Το… πινγκ-πονγκ με την καραμέλα της φυσικής κατάστασης
Κάθε ματς είναι διαφορετικό και διαφορετική η προσέγγιση του αντιπάλου. Ο Γ.Ξενάκης γράφει για τις φτηνές δικαιολογίες μετά την ήττα της Κυριακής και την άριστη δουλειά του Χιμένεθ στο ψυχολογικό κομμάτι.
Από τον προπονητή της ομάδας. Από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα για την κόκκινη κάρτα στον Νταντόμο και την προσπάθεια ορισμένων να μας πείσουν ότι κακώς αποβλήθηκε. Για την βλακώδη αντίδραση του (ορισμός της αποβολής) δεν άκουσα πολλά. Λες και δεν έχουμε ξαναδεί στη ζωή μας να αποβάλλεται Ουρουγουανός μπακ για ανάλογη χαζομάρα.
Εμπιστεύομαι τον Χιμένεθ και τη δουλειά που κάνει (και θα συνεχίσει να κάνει) και πιστεύω πως η ΑΕΚ είναι σε (πολύ) καλά χέρια. Ο ίδιος έχει δηλώσει κατ’ επανάληψη ότι θα είναι σε θέση να παρουσιάσει “μια άλλη ΑΕΚ” τον Δεκέμβριο. Συνεπώς μια πρώτη (και ασφαλώς όχι οριστική) αποτίμηση του έργου του Ισπανού θα μπορεί να γίνει εκεί λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, λίγο πριν τη λήξη του πρώτου γύρου.
Και δεν θα κριθεί ο Ισπανός από τις επιλογές του στη Ν.Σμύρνη, έστω κι αν ουκ ολίγοι “προπονητές της εξέδρας” (και δεν εξαιρώ την αφεντιά μου), κρίνοντας εκ του ασφαλούς (δηλαδή εκ του αποτελέσματος και της απαράδεκτης εικόνας της ομάδας) θα κάναμε διαφορετικά κάποια πράγματα.
Το είχα γράψει και προσφάτως ότι το 4-3-3 που …ανακαλύψαμε στο Χαριλάου, δεν είναι πανάκεια, δεν θα λύσει τα (άλυτα) προβλήματα, δεν θα οδηγεί την ΑΕΚ από “τεσσάρα” σε “τεσσάρα”. Κάθε ματς είναι διαφορετικό και διαφορετική η προσέγγιση του αντιπάλου.
Χωρίς τον Σκόκο, τον πιο χαρισματικό παίκτη στην ανάπτυξη, θα πρέπει να σκαρφιστείς περισσότερα πράγματα από μια τριάδα μη δημιουργικών παικτών (Ντιόπ, Μάκος, Καφές), για να μην αφήσεις τον Τζιμπούρ να βολοδέρνει ανάμεσα σε δυο και τρεις αμυντικούς και να μην έχει την παραμικρή βοήθεια από Λεονάρντο και Λαγό. Αυτά είναι δουλειά του Χιμένεθ να ψάξει και να τα βρει. Και αν δεν υπάρχουν στην ΑΕΚ, που όλοι βλέπουμε ότι δεν υπάρχουν, να τα απαιτήσει, άλλωστε σε δυο μήνες έρχεται η χειμερινή μετεγγραφική περίοδος. Οι όποιες διορθωτικές κινήσεις, με προσθήκες ποιοτικών παικτών, θα πρέπει να γίνουν σταδιακά, αρχής γενομένης από τον Γενάρη και όχι μια κι έξω το ερχόμενο καλοκαίρι. Τώρα θα μου πείτε πως αυτό το πράγμα προϋποθέτει και κάποιο κόστος και τα αφεντικά της ΠΑΕ (δηλαδή ο Παπάς και ο Νοτιάς) έχουν κλείσει προ πολλού την κάνουλα. Αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα, που θα μας απασχολήσει (ξανά) προσεχώς.
Προς το παρόν, στέκομαι στις δηλώσεις του Χιμένεθ μετά το ματς. Με μια κουβέντα, δεν μ’ άρεσαν. Φτηνές δικαιολογίες. Όπως ήταν, κατά καιρούς, άτοπες, άστοχες, ακόμα και απαράδεκτες κάποιες από τις δημόσιες τοποθετήσεις του Μπάγεβιτς, έτσι και η καραμέλα του Χιμένεθ περί κούρασης θα πρέπει κάποια στιγμή να λιώσει. Δεκάδες είναι οι ομάδες σε όλη την Ευρώπη, που έχουν (και) ευρωπαϊκές υποχρεώσεις, παίζουν Τετάρτη-Κυριακή και κάνουν πρωταθλητισμό. Πιθανώς να έχουν ρόστερ σε βάθος και όχι τόσο αποψιλωμένο σαν αυτό της ΑΕΚ, αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Με λίγο ροτέισον και την πρέπουσα διαχείριση το παλεύουν σε όλα τα ταμπλό. Και δεν είναι η πρώτη φορά που η ΑΕΚ τέτοια εποχή έχει βεβαρυμένο πρόγραμμα. Επίσης έχει ξανατύχει την τελευταία εικοσαετία, ομάδες του Μπάγεβιτς να μην παρουσιάζονται κουρασμένες και να πρωταγωνιστούν, με παράλληλες υποχρεώσεις.
