Το ποδοσφαιρικό χωριό και οι μέτοχοι-αμέτοχοι
Δεν θέλω να γράψω τίποτα για την ΑΕΚ που είδα να αγκομαχά επί ενενήντα λεπτά στο -δεν-υπάρχει-στον-ποδοσφαιρικό-χάρτη- Βασλούι.
Δεν μπορώ να φαντασθώ ότι την άλλη Πέμπτη στο Ολυμπιακό Στάδιο, η ΑΕΚ δεν θα αποκλείσει τη Βασλούι. Η ρουμανική ομάδα είναι ποιοτικά ο χειρότερος αντίπαλος που έχει αντιμετωπίσει η ΑΕΚ από την εποχή που έπαιζε με την Χέμλον Χούμενε, την Ντίναμπουργκ, την Κουταΐσι και την Χερφόλγκε. Έστω με 1-0, όπως μας έχει συνηθίσει με τα περσινά ψυχοβγαλτικά σκορ, θα κερδίσει και θα περάσει.
Η πρόκριση όμως δεν λύνει κανένα πρόβλημα, πλην της τσέπης των αμέτοχων μετόχων της ΠΑΕ και της διαχείρισης που γίνεται τους τελευταίους μήνες από την πλευρά του Νίκου Θανόπουλου. Το ότι η ΑΕΚ θα παίξει σε όμιλο του Γιουρόπα Λιγκ είναι καλό για το ταμείο της, με την έννοια ότι θα εισπραχθούν χρήματα (4-5 εκατομμύρια), τα οποία δεν θα αναγκαστούν να βάλουν από την τσέπη τους οι αμέτοχοι μέτοχοι ή δεν θα υποχρεωθούν να φορτώσουν στην καμπούρα της ΑΕΚ άλλο ένα τραπεζικό δάνειο.
Το πρόβλημα υπάρχει κι ας προσπαθεί ο Μπάγεβιτς να ωραιοποιήσει καταστάσεις για τις οποίες άλλες χρονιές θα έβγαζε αφρούς. Η ομάδα, τα είπαμε και σε προηγούμενο κομμάτι, δεν τσουλάει, δεν βλέπεται, δεν σ’ αφήνει να ελπίζεις ότι κάποια στιγμή θα την δεις ελκυστική. Η ομάδα δείχνει να προχωράει με το περιτύλιγμα του δήθεν πολύ καλού κορμού των 5-6-7 παικτών, κι ας ήταν ο ίδιος κορμός πέρσι που η ΑΕΚ κέρδισε τα δυο τρίτα των αγώνων μ’ ένα γκολ διαφορά (δηλαδή, με την ψυχή στο στόμα) , που σε ελάχιστα παιχνίδια έπαιξε πραγματικά καλό ποδόσφαιρο, που έμεινε 16 πόντους πίσω από την κορυφή. Τόσο, ποιοτικός, λοιπόν ήταν ο κορμός που φτιάχτηκε πέρσι και στον οποίο στηρίζονται και φέτος, για να οδηγήσουν ψηλά την ΑΕΚ.
Αρχίζει το πρωτάθλημα, με το «καλημέρα» η ΑΕΚ έχει το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και στη διοίκηση ακόμα τρέχουν να κάνουν μετεγγραφές. Προσέξτε, όχι μετεγγραφή, αλλά μετεγγραφές. Και το ημερολόγιο δείχνει 21 Αυγούστου. Δηλαδή, η αποθέωση της προχειρότητας, της τσαπατσουλιάς, του ερασιτεχνισμού σε μια ομάδα που είχε μήνες ολόκληρους μπροστά της να προετοιμαστεί κατάλληλα.
Από πέρσι το χειμώνα η ΑΕΚ ήταν εκτός τίτλου. Ένα Κύπελλο της έμενε και αυτή η κωμωδία με τα πλέι οφ, τα οποία με τον διαφαινόμενο αποκλεισμό του Παναθηναϊκού, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει γιατί έγιναν (και βεβαίως γιατί θα γίνουν τον επόμενο Μάιο). Μιλάμε για ένα γεμάτο πεντάμηνο – εξάμηνο, διάστημα στο οποίο όφειλε να κλείσει όλες τις τρύπες.
