Ο απολογισμός του πρώτου γύρου

Πρωταθλητής χειμώνα

Ο Παναθηναϊκός, ο οποίος όμως, μέχρι στιγμής, δεν πείθει για τις εμφανίσεις του. Φυσικά το 12-1 του πρώτου γύρου του εξασφάλισε τον άτυπο τίτλο του πρωταθλητή χειμώνα, ουδείς όμως μπορεί να εγγυηθεί πως θα παρουσιαστεί η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στα δύσκολα εκτός έδρας ματς με Μαρούσι, Ολυμπιακό και Αρη στο δεύτερο γύρο. Αγωνιστικά, ο Παναθηναϊκός επιχείρησε να αξιοποιήσει τον Πέκοβιτς, παρουσίασε όμως κάποιες δυσλειτουργίες στην περιφέρεια και προβλήματα στην άμυνα.

To αντίπαλο δέος

Με μόλις μία ήττα στο παθητικό του και με το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ στο δεύτερο γύρο, ο Ολυμπιακός κάλλιστα μπορεί να ελπίζει ότι φέτος θα καταφέρει να αφήσει πίσω του τον αιώνιο αντίπαλο στη μάχη της κανονικής περιόδου. Αυτό που κατάφερε η ομάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος είναι να αποφύγει τις «κουτές» ήττες που της στέρησαν τα προηγούμενα δύο χρόνια την πρωτιά. Πολύ σωστά ο Λιν Γκριρ δήλωσε ότι νίκες όπως αυτή με το Μαρούσι στο κλειστό του Αγίου Θωμά χαρίζουν πρωταθλήματα. Σχετικά με το καθαρά αγωνιστικό πρόσωπο, υπάρχουν ερωτηματικά. Ποιος είναι ο ακριβής ρόλος του Τσίλντρες; Τι προσφέρει ο Βούισιτς; Γιατί ο Παπαλουκάς δεν έχει μπακ-απ αντάξιό του; Οι απαντήσεις, λογικά, θα μας δοθούν εν καιρώ.

Οι ήρεμες δυνάμεις

Mέχρι στιγμής, ο Αρης και ο Πανελλήνιος έχουν πείσει και τον πλέον δύσπιστο για τις μεγάλες (τηρούμενων των αναλογιών) αγωνιστικές δυνατότητές τους. Οι Θεσσαλονικείς, με την επιστροφή του Αντρέα Ματσόν στον πάγκο τους, υιοθέτησαν ένα τρόπο παιχνιδιού που ταιριάζει γάντι στο ρόστερ τους, ρίχνοντας το βάρος στο αμυντικό κομμάτι του παιχνιδιού. Αποτέλεσμα; Δύο μόλις ήττες και αυτές εκτός έδρας από τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Ο Πανελλήνιος διαθέτει ένα γεμάτο ρόστερ και ο Ηλίας Ζούρος έχει πάρει το μάξιμουμ των δυνατοτήτων από τους παίκτες του. Το κυριότερο; Υπάρχει αγωνιστική αξιοπιστία και σταθερότητα, στοιχεία που δεν χαρακτήριζαν τους Ολυμπιονίκες τα προηγούμενα χρόνια.

Η μεγάλη έκπληξη

Η επιλογή του Κολοσσού να προσλάβει τον άπειρο (ως χεντ κόουτς) Γιάννη Σφαιρόπουλο για τη θέση του προπονητή προκάλεσε σκεπτικισμό (και άλλες φορές ειρωνεία) στα στέκια του μπάσκετ. Μερικούς μήνες αργότερα, οι Ρόδιοι αισθάνονται δικαιωμένοι. Αν και το ξεκίνημα δεν ήταν το ιδανικότερο, ο Κολοσσός κατάφερε να βρει αγωνιστικό ρυθμό, να αποκτήσει χημεία ως ομάδα και να φτάσει σε νίκες που τον καθιστούν άνετο και …ωραίο ενόψει του δευτέρου γύρου. Ο κόουτς Σφαιρόπουλος δείχνει να κερδίζει το στοίχημα και το ελληνικό μπάσκετ έναν εξελίξιμο προπονητή.

Η ομάδα που ξεπέρασε τον εαυτό της

Όταν ο Κώστας Φλεβαράκης ανέλαβε το προηγούμενο καλοκαίρι την τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ τον βασάνιζαν ορισμένα πολύ βασικά ερωτήματα. Σε ποιο γήπεδο θα αγωνιζόταν η ομάδα; Με ποιο τρόπο θα στελεχωνόταν το ρόστερ; Πως θα κατάφερνε να κάνει προετοιμασία χωρίς να απομακρυνθεί από τη βάση της; Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστοι του έδιναν τύχη, οι περισσότεροι στοιχημάτιζαν ότι η ΑΕΚ θα πάλευε με νύχια και με δόντια για την παραμονή της. Παρόλα αυτά, με μεθοδική δουλειά, προσεκτικές επιλογές και αρκετό μεράκι, η Ενωση (και ο προπονητής της) έχουν κερδίσει τον καθολικό σεβασμό των ανθρώπων του μπάσκετ. Το κλειστό του Σπόρτιγκ γεμίζει (έστω και αν κάποιες φορές γίνονται ακρότητες), η ομάδα παρουσιάζεται εξόχως ανταγωνιστική και κάποιοι παίκτες αξίας όπως ο Παπανικολάου και ο Χατζής αποδεικνύουν ότι έχουν πολλά ακόμα να δώσουν.

H αρνητική έκπληξη

Πέρυσι όλοι θαυμάσαμε το Αιγάλεω. Για το μπάσκετ που έπαιξε, για το θράσος που έδειξε αντιμετωπίζοντας τους μεγάλους του ελληνικού μπάσκετ, για τις έξυπνες ιδέες του προπονητή του Θανάση Σκουρτόπουλου. Αποδείχθηκε όμως ότι το συγκεκριμένο οικοδόμημα δεν είχε γερά θεμέλια. Οι προστριβές της διοίκησης με τον Σκουρτόπουλο έφεραν τον κόουτς στην πόρτα της εξόδου, τα οικονομικά προβλήματα προκάλεσαν την πτώση της ποιότητας του ρόστερ και ξαφνικά όλα άλλαξαν. Η ομάδα των δυτικών προαστίων προσπαθεί να αποφύγει τον υποβιβασμό έχοντας όμως πάντα πλάι της το υπέροχο κοινό της.