Ήταν επιλογή του Χιμένεθ να μην δώσει καμιά ανάσα όλο αυτό το διάστημα (ούτε καν στην Κομοτηνή) στον Δέλλα που για όσους το έχουν ξεχάσει, στη Νέα Σμύρνη έκανε το 8ο σερί ματς τις τελευταίες 35 μέρες (πάλι καλά που υπήρχε στο ενδιάμεσο και η διακοπή λόγω Εθνικής). Ήταν επιλογή του Χιμένεθ να εμπιστευθεί από την αρχή τον ανέτοιμο και (δυστυχώς όπως αποδεικνύεται) επιρρεπή στους μυϊκούς τραυματισμούς Ντιόπ. Αντιστοίχως ο ανέτοιμος Λυμπερόπουλος έμεινε εκτός και ο Γκερέιρο είδε όλο το ματς από τον πάγκο και το ζέσταμα.
Αρχίζει και κουράζει όλη αυτή η παραφιλολογία περί κούρασης και προβληματικής φυσικής κατάστασης. Δεν μπορεί τις μονές μέρες (όταν η ομάδα κερδίζει Άρη και Παναθηναϊκό) η ομάδα να έχει τρεξίματα, φρεσκάδα και να βγάζει άνετα και τρίτο ημίχρονο και τις ζυγές μέρες (όταν χάνει από Άντερλεχτ και Πανιώνιο) να φταίνε η κόπωση, η καλοκαιρινή προετοιμασία και οι τραυματισμοί. Ή το ένα θα συμβαίνει ή το άλλο και τα δυο μαζί δεν γίνεται, γιατί παίζουν μπουνιές μεταξύ τους.
Η ΑΕΚ στη Ν.Σμύρνη έχασε γιατί είχε πολλούς παίκτες με απόδοση κάτω από τη βάση. Λεονάρντο. Καφές. Λαγός. Ντιόπ όσο έπαιξε. Νταντόμο όσο έπαιξε. Αργυρίου, με τα όποια ελαφρυντικά της ανετοιμότητας και απειρίας του. Μανωλάς. Μπλάνκο. Και όλοι οι υπόλοιποι με το ζόρι έπιασαν (αν έπιασαν) τη βάση, την οποία ξεπέρασε μονάχα ο Σάχα. Άντε να γίνει ξεχωριστή αναφορά στα τρεξίματα του παθιασμένου Μάκου (νομίζω ο πιο γρήγορος Έλληνας αμυντικός χαφ του πρωταθλήματος) και στις πρωτοβουλίες που προσπάθησε να πάρει δημιουργικά (ως “οχτάρι”) ο Γκέντσογλου. Τέλος πάντων δεν ήρθε η καταστροφή του κόσμου από την ήττα στη Ν.Σμύρνη, η ΑΕΚ έχει αρκετό δρόμο να διανύσει, για να την δουλέψει ο Χιμένεθ, για να μάθει να λειτουργεί ως ομάδα και κυρίως για να μπορεί να έχει απαντήσεις όταν “στραβώνει” ένα ματς. Διότι είναι άλλο πράγμα η διαχείριση ενός αγώνα στον οποίο προηγείσαι από το 4ο λεπτό με τον Τζιμπούρ (και μεταδίδεις το πρόβλημα στον αντίπαλο) και άλλο η αντίδραση σου όταν κυνηγάς το σκορ.
Ο Χιμένεθ στο ψυχολογικό κομμάτι δείχνει να κάνει άριστα τη δουλειά του, στον τρόπο με τον οποίο επιλέγει να κερδίσει περισσότερο τους παίκτες. Αλλιώς δεν εξηγείται, να βλέπεις μετά το τελευταίο σφύριγμα, όρθιο τον προπονητή στη γραμμή να χειροκροτεί τους παίκτες μετά από τέτοιο χάλι. Έχει τους λόγους του και καλά κάνει, αν είναι απ’ αυτό να φτιάξει ομάδα που θα παίζει και για τον προπονητή. Κάτι που έχουμε πάρα πολλά χρόνια να δούμε στην ΑΕΚ…