Ήξεραν στην ΑΕΚ από το χειμώνα ότι χρειάζονται δυο ακραία μπακ. Αποτέλεσμα; Ο δεξιός μπακ έκλεισε ανήμερα της Παναγίας και φυσικά δεν έπαιξε στο πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι. Αφήστε, δε, που ο Αραούχο καλώς ή κακώς δεν ήταν η πρώτη, η βασική επιλογή, αλλά τον έκλεισαν άρον-άρον το Δεκαπενταύγουστο, διότι έπρεπε (επιτέλους) να πάρουν δεξί μπακ (όχι δεν τον βγάζω άχρηστο, μακάρι το παλικάρι να βγει λίρα εκατό, απλώς τα γεγονότα παραθέτουμε). Ο Καράμπελας, ναι, έκλεισε έγκαιρα, αλλά θέλω να πιστεύω ότι αν υπήρχε ένα στοιχειωδώς αξιοπρεπές μπάτζετ, πιθανόν ο προπονητής να διάλεγε κάτι πιο ποιοτικό (και πιο ακριβό) από τον ελεύθερο, πρώην αριστερό μπακ του Άρη…
Ήξεραν από το χειμώνα ότι θέλουν ένα επιτελικό χαφ, για να μην πω και δεύτερο δημιουργικό. Αποτέλεσμα; Ο Λεονάρντο έκλεισε στις 6 Αυγούστου. Τρεις μέρες μετά τη δήλωση Θανόπουλου ότι «και τώρα να τον πάρουμε τον Λεονάρντο δεν θα μπορεί να παίζει γιατί είναι πίσω σε φυσική κατάσταση». Ο Μπάγεβιτς βεβαίως είχε άλλη γνώμη και τον έβαλε αμέσως. Ίσως και μέσα στην απόγνωσή του…
Ήξεραν από το χειμώνα την επιθυμία του προπονητή για έναν «άλλου τύπου επιθετικό», ψηλό, βαρύ φορ. Οχτώ χιλιάδες οχτακόσιοι, τέτοιοι επιθετικοί υπάρχουν στις πέντε γωνιές της ηπείρου, ο Μπάγεβιτς δείχνει να είναι κολλημένος με τον Μάντζιο. Και η διοίκηση; Για να μη χαλάσει την παράδοση από πέρσι (31 Αυγούστου, Τζιμπούρ) θα τον κλείσει (τον Μάντζιο ή κάποιον άλλον) την τελευταία μέρα του Αυγούστου. Αυτό δηλαδή που θα έπρεπε να είχε κάνει από τον Ιούνιο.
Ήξεραν από τις 24 Μαΐου όταν τραυματίστηκε σοβαρά στο Αλκαζάρ ο Αλεξόπουλος, ότι θα χρειαστούν ένα στόπερ που θα αποτελεί την πρώτη εναλλακτική λύση σε Κυργιάκο – Μαιστόροβιτς. Και φυσικά, αυτός δεν θα μπορούσε να είναι ο τζούνιορ Μανωλάς. Έπρεπε να φύγει ο Κυργιάκος, για να μας πούνε στο παρά πέντε των μετεγγραφών, ότι δεν πάνε για ένα, αλλά για δυο στόπερ.
Συγνώμη, αλλά αυτό το πράγμα δεν λέγεται προγραμματισμός. Δεν λέγεται σχεδιασμός. Η ιστορία του Θανόπουλου που τρέχει στο Λίβερπουλ να κλείσει τίποτα από τα λιμά του Μπενίτεθ, μου θυμίζει άλλες εποχές όταν η ENIC έστελνε δανεικούς από την Άρσεναλ στην ΑΕΚ τον Ρε και τον Μέντες.
Την ευθύνη την έχει πρωτίστως η διοίκηση και όταν λέω διοίκηση δεν εννοώ τόσο τον πρόεδρο Θανόπουλο, όσο τον αδερφό του Νάσο Θανόπουλο και τον Νίκο Νοτιά. Δεν πληρώνει ο πρόεδρος, αλλά οι μέτοχοι. Αν ο Νοτιάς, ο (μέτοχος) Θανόπουλος, ο Πόλυς, ο Παπάς και ο Αθηνής δεν βάλουν το χέρι στη τσέπη και δεν κάνουν αυτό που έκαναν επί εποχής Νικολαΐδη, τότε μην περιμένετε από τον (πρόεδρο) Θανόπουλο να κάνει κάτι περισσότερο απ’ αυτό κάνει τους τελευταίους μήνες. Διαχείριση. Κόβουμε από εδώ, κόβουμε από εκεί, εισπράττουμε από δω κι από εκεί και προσπαθούμε να τα φέρουμε ίσα βάρκα, ίσα πανιά. Αυτό κάνει ο Θανόπουλος, διότι η ΑΕΚ δεν είναι ιδιοκτησία του, για να κάνει κάτι διαφορετικό.
