Ο Βλόνταρτσικ αποθεώνει τον ΟΦΗ στους συμπατριώτες του

Η αρχή, στο πρωτάθλημα, δεν ήταν καλή. Υπήρχε μια ανησυχία σε όλη την ομάδα, ο προπονητής ήταν νεαρός, φιλόδοξος αλλά δεν ήταν μελετημένος. Δεν μπορώ να πω πολλά, επειδή οι Έλληνες απλά μεταφράζουν. Ήταν χάος, δεν μιλούσε καθόλου και ένιωθε ότι δεν χρειαζόταν. Ο νέος προπονητής ήρθε, με έβαλε στην ομάδα, πέτυχα πέντε γκολ και ο ΟΦΗ δεν έχασε για δέκα αγώνες. Αν δεν κάναμε λάθη στην αρχή, τώρα δεν θα κυνηγούσαμε κάποιες ομάδες στην βαθμολογία».




Λένε ότι στην Κρήτη οι άνθρωποι ζουν περισσότερο από κάθε άλλον στον κόσμο…




«Αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή δεν αγχώνονται για τίποτα. Σου λένε «δεν θα το κάνω σήμερα, άλλα αύριο». Το αύριο είναι όσο πιο σύντομα λένε. Ωστόσο αυτός ο πανέμορφος καιρός είναι υγεία και χρειάζεται αρκετό λάδι. Είμαι πολύ ευτυχισμένος που ζω σε αυτό το μέρος».




Είναι ωραίο μέρος για να περνάς καλά;




«Τα κλαμπ είναι πολλά αλλά δεν θα με δει κανένας εκεί. Μπορεί να πει κανείς ότι ξαπλώνω φορώντας τα παπούτσια. Είμαι ένας υπναράς (γέλια). Οι Έλληνες δημοσιογράφοι γράφουν για εμένα αλλά εγώ είμαι οικογενειακός τύπος. Δεν βγαίνω τα βράδια και τον ελεύθερο χρόνο μου τον περνάω στο σπίτι. Τώρα θα αποφασίσουμε και αν ο γιος μου, ο Σάιμον, θα ξεκινήσει την προπόνηση. Εδώ τα παιδιά πάνε στις προπονήσεις από 6 χρονών, όχι όπως στην Πολωνία όπου πάνε για προπόνηση στα 16 τους (γέλια)».




Τι συνέβη και δεν είχες μεγάλο χρόνο συμμετοχής στον Άρη;




«Ο Άρης ήταν μια περίεργη ιστορία. Η ομάδα είχε μεγάλο μπάτζετ που πολλοί δεν συμφωνούσαν ότι έχει. Οι περισσότεροι παίκτες ήταν ξένοι, από την Δυτική Ευρώπη που όλοι γνωρίζουν τι χαρακτήρας είναι. Ο ένας παίζει για τον άλλον και δεν τους ενδιαφέρουν οι υπόλοιποι. Στον ΟΦΗ τα πράγματα είναι διαφορετικά, οι περισσότεροι είναι Έλληνες και έχουν μια διαφορετική νοοτροπία. Κάποιες φορές πάμε όλοι μαζί για φαγητό».




Έχεις επαφή με τους Πολωνούς που αγωνίζονται στην Ελλάδα;




«Πριν από λίγα χρόνια ήμουν συμπαίκτης με τον Μπαζίνσκι που παίζαμε μαζί στην Ρουχ Χορζόφ και την ολυμπιακή ομάδα. Ήταν μια ευκαιρία να θυμηθούμε τα παλιά. Κάποιες φορές μιλάω με τον Ζεβλάκοφ αλλά δεν μπορεί να επισκεφτεί ο ένας τον άλλον γιατί ζω σε νησί. Δεν μπορώ να μπω στο αυτοκίνητο και να πάω γιατί χρειάζεται να ταξιδέψω με το αεροπλάνο».




Πως πήρες την απόφαση να αγωνιστείς στην δεύτερη κατηγορία;




«Η τελευταία φορά που αγωνίστηκα στην δεύτερη κατηγορία ήταν όταν ήμουν 18 χρονών, έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε. Έπρεπε να αποφασίσω γιατί είναι πολύ μεγάλη η διαφορά με την πρώτη. Όλοι παλεύουν για 90 λεπτά σε κάθε παιχνίδι και οι αντίπαλοι αμυντικοί είναι ένα κεφάλι ψηλότεροι από εμένα».




Και πως τους αντιμετωπίζεις;




«Έχω τους αγκώνες μου και ξέρω πώς να τους χρησιμοποιώ. Ακόμα έχω παίξει πολλά παιχνίδια με τον Βόιτσεκ Σγιάλα και έμαθα πολλά από αυτόν. Βέβαια συγκέντρωσα τέσσερις κίτρινες κάρτες και έπρεπε να εκτίσω την τιμωρία μου. Στην Ελλάδα όμως, μπορείς να διαλέξεις ένα από τα επόμενα τέσσερα παιχνίδια για να μην αγωνιστείς».




Στην Ελλάδα πληρώνουν στην ώρα τους ή είναι διαφορετικά τα πράγματα;




«Στον ΟΦΗ πληρώνουν, όχι όμως και στον Άρη αν και φαινόταν ότι είναι μια ασφαλής ομάδα. Την περσινή χρονιά δεν πήρα καθόλου χρήματα από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούλιο. Τους έστειλα έγγραφο και τους πίεσα να με πληρώσουν για να λύσω το συμβόλαιο μου. Αλλά από ότι γνωρίζω ο Άρης έχει ακόμα πρόβλημα».




Έχεις πετύχει πάντως γκολ για την ομάδα σου…




«Ναι, το γνωρίζω αλλά έχω πετύχει και 100 στο πολωνικό πρωτάθλημα. Θα μπορούσα να είχα πετύχει περισσότερα».




Έχετε πρόβλημα με τους φιλάθλους του ΟΦΗ;




«Όχι. Είμαι σίγουρος ότι είναι οι καλύτεροι φίλαθλοι στην Β΄ Εθνική και από ότι μου λένε οι συμπαίκτες μου, οι φίλαθλοι του ΟΦΗ είναι από τους πρώτους και καλύτερους στην Ελλάδα. Ζουν πολύ έντονα το ποδόσφαιρο. Όταν κερδίσαμε ένα σημαντικό παιχνίδι, ήρθαν στο αεροδρόμιο 200 φίλαθλοι μέσα στα μεσάνυχτα και μας αποθέωσαν. Όπου και να πας στο Ηράκλειο όλοι βλέπουν ποδόσφαιρο».




Σε αναγνωρίζουν στον δρόμο;




«Κάποιες φορές το προσπαθώ και εγώ (γέλια), πλάκα κάνω. Ναι, με αναγνωρίζουν. Μάλιστα μετά από ένα νικηφόρο παιχνίδι πήγα σε ένα μαγαζί στην γειτονιά μου για να ψωνίσω κάτι και ο ιδιοκτήτης δεν με άφησε να του δώσω λεφτά. Ήταν τόσο χαρούμενος που μετά που έφυγα, ήρθε από πίσω μου και μου έβαλε στην τσέπη και μια σοκολάτα».




Πως ήταν τα πράγματα μετά την ήττα από την Ηλιούπολη;




«Δεν θέλω να μιλήσω καθόλου για εκείνο το παιχνίδι. Είχαμε υποσχεθεί ότι θα κερδίσουμε όμως στο γήπεδο δεν το δείξαμε. Μια ημέρα μετά ήρθαν οι φίλαθλοι στην προπόνηση και την διέκοψαν».