Η αδικία της Χρυσής Μπάλας
Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα (κι αυτή, η πιο κλισέ αρχή στην ιστορία της δημοσιογραφίας...). Οι ατομικές διακρίσεις έχουν μικρότερη σημασία από τις ομαδικές και θα έπρεπε να προκύπτουν μέσα από αυτές. Τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ.
Ένα ποδοσφαιρικό ατομικό βραβείο οφείλει να δίνεται στο σπάνιο ταλέντο που τίθεται στην υπηρεσία της ομάδας του και την βοηθάει να φτάσει σε τίτλους. Και όχι στο σπάνιο ταλέντο που πέτυχε…διακόσιες χιλιάδες γκολ μέσα στη σεζόν αλλά η ομάδα του έκανε μια τρύπα στο νερό! Ειδάλλως στρεβλώνεται το ίδιο το νόημα του αθλήματος. Δεν μιλάμε για μποξ ή για τένις. Μιλάμε για μπάλα.
Προφανώς ο Λιονέλ Μέσι και ο Κριστιάνο Ρονάλντο είναι καλύτεροι παίκτες από τον –εξαιρετικό αλλά ένα σκαλί πιο κάτω – Φρανκ Ριμπερί. Αν θέλετε να το πάμε και παρακάτω, κατά τη γνώμη μου, ο Λιονέλ Μέσι είναι καλύτερος του Κριστιάνο. Και όσο έχει την υγειά του και παίζει μπάλα (όχι όπως φέτος δυστυχώς) θα παραμένει ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στον κόσμο και ένας εκ των κορυφαίων όλων των εποχών. Και δηλαδή; Θα του δίνουμε τη Χρυσή Μπάλα μέχρι να αποσυρθεί;
Σύμφωνα με όσους ψηφίζουν, προφανώς ναι. Στην τετραετία που ο θαυματουργός Αργεντίνος είχε κλειδώσει σπίτι του το έπαθλο, η Μπαρτσελόνα κατέκτησε τα πάντα. Υπήρξαν όμως και χρονιές που δεν πήρε τίποτα ή σχεδόν τίποτα. Κι όμως ο Μέσι βραβεύτηκε με τη Χρυσή Μπάλα ακόμη και τη σεζόν που η Μπάρτσα σήκωσε απλώς το κύπελλο Ισπανίας!
Το ίδιο φαίνεται ότι θα συμβεί φέτος και με τον Κριστιάνο. Η Ρεάλ δεν κέρδισε πέρυσι ούτε το πρωτάθλημα, ούτε το Τσάμπιονς Λιγκ, ούτε καν το κύπελλο (το έχασε μέσα στο «Μπερναμπέου» από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Το μόνο ομαδικό επίτευγμα στο οποίο συμμετείχε ο Ρονάλντο μέσα στο 2013 ήταν η πρόκριση της Πορτογαλίας στο Μουντιάλ της Βραζιλίας. Μια πρόκριση, που για να λέμε και του στραβού το δίκιο, του πιστώνεται σε τεράστιο βαθμό. Αρκεί αυτό όμως για να επισκιαστούν όσα απίθανα έκαναν η Μπάγερν και ο Φρανκ Ριμπερί; Οι πληροφορίες λένε ότι αρκεί.
Παρεμπιπτόντως, ακόμη κι αν η Χρυσή Μπάλα πάει όντως στον Πορτογάλο, η φετινή αδικία θα ωχριά μπροστά σε εκείνη του 2010 όταν ο Γουέσλι Σνάιντερ σήκωσε τα πάντα με την Ίντερ και οδήγησε την Εθνική Ολλανδίας στον τελικό του Μουντιάλ, αλλά έμεινε εκτός τελικής …τριάδας!
Το μάρκετινγκ, οι χορηγοί, τα χρήματα έχουν αλλάξει δραστικά την παγκόσμια εικόνα του ποδοσφαίρου. Η Χρυσή Μπάλα αποδεικνύεται πρώτης τάξεως πολιορκητικός κριός για να αλλάξουν και την ουσία του. Όταν βραβεύεται το «εγώ», πάνω από το «εμείς», ας το γυρίσουμε καλύτερα σε 5Χ5 να ξεμπερδεύουμε…