Εκεί που θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά πράγματα ο πρόεδρος είναι στην υπόθεση Κυργιάκου. Ο τρόπος με τον οποίο το χειρίστηκε. Από που και ως που ήταν υποχρεωμένη η ΑΕΚ να συμφωνήσει αμέσως, επειδή ήταν πρόκληση και η μεγάλη ευκαιρία του Sotis η Λίβερπουλ; Ποτέ δεν κατάλαβα, πως είναι δυνατόν, η Λίβερπουλ και η οποιαδήποτε Λίβερπουλ να προσεγγίζει έναν ποδοσφαιριστή, χωρίς προηγουμένως να έχει την συγκατάθεση της ομάδας στην οποία αγωνίζεται (εκτός και αν η Λίβερπουλ ρώτησε την ΑΕΚ, κι από τη διοίκηση μας πουλάνε παραμύθια). Ο Θανόπουλος έβγαλε προς τα έξω ότι ο Κυργιάκος λειτούργησε ουσιαστικά «εκβιαστικά». Μέχρι και τις επιταγές (της ΑΕΚ), λέγεται, που είχε στα χέρια του χρησιμοποίησε.
Τι μπορούσε να κάνει η ΑΕΚ; Να πει του Κυργιάκου, ότι μέχρι να βρεθεί αντικαταστάτης σου, δεν φεύγεις. Να τον βάλει να παίξει τουλάχιστον στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό με την ελπίδα ότι δεν θα επαναλάβει τα καραγκιοζιλίκια που έκανε στον τελικό Κυπέλλου. Και τα οποία, καραγκιοζιλίκια, εκεί προς το τέλος, όταν ο Σκόκο πετύχαινε με μοναδικό τρόπο το 3-2, αποσυντόνισαν την ίδια την ΑΕΚ. Τους παίκτες που έπαιζαν μέσα και έβλεπαν το αλάνι να πλακώνεται απ’ έξω με τους Ολυμπιακούς.
Στην υπόθεση Κυργιάκου αυτό που «σκοτώνει» είναι το τάιμινγκ. Αν τούτη η αποχώρηση γινόταν έστω ένα μήνα νωρίτερα, θα μιλούσαμε για κορυφαία εμπορική πράξη, εκατό τοις εκατό συμφέρουσα για την ΑΕΚ. Εάν και εφόσον, η ΑΕΚ μας λέει την αλήθεια, δεν μας πουλάει φούμαρα και όντως εισπράττει 3 εκατομμύρια και όχι 1 οχτακόσια που γράφουν οι Άγγλοι.
Τώρα τρέχουν να βρουν τον αντικαταστάτη του, με ορατό κίνδυνο να κάνουν καμιά πατάτα. Διότι όταν λειτουργείς κάτω από πίεση και τρέχεις να προλάβεις τον χρόνο, οι πιθανότητες είναι αυξημένες να μην κάνεις τη σωστή επιλογή, αλλά να πάρεις αυτό που θα σου φορτώσουν οι ατζέντηδες.
Όσο για τον Κυργιάκο, θα πω την άποψη μου κι ας πάω κόντρα με το ρεύμα. Κι ας τσακωθώ με ένα εκατομμύριο ΑΕΚτζίδες. Έχουμε και λέμε:
*Δεν έχω ξαναδεί, όσα χρόνια ασχολούμαι με το ρεπορτάζ της ΑΕΚ (από τα 80s) να εκδηλώνεται τέτοια προσωπολατρία χωρίς ουσιαστικό λόγο.
*Δεν μπορώ να πιστέψω ότι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του ποδοσφαιριστή Κυργιάκου, δικαιολογούν την προσωπολατρία σ’ αυτό το βαθμό.
