Περί αγωνιστικού σχεδιασμού της ΑΕΚ ο λόγος…

Όσο κι αν έχουν αρχίσει μερικούς να τους ζώνουν τα φίδια, ενόψει και του …ντέρμπι κορυφής την Τετάρτη στο Παγκρήτιο, η λογική λέει ότι τα αποτελέσματα μέχρι τη λήξη της σεζόν θα είναι τέτοια που δεν θα θέσουν σε κίνδυνο την υπόθεση της ανόδου. Όχι δεν είναι θέμα εσφαλμένης νοοτροπίας, όπως και πέρσι, που όλοι τέτοια εποχή (αλλά και αργότερα) το είχαν αδιανόητο να υποβιβαστεί η ομάδα της ΑΕΚ. Δεν τίθεται ζήτημα αμφιβολιών για τη φετινή προσπάθεια, διότι ακόμα και παρά τις στρεβλότητες που υπάρχουν στο ρόστερ, η υπεροχή είναι δεδομένη. Εκείνο που χτυπά άσχημα, για το γόητρο πιο πολύ, είναι να έχεις αναγάγει σε κεντρικό σύνθημα το “ερχόμαστε” και να μην μπορείς να νικήσεις το Περιστέρι και την Βάρη. Να ζορίζεσαι απίστευτα για να κερδίσεις στο τέλος τον Ηλυσιακό με τον Τσεβά.

Ασχέτως αν δεν είναι όλα τα μεγέθη ίδια, να θυμίσω απλώς ότι και η Ρέιντζερς έκανε πέρσι στην τέταρτη σκωτσέζικη κατηγορία τις γκέλες της. Δεν κέρδισε 11 (8 ισοπαλίες – 3 ήττες) από τα 36 παιχνίδια. Φέτος βέβαια στην τρίτη κατηγορία μετράει ήδη 15 στα 15, αλλά μιλάμε για μια ομάδα με 40-45.000 κόσμο στο γήπεδο βρέξει χιονίσει. Η Γιουβέντους το 2007 άνετα επανήλθε, ωστόσο και η “μεγάλη κυρία” είχε τις αποτυχίες της στη Serie B. Δεν κέρδισε 14 (10 ισοπαλίες – 4 ήττες) από τα 42 παιχνίδια. Είχε όμως και αντιπάλους ομάδες με μεγάλη ή μικρή ιστορία όπως η Νάπολι, η Μπολόνια, η Τζένοα, η Βερόνα, η Λέτσε, η Μπάρι κλπ. Είχε και κάτι άλλο σημαντικό όμως η Γιούβε. Πορευόταν με Μπουφόν, Ντελ Πιέρο, Τρεζεγκέ, Νέτβεντ, Ζανέτι, Καμορανέζι κι εκείνο το σούπερ ταλέντο τότε τον Μαρκίζιο.

Αντιθέτως στην ΑΕΚ γνωρίζεις μ’ αυτό που βλέπεις ότι δεν έχεις και πολλά πράγματα να περιμένεις, σχεδόν από τους μισούς παίκτες της ομάδας στην Β’ Εθνική. Καλά για Σούπερ Λίγκα δεν το συζητάμε καν. Βλέπεις τι σου βγάζει ο Πόποβιτς και ο Ρόβας, βλέπεις τις αδυναμίες του Σταθάκη, βλέπεις την ηλικία του Γεωργέα και του Τσιρίλο, βλέπεις το ταβάνι του Μπρέσεβιτς, τις μεταπτώσεις του Ντακόλ. Και το πιο ανησυχητικό. Προσπαθείς να καταλάβεις γιατί ο θεωρητικά πιο ποιοτικός (Έλληνας) παίκτης της ομάδας, ο “Σουπερλιγκάτος” Ανάκογλου, δεν έχει πάρει σε κανένα παιχνίδι την ομάδα στις πλάτες του, δεν έκανε τη διαφορά σε κανένα ματς.

