Έξοχη ταινία, χωρίς happy end

Η ομάδα του Περιστερίου, έστω και αν μέσα στο χειμώνα επιχείρησε να αυτοκτονήσει (και διοικητικά και αγωνιστικά) όχι μόνο παρέμεινε όρθια αλλά έκανε και παραπάνω βήμα σε σχέση με πέρυσι.

Αν θέλει κανείς να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, μπορεί να διαπιστώσει ότι ο Ατρόμητος εξασφάλισε ευρωπαϊκό εισιτήριο για δεύτερη συνεχή σεζόν, βελτιώθηκε απίστευτα κατά τη διάρκεια των πλέι οφ και δια της τεθλασμένης (καθώς άλλο ήταν αυτό που ήθελε) εξασφάλισε και το απρόσκοπτο της προετοιμασίας. Ανετος και ωραίος, το πρώτο ευρωπαϊκό ματς θα το δώσει στις 22 Αυγούστου ενώ ο ΠΑΣ, ας πούμε, θα πρέπει να είναι έτοιμος για μάχη πολύ νωρίτερα, στις 10 Ιουλίου.

Πάνω από όλα, ο Ατρόμητος δείχνει έτοιμος να δημιουργήσει μία πιο σταθερή βάση κόσμου. Είναι βέβαια νωρίς να εξάγει κανείς οριστικά συμπεράσματα με μόνο κριτήριο τη μαζικότητα της προσέλευσης στον αγώνα της Κυριακής, η μαγιά όμως έπεσε μέσα στο ταψί και το ψωμί είναι έτοιμο να φουσκώσει. Οι Περιστεριώτες πίστεψαν σε ένα μεγάλο όραμα έστω για ένα παιχνίδι, έδειξαν ότι αν θέλουν, μπορούν να γεμίσουν το γήπεδο, διατράνωσαν την πίστη τους για την ομάδα της (πολύ μεγάλης) πόλης τους. Εφήμερη ή όχι αυτή η πίστη, είναι κάτι που θα το διαπιστώσουμε σύντομα. Κατά τη φετινή σεζόν έπεσε ακόμα ένας πολύτιμος σπόρος στο χωράφι που λέγεται Ατρόμητος.

Η ομάδα, με μεγάλη συνέπεια τα τελευταία τέσσερα χρόνια, προοδεύει σταθερά. Τη σεζόν 2009-2010 κρατήθηκε άνετα στην κατηγορία, την επομένη έπαιξε για πρώτη φορά στην ιστορία της στον τελικό του Κυπέλλου, πέρυσι συνδύασε έναν ακόμη τελικό με την είσοδό της, για πρώτη φορά, στα πλέι οφ, φέτος άγγιξε την υπέρβαση της πρόκρισης στο Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν είναι λίγα πράγματα αυτά για μία ποδοσφαιρική δύναμη που ακόμα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παραδοσιακή.Η ισοπαλία κόντρα στον Αστέρα βέβαια γέννησε το αίσθημα της ανεκμετάλλευτης χαμένης ευκαιρίας για τη συγγραφή ενός μικρού ποδοσφαιρικού παραμυθιού. Ο Ατρόμητος της Β΄Εθνικής τη σεζόν 2008-09 θα έπαιζε στο Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2013-14. To γράφεις και σε πιάνει δέος! Και μόνο που διεκδίκησε το όνειρο με μεγάλες αξιώσεις είναι κάτι που συνιστά σοβαρή κατάκτηση για την ομάδα του Περιστερίου. Κακά τα ψέμματα όμως μία πικρή γεύση έμεινε στο στόμα, ένα σφίξιμο στην καρδιά αν θέλετε. Το έβλεπε κανείς στα πρόσωπα των απλών Περιστεριωτών που κατέκλυσαν το γήπεδο.

Χειροκρότησαν μεν την ομάδα τους για την προσπάθεια μετά το τέλος του ματς αλλά στο πρόσωπό τους είχε ζωγραφιστεί η θλίψη του ανθρώπου που βλέπει μία μεγάλη προσδοκία του να διαψεύδεται. Και σ΄αυτό το διαολεμένο σπορ που λέγεται ποδόσφαιρο η προσδοκία διαψεύδεται εύκολα και δημιουργείται δύσκολα.Θα ήταν όμως άδικο να μην αναγνωρίσουμε ότι η χρονιά έκλεισε με πρόσημο θετικό και με βαθμό λίαν καλώς. Παρά τις λάθος επιλογές προπονητών, τις παλινωδίες, τις αγωνιστικές αστοχίες, η πορεία προς τη δόξα συνεχίστηκε. Ο Ατρόμητος αγγίζει κορυφές που πριν από μερικά χρόνια δεν μπορούσε καν να φανταστεί. Καθιερώνεται στις φίλαθλες συνειδήσεις ως δύναμη σοβαρή και αξιόπιστη όχι μόνο μέσα από μεγάλες αλλά μεμονωμένες νίκες αλλά με κύριο χαρακτηριστικό τη διάρκεια των επιτευγμάτων. Και με προίκα σαν και αυτή οι γλυκές προσδοκίες μπορούν να ξαναδημιουργηθούν στο άμεσο μέλλον. Μόνο τότε, καλό θα είναι η ιστορία να έχει και το πολυπόθητο happy end.