Κι ο Φερέιρα το… βιολί του
Συνοψίζω τις επιλογές του Ζεσουάλδο Φερέιρα για έναν πιο ανασταλτικό Παναθηναϊκό στο Φάληρο, που συζητήθηκαν στη διάρκεια της εβδομάδας προ ντέρμπι, αλλά απορρίφθηκαν μετ' επαίνων από τον Πορτογάλο: α) Βύντρα αντί Μαρίνου, β) Καντέ αντί Σπυρόπουλου, γ) Βιτόλο αντί Κλέιτον και, δ) Καραγκούνης αντί Κλέιτον.
Αντ’ αυτών, ο Φερέιρα παρέταξε και πάλι την ενδεκάδα των τεσσάρων τελευταίων αγώνων, αυτή που πήρε έξι βαθμούς στα δύο συνεχόμενα ντέρμπι με ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, αυτή που εν τέλει του έδωσε έναν ακόμη κόντρα στον Ολυμπιακό, κρατώντας τον “αιώνιο” σε απόσταση δύο βαθμών. Συνολικός απολογισμός για το συγκεκριμένο σχήμα 10 βαθμοί σε σύνολο 12 και 11 γκολ έναντι 4.
Ρίσκαρε; Ίσως. Του βγήκε; Εκ του αποτελέσματος, ναι. Αν ο Ολυμπιακός είχε αξιοποιήσει τις ευκαιρίες του, ίσως να ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Ναι, αλλά αν ο Παναθηναϊκός είχε διευρύνει το προβάδισμά του, τότε επίσης θα μιλάγαμε για διαφορετικό ματς. Και εν πάση περιπτώσει, με τα “αν” δεν παίζεται το ποδόσφαιρο.
Σε όσους κουβέντιασαν μαζί του το ενδεχόμενο αναπροσαρμογής του αγωνιστικού πλάνου, έδινε την ίδια απάντηση: “με την Μπαρτσελόνα στο Καμπ Νου παίζουμε ή με τη Ρεάλ στο Μπερναμπέου;”…
Και επέδειξε συνέπεια λόγων και πράξεων. Και απέδειξε ότι είναι διαμορφωτής νοοτροπίας και όχι διαχειριστής χαρακτήρα. Δεν μπορεί να ζητά από τους παίκτες του “επίθεση, επίθεση και επίθεση” και στο πρώτο κρας τεστ να τους δείχνει με τις επιλογές του “άμυνα, άμυνα και άμυνα”.
Σίγουρα θα μπορούσε να διαχειριστεί με μικρότερο ρίσκο την κατάσταση, έχοντας ένα συμβόλαιο που εκπνέει στο τέλος της περιόδου. Θεώρησε ότι έτσι θα λειτουργούσε περισσότερο για το παρόν και λιγότερο για το μέλλον. Προτίμησε το δεύτερο, στέλνοντας μια και καλή το μήνυμα σε όλους. Ακόμη και στη διοίκηση, παρούσα ή μελλοντική, για το πως αντιλαμβάνεται τη δουλειά του στον Παναθηναϊκό και το πως θα πρέπει να την αντιμετωπίσουν κι εκείνοι.
Μία απορία
Εντάξει, ο Κουίνσι δεν βοηθάει ανασταλτικά και είναι σαφές ότι αυτό συμβαίνει με την ανοχή του Πορτογάλου, που τον θέλει ξεκούραστο για να κάνει ακριβώς αυτό που έκανε και χθες, τόσο στη φάση του γκολ, όσο και σε 1-2 ακόμη ευκαιρίες που ο ίδιος δημιούργησε από το μηδέν.
Είναι όμως αυτός ο μοναδικός λόγος που οδηγεί τον αντίπαλο να γέρνει για πολλοστή φορά από τα δεξιά ή μήπως υπάρχει και κάτι στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού;
Αν ρωτούσες δέκα φίλους του Παναθηναϊκού ποιο ήταν το miss match στην Τούμπα θα σου έλεγαν το δίδυμο Βιεϊρίνια – Μαρίνος. Η αντίστοιχη ερώτηση με την ΑΕΚ, θα έδινε την απάντηση Λεονάρντο – Μαρίνος. Και βέβαια χθες, χωρίς συζήτηση το Μιραλάς – Μαρίνος.
Ο Πορτογάλος στην Τούμπα πήρε μετρημένες πέντε φορές τη μπάλα, ο Βραζιλιάνος στο ΟΑΚΑ τη μία και μοναδική την έκανε γκολ, ενώ και ο Ολυμπιακός όταν “ξύπνησε”, από κει πέτυχε γκολ και έβγαλε δύο καλές ευκαιρίες.
Δεν υποτιμώ τον Μαρίνο, άλλωστε έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου, παίρνοντας παιχνίδια στα πόδια του. Η επισήμανση έχει να κάνει και με την ποιότητα του αντιπάλου, αλλά και το γεγονός ότι ο Δωδεκανήσιος διακρίθηκε μέχρι σήμερα περισσότερο επιθετικά και λιγότερο αμυντικά.
