Μία καριέρα σαν παραμύθι
1991 όταν ο Michael Schumacher βρέθηκε για πρώτη φορά σε θέση μάχης, εντός του κόκπιτ ενός μονοθεσίου της φόρμουλα 1. Στο ντεμπούτο του, έκανε τον 7ο καλύτερο χρόνο στα δοκιμαστικά του Βελγικού γκραν πρι, με την ανίσχυρη
Jordan. Δύο βδομάδες αργότερα, ο άνθρωπος που φτιάχνει πρωταθλητές, ο
Flavio Briatore, τον είχε ήδη στρατολογήσει στη
Benetton. Την επόμενη χρονιά, ο Γερμανός οδηγός έφυγε από το Spa νικητής…
Ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι τίτλοι, το 1994 και το 1995. Ο Schumi είχε φτάσει, γευτεί, χορτάσει την κορυφή και ο ουρανός έμοιαζε το όριο… Αλλά αυτό δεν του αρκούσε. Χρειαζόταν μία καινούρια πρόκληση και τη βρήκε. Τόλμησε κάτι που άλλοι δεν θα έμπαιναν στον κόπο να επιχειρήσουν: να προσπαθήσει να αναβιώσει τον θρύλο που άκουγε στο όνομα Ferrari.
Σε μία εποχή που η Ιταλική ομάδα ήταν φάντασμα του εαυτού της, ο Schumacher πήγε στην Scuderia μαζί με τα άλλα μέλη της μετέπειτα χαρακτηριζόμενης ως dream team, Jean Todt, Ross Brawn, Paolo Martinelli κ.α. Και όλοι μαζί, δούλεψαν, πείσμωσαν από τις τέσσερις σεζόν χωρίς να φτάσουν στον απώτερο στόχο τους αλλά όταν το έκαναν, ξεκίνησαν ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της φόρμουλα 1. Και τι κεφάλαιο! Στους κατασκευαστές, η κόκκινη κυριαρχία ξεκίνησε το 1999, τη σεζόν που ο Γερμανός έσπασε το πόδι του στο γκραν πρι του Silverstone. Ο Eddie Irvine απέτυχε να γίνει ο πρώτος πρωταθλητής της Ferrari μετά από είκοσι χρόνια αλλά το 2000 ο Schumi δεν έκανε το ίδιο λάθος.
Επί τρία χρόνια, Ferrari και Schumacher σάρωναν τα πάντα στο πέρασμα τους. Το 2003, αποτέλεσε απλά ένα καμπανάκι. Οι αντίπαλοι τους δυνάμωσαν, προσπάθησαν να τους εκθρονίσουν αλλά μάταια. Το 2004 ήταν ένας ακόμα περίπατος αλλά την επόμενη χρονιά, ήρθε η πτώση.
Η Ferrari έχασε από τη Renault, ο Schumacher ηττήθηκε από τον Fernando Alonso που έγινε ο νεότερος πρωταθλητής στην ιστορία της φόρμουλα 1. Αλλά δεν το έβαλαν κάτω. Δούλεψαν σκληρά για να παρουσιαστούν πάνοπλοι φέτος. Για να διεκδικήσουν και τους δύο τίτλους. Για να είναι αυτή η χρονιά, η τελευταία του Schumacher στην φόρμουλα 1, άλλη μία που θα ολοκληρωθεί με σαμπάνιες, πανηγυρισμούς και δύο τίτλους στο τσεπάκι. Αλλά ακόμα κι αν αυτό δεν συμβεί, ο Schumi θα είναι πάντα στο μυαλό μας ως ο απόλυτος πρωταθλητής…
Είτε τον λατρεύεις, είτε λατρεύεις να τον μισείς, δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς στο μεγαλείο του…