*Τον Κυργιάκο τον γούσταρε όλος ο κόσμος γι’ αυτό που λάνσαρε. Μπόι. Αντριλίκι. Τσαμπουκαλεμένο ύφος. Αλανιάρικο. Παθιασμένο παίξιμο. Τον γούσταρε επίσης ο κόσμος της ΑΕΚ, επειδή τον μισεί ο κόσμος του Ολυμπιακού. Από τότε που έπαιξαν στη Λεωφόρο, αποβλήθηκε ο Τζιοβάνι και ο Αλέφαντος ακόμα περιμένει στο ακουστικό του να τον καλέσει ο Δούρος. Ήταν το μοναδικό πρωτάθλημα που έχασε ο Ολυμπιακός στα χρόνια της ρουτίνας και παρακμής του ελληνικού πρωταθλήματος.
*Θεωρούσα από πέρσι σκανδαλώδες το πενταετές κλειστό που πρόσφερε ο Ντέμης στον Κυργιάκο. Πενταετές σε 29χρονο καμιά ομάδα δεν δίνει στην Ευρώπη, εκτός κι αν πρόκειται για τον Μπεκενμπάουερ.
*Θεωρούσα σκανδαλώδες από πέρσι να στοιχίζει της ΑΕΚ ενάμισι εκατομμύριο τον χρόνο ένας ποδοσφαιριστής ο οποίος το μόνο που ξέρει να κάνει καλά είναι να κόβει την μπάλα.
*Έτσι πολύ απλοϊκά να ρωτήσω. Μπορεί να «διαβάσει» από πίσω το παιχνίδι της ομάδας ο Κυργιάκος; Νομίζω, πως όχι. Μπορεί να οργανώσει με επιτυχία μια άμυνα ο Κυργιάκος; Νομίζω, πως όχι, διότι παίζει περισσότερο με τη δύναμη, παρά με το μυαλό. Μπορεί να κατεβάσει με επιτυχία την μπάλα ο Κυργιάκος; Σίγουρα, όχι διότι δεν τον ευνοεί η τεχνική του. Μπορεί να αντιμετωπίσει με επιτυχία έναν ανακατωσούρα επιθετικό, στιλ Σαλπιγγίδη ή παλαιότερα τον Ντέμη; Νομίζω, πως όχι.
*Για έναν ποδοσφαιριστή, με τόσες πολλές ατέλειες η ΑΕΚ πλήρωνε ενάμισι εκατομμύριο τον χρόνο. Και τουλάχιστον δεν τον είχε δίπλα σ’ έναν άλλου τύπου στόπερ, πιο κοντό, πιο ευέλικτο και πιο γρήγορο, αλλά δίπλα στον ακόμα πιο αργό Μαϊστόροβιτς. Ό,τι πιο αταίριαστο δίδυμο, στην ΑΕΚ πήγαν και το φόρτωσαν και περίμεναν από πέρσι προκοπή να δουν (επί τη ευκαιρία, γκολ από κεφαλιά που έφαγε η ΑΕΚ στο Βασλούι, έτρωγε και πέρσι, παρόντος του Κυργιάκου…)
*Όχι, δεν βγάζω άχρηστο, ούτε απαξιώνω τον Κυργιάκο. Έχει τα χαρακτηριστικά του ηγέτη, χάρη στο δυναμισμό του περισσότερο, και λιγότερο για την ποιότητα του. Όσο για το εύλογο ερώτημα, «μα καλά ολόκληρη Λίβερπουλ πήρε τον Κυργιάκο κι εσύ μας λες ότι δεν έκανε για την ΑΕΚ» θα πω ότι έχουν παίξει χειρότεροι (ποιοτικά) αμυντικοί στη Λίβερπουλ (που είναι και η ομάδα μου στην Αγγλία) όλα αυτά τα χρόνια. Και αν αυτό μπορεί να εκληφθεί και ως χιούμορ, το αγγλικό στιλ ποδοσφαίρου, με τα λίγα σφυρίγματα, το πολύ ξύλο, ευνοεί το δυναμικό στιλ παιχνιδιού του Κυργιάκου.
ΥΓ: Θα μας λείψει ο …triunfo και δεν μάθαμε και ποιος είναι. Θα μας λείψει όχι επειδή μας έκραζε, αλλά επειδή μαθαίναμε από πρώτο χέρι τις σκέψεις του προπονητή…
ΥΓ 2: Περιμένουμε με αγωνία και ανυπομονησία από τη διοίκηση, να ενημερώσει τον κόσμο γιατί λάκισε ο κ.Κρις Αναστασίου και δεν προχώρησε η δουλειά με τον “όμιλο επενδυτών”…
