Οι μεγάλες ομάδες φαίνονται στα δύσκολα
Είναι αξίωμα στο ποδόσφαιρο ότι οι μεγάλες ομάδες φαίνονται στα δύσκολα. Ξεπερνάνε ανώδυνα τις περιστασιακές επιτυχίες ή αποτυχίες και επικεντρώνονται αμέσως στον επόμενο στόχο τους. Αντιμετωπίζουν τις αποτυχίες με νηφαλιότητα και ανασυντάσσονται εύκολα.
«Οι μεγάλες ομάδες πρέπει να αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο και στις επιτυχίες, αλλά και στις αποτυχίες» δήλωσε πολύ εύστοχα ο Κώστας Χαλκιάς, μετά το ματς που έφερε τον αποκλεισμό στο Χέρενφεν. Αντιδρούν, προπαντός, με ψυχραιμία, εννοούσε φυσικά, ο διεθνής πορτιέρο.
Το θέμα στην ζωή και στο ποδόσφαιρο, δεν είναι να δεις το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο, αλλά να το δεις όπως είναι. Στον ΠΑΟΚ αυτή την στιγμή υπάρχει προοπτική. Γίνεται μια μεθοδική προσπάθεια που απέδωσε τα πρώτα αποτελέσματα. Την ευρωπαϊκή έξοδο μετά από τέσσερα «πέτρινα» χρόνια.
Η ομάδα αποκλείστηκε από τους ομίλους στις λεπτομέρειες. Λόγω του εκτός έδρας γκολ. Δεν ήρθε δα και η καταστροφή. Θα μπορούσε να περάσει ο ΠΑΟΚ στους ομίλους και να έκανε και μια καλή πορεία. Στον τελικό της διοργάνωσης δεν θα έφθανε.
Ο δικέφαλος έχασε 4 εκατ. ευρώ από τον αποκλεισμό, αλλά δεν θα πρέπει να χάσει και την ψυχραιμία του, γιατί το πρωτάθλημα ούτε καν άρχισε ακόμα για την ομάδα του Σάντος.
Και ο βασικός στόχος του ΠΑΟΚ φέτος, όπως έχει δηλώσει και ο Σάντος, είναι η εδραίωσή του στις κορυφαίες θέσεις της βαθμολογίας. Έτσι η ομάδα θα αποκτήσει επιτέλους διάρκεια. Αυτό είναι το βασικό χαρακτηριστικό των μεγάλων ομάδων. Η διάρκεια. Χάνουν ή κερδίζουν τίτλους, αλλά πάντα είναι μέσα στους διεκδικητές.
Όσοι ανακαινίσουν θέμα Σάντος ματαιοπονούν. Ο Θόδωρος Ζαγοράκης και ο Ζήσης Βρύζας τον στηρίζουν και πολύ καλά κάνουν. Διότι το δεύτερο βασικό θεώρημα του ποδοσφαίρου λέει ότι οι μεγάλες ομάδες γίνονται όταν κρατάνε έναν σοβαρό προπονητή για πολλά χρόνια, ανεξαρτήτως περιστασιακών επιτυχιών ή αποτυχιών. Και ο Σάντος είναι σοβαρός προπονητής. Μπορεί σε κάποιους να μην αρέσει η προπονητική του φιλοσοφία, αλλά είναι αναμφισβήτητο και το έχει αποδείξει ότι είναι συγκροτημένος, σοβαρός και γνώστης του αντικειμένου.
Οι ελληνικές ομάδες, αλλά και όσες ομάδες στο εξωτερικό, αλλάζουν τους προπονητές σαν τα πουκάμισα για να «εκτονώνονται» οι διοικήσεις και οι οπαδοί μετά από αποτυχημένα αποτελέσματα δεν έχουν χαΐρι. Τις κατατρώει η γκρίνια και η μιζέρια.
Στα δυο παιχνίδια με την Χέρενφεν ο ΠΑΟΚ δεν ήταν καλός, αλλά ήταν καλύτερος από την μέτρια Ολλανδική ομάδα και άξιζε να περάσει αυτός στους ομίλους. Όμως η αδυναμία του στο σκοράρισμα και το παιδαριώδες γκολ που δέχτηκε στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου στην Τούμπα, του στέρησαν την πρόκριση.
Στο ματς της Ολλανδίας, παρότι υστέρησε ο Γκαρσία, ο ΠΑΟΚ έλεγχε τον αγώνα χάρη στον Βιτόλο, που έκανε μεγάλο παιχνίδι, «κρατώντας» μόνος του όλο το κέντρο.
Ο Μουσλίμοβιτς ήταν, όπως και στο πρώτο παιχνίδι, «λίγος». Σε τέτοια παιχνίδια, που κρίνεται ο στόχος μιας χρονιάς, ο ΠΑΟΚ χρειάζεται έναν δεινό σκόρερ που θα τον «αισθάνεται» η αντίπαλη άμυνα και θα κάνει την «μισή» ευκαιρία γκολ. Και ο Βιερίνια ήταν… εκτός αγώνα.
Ο Φωτάκης με τον Ίβιτς έδειξαν και στο Χέρενφεν αυτό το «κλικ» που τους λείπει για να κάνουν την μεγάλη καριέρα. Βρέθηκαν σε θέση βολής την κρίσιμη στιγμή, αλλά αστόχησαν. Αμυντικά ο ΠΑΟΚ δεν πιέστηκε καθόλου, αφού η Χέρενφεν έπαιξε με αντεπιθέσεις ακόμα και μέσα στη έδρα της. Πάντως, ο Χαλκιάς όταν χρειάσθηκε στις εξόδους ήταν εγγύηση.
Είναι προφανές ότι ο ΠΑΟΚ του Σάντος δεν είναι καμία σούπερ ομάδα, αλλά έχει αποκτήσει μια ταυτότητα. Με βάση την λογική του ποδοσφαίρου ο φετινός ΠΑΟΚ θα είναι καλύτερος από τον περσινό, γιατί είναι η τρίτη χρονιά με τον ίδιο προπονητή στον πάγκο του και οι «αυτοματισμοί» της ομάδας θα γίνονται ολοένα και καλύτεροι.
