Οι πρωταθλήτριες που έφυγαν νωρίς…

Το
contra.gr γύρισε το χρόνο πίσω και εντόπισε τις πρωταθλήτριες Ευρώπης με την χειρότερη πορεία στην επόμενη διοργάνωση. Η επίδοση της Ελλάδας είναι η δεύτερη χειρότερη, αφού υπάρχει το βασικό αντιπαράδειγμα της
Γαλλίας, η οποία με ηγέτη τον Μισέλ Πλατινί το 1984 κατέκτησε το τρόπαιο και το 1988 δεν κατάφερε να προκριθεί ούτε στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Η
Δανία και η
Γερμανία είναι οι άλλες δύο χώρες που συμπληρώνουν το αρνητικό αυτό καρέ των πρωταθλητών Ευρώπης που αποχαιρέτησαν την επόμενη διοργάνωση νωρίς. Ας τα θυμηθούμε όλα αυτά…

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1988 – Γαλλία (προκριματικά)

Η Γαλλία του Μισέλ Πλατινί θριάμβευσε στο… εντός έδρας Euro 1984, ωστόσο τέσσερα χρόνια αργότερα τα πράγματα αποδείχθηκαν αρκετά δύσκολα. Η κάτοχος του θεσμού συμμετείχε κανονικά στα προκριματικά και με αντιπάλους την ΕΣΣΔ, την Ανατολική Γερμανία, την Ισλανδία και τη Νορβηγία, δεν κατάφερε να καταλάβει την πρώτη θέση του 3ου ομίλου (έμεινε τρίτη με μόλις μία νίκη), με αποτέλεσμα να μείνει εκτός τελικής φάσης του θεσμού του 1988.

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1996 – Δανία (όμιλοι)

Το 1992 η Δανία βρέθηκε στην τελική φάση του Euro από… σπόντα (λόγω του πολέμου στην Γιουγκοσλαβία που είχε προκριθεί) και εν τέλει έκανε την μεγάλη έκπληξη και κατέκτησε τη διοργάνωση. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η παρέα των αδερφών Λάουντρουπ, του Πέτερ Σμάιχελ, του Τόμας Χέλβεγκ και του Μαρκ Ρίπερ πάλεψε αλλά δεν τα κατάφερε απέναντι στις γεμάτες ταλέντο Πορτογαλία και Κροατία, έμεινε τρίτη πάνω από την Τουρκία και αποκλείστηκε.

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2000 – Γερμανία (όμιλοι)

Το 1996 η Γερμανία κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κι έγινε η πολυνίκης χώρα του θεσμού. Τέσσερα χρόνια αργότερα κληρώθηκε σε έναν από τους πιο δύσκολους ομίλους της ιστορίας, με αντιπάλους την Πορτογαλία, τη Ρουμανία και την Αγγλία. Αν και φαβορί μαζί με τους Αγγλους, τα ηλικιωμένα “πάντσερ” του Εριχ Ρίμπεκ απέσπασαν ισοπαλία από τους Ρουμάνους, αλλά γνώρισαν “βαριά” ήττα στην τελευταία αγωνιστική από την Πορτογαλία με τρία γκολ του Σέρζιο Κονσεϊσάο και σε συνδυασμό με την ήττα 1-0 από την Αγγλία που είχε προηγηθεί, αποχαιρέτησαν τη διοργάνωση. Η πρώτη τους νίκη μετά τον τελικό του 1996, μάλιστα, ήταν αυτή κόντρα στην Πολωνία το 2008.

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2008 – Ελλάδα (όμιλοι)

Ερχόμαστε στο σήμερα, όπου η Ελλάδα έφτασε στα γήπεδα της Αυστρίας με τον “αέρα” της πρωταθλήτριας Ευρώπης και όλη την υπόλοιπη “γηραιά Ηπειρο” να προσδοκά να τελειώσει σύντομα το μαγικό παραμύθι της. Οι… κατάρες έπιασαν τόπο, παρά την εξαιρετική πορεία στα προκριματικά της ομάδας του Οτο Ρεχάγκελ. Απέναντι στην Σουηδία η κάκιστη εμφάνιση έφερε την ήττα, απέναντι στη Ρωσία η προσπάθεια δεν αποδείχθηκε αρκετή και ήρθε δεύτερη ήττα και η Ελλάδα έμεινε εκτός νυμφώνος από την 2η αγωνιστική της φάσης των ομίλων, καταλαμβάνοντας την τελευταία θέση.

