Στο βροχερό και θερμό Βίλνιους, λίγες ώρες πριν από τη σέντρα

Οι Λιθουανοί, ως λαός, σχεδόν αδιαφορούν για το παιχνίδι και ο μοναδικός λόγος που ανοίγουν κουβέντα μαζί μας είναι για να μας πουν καλά λόγια για τους Γιασικεβίτσιους, Γκετσεβίτσιους, Μασιούλις, Ματσιγιάουσκας, Κλέιζα… Αυτό είναι που λέμε μπασκετική φύση. Άλλωστε δεν έχουν και τα ερεθίσματα των επιτυχιών από την ποδοσφαιρική τους ομάδα.

“Δεν βλέπουμε να γεμίζει το γήπεδο, αλλά αν συμβεί αυτό θα είναι επειδή εδώ θυμούνται ακόμη πως η Ελλάδα είναι μια ομάδα που έχει πάρει πρωτάθλημα Ευρώπης και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να συγκεντρώσει ένα μικρό ενδιαφέρον του κόσμου”, μας είπε ο πρόεδρος τον Λιθουανών αθλητικών συντακτών σε συνάντηση που είχαμε το πρωί της Παρασκευής στο μεταξύ μας ποδοσφαιρικό αγώνα.

Το “LFF” χωράει 5.500 θεατές, για τα δεδομένα της Ελλάδας είναι ένα προκάτ γήπεδο με πλαστικό χορτάρι το οποίο είναι ερασιτεχνικό ακόμη και για τα δικά μας στάνταρ…

Αυτή την εθνική ομάδα, με τις ελάχιστες διακρίσεις και τις 6 απουσίες βασικών στελεχών (εκ των οποίων οι 2 είναι ο πρώτος και ο δεύτερος γκολκίπερ), έχει να αντιμετωπίσει η Ελλάδα με στόχο μόνο τους τρεις βαθμούς. Άλλωστε το κυνήγι των πρωτοπόρων Βόσνιων δεν επιτρέπει απώλειες αλλά μόνο 5 στα 5 μέχρι το φινάλε. Και από εκεί και πέρα είτε απευθείας πρόκριση (αν “στραβοπατήσει” ο βασικός μας αντίπαλος), είτε μπαράζ.

Το πράσινο Βίλνιους

Όπως και στα περισσότερα ταξίδια της εθνικής σε αυτό τον προκριματικό όμιλο, έτσι και στο Βίλνιους οι εικόνες έμοιαζαν με αυτές σε Ρίγα και Μπρατισλάβα. Πράσινο, ήρεμοι ρυθμοί, ησυχία, νερά και κάστρο στο κέντρο της πόλης.

Κόσμος που κινείται σε χαμηλό τέμπο, απολαμβάνει όσα του προσφέρει η πόλη του και δείχνει να σέβεται αυτή τη σχέση.

Καύσωνας με βροχή

Οι καιρικές συνθήκες στο Βίλνιους θυμίζουν Ελλάδα και Αγγλία. Υψηλές θερμοκρασίες, ήλιος από το πρωί μέχρι τις 10:30 το βράδυ και καταιγίδες από το πουθενά.

Από την Πέμπτη μέχρι την Παρασκευή το μεσημέρι ο καιρός ταίριαζε με τα ελληνικά δεδομένα, ωστόσο από τις 6 το απόγευμα η βροχή πέφτει ανα τακτά χρονικά διαστήματα και δημιουργεί έναν προβληματισμό για το πως θα είναι το πλαστικό χορτάρι με τόσο νερό που έχει ρίξει στην πόλη.