απέφυγε τα λάθη αμυντικά, ήταν απροσπέλαστος λειτουργώντας αρκετές φορές και ως τρίτος στόπερ. Εξαφάνισε Γκάμπριελ. Επιθετικά δεν πήρε πρωτοβουλίες – ίσως τέτοιες ήταν οι εντολές του.
Ταμαντάνι Ενσαλίβα: Έκανε τα περισσότερα λάθη από τους αμυντικούς χαφ που χρησιμοποίησε ο Μπάγεβιτς. Είχε μεν κάποια κλεψίματα ανακόπτοντας αντίπαλες προσπάθειες, αλλά γενικότερα η ΑΕΚ περίμενε περισσότερα απ’ αυτόν.
Βασίλης Πλιάτσικας: Έβγαλε πάθος και είχε τρεξίματα, αλλά όταν χρησιμοποιήθηκε ως δεξί μπακ για να σταματήσει τον Ρουκάβινα αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα, ενώ αργότερα τραυματίστηκε κιόλας.
Παντελής Καφές: Με την απόδοσή του πλησίασε τα στάνταρ προηγούμενων εμφανίσεών του. Ήταν από τους χαφ της ΑΕΚ που πατούσε καλύτερα στο χορτάρι, με δεδομένο πως προσπάθησε να παίξει δημιουργικά, να προωθήσει την μπάλα. Είχε κάποια λάθη, αλλά ξεχώρισε κυρίως για τις θετικές ενέργειές του.
Νάτσο Σκόκο: Η μεγάλη απογοήτευση. Είχε κάποιες εξάρσεις κι αυτές μόνο στο πρώτο ημίχρονο. Πέραν τούτων, δεν βοήθησε ούτε στη δημιουργία ούτε στην παραγωγή φάσεων. Απέτυχε μάλιστα να εκμεταλλευτεί το γεγονός πως ο Μελίσσης ήταν από νωρίς φορτωμένος με κάρτα και δεν τον πίεσε όσο αναμενόταν.
Ράφικ Τζιμπούρ: Είχε την περισσότερη διάθεση από τους μεσοεπιθετικούς. Πήρε πρωτοβουλίες, έβγαλε πάθος και τσαμπουκά, επιχείρησε να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις στην αντίπαλη περιοχή. Του έλειψε η τελική επιλογή. Προϊόντος του αγώνα, η απόδοση και ο ρυθμός του έπεφταν.
Ίσμαελ Μπλάνκο: Μεγάλος μαχητής ο Αργεντινός, έτρεξε ακατάπαυστα, κυνηγούσε μπάλες ακόμη και εκτός περιοχής. Κορυφαία στιγμή του στο παιχνίδι ένα “χορευτικό” στο Βύντρα στα τέλη του πρώτου ημιχρόνου, το οποίο κατέληξε σε μονοκόμματο σουτ άουτ.
Γκουστάβο Μαντούκα: Μπήκε αντί του Ενσαλίβα για να δώσει πνοή, αλλά δεν προσέφερε αυτά που θα περίμενε ο Μπάγεβιτς.
Νίκος Γεωργέας: Με την είσοδό του στο παιχνίδι έγινε αντιληπτή η παρουσία του. Όσο αγωνίστηκε, σταμάτησε ουκ ολίγες επιθέσεις των “πρασίνων” και από τα πόδια του άρχισαν κάποιες αντεπιθέσεις.
Εντίνιο: Δεν είχε ουσιαστική συμμετοχή. Προσπάθησε να ξεφύγει από τους προσωπικούς αντιπάλους του και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις απειλής, όμως στη σημαντικότερη εξ αυτών αντί να προχωρήσει μόνος προτίμησε την πάσα στον Μπλάνκο που ήταν ακάλυπτος.
