Αλλο ομάδα με τσαμπουκά κι άλλο ομάδα με νεύρα

Από αυτό που είδα εγώ στο Περιστέρι θεωρώ ότι έχει γίνει ένα μικρό μπέρδεμα. Νομίζω ότι άλλο είναι ομάδα με τσαμπουκά κι άλλο ομάδα με νεύρα. Κόντρα στον Ατρόμητο θεωρώ ότι είδα μια νευριασμένη ομάδα, όσο κι αν ο κ.Φερέρ πιστεύει ότι ήταν “διασκεδαστική”.

Πραγματικά με τη φετινή ΑΕΚ δεν μπορώ να βγάλω συμπέρασμα για το τι μπορούμε να δούμε στο μέλλον. Ηταν μια ΑΕΚ που έφυγε από την συγκεκριμένη έδρα για τέταρτη χρονιά χωρίς να κερδίσει, αν και οφείλω να ομολογήσω ότι περισσότερο κινδύνευσε ο Μιχαηλίδης παρά ο Σορεντίνο.

Υπάρχουν κάποιοι πάντως που θεωρώ ότι πρέπει κάνουν την αυτοκριτική τους και να προσδιορίσουν ξανά τη θέση τους στην ομάδα και σίγουρα όλα θα βελτιωθούν. Ενας είναι ο Νίκος Λυμπερόπουλος, ο οποίος χάνοντας το “στήριγμά” του εντός κι εκτός αγωνιστικών χώρων, που δεν είναι άλλος από τον Κώστα Κατσουράνη, ακόμα ψάχνει να βρει νέους τρόπους για να ξανακάνει το παιχνίδι του αυτό που ήταν πριν. Επίσης, ο Λαγός πρέπει να καταλάβει ότι το 19 είναι μόνο το νούμερο στην πλάτη του και όχι τα κιλά που ζυγίζει η φανέλα του. Είναι αγχωμένος και πρέπει να το ξεπεράσει. Τέλος, πολλά περισσότερα μπορεί να δώσει κι ο Βλάνταν Ιβιτς και το’χει δείξει μεμονωμένα κι όχι σε διάρκεια.

Αναφέρομαι συγκεκριμένα σε αυτούς τους τρεις γιατί πιστεύω πραγματικά ότι αν βρουν τη φόρμα τους, μπορούν να δώσουν άλλη διάσταση στην ΑΕΚ.

Τέλος, θα’θελα να αποδώσω “τιμές” στον εργάτη που έγινε αρχιτέκτονας, Νίκο Γεωργέα, στον ακούραστο Εμερσον και στον μαχητή Ντελίμπασιτς.

Υπάρχουν περιθώρια για να βελτιώσει η ΑΕΚ την βαθμολογική της κατάσταση, αλλά ολοένα δυσχεραίνουν.