Σημείωση: Το 1968 η Ισπανία και το 1972 η Ιταλία, αν και κάτοχοι του τίτλου δεν έφτασαν στην τελική φάση της διοργάνωσης. Αυτό γιατί η τελική φάση, βάσει συστήματος διεξαγωγής, άρχιζε από τα… ημιτελικά και μέχρι και τα προημιτελικά οι αγώνες θεωρούνταν προκριματικοί.

Οι παγκόσμιοι πρωταθλητές που “πάτωσαν”

Ανάλογες καταστάσεις έχουν ζήσει και παγκόσμιες πρωταθλήτριες. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα από αυτό της Γαλλίας το 2002 δεν υπάρχει. Οι παντοκράτορες μέχρι εκείνη την εποχή “τρικολόρ” τερμάτισαν στην τελευταία θέση του ομίλου χωρίς να σημειώσουν ούτε νίκη. Δύο φορές η Ιταλία και μία η Βραζιλία του Πελέ, του Γκαρίντσα και του Ζαϊρζίνιο βρέθηκαν στην ίδια δυσμενή θέση. Ας δούμε και αυτές τις τέσσερις περιπτώσεις…

Παγκόσμιο Κύπελλο 1950 – Ιταλία (όμιλοι)

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ανέβαλε αρκετές φορές την διοργάνωση του τετάρτου Μουντιάλ. Αυτό πραγματοποιήθηκε τελικά το 1950, με την Ιταλία να έχει κατακτήσει το θεσμό το 1938, στην αμέσως προηγούμενη έκδοσή του. Ο Βιτόριο Πότσο, όμως, δεν ήταν στον πάγκο της “σκουάντρα ατζούρα”, ούτε ο Τζιουζέπε Μεάτσα, ο Σίλβιο Πιόλα και ο Τζίνο Κολαούσι στην ενδεκάδα της. Το συγκρότημα του Φερούτσιο Νόβο έδωσε το “παρών” στην πρώτη φάση των ομίλων, αλλά απέναντι στην ανερχόμενη δύναμη της εποχής, την Σουηδία, γνώρισε την ήττα με 3-2 και κέρδισε την Παραγουάη με 2-0, αλλά αυτή η νίκη δεν ήταν αρκετή. Τερμάτισε δεύτερη στον όμιλο τριών ομάδων και δεν συνέχισε στον τελικό όμιλο, μιας διοργάνωσης με 13 ομάδες.

Παγκόσμιο Κύπελλο 1966 – Βραζιλία (όμιλοι)

Η Βραζιλία προερχόταν από δύο σερί κατακτήσεις του Μουντιάλ και το 1966 οι σύλλογοι της χώρας είδαν τη διοργάνωση ως μία ευκαιρία να διαφημιστούν. Σχεδόν όλοι οι σύλλογοι πίεσαν τον ομοσπονδιακό τεχνικό Βισέντε Φέολα να πάρει παίκτες τους και η προετοιμασία έγινε με 46 ποδοσφαιριστές! Τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα όταν οι 22 που τελικά επιλέχθηκαν, ήρθαν αντιμέτωποι με το σκληρό και αντιαθλητικό παιχνίδι των αντιπάλων τους στον όμιλο. Στο πρώτο παιχνίδι με την Βουλγαρία η “σελεσάο” κέρδισε με 2-0 αλλά τραυματίστηκε ο Πελέ κι έχασε το επόμενο με την Ουγγαρία. Με τους Μαγυάρους η Βραζιλία ήρθε ισόπαλη 1-1 και κόντρα στην κραταιά Πορτογαλία της εποχής την τελευταία αγωνιστική των ομίλων η απαιτούμενηνίκη δεν ήρθε ποτέ. Οι Ιβηρες του Εουσέμπιο κέρδισαν με 3-1, αλλά ο ανέτοιμος Πελέ που κλήθηκε αναγκαστικά να αγωνιστεί αποχώρησε τραυματίας σε φορείο από τα βίαια μαρκαρίσματα των Πορτογάλων που περνούσαν απαρατήρητα από τους διαιτητές. Η Βραζιλία τερμάτισε τρίτη κι αποκλείστηκε.