Ταπεινή μου άποψη είναι πως η συζήτηση για φέτος εκεί πρέπει να περιστραφεί και όχι τόσο στο αν θα κλείσει η σεζόν με 5-6 ισοπαλίες στα 28 παιχνίδια. Το ζητούμενο είναι ο σχεδιασμός, τι προσδοκά η ΑΕΚ απ’ αυτό που στήθηκε το καλοκαίρι και βεβαίως τι είδους δουλειά γίνεται στα Σπάτα και αν αυτή μετουσιώνεται σε έργα και πράξεις στα παιχνίδια. Ουδείς διεκδικεί το αλάθητο, ούτε ο Μπάγεβιτς που έφερε τον Μπρέσεβιτς και ενέκρινε ή απέρριψε άλλους παίκτες. Και πολύ περισσότερο ο Δέλλας ως προπονητής. Άλλοθι του πρωτάρη και άπειρου προπονητή δεν υπάρχει – όλοι από κάπου ξεκινούν και δίνουν δείγματα γραφής. Ίσα ίσα που ο “Τραι” ανέλαβε την αποστολή να δημιουργήσει κάτι καινούριο και ισχυρό από τα πολύ χαμηλά. Δεν του ζητήθηκε με το καλημέρα να κολυμπήσει στα βαθιά νερά του πρωταθλητισμού της Σούπερ Λίγκας. Ασφαλώς και δεν συμμερίζομαι τις κραυγές αρκετών (αν κρίνω από τοποθετήσεις στο διαδίκτυο) ότι δεν κάνει για προπονητής και ότι η ΑΕΚ χρειάζεται κανονικό προπονητή και όχι μαθητευόμενο. Το δείγμα 10 επίσημων αγώνων είναι μικρό για να βγάλεις άχρηστο έναν νέο κόουτς. Είπαμε δεν υπάρχει παρθενογέννηση, όλοι από κάπου ξεκίνησαν.

Άπαντες κρίνονται, συνεπώς και ο Δέλλας. Το ταμείο όμως θα γίνει στο τέλος της σεζόν. Έχοντας ολοκληρωμένη άποψη για την εικόνα της ομάδας. Το ποδόσφαιρο που έπαιξε. Την τακτική που παρουσίασε. Την πρόοδο που έκαναν οι νεότεροι σε ηλικία ποδοσφαιριστές. Να το θέσω πολύ απλά. Αν για παράδειγμα μείνει στάσιμος ο Γροντής, θα πρέπει να εξετάσουμε πιθανή ευθύνη και του προπονητή.

Διότι μια ΑΕΚ η οποία απλώς θα ανέβει την κατηγορία, με τον Μπρέσεβιτς και τον Ντακόλ να έχουν σημειώσει από 15 γκολ, αλλά από την άλλη να έχεις αμφιβολίες αν μπορείς να βασιστείς σε Γροντή, Πεταυράκη, Αργυρίου και λοιπούς πιτσιρικάδες, επειδή δεν θα έχουν πετύχει βήματα προόδου, είναι μια ΑΕΚ που θα σ’ αφήνει αδιάφορο. Το στοίχημα εκεί παίζεται και όχι αν θα δούμε πιο ελαφρύ τον βαρύ και ασήκωτο Πόποβιτς, πάνω στον οποίο δεν στηρίζεται το μέλλον της ΑΕΚ.

Και μιας και γίνεται λόγος για τον σχεδιασμό του καλοκαιριού το δίκαιο και σωστό είναι να τεθεί και μια άλλη σημαντική παράμετρος. Στην γάμα εθνική επρόκειτο να παίξει η ΑΕΚ. Και δεν θα ήταν το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου να δελεάσεις καλύτερους ποιοτικά παίκτες (απ’ αυτούς που πήρες) για να παίξουν σε ηλικία 22-26 ετών στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Βεβαίως πολλά πράγματα τα καθορίζει το χρήμα, αλλά εδώ που τα λέμε, είναι και λίγο παράλογο να δίνεις χρυσά συμβόλαια στην ερασιτεχνική κατηγορία…