Παγκόσμιο Κύπελλο 1986 – Ιταλία (φάση των 16)

Η Ιταλία προερχόταν από τον θρίαμβο του 1982 και ο Εντζο Μπεαρτζότ ακολούθησε την ίδια πετυχημένη συνταγή τέσσερα χρόνια αργότερα, όσον αφορά στην αποστολή, με μικροαλλαγές, αν εξαιρέσει κανείς την απουσία του Ντίνο Τζοφ από το τέρμα. Αυτή τη φορά, όμως, τα πράγματα αποδείχθηκαν πιο δύσκολα. Η ισοπαλία με την Βουλγαρία ήταν το πρώτο ανησυχητικό μήνυμα, η ισοπαλία με την Αργεντινή του Ντιέγκο Μαραντόνα έφερε την “σκουάντρα ατζούρα” προ του φάσματος του αποκλεισμού και η πρόκριση στους 16 εξασφαλίστηκε μετά από δύσκολη νίκη με 3-2 επί της Νότιας Κορέας. Στη φάση των 16, η παγκόσμια πρωταθλήτρια τέθηκε αντιμέτωπη με την πρωταθλήτρια Ευρώπης Γαλλίας. Η παρέα του Μισέλ Πλατινί ήταν ανώτερη και με τέρμα του νυν προέδρου της ΟΥΕΦΑ και του Γιανίκ Στοπιρά κέρδισε με 2-0 την Ιταλία και την άφησε εκτός συνέχειας.

Παγκόσμιο Κύπελλο 2002 – Γαλλία (όμιλοι)

Η Γαλλία ταξίδευε στη Νότια Κορέα όπου διεξάγονταν τα παιχνίδια του ομίλου της για το Μουντιάλ του 2002 ως παγκόσμια πρωταθλήτρια το 1998, ως πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2000 και ως κάτοχος του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών το 2001. Η έκπληξη της πρεμιέρας έγινε με θύτη την γαλλόφωνη Σενεγάλη και τον τραυματία Ζινεντίν Ζιντάν να παλεύει με τον χρόνο για να προλάβει τα παιχνίδια στις νοκ-άουτ φάσεις που όλοι πίστευαν ότι θα έφταναν οι “τρικολόρ”. Το παιχνίδι με την Ουρουγουάη είχε επίσης δυσάρεστη εξέλιξη. Ο Τιερί Ανρί, μάλιστα, αποβλήθηκε και το 0-0 ελαχιστοποίησε τις ελπίδες πρόκρισης των Γάλλων. Ο Ζιντάν αναγκάστηκε να αψηφήσει τους πόνους και να αγωνιστεί στον “τελικό” με την Δανία, αλλά η ομάδα του Μόρτεν Ολσεν κέρδισε με 2-0 και προκρίθηκε ως πρωτοπόρος του ομίλου. Το συγκρότημα του Ροζέρ Λεμέρ αποχωρούσε από την διοργάνωση χωρίς τέρμα, με μόλις ένα βαθμό συγκομιδή και με τον ντροπιαστικό τίτλο της χειρότερης προσπάθειας υπεράσπισης τίτλου στην ιστορία του θεσμού.

Σημείωση: Το 1934 η κάτοχος του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου Ουρουγουάη δεν αποδέχθηκε την κλήση για την συμμετοχή της στο Μουντιάλ του 1934 που διεξήχθη στην Ιταλία. Ο λόγος του μποϊκοτάζ ήταν η αποχή αρκετών ευρωπαϊκών από την διοργάνωση του 1930 που πραγματοποιήθηκε στην Ουρουγουάη.